Dizzy: Prince of the Yolkfolk

Jajowaty stworek o imieniu Dizzy, to bohater siedmiu gier przygodowo-zręcznościowych, kilkanaście lat temu robiących prawdziwą furorę wśród posiadaczy komputerów Spectrum, Commodore 64 i Commodore Amiga. Użytkownicy PeCetów doczekali się zaledwie trzech konwersji i właśnie Dizzy: Prince of the Yolkfolk jest jedną z nich. Głównym celem gry jest obudzenie księżniczki Daisy, która na wskutek niecnych knowań złego czarodzieja, zapadła w stuletni sen. Uratować ją jednak może tylko pocałunek prawdziwego księcia, dlatego też nasz jajowaty bohater, musi wpierw nim zostać.

Prince of the Yolkfolk to klasyczna platformówka z silnie zaznaczonymi wątkami przygodowymi. Oprócz skakania stąd dotąd i unikania różnych paskudztw, Dizzy może bowiem zabierać ze sobą naraz trzy przedmioty i wykorzystywać je w określonych miejscach. Czasem pomogą one dostać się do jakiejś lokacji, czasem posłużą do załatwienia krzątających się tu i ówdzie stworów, ale ogromna ich większość rozdawana będzie napotykanym bohaterom niezależnym, którzy w zamian dają nam kolejne bamblety. Zagadki nie są trudne i generalnie każdy powinien poradzić sobie z częścią umysłową. O wiele gorzej przedstawia się aspekt zręcznościowy, który krótko rzecz ujmując, jest zbyt trudny. Dizzy ma tylko trzy życia, a zginąć może zarówno poprzez utratę energii, jak też np. wpadając do wody. Pół biedy, jeśli koniec gry nastąpi na początku przygody, ale do szewskiej pasji doprowadzić mogą sytuacje, w których napis Game Over widzimy nagle tuż przed jej ukończeniem. Opcja nagrywania stanu gry nie istnieje, trzeba więc wszystko zaczynać od początku.