Komentarze do wiadomości: Sytuacja Xboxa jest znacznie gorsza, niż przypuszczano. Jason Schreier ujawnia, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami

Ummon

Rozumowanie, które zaprezentowałeś, ma nawet swoją nazwę - "sunk-cost fallacy" (błędne myślenie o kosztach nieodwracalnych). W skrócie: anulowanie jakiegoś projektu przestaje pogłębiać stratę i pozwala lepiej wykorzystać pozostałe zasoby.

Użyte w przykładzie 100 mln $ ma dodatkowy koszt, czyli czas zespołu, marketing, serwery, wsparcie popremierowe itp. "Zaoszczędzone" pieniądze można przeznaczyć na projekty z wyższym zwrotem z inwestycji (ROI), redukcję strat w całym dziale Xboxa, poprawę marż itp. Jeśli projekt nie gwarantuje dużego zysku, to lepiej wcisnąć przycisk "Anuluj" i od razu uwolnić zasoby. Kontynuacja ryzykownych projektów blokuje lepsze okazje i pogarsza ogólną kondycję działu Xboxa (poprzez np. gorszą alokację talentów czy niezadowolenie inwestorów). Dlatego przywołane 100 mln $ przekazuje się na inne cele, aby pozyskać szybsze i pewniejsze dochody oraz uwolnić ludzi, którzy zostali "przykuci" do projektu skazanego na przeciętny wynik.

Tak właśnie nadmierna ekspansja (zakup gigantycznych i uznanych deweloperów), która była oparta na przeświadczeniu, że liczy się różnorodność i ilość (z uwagi na rozwój Game Passa), a nie skupienie się na jakości gwarantującej duży zysk z silnych marek czy "franczyz", prowadzi do cięć (anulowania projektów i zwolnień).

Gs11

Miałem na myśli "marżę zysku", która określa, ile procent z każdego dolara przychodu pozostaje w firmie jako zysk po odjęciu kosztów. Im niższe masz koszty (przy tych samych lub większych przychodach), tym marża wyższa. W tym momencie marża Xboxa wynosi 3% (jest bardzo niska). Microsoft chce zbliżyć się do 30%.

Anulowanie jakiegoś projektu może poprawić marżę poprzez bezpośrednią redukcję kosztów (100 mln $ zostaje w kieszeni, koszty spadają, przychody się nie zmieniają, więc marża rośnie). Pojawi się efekt dźwigni: nawet jeśli przychody lekko spadną (bo nie pojawi się nowa gra), to spadek kosztów jest zwykle znacznie większy. Co więcej, "zaoszczędzona" kasa pójdzie np. na wsparcie "pewniaków" (hity sprzedażowe), marketing tych gier, które zarabiają, inwestycje z wyższym zwrotem itp. Tego rodzaju alokacja również podnosi średnią "marżowość" całego portfela firmy (w tym wypadku działu Xboxa).

W skrócie: zaoszczędzone pieniądze zmmniejszają bazę kosztów, co przełoży się na zysk. Tak się w rozrośniętych korporacjach poprawia rentowność. Bolesne dla ludzi, korzystne dla firmy.

MilornDiester Dokładnie, a po drodze jeszcze samo Ninja Theory przepaliło kasę w 2 gry VR, z których jedną była wersja VR pierwszego Hellblade i choć pewnie nie były to duże projekty, to przy znikomej popularności VR i gier na niego mogły się też nie zwrócić.

No i na MOBĘ, Bleeding Edge, której rozwój zatrzymali po mniej niż roku, a w którą musiało pójść dużo pieniędzy i na steamie peak to było 1,464 graczy, a obecnie jeszcze gra działa, choć nie wiem po co skoro jest martwa, a peak z ostatnich 3 lat to 14 osób...

Marky Bleeding Age to był projekt sprzed przejęcia więc tu trzeba winić samo Ninja Theory akurat.

