Ja jestem team Netflix. W kinie prawie usnąłem - uratował mnie tylko ból pewnej części ciała po 2h siedzenia.
A ja nie chcę czytać ani oglądać żadnej wersji - bo to straszny paździerz (zresztą jak większość "kanonu" polskich lektur). Zekranizujcie "Ciemności kryją ziemię" to pogadamy.
Ja jestem team Netflix. W kinie prawie usnąłem - uratował mnie tylko ból pewnej części ciała po 2h siedzenia.
Netfliksowa Lalka to niestety wydmuszka. Telenowela z większym budżetem. Ładne kostiumy, ciekawa scenografia, i nawet to urealistycznienie czy tam uwspółcześnienie to dosyć interesujący zabieg. Za to gra aktorska i scenariusz są FATALNE. Jakbym widział przestawienie w powiatowym teatrze, albo i gorzej. Powłóczyste spojrzenia, wygłaszanie do siebie nazwajem kwestii zamiast prawdziwych rozmów, brak jakiejś takiej dynamiki w tym wszystkim.
Do tego dziwna praca kamery - ot choćby przy scenie gry w karty, gdzie baron przegrywa swojego ukochanego konia. Najpierw nieudolnie budują napięcie (więcej emocji było już w stareńkim "Wielkim Szu"), że taka wysoka stawka (sklep Wokulskiego vs koń barona), potem kamera pokazuje obu graczy powoli odsłaniających karty... Tylko po to, by zamazać je jakimś blurem i uniemożliwić widzowi ich rozpoznanie? WTF? Równie dobrze mogli grać w wojnę. Pokera w tym było ZERO.
Odpadłem po drugim odcinku. Tego się nie da oglądać.
Serial jest świetny, i widzę, że każdy kto ma jakiekolwiek pojęcie o filmach czy kinie też tak uważa.
Zwyczajnie zbyt dużo słabizny przez te pierwsze dwa odcinki, żeby cisnąć dalej. Pierścieni Władzy też nie trzeba obejrzeć całych, żeby wyrobić sobie na ich temat opinię.
Przy czym to nie jest "ekranizacja", a raczej coś "mocno inspirowanego". Netflix zrobił tutaj coś co robił z Wiedźminem, czyli odjechał od oryginału, ale to co tam nie wyszło, tutaj moim zdaniem wyszło znakomicie. Dostaliśmy coś nowego, dopasowanego do dzisiejszych czasów i odbiorcy, ale zarazem sensownego. Czyli coś co lubię.
Ja rozumiem, że puryści i zwolennicy kurczowego trzymania się oryginału będą tu podnosić larum, ale szczerze, ja lubię nowe rzeczy i nowe podejścia, a nie to samo w koło Macieju.
Anyway miło, że oglądasz dalej. jestem ciekaw opinii po całości.
A ja nie chcę czytać ani oglądać żadnej wersji - bo to straszny paździerz (zresztą jak większość "kanonu" polskich lektur). Zekranizujcie "Ciemności kryją ziemię" to pogadamy.
Tyle że on ma rację w temacie polskiej ekranizacji książki Andrzejewskiego. Jedna z ciekawszych pozycji i akurat zupełnie na czasie.
Film jest ale z końca lat 80 zeszłego wieku i nie jest polską produkcją.
Co do Lalki myślę że to nie jest aż taki paździerz niemniej klasyk dobrze znany i oklepany. Faktycznie można było pokusić się o coś ciekawszego. Być może uznali że Prus jest bezpieczniejszy (zarówno pod względem finansowym jak i treści). W sumie powieść w odcinkach pisana do gazetki nasuwa pomysł na serial per se.
Ale ja wiem - aj waj, polskie najlepszejsze i Polska królem Polski.
W skrócie kolejna lewicowa książka ukazująca Chrześcijaństwo i tradycyjne wartości w negatywnym świetle.
Mickiewicz zdradzał żonę.
Słowacki się zabujał w Krasińskim.
Konopnicka była lesbijką.
Wyspiański chodził na dziwki.
