Armie Exigo

Do walki stają trzy ogromnie różniące się plemiona: imperium, upadli i bestie. Boje toczymy przeciwko upadłym, dostając pod kontrolę coraz to nowe typy jednostek. Na początku tworzymy armię z paladynami i elfami na czele...

Armies of Exigo to, potocznie mówiąc, morowa strategia. Plusy... Kapitalna muzyka Jeremy'ego Soule'a, która ma w sobie ducha patosu. A utwór w menu głównym to dla mnie jeden z piękniejszych tematów muzycznych w grach. Dobre wrażenie sprawia także udźwiękowienie. Odgłosy walki, gdzie szczęk stali miesza się ze świstem strzał wypuszczanych z łuków, przy akompaniamencie machin oblężniczych, przełamane swojskimi dźwiękami rozbudowy miasta - naprawdę fajnie to wszystko brzmi. Podobał mi się voice-acting, choć szybko we znaki daje się mała ilość komend głosowych. Znakomite intro oraz całkiem niezłe cut-sceny dodają grze odrobinę filmowości. Zacnie prezentuje się też interfejs, którego ozdobą są niewątpliwie portrety podwładnych. Szata graficzna jest szczegółowa, przyjemna dla oka. Cieszą detale, takie jak ślady na ziemi lub wodzie czy plamy krwi. Miłym akcentem okazuje się interaktywne otoczenie. Te zaś często bywa zrobione świetnie, zwłaszcza podziemia i bagna. Dwupoziomowe mapy sprawdzają się tu doskonale. Kampanie zawierają dużo ciekawych misji i zadań pobocznych oraz są dość długie, co przekłada się na kilkadziesiąt godzin zabawy. Jasne, można narzekać, że rozgrywka to przeważnie jedna powtarzająca się cyklicznie sieczka. I sporo w tym prawdy. Jest jednak na tyle wciągająca, że trzeba to grze wybaczyć. Klimat fantasy naprawdę może się podobać. Niekwestionowaną zaletą dla strategów jest różnorodność ras i spore urozmaicenie jednostek. Te zaś z kolei przygotowane są pieczołowicie, a do tego porządnie animowane. Budowlom też poświęcono sporo uwagi, gdyż prezentują się okazale. Poszczególne rasy różni nie tylko wojsko, ale sposób działania, rozbudowy i charakter walki. Tu w praniu wychodzi przemyślane dowodzenie armią, które bardzo się przydaje. Z tego co pamiętam, poziom trudności był dość wyśrubowany, co się chwali. Minusy... Może trochę nieodpowiednio rozłożone proporcje, przez co np. zbyt szybko zdobywa się surowce. Bywa, że jednostki sporadycznie gubią się na polu walki. Tytuł nie ustrzegł się również paru głupotek. Dla przykładu, mała grupka kapłanów sprawia, że armia jest praktycznie niezniszczalna. Albo niewidzialny jeździec, którego bez obecności feniksa nie da się ubić. Czy też stwory zadające obrażenia, mimo iż ich oręż nie dosięga nieprzyjaciela. To są jednak kropelki w morzu zalet Armie Exigo. Ogólnie mówiąc, produkcja praktycznie nie ma słabych stron. Nie jest może wybitna, ale niemal wszystko robi poprawnie, a nawet bardzo dobrze. Moja ocena – 8.0/10

Bardzo dobry klasyczny rts fantasy w stylu Warcraft 3.Duzo jednostek i budowli.Ciekawa fabuła i zroznicowane misje.Zdobywanie poziomów przez zwykłe jednostki.Fajny patent z osobnymi duzymi podziemiami.Grafika nie odrzuca nawet po tylu latach od premiery.Dzwieki i muzyka bez szału.Kilka ciekawych kampanii roznymi rasami.Ładna i czytelna czcionka która nie meczy oczu.Unikatowa kamera kołyszaca sie lekko na boki przy poruszaniu.Co do minusów to brak obsługi wysokich rozdzielczosci w tym panoramicznych.Troche zbyt wysoki poziom trudnosci w pierwszych misjach dla ludzi(np.3 misja-przeciwnik bez przerwy rushuje na naszą baze przez co ciezko zbudowac wieksza armie co mocno wydłuza czas gry).Ogolnie polecam bo to gra w starym dobrym stylu z bardzo fajnym klimatem fantasy.