Reprobates: Dzień drugi (cz.2)

Nasz bohater wraca zatem pod oporne drzwi wieży (pod wzgórze, na wzgórze, do przesmyku, na płaskowyż, pod wieżę, przed front wieży) i przy pomocy kawałka obręczy rozprawia się z kłódką. Nie oznacza to jednak, że drzwi automatycznie się otworzą. Trzeba jeszcze potraktować je patykiem (2x), by Adam wpadł wreszcie na pomysł, żeby podważyć je od spodu i przeczołgać się po uniesionymi drzwiami do środka dzwonnicy.

Wewnątrz na linie wisi ogromny kamień. Obok (po lewej) pełno wyschniętych krzewów. Można by je podpalić, ale z powodu deszczu nie ma nigdzie suchej trawy potrzebnej do rozniecenia ognia. Adam opuszcza więc wieżę i kierując się cały czas w lewo (dolny róg ekranu), dociera do przesmyku, a stamtąd (w prawo) pod wzgórze, skąd maszeruje między kabiny i zachodzi do Borisa (kabina nr 7). Pyta go, czy nie dałby mu trochę zebranej wczoraj wyschniętej trawy. Boris generalnie nie ma nic przeciwko, ale chce, by Adam przyniósł mu nieco liści krzewu rosnącego gdzieś przy północnym klifie.

W tej sytuacji Adam przez przesmyk ponownie wędruje na płaskowyż, a stamtąd na północny klif (pośrodku, z lewej). Odnajduje szczelinę w klifie (obok dwu wielkich głazów w dole ekranu). Poniżej rzeczywiście rośną krzewy, o liście których prosił go Borys. Jednak nie ma jak się do nich dostać. Potrzeba będzie czegoś rozciągliwego, na czym można by opuścić się w dół.

Adam kolejny raz maszeruje do mieszkalnej części wyspy i dotarłszy pomiędzy kabiny, zachodzi do lokum nr 8. U Dorothy jest Maria, którą nasz bohater pyta, czy nie pożyczyłaby mu pończoch. Dziewczyna godzi się, informując jednocześnie, że pończochy trzyma schowane w kieszeni żakietu wiszącego w jej kabinie. Adam, wyraziwszy jeszcze zainteresowanie pełzającą na klęczkach i tłukącą pantoflem karaluchy Dorothy, opuszcza obie panie.

Kieruje się na wzgórze, a stamtąd w lewo ku swojej kabinie. Tu niespodzianka - w drzwiach domku Marii zastaje Izmaela. Co gorsza, ten nie zamierza go przepuścić, tradycyjnie wygłaszając swe nawiedzone teksty. Nie mając wyjścia, nasz bohater przywala mi patykiem i zajrzawszy do kabiny Marii, z jej czerwonego żakietu (wiszącego na ściance prysznica) wyciąga tak potrzebne mu pończochy.

Z nimi biegnie w stronę przesmyku, a następnie na północny klif. Tu, w głąb szczeliny w klifie wbija kamieniem patyk (połącz w ekwipunku kamień z patykiem i obydwu użyj na szczelinie), a następnie przyczepia doń pończochy. I na nich spuszcza się po liście rosnącego w dole krzewu (kliknij go). Zerwawszy ich dość sporą ilość, wraca na górę i biegnie z powrotem w stronę domków. Znalazłszy się na wzgórzu, kieruje się do kabiny nr 9, w której w tym momencie ulokował się Borys (u niego straszny smród). Oddaje mu liście, otrzymując w zamian wyschniętą trawę.

Oczywiście natychmiast wraca pod przesmyk, a napotkawszy tam Marię, zamienia z nią kilka słów. Dotarłszy na płaskowyż, widzi któregoś z mężczyzn zmierzającego na klif południowo-zachodni. Natomiast Adam kieruje się do wejścia na wieżę i po chwili już jest w środku. Tu, przy pomocy wyschniętej trawy i kamieni, krzesze ogień i podpala nim krzewy rosnące po lewej. Po ich całkowitym spaleniu, okazuje się, że pod nimi był luźny kamień. Jednak nie sposób go ruszyć ani rękoma, ani podważając patykiem. A za moment i tak rozlega się bicie znowu i mężczyzna pada na ziemię.

Next Life

14 września 2007

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja