TimeShift

Liczba zagadek i łamigłówek, która w założeniach wcześniejszych wersji programu miała być dosyć znaczna, została ostatecznie znacząco okrojona, oddając tym samym pole bardziej zręcznościowej, efektowniejszej strzelance. W kampanii dla pojedynczego gracza do pokonania mamy w sumie 24 poziomy, rozgrywające się w wielu różnych typach środowisk. Są to między innymi fabryki broni, tereny pozamiejskie, czy wyniszczone przez korporację Krone’a miasta. Przeważnie poruszamy się o własnych siłach, choć nie zabrakło poziomów umożliwiających przejęcie kontroli nad quadem. Do pokonywania wrogów używamy wielu różnych broni. Są to między innymi karabiny maszynowe i snajperskie, kusze, shotguny, czy wyrzutnie rakiet. Każda z dostępnych broni posiada standardowy i alternatywny tryb ostrzału. W tym drugim przypadku możemy liczyć między innymi na uaktywnienie granatnika czy miotacza ognia.

Oprócz kampanii dla pojedynczego gracza możemy sprawdzić się w multiplayerze. W zabawie jednocześnie uczestniczy do szesnastu osób, a zmagania prowadzone są na czternastu różnych mapach. Wybieramy tu pomiędzy sześcioma różnymi trybami zabawy, takimi jak Deathmatch, Capture the Flag, czy King of Time. Na uwagę zasługują też dodatkowe opcje, dzięki którym modyfikujemy zasady poszczególnych walk. Dzięki tym funkcjom możemy między innymi zmniejszyć siłę grawitacji, czy wprowadzić ograniczenia odnośnie używanych broni (np. tylko karabiny snajperskie).

Na brak efektów wizualnych nie możemy raczej narzekać. W procesie tworzenia graficy poddawali bowiem grę wielokrotnemu, gruntownemu odmłodzeniu, stosując nowocześniejsze rozwiązania i bardziej zaawansowane technologie graficzne, szczególnie w zakresie wyświetlania efektów powierzchniowych i gry światłocieni. Ponadto, TimeShift jest jednym z pierwszych tytułów wykorzystujących zaktualizowaną wersję (4.5) udanego i popularnego silnika fizycznego o nazwie Havok. Gwarantuje to co najmniej zadowalający poziom odwzorowania zachowań substancji płynnych i brył sztywnych, w tym oczywiście ciał występujących w grze przeciwników, ze szczególnym uwzględnieniem usprawnionych algorytmów fizycznych, odpowiadających za efekt „szmacianej laleczki”.