PlanetSide 2: Klasy postaci i ich zadania

Klasy postaci i ich zadania

1. Akcje dywersyjne. Często w przypadkach, gdy linia frontu pozostaje niezmienna, a jednostki wrogich sobie frakcji pozostają na tych samych pozycjach, u wielu osób może pojawić się pomysł zajścia wroga od tyłu. Tego typu akcje dywersyjne mają swoje plusy i minusy. Zaczynając od negatywnych skutków, warto zauważyć, iż dokonanie takiego przedsięwzięcia w pojedynkę jest bardzo trudne do zrealizowania, a zwłaszcza w przypadku, gdy dysponujemy nieodpowiednią klasą postaci. Do tej roli oczywiście najlepiej sprawdziłby się infiltrator (snajper) ze względu na swoją specjalną zdolność oraz broń dalekiego zasięgu, jednak lekki szturmowiec dzięki dużej mobilności nie okazałby się dużo gorszy. Sprawa zmienia się diametralnie w przypadku Maxa, który pomimo dużej siły ognia jest niezwykle powolny, czy też medyka albo inżyniera, których predyspozycje służą przede wszystkim wspomaganiu reszty drużyny. Ponadto w czasie przekradania się na "zaplecze" wroga, co zazwyczaj zajmuje trochę czasu, możemy zostać wykryci przez losowych graczy, czy też osoby, które celowo wyczekują w trudno widocznych miejscach na chojraków naszego pokroju. Niemniej jednak bezbłędne dostanie się do kluczowych stanowisk wroga i zlikwidowanie istotnych celów, np. operatora działka czy paru medyków, pozwoli naszym towarzyszom na wykorzystanie sytuacji i przerwanie obrony nieprzyjaciela. Niestety należy liczyć się z tym, iż bez wprawy oraz większego doświadczenia na początku zdążymy wyeliminować jedynie jednego, dwóch czy może trzech żołnierzy zanim zostaniemy wykryci i zabici. Organizowanie takich akcji w kilka osób jest niewątpliwie dobrym posunięciem, jednak bez komunikacji głosowej sprawne dowodzenie jest nieco utrudnione.

2. Potęga Maxa. W żadnym wypadku nie powinniśmy wdawać się w bezpośrednią wymianę ognia z Maxem. Jest to dodatkowa klasa postaci, a mianowicie opancerzony, kroczący mech bojowy, który z łatwością morduje przeciętnych piechociarzy. Nie ma z nim również szans ciężki szturmowiec, który mimo posiadania karabinu o dużej sile ognia pada równie szybko co medyk, inżynier czy ktokolwiek inny. Tak więc jeśli widzimy już takiego delikwenta, oddalenie się od niego na bezpieczną odległość jest najlepszym posunięcie. Mierzyć się z nim mogą grupy żołnierzy, które skupiają na nim cały swój ostrzał (a zwłaszcza posiadają wyrzutnie rakiet i C4) oraz oczywiście pojazdy i samoloty. Ucieczka przed nim nie jest zbyt dużym wyzwaniem, ponieważ jest to jednostka nadzwyczaj ociężała, która posiada jedynie umiejętność chwilowego przyspieszenia - szarży "z byka". Co prawda Max potrafi rozpędzić się w miarę stawiania kolejnych kroków bez żadnych super zdolności, jednak zajmuję mu to wystarczająco dużo czasu, aby w porę dać dyla.

3. Podstęp i zasadzka. Organizowanie zasadzek na wrogie siły, które zmierzają do danego terytorium w celu zajęcia go czy też konwoje (zorganizowanie grupy graczy, często silnie zmechanizowane) pozwala niekiedy na rozbicie szeregów nieprzyjaciół i uszczuplenie wartości bojowej całego ich przedsięwzięcia. Dobre wykorzystanie ukształtowania terenu oraz elementu zaskoczenia w połączeniu z odpowiednim podziałem ról jest kluczem do osiągnięcia sukcesu. Jeżeli mowa o ostatnim wymienionym elemencie, chodzi tutaj o przydzielenie wszystkim klasom postaci konkretnych zadań. Idąc tym tokiem rozumowania ciężcy szturmowcy oraz posiadacze pojazdów (są to zazwyczaj inżynierowie) powinni zająć się szybkim zniszczeniem wrogich czołgów, snajperzy zaś wyeliminowaniem istotnych postaci z piechoty (medycy, wrodzy infiltratorzy) poprzez celne headshoty (strzały w głowę).

4. Dobry organizator. Porządne zorganizowanie się wiedzie prym również przy działaniach defensywnych, gdy bronimy swojej bazy, tak samo jak właśnie przy atakowaniu, np. nieprzyjacielskich placówek. W tym momencie warto szerzej rozpatrzyć kwestię priorytetów poszczególnych klas postaci. Procenty doświadczenia, które uzyskujemy za rozmaite działania (dokładne wyjaśnienie znajduje się w dalszych częściach poradnika) są ściśle związane z rodzajami jednostek. Tak więc inżynierowie będą nagradzani poprzez naprawianie pojazdów, czego nie dokonają już medycy odpowiedzialni za leczenie oraz wskrzeszanie sojuszników. Wyjątek stanowią oczywiście wspólne akcje, w tym mordowanie wrogów czy niszczenie generatorów. Maxy oraz ciężcy szturmowcy w świetny sposób potrafią ubezpieczyć towarzyszy ostrzałem i w krótkim czasie wytworzyć naprawdę potężną siłę ognia. Natomiast lekki szturmowiec i infiltrator najlepiej sprawdzają się w akcjach, gdzie potrzeba szybkości oraz precyzji działania. Ten pierwszy dzięki plecakowi odrzutowemu z łatwością dostaje się w miejsca trudno dostępne dla pozostałych jednostek, a także mistrzowsko gubi pościgi. Drugi zaś jednym kliknięciem potrafi stać się niewidzialny, a także analogicznie jednym strzałem pozbawić kogoś życia.

5. Strzelec wyborowy. Osoby sprawnie obchodzące się z klasą snajpera mogą wielu graczom przysporzyć niemałych problemów. Infiltratorzy potrafią stać się niewidzialni, pojedynczym pociskiem zdejmują każdego oponenta nawet z kilkuset metrów, a ulubionym miejsce ich pojawiania znajduje się zazwyczaj za plecami wrogów. Aby uchronić się przed tymi skrytobójcami warto poznać dwa defekty, które na nich ciążą. Pomimo tego, iż stają się niewidoczni, w dalszym ciągu możliwe jest dostrzeżenie zarysu ich sylwetki, co bardzo pomaga, gdy staramy się nie stracić ich z oczu. Ponadto w momencie wyłączenia ich super zdolności wytwarza się charakterystyczny dźwięk, który powinien natychmiastowo zaalarmować nas o zagrożeniu.

6. Inżynier, a więc kierowca. Operatorem pojazdów zarówno lądowych jak i powietrznych powinien zostać inżynier z bardzo prostego powodu. W razie otrzymania poważnych obrażeń jest on w stanie zatrzymać czołg czy też wylądować samolotem i wysiąść z maszyny w celu naprawiania jej odpowiednim narzędziem. Pozwala to na szybki powrót na pole walki bez żadnych uszkodzeń.

7. Charakterystyka medyka. Zadaniem medyków jest leczenie rannych towarzyszy broni oraz wskrzeszanie ich, gdy kopną niechybnie w kalendarz. Niniejsza uwaga dotyczy sytuacji, kiedy ciało sojuszniczego żołnierza, który właśnie padł, znajdzie się w niebezpiecznym miejscu. Przywracanie takich delikwentów do życia zazwyczaj nie ma sensu, ponieważ często zanim zdążą w ogóle ruszyć się o krok, ponownie zabije ich skoncentrowany ostrzał wroga czy notoryczne salwy z dział. W takiej patowej sytuacji lepiej skupić się wpierw na pozbyciu zagrożenia lub chwilowym ograniczeniu go, aby nieboszczyk szybko mógł schować się za osłoną. Ewentualnie można próbować w konwencjonalny sposób aż do skutku. W końcu kiedyś się uda.

PlanetSide 2

20 listopada 2012

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja