Deluxe Ski Jump 3.0

Deluxe Ski Jump 3 to ubogi symulator skoków narciarskich. Plusy... To, z czego słynie seria, czyli realistyczna fizyka lotu. Łatwe do przyswojenia i niewymagające większej wprawy oddawanie skoku. Atutem tego typu gier okazuje się to, że jest odpowiednia zarówno na chwilę, jak i dłuższe posiedzenia. Aczkolwiek nie ukrywam, że program szybko nudzi. Dobrze natomiast, że zaimplementowane są rekordy skoczni oraz możliwość zapisania powtórki. Umiejętności przeciwnika można dostosować, przy czym wchodzi w to element losowości. Kreator zawodnika pozwala na kolorystyczne dopasowanie kombinezonu i osprzętu. Pojawia się tradycyjnie kilka trybów rozgrywki oraz skocznie igielitowe, które są pewnym urozmaiceniem. Ostatnią zaletą jaką widzę w tej produkcji jest obecność aż dziesięciu widoków kamer. Minusy... Poziom graficzny jest przeciętny. Rzuca się w oczy oszczędność w środkach, gdyż poza skocznią i pojedynczymi drzewami nie ma tu nic. Na domiar złego brakuje grze treści, szerszego kontekstu czy chociażby minimalnej otoczki. Różnicę widać w szczególności, gdy patrzy się na konkurencyjne tytuły. Nie pomaga również mizerna paleta dźwięków tudzież nieciekawy interfejs. Animacja zawodnika jest tak drętwa, że aż boli. Widać to zwłaszcza przy upadku, gdy skoczek odbija się od zeskoku jak wysuszona kłoda drewna. Sztywność tej gry sprawia, że nie wracam do niej chętnie. Tęsknić też na pewno nie będę. Niebyt satysfakcjonujące jest to, że często niewiele zależy od naszego skilla. Bez sprzyjającego wiatru po prostu daleko nie naskaczesz. Nie uważam również za zaletę zrobienia kilkudziesięciu bezpłciowych i w dodatku tak do siebie podobnych skoczni. Obiekty naprawdę mogłyby się bardziej od siebie różnić. Jest jeszcze kilka innych rzeczy, które osobiście niekoniecznie mi się podobają: rażąca w oczy jaskrawa kolorystyka, wszechobecne banery reklamujące Mediamond, dziwne rozmiary skoczni czy odległości podane w centymetrach. Wciąż nie mogę zrozumieć i przekonać się do niektórych decyzji programisty. Mimo technologicznego kroku w przód, nie mogę uznać tej produkcji za udaną. Oczywiście nie dawała też takich emocji jak kultowe DSJ 2. Trzecia odsłona jest dla mnie jakaś taka bez wyrazu. Odnoszę wrażenie, że w tej gierce porządnie zrealizowana jest tylko fizyka lotu. Cała reszta wykonana poniżej przeciętnej. Moja ocena – 4.5/10