Time Guard: PARYŻ rok 2001 - część 3

Ciemno, że oko wykol... Całe szczęście, że miałem świecącego węża... Smród, ścieki, szczury... Brrrr.... Kiedy natrafiłem po drodze na zamkniętą kratę, poradziłem sobie z nią za pomocą wytrycha z drutu. Wszedłem po drabince i po chwili byłem w Teatrze. Aha, wcześniej zabrałem cążki sprzed wejścia...

Żeby teraz tylko ktoś mnie nie zauważył... Z drugiej strony muszę kogoś zapytać o Santusowa... Jest! Pod sceną stoi jakiś grubas w podkoszulku... Pan scenograf, znaczy się... Wyjaśniłem mu kim jestem i przyznał, że zna profesora. Oj, chyba Santusow coś nawywijał skoro szuka go KGB i GRU... Scenograf miał problem z dekoracjami do przedstawienia "Pancernik Potiomkin"... Musiałem mu pomóc ustawić scenografię. Wszystko na mojej głowie... Przeszedłem na scenę i raz, dwa ustawiłem dekorację... Następnie obejrzałem reflektor i zauważyłem, że podłączono do niego za dużo przewodów... Przy użyciu cążków poradziłem sobie z tym bez problemu... Teraz grubas pokazał mi drogę do Santusowa...

Znalazłem profesora na poddaszu. Tak jak myślałem, sporo namieszał pod moją nieobecność. Skonstruował urządzenie, mówiąc tak najprościej, które daje zdolność uczenia i rozumienia tylko jednego języka: rosyjskiego. Sprytnie wykorzystane pozwala zapanować nad całym światem.. Teraz Santusow chce mnie, właśnie mnie, wysłać swoim wehikułem czasu do Paryża, tak za jakieś dziesięć lat, by przekonać się, czy znalazł się ktoś, kto niecnie wykorzystał jego wynalazek. Pięknie... Wręczył mi kolejną zabawkę elektroniczną, która miała umożliwić mi powrót do naszych czasów... i jazda!

Time Guard

14 grudnia 2002

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja