Napoleon Total War: Wojny, rozejmy, sojusze
Wojny, rozejmy, sojusze
Wypowiadanie wojen
Wojnę możesz wypowiedzieć na dwa sposoby - poprzez swój korpus dyplomatyczny - oficjalną drogą lub też po prostu wkraczając bezprawnie na terytorium państwa i dodatkowo (o zgrozo!) atakując jego miasta. Należy tutaj zaznaczyć, że wysyłanie not dyplomatycznych ma tylko jedną zaletę - jest eleganckie. Ale przecież nie o to chodzi w polityce międzynarodowej, żeby być fair kosztem interesów własnego państwa. Wypowiedzenie wojny na papierze może okazać się przydatne wtedy, gdy chcesz poprawić swoje stosunki z innym narodem (na zasadzie: "wróg mojego wroga jest moim przyjacielem"). Jednakowoż z punktu widzenia sztuki wojny najważniejsze jest zaskoczenie. Najważniejsze, aby taki atak na obce terytorium był błyskawiczny (najlepiej w obrębie jednej tury), żeby przyszły wróg nie zorientował się w Twoich zamiarach (a hasające po jego ziemiach Twoje armie raczej sugerują jasno, co się święci).
Rozejmy
Wraz z upływem czasu Twoje imperialistyczne zapędy i tak wkurzą pozostałe państwa i po dawnych sojuszach pozostaną tylko wspomnienia. Oczywiście skoro można pokój zamienić w wojnę, da się też odwrotnie, ale pamiętaj, że sojusze łatwiej się zrywa, niż zawiązuje. Pokój można osiągnąć na dwa sposoby. Pierwszy polega na zapłaceniu dużej ilości pieniędzy za wycofanie wojsk (czasem pojedyncza zapłata nie wystarczy i trzeba sięgnąć po trybut). Innym sposobem jest przekonanie wroga, że lepiej żeby sobie dał spokój, bo i tak z Tobą nie wygra. Przeważnie po zniszczeniu paru armii lub zajęciu jakiejś prowincji przeciwnik docenia Twoją siłę i podpisuje dokumenty zatwierdzające koniec wojny (zadziała to tylko z mniejszymi państwami, wielkie imperia nie dają tak łatwo za wygraną, chyba, że są już w fazie rozkładu).
Sojusze
Ale wojny to nie wszystko. Sojusze są wskazane i należy je zawierać gdy tylko poziom wzajemnych relacji osiągnie poziom pozytywnego nastawienia. Sojusz daje kilka korzyści. Po pierwsze święty spokój. Państwo w sojuszu wykazuje dużo mniejsze tendencje do atakowania Twoich ziem, dzięki czemu można przesunąć część wojsk z terenów nadgranicznych na front. Nie oznacza to, że masz pozostawić swoje granice kompletnie bez opieki, bo nawet najbardziej przyjaźnie nastawione państwo może zmienić zdanie co do swoich zamiarów a gdy to się stanie, może być już za późno na obronę Twoich ziem. Sojusze poprawiają wzajemne relacje, co pozwala na łatwiejsze negocjowanie umów handlowych, czy wymiany technologii. Kolejną korzyścią jest możliwość negocjacji przyłączenia się sojusznika do wojny z którymś z państw. Oczywiście i bez sojuszu możesz próbować takiego manewru, jednak szanse powodzenia są marne. Ostatnią ze znaczących korzyści jest możliwość łatwiejszego uzyskania darmowego dostępu do sojuszniczego terytorium dla Twoich wojsk (i vice versa). Ułatwia to prowadzenie walk na odległych frontach, dając większe szanse Twoim armiom na to, że nie zaczepi ich po drodze kilka wrogich oddziałów skorych do bójki. Skutkiem ubocznym takiego porozumienia jest to, że zasłaniając się sojuszem możesz rozmieścić bezkarnie swoje armie na terytorium sojusznika i w przeciągu jednej tury zaatakować wszystkie jego miasta i przejąć je. Oczywiście takie posunięcie nie pozostanie niezauważone na arenie międzynarodowej i w przyszłości może skutkować mniejszą ochotą do zawierania z Tobą sojuszy.
Protektoraty
Szczególną formą sojuszu jest protektorat. Protektorat możesz zaproponować państwu, z którym jesteś w stanie wojny (a byłoby najlepiej, gdyby to państwo było już na skraju upadku), możesz także skorzystać z tej opcji po przejęciu miasta będącego stolicą regionu różnego etnicznie od państwa, które miało kontrolę nad danym regionem (wyzwolić możesz chociażby Katalonię, Rumunię czy Belgię). W obu przypadkach dostaniesz z takiego układu kilka korzyści. Region pod protektoratem będzie związany z Tobą trwałym sojuszem (nie zdarzyło mi się, aby wyzwoleni mieszkańcy obrócili się przeciwko swojemu wybawcy), będzie przez to realizował politykę zgodną z Twoimi interesami. Takie tereny będą oczywiście generowały przychód, z którego część pójdzie do Twojego skarbca, a reszta zostanie spożytkowana na własne potrzeby. Pieniądze z takiego układu są bardzo konkretne, choć nie tak duże, jak w sytuacji, gdyby to był region pod Twoją kontrolą. Protektorat oznacza także wzajemną umowę o przemarszu wojsk przez swoje terytoria. Jedynym zobowiązaniem wynikającym z takiej formy podległości jest to, że będziesz zobowiązany do udzielenia pomocy wojskowej w razie napaści na taki region. Sytuacje takie zdarzają się jednak niezmiernie rzadko, gdyż wyzwolone regiony często mają silny garnizon w swojej stolicy a sama ich atrakcyjność do podbicia jest raczej mała (jedynym wyjątkiem jest państwo, które miało nad nimi kontrolę przed Twoją inwazją - może się zdarzyć, że dotychczasowy właściciel będzie chciał odzyskać utracone ziemie).
- Napoleon: Total War - poradnik do gry
- Napoleon: Total War - poradnik do gry
- Napoleon Total War: Dyplomacja
- Napoleon: Total War - poradnik do gry
Komentarze czytelników
Poradnik bardzo precyzyjnie ukazuje każdy aspekt gry, ale nie zgadzam się z opinią o rosyjskiej piechocie. Jest mniej celna ale dużo lepiej walczy wręcz więc do szturmu z ostrzalem jak znalazl.
Świetny poradnik dla początkujących :D Ja już gram 2 miesiące więc te statystyki itd. znam na pamięć :P
Zabrania się kopiowanie jakichkolwiek obrazków, tekstów lub informacji zawartych na tej stronie. Strona nie jest powiązana i/lub wspierana przez twórców ani wydawców. Wszystkie loga i obrazki są objęte prawami autorskimi należącymi do ich twórców.
Copyright © 2000 - 2026 Webedia Polska SA wszelkie prawa zastrzeżone.