Reprobates: Noc druga (cz.2)

Tu w lewej kolumnie dają się zauważyć kolejne tworzące drabinkę szczeble, niestety, również brak pierwszego z nich. Natomiast w ostatniej kolumnie (po prawej) widać krótką ołowianą rurkę, jednak prowadzi do niej trasa, na której kapiący olej utworzył śliską plamę. A zatem, by móc się przedostać w prawo, Adam nakrywa ową plamę szmatą, dociera do ostatniej kolumny i wyciąga z niej rurkę. Oczywiście wraca nad lewą kolumnę, po drodze zabierając szmatę - rzecz jasna - już po przejściu przez nią.

Instaluje rurkę w miejsce brakującego szczebla i schodzi niżej. Tu również kieruje się w prawo (do wieży) i również musi położyć na jednej z belek szmatę, w miejscu znajdującym się dokładnie poniżej poprzedniej belki z tłustą plamą. Dotarłszy w pobliże stalowej wieży, wspina się po kolumnie (po prawej) i przechodzi na platformę windy. Bada krążek linowy zawiadujący jej opuszczaniem i - niestety - okazuje się, że brak mu korby. Przechodzi na wieżą (w prawo) i podnosi leżącą tam (po prawej) jeszcze jedną rurkę. Przy pomocy młota próbuje wygiąć ją na kształt korby, ale rurka jest żelazna i udaje mu się zgiąć ją tylko trochę, tworząc z niej łom.

Jednak nie sposób nim zakręcić krążkiem. Tak więc Adam wraca poziom niżej (w lewo). Przeszedłszy przez szmatę, podnosi ją i kieruje się na górę (po lewej kolumnie ze szczeblami) do miejsca, gdzie na belkę kapie olej. Rozkłada szmatę i łapie do kasku trochę oleju.

Zabiera szmatę i wędruje dalej (w lewo) przez most do lewej konstrukcji. Wspina się po kolumnie i maszeruje do drugiej ze skrzyń. Otwiera ją, posłużywszy się łomem. Wewnątrz są różne rupiecie, a przeszukawszy je dokładnie (PPM), znajduje korbę i wraca z nią (na dół, przez most, do prawej konstrukcji, do góry po kolumnie, do wieży, w górę po kolumnie) do windy, pamiętając, by w newralgicznym miejscu kolejny raz rozłożyć szmatę.

Instaluje korbę na krążku, jednak, gdy próbuje nią zakręcić, ta ani drgnie. Polewa więc krążek olejem z kasku i wreszcie (kliknij krążek) winda daje się uruchomić. Zjechawszy nią niżej, Adam ląduje na platformie. Z jej brzegu stoi beczka, a od góry rozciąga się gdzieś hen daleko stalowa lina.

Mężczyzna strąca beczkę w przepaść, bowiem będzie mu ona przeszkadzać w planowanej przejażdżce po linie. Przy okazji przekonuje się, że głębokość przepaści pod nim jest wciąż porażająca. Odpina jeden z łańcuchów z lewej strony ogrodzenia platformy, macza go w resztce oleju w kasku i zaczepia o linę. Tym prowizorycznym wyciągiem dociera na drugi koniec liny, obcierając sobie przy tym dłonie.

W miejscu, gdzie teraz się znalazł, podchodzi do nawijarki. Wciska czerwony przycisk, naprężając linę tak bardzo, aż ta urywa się i opada w dół. Teraz można by opuścić się po niej, trzeba tylko rozwiązać problem otartych rąk. Na szczęście w kratę po prawej wetknięte są rękawice, tak więc, przyodziawszy je (kliknij rękawicami wyjętymi z ekwipunku na linę), mężczyzna dociera wreszcie na ziemię.

Next Life

14 września 2007

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja