Three Kingdoms Fate of the Dragon: Walka w terenie

Nie zawsze będziemy mieli komfort bić się pod bezpieczną osłoną murów obronnych. Czasem spotkamy przeciwnika poza miastem, a i część misji ze swej natury odbywać się będzie na łonie przyrody. Szczególnie w tym drugim przypadku możemy mieć do dyspozycji naprawdę niewielki oddział, długą drogę do przebycia i przeważające ilości wroga do utarcia mu nosa. Walka w terenie jest zdecydowanie tym, czego tygrysy (takie małe, domowe) nie lubią najbardziej.

Zwykle wrogie armie będą bronić zajmowanych przez siebie pozycji (choć nie jest to absolutną regułą), co oznacza dokładnie to, że nie pogonią za nami daleko. Frontalny atak z okrzykiem na ustach pozostawmy bohaterom (tym świętej pamięci), schowajmy dumę do kieszeni i powolutku... Zostawiamy swój oddzialik w bezpiecznej odległości i wypuszczamy najszybszą jednostkę do pozorowanego ataku. Gdy przeciwnik za nią się rzuci w pogoń (być może będziemy musieli wpierw troszkę go usiec), to siłą rzeczy rozciągnie się na długość, a może nawet pobiegnie za nami tylko jeden. Wtedy atakujemy go kupą i jeśli dobrze pójdzie, to nasi ludzie nie będą mieli nawet zadrapania. Taktykę tę stosujemy aż do wyczerpania się wrogich sił i jedziemy dalej.

Jeśli jednak nie uda się nam uniknąć potyczki z liczniejszym nieprzyjacielem, to być może też nie będzie to powód, by tracić zimną krew. Atakujemy zawsze całym swoim oddziałem i wskazujemy jako kolejne cele najpierw jednostki najsilniejsze (czyli w kolejności: wojowników, pikinierów, piechotę i w końcu łuczników), mając jednak na uwadze to, że te, które akurat zabłądziły najbardziej w środek naszych, oberwą najpaskudniej i najszybciej przestaną się liczyć - trzeba to wykorzystywać. Pamiętajmy również o tym, że każdy krzyk agonalny nieprzyjaciela to dla nas znak do zatrzymania gry i wybrania na spokojnie kolejnego celu do ataku. I bez strachu: jeśli nasi żołnierze nie będą w stanie dostać się do upatrzonego przez nas wroga, to zajmą się walką z tym, który im się osobiście nie spodoba. Bardzo ważne jest to, żeby w takim zamieszaniu wszystkie nasze jednostki walczyły w trybie agresywnym.

Teraz kolej na smutne wieści: nie zawsze damy radę pokonać wszystkich przeciwników. Czasem nasza misja polegać będzie na zabiciu określonej osoby, dotarciu do wyznaczonego miejsca, czy przewiezieniu czegoś lub też kogoś cennego. Nie trwońmy wówczas cennych rezerw ludzkich na walkę z wiatrakami - na koń i w nogi. Skupmy się na wytycznych. To okrutna prawda dla wojownika, lecz czasem nie ma innego sposobu niż ucieczka. Naprawdę nie ma. A na koniec, zwyczajowo, parę rad:

• Gdy gonisz jakąś szybką jednostkę, to ciężko ją porządnie usiec. Lepiej zajechać jej drogę i dopiero wówczas wydać rozkaz do ataku.
• W misjach, które ograniczają się jedynie do błądzenia po terenie, jednostki nie słabną bez jedzenia. Nie musimy się o to martwić. Nie będziemy mieli jednak również możliwości ich wyleczenia. Tym warto się pomartwić i nie narażać ich bez ważnego powodu.
• Przeszukujmy, w miarę możliwości i własnych sił, zakamarki mapy, gdyż poza główną drogą kryć się mogą bonusy w postaci pasących się koni, gotowych do dosiadania.

Three Kingdoms: Fate of the Dragon

14 marca 2001

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja