The Siege and the Sandfox

Mechanika

Rozgrywka wykorzystuje podstawowe mechaniki klasycznych gier platformowych 2D pokroju serii Metroid czy Castlevanii. Łotrzyk jest dodatkowo niezłym akrobatą – potrafi się wspinać, skacząc od ściany do ściany, pokonywać wyłomy za pomocą celnie wymierzonych skoków oraz łapać się elementów wystających ze ścian.

Bohater jest jednak postacią trzymającą się cienia, można więc zauważyć w mechanice elementy skradankowe, przypominające grę Mark of the Ninja. Łotrzyk wykorzystuje więc ciemne zakamarki do obejścia przeważających sił wroga, po kryjomu otwiera zamki, zabija tylko w ostateczności i woli raczej ogłuszać ofiary drewnianą pałką. Musi też martwić się o hałas, jaki generują jego kroki, np. piasek pod stopami pozwala mu na w miarę bezszelestny bieg, podczas gdy tupot butów na kamiennej posadzce zwróci uwagę każdego strażnika w okolicy. Podenerwowani oponenci nie szczędzą zaś sił, by znaleźć bohatera, jeśli tylko wykryją w okolicy coś podejrzanego. W miarę postępów w rozgrywce złodziej odblokowuje też kolejne umiejętności i wyposażenie, które pozwala mu na powrót do odwiedzonych już terenów w celu zbadania niedostępnych wcześniej korytarzy.

Kwestie techniczne

The Siege and the Sandfox zostało oparte o zaawansowany technicznie silnik graficzny Unreal Engine 4, a dokładniej jego moduł do produkcji gier dwuwymiarowych – Paper 2D. W grze technologia ta zaowocowała przykuwającym oko systemem światła oraz cienia, który komplementuje bardzo szczegółową pixelartową grafikę w stylu retro. Na uwagę zasługuje też muzyka przypominająca orientalne aranżacje będące znakiem rozpoznawczym serii Prince of Persia.

Ostatnia aktualizacja opisu: 14 listopada 2017