Witkacy brał narkotyki.
Żeromski również zdradzał żonę.
Leśmian również zdradzał żonę.
Borowski również zdradzał żonę.
Borowski i Iwaszkiewicz zaprzedali dusze komunistom.
Iwaszkiewicz był homoseksualistą.
Gombrowicz był biseksualny.
Hłasko chlał na umór.
Kaczmarski zdradzał żonę i chlał na umór.
I można tak jeszcze długo i długo...
Czy to znaczy, że mamy nie czytać ich utworów? Jeśli niemoralne czy kontrowersyjne życie miałoby decydować o tym, kogo wyrzucić np. z kanonu lektur, to zostałoby może ze dwóch autorów. ;)
A "Ciemności kryją ziemię" to znakomita książka.
* oczywiście mam na myśli zdrady, nałogi czy kolaborację a nie orientacje seksualną itd.
Jak popatrzysz na bardziej obiektywne opinie to ta książka szału nie robi. Ot średniaczek. Na lubimyczytac pl 6.7/10.
Lekturami powinny zostawać tylko najlepsze tytuły które też przemówią do współczesnego czytelnika. Zamiast krytyki Chrześcijaństwa to może krytyka Islamu? To akurat jest na czasie w Zachodniej Europie ;)
I tak program nauczania jest już zapchany zapychaczami. W efekcie przeciążony i niezainteresowany tytułem uczeń odpala ChatGPT który mu streszcza lekturę i tyle z czytania.
Czy ty w ogóle zdajesz sobie sprawę z tego, że Andrzejewski wykorzystał kostium historyczny, żeby dokonać w czasie odwilży rozrachunku z własną przeszłością? Zdajesz siebie sprawę z tego, że "Ciemności kryją ziemię" to parabola wymierzona w mechanizmy stalinizmu i systemu komunistycznego (czy w ogóle wszelkiego fanatyzmu ideologicznego)? Inne książki też tak powierzchownie czytasz, zakładając ideologiczne okulary i oceniając wszystko w kategoriach: progresywne/lewackie - konserwatywne/prawackie?
Reprezentujesz mentalność sędziego z okresu wczesnego PRL. Tradycje rodzinne czy spaczenie brakiem wiedzy? (pytanie retoryczne).
Nic nie rozumiesz lub udajesz. DanuelX nie pisał o Andrzejewskim tylko o jego książce której jak widać albo nie czytałeś albo nie zrozumiałeś ze względu na brak wiedzy historycznej nie mówiąc nic o samym autorze.
Mam podobne zdanie w temacie rodzimej „literatury okresu”. Niemniej powieść pozytywistyczna zawsze mnie męczyła i zdecydowanie wolałem romantyzm (odnoszę się do literatury PL i pomijam poezje a w szczególności zagraniczna gdzie taki młodziak ze Stanów jak Stephen Crane „zaginał”rzeczywistość lepiej niż wielu innych pomimo ze to już inna epoka literacka).
Trzeba było „pojechać z grubej rury” i wrzucić Przybyszewskiego lub Witkiewicza. Co do Lesmiana to uważaj gdyż z Dusiołkiem chyba zadzierać nie chcesz-)
Byłem w kinie i pierwszy raz od dawna widziałem bardzo duże skupienie wsród ludzi, cała sala a cicho było jak makiem zasiał. A co do samego filmu to mam nadzieję że będzie grubą kreską pod kątem realizatorskim, bardzo ładne kadry, ciekawa muzyka, gra aktorska. Czuć było kunszt i szacunek do oryginału.
Tylko książka, wersją filmowa przynajmniej nie traktuje widza jak idioty, ale serial to juz bagno.
Trzeba przyznac, ze serial mega mocny byl. Czasem zeby CGI i zbyt feministycznie, ale i realizacja i tak byla klasowa
Filmu jeszcze nie widziałam (planuję!), serial radzi sobie bardzo spoko jako produkcja kostiumowa, tj. kino gatunkowe osadzone w niby-historycznych realiach. Ma niedociągnięcia, Wokulski nie do końca przekonuje, ale ogląda się to dobrze. Ale tak ogółem - cieszę się, że jak rzadko wszyscy dyskutują o polskim kinie (i polskiej literaturze!), a nie o decyzjach castingowych rzeczy kręconych za oceanem.
