Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać
Przed premierą 20 sierpnia 2009, 20:25

autor: Vercetti

FIFA 10 - (gamescom 2009)

Na imprezie w Kolonii główny producent FIFY, David Rutter, pokazał, co będzie różniło tegoroczną edycję sportówki od jej poprzedniczki.

Przeczytaj recenzję FIFA 10 - recenzja gry

Artykuł powstał na bazie wersji X360.

FIFA 10 w wydaniu konsolowym to zupełnie inny produkt niż to, co otrzymują co roku posiadacze PC. Zamiast archaicznej grafiki mamy dopracowane sylwetki i animacje piłkarzy, stadiony od dawna wyglądają jak prawdziwe, a piłka faktycznie przypomina piłkę, nie zaś ołowianą kulę, która ciągnie się za więźniami.

Przez ostatnie miesiące sukcesywnie informowaliśmy o ulepszeniach, jakie autorzy FIFY 10 szykują w next-genowej wersji swojej kopanki. Dotychczas mogliśmy mówić tylko o drobnych poprawkach, natomiast na wzmianki o bardziej istotnych nowościach trzeba było czekać aż do targów gamescom. Właśnie na imprezie w Kolonii główny producent FIFY, David Rutter, pokazał, co będzie różniło tegoroczną edycję sportówki od jej poprzedniczki.

Pierwsze z mocnych uderzeń to zapowiedziany na konferencji EA tryb Virtual Pro Mode, który w jeszcze większym stopniu podkreśli indywidualność gracza. Opcja ta pozwoli zaimportować do gry własne zdjęcie, a następnie przerobić je na trójwymiarowy model twarzy, która będzie zdobić sylwetkę stworzonego przez nas piłkarza. Takiego kopacza będziemy mogli umieścić następnie w dowolnej drużynie i wypróbować jego zdolności w każdym trybie rozgrywki. Sportowiec zostanie opatrzony zestawem cech, spośród których pewne dobierzemy sami (wygląd, pseudonim, ulubioną pozycję, wymowę nazwiska przez komentatora), inne – odnoszące się do boiskowych zdolności – ulegną rozwinięciu na dalszych etapach kariery. Nie trzeba przy tym dodawać, że z postępami gracza wiązać się też będzie awans w międzynarodowym rankingu (Pro Leaderboard).

 

Jak na razie patent z tworzeniem własnej postaci prezentuje się całkiem obiecująco, ale nie zapominajmy, że podobne rzeczy Elektronicy zdążyli już zastosować na początku bieżącej dekady (choćby w serii NHL), dlatego też w przypadku FIFY 10 trudno mówić o wielkim zaskoczeniu. Ciekawie przedstawia się za to sposób nagradzania piłkarza za dobre występy – szczególne osiągnięcia będą odnotowywane na kartach wirtualnego albumu, a w podzięce za dobrą grę uzyskamy dostęp do najrozmaitszych gadżetów: od długich rękawów przy koszulce po wymyślne opaski i rzemyki. W FIFIE 10 pojawi się też kilkadziesiąt „cieszynek”, czyli sposobów celebrowania zdobytej bramki, nie wspominając już o zwodach czekających tylko na to, aż je odblokujemy – tym bardziej, że tym razem podczas wkręcania oponentów w murawę będziemy mogli korzystać naraz z obu triggerów xboksowego kontrolera.

Prawdziwie premierowa opcja to tryb o zachęcającej nazwie Create a Set Piece. Z pozoru wygląda on jak zwykły trening, podczas którego możemy przećwiczyć stałe fragmenty gry albo przetestować zwody. Różnica polega na tym, że teraz mamy całkowity wpływ na to, jak nasi zawodnicy zachowują się w trakcie rzutu wolnego. Decyzje o ich ruchach podejmujemy w prosty, intuicyjny wręcz sposób.

Najpierw wybieramy jedną z ośmiu stref boiska, zlokalizowanych wokół pola karnego, czyli miejsce, skąd wykonamy strzał albo dośrodkowanie. Następnie wskazujemy piłkarza, który podczas wrzutki ma wbiec w szesnastkę i wywołać zamieszanie w defensywie przeciwnika. Gdy mamy już swojego wybrańca, przy użyciu gałki analogowej rysujemy ścieżkę, którą będzie podążał. Możemy zrobić to samo z każdym z pozostałych zawodników, wyznaczając poszczególnym graczom różne kierunki biegu. Kiedy wszystko jest już gotowe i boisko wygląda jak po zetknięciu z flamastrami Jacka Gmocha, zapisujemy szablon pod jednym z przycisków D-Pada.

To nie są Settlersy, na które czekałem (obym się mylił)
To nie są Settlersy, na które czekałem (obym się mylił)

Przed premierą

Miałem okazję przetestować The Settlers. Niestety, nowa odsłona mojej ukochanej serii wzbudziła u mnie liczne wątpliwości. A już przed zagraniem miałem ich sporo…

Grałem 10 godzin w Elexa 2 - prawie jak powtórka z Gothica 2. Prawie
Grałem 10 godzin w Elexa 2 - prawie jak powtórka z Gothica 2. Prawie

Przed premierą

Spędziwszy ok. 10 godzin z Elexem 2, stawiam wniosek, który nikogo nie zaskoczy: wielbicieli wszystkiego, pod czym jest podpisane Piranha Bytes, czeka kolejna przygoda. A resztę? Reszta znów sobie poużywa, odmieniając „drewno” przez przypadki.

Dying Light 2 to po prostu więcej tego samego. Wiemy, bo graliśmy 4 godziny
Dying Light 2 to po prostu więcej tego samego. Wiemy, bo graliśmy 4 godziny

Przed premierą

Dying Light, najlepsza polska gra o zombie, czeka na sequel od 2015 roku i chyba się w końcu doczeka. Mieliśmy okazję zagrać w nowy tytuł Techlandu.