A najbardziej to chyba żal Project Mara, które mogło być kolejnym równie ciekawym projektem co pierwszy Hellblade zamiast być kolejnym Hellbladem.

Gs11

Nie mówię, że wolałbym aby kupili Warhorse. Podaję ich po prostu jako pewien punkt odniesienia.

Jakoś THQ, które też nie ma opinii super wydawcy, mogło zakupić Warhorse i doprowadzić do wydania wybitnego a jednocześnie taniego w produkcji KCD2. I choć z jednej strony zamknęli PB to jednak doprowadzili od zera Alkimię do szczęśliwego końca z Gothic Remake.

Jakoś Ninja Theory mogło wyprodukować Hellbladea 1 za niewielkie pieniądze w prowizorycznym studio mocap.

Problem więc leży nie tyle w samej strategii i kupowanych studiach, ale w tym że zespoły które pod skrzydłami Microsoftu powinny nabrać wiatru w skrzydła (większy budżet, wsparce technologiczne, know-how) zamieniły się w przepalające fundusze i skrajnie niewydajne studia.

A to znaczy, że gdzieś jest problem z zarządzaniem tym wszystkim.

Może jest to kwestia braku określonego z góry kierunku, może jest to brak właściwych kategorii oceny sukcesu (normalnie gra ma się po prostu sprzedać a tu nie wiadomo co było celem), a może developerzy uznali, że udało im się przyssać do wielkiego korpo i teraz trzeba korzystać ile można.

Co do całości strategii:
- Xbox powinien zoptymalizować proces tworzenia gier żeby za cenę jednego Hellblada miał 5-6 gier podobnej jakości pojawiajacych się co roku w GP (od różnych zespołów oczywiscie)
- mieć własny, jakościowy sklep na PC który by uzasadniał wydawanie tam gier.
- Swoje własne AAA dawać do Game Passa na pierwsze 30 dni po premierze jako kompromis miedzy sprzedażą gry a usługi. Ten kto opłaca regularnie GP, ten może sprawdzić sobie każdą nowo wydaną grę a ten kto jest zainteresowany konkretnym tytułem, i tak musi go kupić.
- Uzupełniać własne braki umowami ze studiami zewnętrznymi tak aby w każdym miesiącu była jedna znacząca premiera (nawet AA) w Game Passie. Wokół "gry miesiąca" powinien być zbudowany marketing, społeczność, achievementy, dodatki etc.
- Series X powinien być tak wyceniony i dostepny by był opłacalniejszy od składania komputera. Kto chce budować mocnego PCta niech to robi, ale Xbox jest najlepszym punktem wejścia z najniższym progiem wejscia.

To wszystko składa się po prostu na dobrą ofertę, która przyciąga do ekosystemu a potem w nim trzyma. I tyle jest potrzebne żeby z roku na rok rosnąć.

MilornDiester A to znaczy, że gdzieś jest problem z zarządzaniem tym wszystkim.

I to jest przyczyna tego wszystkiego co się dzieje w Xboxie. To nie chodzi tylko o zakupione studia. The Initiative, które sami założyli z praktycznie samych weteranów, które miało być ich prestiżowym studiem na poziomie ND od Sony przepaliło kupę kasy nie wydając kompletnie nic prócz tego "gameplay-trailera" rebootu Perfect Dark.

Spencer dawał studiom Xboxa zbytnią swobodę, przez co projekty co prawda dowożono w większości, gorszej jakości i za większe budżety niż mieć powinny, bo po co komu jakość jak i tak do GamePassa wleci to tam gra na siebie zarobi.

Dobrze, że chociaż studia Zenimaxu dostarczały jakościowe gry, niestety cała ta polityka zemściła się i na nich, bo sprzedaż takich tytułów jak nowy DOOM przez to poleciała....