Filmu jeszcze nie widziałem. Netflix miał całkiem ciekawy pomysł na "Lalkę". Serial był w porządku. Bo lepsza jakaś w miarę oryginalna wizja od kolejnego odtwórczego ekranizowania klasyki, którą znam na wylot.
Przy okazji polecam ten film:
https://www.youtube.com/watch?v=1JVRxCtg_fs
Obejrzałem obie najnowsze Lalki i obie lubię, choć z różnych powodów. W Netflixowej szanuję to, jak znakomicie poprowadzono finał opowieści, jak konsekwentnie przez pierwsze odcinki reżyser układał pionki na szachownicy i budował całą intrygę. Warstwa formalna również na światowym poziomie. Lalka kinowa, w założeniach wierniejsza książkowemu pierwowzorowi, jest wersją "dla mas", "pod szkoły", ale w tym wypadku dostajemy adaptację na światowym poziomie. Za to muzyka trochę bardziej podobała mi się od tej Netflixowej. Ważna rzecz: Lalka kinowa za mniej więcej trzy lata ma być miniserialem. W niedawnym wywiadzie Cezary Żak wygadał się, że nakręcono ponad 5h materiału, z czego połowa trafiła do filmu. To wyjaśnia, dlaczego niektóre wątki są tylko zasygnalizowane, a wielu postaciom film nie oddaje dostatecznej sprawiedliwości. Serial ma to zmienić i wtedy takie porównywanie obu produkcji będzie miało więcej sensu. Ale póki co cieszmy się tym, co mamy: dwie adaptacje na światowym poziomie, które pokazują, co można zrobić z materiałem źródłowym, w jak różnych - i oba są dobre - kierunkach pójść, mimo wspólnego punktu startowego.
Nowych wersji nie oglądałem ale starą owszem choć też nie była to rewelacja podobnie jak książka.
Wyszła tylko jedna adaptacja "Lalki". Ten paździerz, ta kalumnia z netflixa, to produkt lalkopodobny, który zwyczajnie obsrał dobro kultury. Ale jak widać, zdegenerowanych wielbicieli antykultury - takie rzeczy podniecają.
Netflixowa Lalka to byłaby dobra, gdyby nie próbowała udawać, że jest ekranizacją powieści Bolesława Prusa w tamtych realiach, a czymś takim jak np. Romeo i Julia z 1996 z Leonardo DiCaprio oraz Claire Danes albo Romeo musi umrzeć z Jetem Li i Aaliyah
czyli gdyby przeniesiono tą historię do współczesności.
Swoją drogą to jest dziwaczny problem polskiego filmu, że nikt poza Weselem Smażowskiego (choć to bardzo luźno nawiązuje do dzieła Wyspiańskiego) nie zrobił takiej produkcji filmowej czy serialowej, podczas gdy teatry jak najbardziej mają takie adaptacje, a w przypadku innych państw takich adaptacji nie brakuje, przede wszystkim Szekspira, którego większość dzieł się doczekała takich mniej lub bardziej nawiązujących adaptacji.
Jakby od poczatku szli w XXIwieczną Warszawę to lepiej by na tym wyszli.
Nie oglądałem (i nie zamierzam), ale podoba mi się ta inba, która rozlała się po necie przez te ekranizacje. Niby widziałem opinie, że nie ma się o co kłócić itd, ale moim zdaniem to bardzo pozytywna i potrzebna rzecz. Przecież w Polsce są pokolenia ludzi, którzy czytali to w szkole, bo tłumaczono im, że bez tego będą jakoś kulturowo wybrakowani i lektura Lalki jest im do życia potrzebna. A potem okazało się, że w zasadzie to nie specjalnie. Jak się nie pracuje w oświacie, albo instytucjach kultury to potem się już za bardzo do tego nie wraca, na korytarzach i przy piwie ze znajomymi się o tym nie rozmawia... to kulturowe wybrakowanie to też w zasadzie nie wiadomo co znaczy... Myślę, że sporo osób czuło rozczarowanie z tego powodu.