Halabarda Geralta

1. Tym różni się dobre studio od złego, że tworzy udane produkcje świadomie a nie z przypadku. I na tym polega rola wydawcy by umiał takie studio znaleźć i dobrze nim zarządzić

2. Mnóstwo.
Dlatego MS jest jedną z nielicznych, jeśli nie jedyną firmą, która może sobie na to pozwolić. Jednak jest to inwestycja w przyszłość i to taka, którą trzeba rozpocząć jak najszybciej. Steam generuje ok. 3-4 mld $ rocznie z samej tylko prowizji na platformie operującej na systemie Microsoftu. Dla porównania: cały Game Pass to jakieś maks 5 mld $ rocznie.

Rynek więc jest ogromny a MS ma bardzo silne żeby o niego zawalczyć - mogą zintegrować sklep i aplikację z Windowsem, mogą uczynić GP i swoje gry exami na tej platformie... przede wszystkim jednak ma środki do tego by zrobić naprawdę dobrą tę aplikację. A tu leży klucz to sukcesu. Steam oferuje cały ekosystem i tym wygrywa. Natomiast MS mając doświadczenie z Xboksa, ogromne zasoby i samego Windowsa mógłby zaproponować coś równie angażującego, z równie wielką biblioteką gier i mocnymi exami niedostępnymi nigdzie indziej + cały aspekt społecznościowy oparty o ich premiery. No i to wszystko co ma Steam czyli fora, oceny, skórki, osiągnięcia etc.

A to nie tylko kwestia zarabiania na prowizji z innych sprzedanych gier, ale w pierwszym kroku to żeby przynajmniej nie płacić Steamowi za wydawanie gier nswoichm systemie operacyjnym.

3. Jednocześnie zarabia się też na Game Passie. I to nie byle jakie kwoty jak pisałem wyżej. Coś za coś. Nawet największe hity AAA to zazwyczaj około kilkunastu/dwudziestu kilku mln sprzedanych egzemplarzy gry. I zaledwie kilka mln sprzedaje się po pełnej cenie. Natomiast Game Pass to potencjalnie 50+ mln subskrybentów odnawiająch płatność co miesiąc. Między innymi dlatego, że płacąc niedużą kwotę, mają dostęp do najnowszych hitów, których często nie ograliby przez najbliższy rok po premierze. Coś za coś. Równie dobrze moglibyśmy dziwić się czemu Netflix wrzuca swoje nowe filmy i seriale do głównej oferty zamiast najpierw je sprzedawać...

To że Game Pass obniży końcową sprzedaż jest raczej oczywiste. Jednak nie oznacza to, że koniec końców model ten jest mniej opłacalny. Już choćby z tego powodu, że nie każdy płacący za dostęp do GP kupiłby każdą dostępną w nim grę. Tak samo nie każdy zainteresowany pojedynczą grą będzie miał opłaconego GP.

Model który proponuję jest kompromisem - osoby które płacą za GP oczekują usługi grania a nie posiadania gier. Osoby kupujące gry chcą mieć je przede wszystkim na własność. Te grupy w części się pokrywają ale niezupełnie. Są tacy, którzy ulubioną grę kupią zawsze, z samej chęci posiadania jej w kolekcji. Są jednak też tacy, którzy po prostu chcą w nią pograć, przejść, pobawić sie przez parę godzin (to jest też grupa odbiorców do których kierowane są oferty "wypożyczenia konta steam" i inne takie kombinacje). Są też ci którzy chcieli tylko pograć ale z braku innej możliwości byli gotowi grę kupić. Z drugiej strony są i tacy, którzy chcieliby grę wypróbować i są gotowi ją kupić potem.

I tutaj rozwiązanie 30 dniowego dostępu zdaje się być idealnym kompromisem. Ci którzy chcą mieć grę w kolekcji - kupią ją i tak. Ci którzy są niepewni - będą mieli okazję przetestować. Ci którzy zainteresowali się tylko dlatego, że o grze było głośno i mogli w nią zagrać w ramach już opłaconego abonamentu, być może kupią grę po tych 30 dniach by grać dalej. Jedyną stratą jest grupa osób, która byłaby gotowa kupić, ale nie kupi bo a) już ograła co chciała w GP albo b) gra ją rozczarowała.
Ta pierwsza grupa jest wliczona w koszty - w końcu i oni zapłacili kilkadziesiąt złotych za to by móc przez te 30 dni pograć. Ta druga grupa... cóż... wystarczy zrobić grę która nie rozczaruje.

I tu ponownie można przywołać Clair Obscure - gra dostępna Day1 w GP, obecna tam dłużej niż 30 dni, sprzedała 8 mln egzemplarzy.

Oczywiście, jest to wyjątek a nie reguła. Ale też o to tu chodzi - jeśli MS chciałby odnosić sukcesy w tym modelu to musi po prostu inwestować w gry wyjątkowe. Uda się może 1 na 3 ale ta 1 wystarczy. Zwłaszcza jeśli będą wydawać tych gier dużo.
Opłaca się to też graczom, którym powinno zależeć na finansowaniu gier ciekawym, oryginalnych ryzykownych. Bezpieczne i wtórne AAA niech tworzą wydawcy zewnętrzni którzy zarabiają na sprzedanych kopiach. Jak ktoś chce zarabiać na ekosystemie to musi robić coś ponad średnią.

W tym układzie nie sprzedaje się gry tylko usługę pt. "Możliwość ogrywania najważniejszych growych nowości + zapas setek różnorodnych gier, który sprawia że zawsze masz w co grać, niezależnie na co masz akurat ochotę". Te 30 dni wystarczy żeby móc być na bieżąco z branżą i wyrwać się z modelu, w którym grasz we wszystko z rocznym opóźnieniem bo czekasz na przeceny. Nie wystarczy jednak na to aby mieć stały dostęp do ulubionej i nader udanej gry.

4. Taki, że studio które posiadasz możesz rozwijać, specjalizować w określonym kierunku i czerpać potem większe korzyści z ich.....cd

...Ich sukcesu. Masz wpływ na technologię, opłaca im się wyspecjalizować w optymalizacji pod twój sprzęt itd. Przede wszystkim jednak - możesz na nich polegać.

Zewnetrzne studia są bardziej ryzykowne i bardziej kosztowne, jednak nie raz po prostu szybsze.

Zamiast zarzadzac kilkudziesięcioma projektami i mozolnie zgrywać ze sobą ich premiery a potem kombinować co zrobić z opóźnieniami, które wszystko komplikują, możesz po prostu skautować ciekawie zapowiadające się projekty od studiów, które groszem nie śmierdzą i za gotowiznę zapewniać sobie ekskluzywność albo obecność w GP na premierę. I można z tego korzystać doraźnie kiedy a.) Twoje własne studia mają lukę w premierach i b.) Kiedy trafisz na jakąś okazję i widzisz że powstaje gra która idealnie wpaduje ci się w ofertę a twórcy nie żądają za nią wygórowanej ceny.

Gs11

Ale czy dla gamepassa,czy nie gra musi być dobra i przyciągać uwagę odbiorcy tak czy siak.

Niekoniecznie musi być "AAA dobra", gdy idzie o dochody. Game Pass miał być w założeniu czymś w stylu growego "Netflixa", czyli przyciągać ludzi różnorodnością oferty (także niszowej). Na Netfliksie mamy szmelc, mydło i powidło. I to się, jak widać, sprawdza w przypadku giganta streamingowego. Odpowiedników ekskluzywnych gier AAA (czyli własnych produkcji z dużym budżetem, które stają się ogólnoświatowymi hitami) jest na Netfliksie niewiele.

LokalnyRzezimieszek Hellblade 2 był dobry. Po prostu zupełnie nieopłacalny. Gdyby ta gra kosztowała w produkcji 10-15 mln to byłby sukces. Kosztować miała 100 mln $ i tu leży problem.