No i w końcu teraz coś dostali. Jakieś pocieszenie, świadomość, że jednak się opłaciło. Teraz można się wykazać i ponapieprzać w komentarzach na necie.
I to jest super. Cieszę się, że te dwie ekranizacje się ukazały. Tym ludziom się to po prostu należało.
Gdyby tak odnowić "W pustyni i w puszczy" ale z odważnym scenariuszem i scenami jak np w"Błękitna laguna". Dziś to nie przejdzie ale kontrowersje wzbiłyby film/serial na wyżyny internetów ;)
A ja jeszcze żadnej wersji nie widziałem xd Tak wyszło xd Książke uważam za największe arcydzieło polskiej literatury. Kocham.
Nie rozumiem fenomenu Lalki. Już sama powieść jest szkodliwa społecznie, gloryfikując simpa. Precz z tym g***!
W ogóle brak zrozumienia wielu lektur to porażka polskiego systemu edukacji. Polski i historia powinny być jakoś sprzężone, tak żeby uczeń miał jakieś pojęcie o tym, co się w kraju działo, dlaczego dane tematy poruszane były przez pisarzy, i czemu robiono to w określony sposób. Do tego fajnie byłoby usłyszeć chociaż parę słów o środowisku pisarzy i ich relacjach z innymi pisarzami i publiką.
Ale nie, lepiej na wyrywki pytać z fabuły i "co autor miał na myśli".
Chciałem przypomnieć, że oprócz ostatnich adaptacji i filmu Wojciecha Hasa z 1968 roku powstał również jeszcze jeden serial z roku 1977 w reżyserii Ryszarda Bera, z genialnymi rolami Jerzego Kamasa jako Wokulskiego i Bronisława Pawlika jako Rzeckiego.
Moim skromnym zdaniem, to była najlepsza i najbliższa oryginałowi filmowa adaptacji "Lalki" Bolesława Prusa.
Nie dodanie tej pozycji do sondażu, skoro mówimy tu o adaptacjach książki, to zwykła ignorancja.
Akurat ja uważam, że Tyszkiewicz była lepsza, Braunek nie lubię (zwłaszcza rola Oleńki w Potopie to porażka). Natomiast Wokulski w wykonaniu Dmochowskiego, rewelacja, ale Kamas jednak lepszy 😉
Jeszcze odnośnie tego, że Tyszkiewicz była mało przekonywająca w tej roli... ona nie grała, ona była sobą... Hrabianką, córką hrabiego Tyszkiewicza, urodzoną przed wojna w pałacu w Wilanowie, chrześniaczką samego hrabiego Adama Branickiego, tego który przed wojną podarował państwu Polskiemu księgozbiór Wilanowski, ponad 50 tysięcy bezcennych książek i woluminów...
Kto miał lepiej oddać zachowanie osoby z arystokratycznych wyżyn?
Tak więc odnośnie tego co piszesz Kto miał lepiej oddać zachowanie osoby z arystokratycznych wyżyn?
To oczywiście na szlachciankę idealnie pasowało ale mnie nie przekonywało do roli Łęckiej. Która w książce wręcz emanuje wewnętrzną wrogością by komuś 'dosrać' albo złośliwie skomentować. Dlatego Braunek z specyficzną urodą(nie klasyczną jak Tyszkiewicz) i tym ciętym językiem pasowała mi bardziej do wrednej Lalki :)
W skrócie Braunek jest dla mnie bardziej odpowiednia, do roli specyficznej i wyjątkowej osoby o której jest książka. Jak na 30stkę też wyglądała młodziej niz Tyszkiewicz.
O Wokulskich też bym miał sporo do napisania i dlaczego Kamas mi nie do końca pasuje, mimo, że jest wybitnym aktorem i świetnie zagrał.