Reanimal

Nowa gra twórców dwóch pierwszych odsłon Little Nightmares nie różni się mocno od swoich pierwowzorów. Nie wprowadza rewolucji w gameplayu, za to dojrzalsze i poważniejsze stały się koszmary, których za nic nie chcielibyśmy oglądać w swoich snach.

Reanimal: 7/10Platforma: Switch 2Czas ukończenia: 6hNigdy nie grałem w serie gier Little Nightmares, ale Reanimal skusił mnie swoim designem oraz w miarę prostą rozgrywką. Gra jest bardzo mroczna, nastawiona na przekaz graficzny i baaaardzo oszczędna w dialogi. Graficznie jest na Switchu ładnie, ale zdarzają się spadki w trybie 30fps. Niestety ekran Switcha bardzo słabo spisuje się w ciemnych lokacjach, ale da się to przeżyć. Fabularnie jest bardzo pokręcone i tytuł daje dużo miejsca do indywidualnych interpretacji. Podczas rozgrywki jest kilka fajnych akcji, które podnoszą adrenalinę, to fajnie kontrastuje ze spokojem rozgrywki. Dla mnie dobra gra. Polecam.

Ukończyłem grę z przyjaciółką, ale totalnie nie wiem co o niej napisać, warstwa artystyczna jest piękna tutaj tego nie da się ukryć, nie ma co się rozpisywać moim zdaniem na każdy temat z osobna, bo jest to bardzo prosta gra w swoim założeniu, ani nie ma wiele mechanik, głównie chodzi tutaj o fabułę, ale ta jest też bardzo do własnej interpretacji, tak w zasadzie to nic nie mamy wyjaśnione, jesteśmy wrzucani w wir wydarzeń, a dialogów może jest z 5 na całą grę, tyle mniej więcej obliczyłem, a i tak nie wiem czy nie za dużo, pokazują nam się czasem jakieś cut scenki, których też za wiele nie ma, no w tej grze to ogólnie najbardziej liczą się zagadki i myślenie, żeby dobrze wszystko przejść i ogarnąć, chociaż da się też zaciąć w niektórych miejscach, przynajmniej ja takie odnoszę wrażenie i tak miałem, że czasem gra potrafiła być nieintuicyjna i się zacinaliśmy się na niektórych momentach, graficznie, artystycznie i ogólnie oprawa audiowizualna to jest coś czym ta gra przyciąga i tego nie da się ukryć, jest piękna, wszystko fajnie i ładnie zrobione, no można podziwiać widoki w tej kwestii, mechanicznie też jest dość spoko, nie jest za trudna nie jest jakoś szczególnie prosta, tak jak pisałem da się trochę zaciąć, ale ogólnie jest w porządku, przyjemnie dość się gra, optymalizacja raczej git, my mieliśmy małe problemu ale to głównie przez połączenie internetowe, które potrafiło zawodzić, więc to nie wina gry, patrzyłem sobie interpretację fabuły i z tego co widziałem to ludzie też mają zagwozdkę tutaj, a sami twórcy nie raczyli wyjaśnić nic, a przynajmniej ja nic nie znalazłem, więc można się jedynie głowić, może DLC więcej wyjaśnią, które mają wyjść w przeciągu najbliższego roku, zobaczymy, na razie pod względem fabularnym ciężko to ocenić, chociaż widać, że gra starała się mieć głęboką fabułę, mi się gra podobała, ale mogłaby więcej wyjaśniać fabularnie, bo jest mocno skomplikowana i jest bardzo wiele interpretacji, ale mimo wszystko uważam, że jest bardzo przyjemna, szczególnie jeśli ktoś chciałby sobie ograć to w kooperacji z drugą osobą, to można polecić zdecydowanie!

Dobra gra. Trochę zbyt prosty gameplay, ale klimat, oprawa i wszechobecna symbolika robią robotę. Polecam sprawdzić, ale raczej w promocji

Podczas gdy Little Nightmares najlepiej opisuje słowo „dziwaczne”, Reanimal jest już głęboko niepokojące. Studio Tarsier porzuca konwencję pokręconej baśni i zwraca się w pełni w kierunku horroru, opierającego się zarówno na tajemnicy, jak i na przejmującej obrzydliwości i ohydzie tego, co się tu dzieje. Opowieść, jak to zwykle bywa, jest nam dawkowana w okruszkach i symbolach – jak przeklęta taśma z filmu The Ring, której poszczególne sceny zaczynają mieć sens dopiero pod koniec doświadczenia. Niskie dźwięki smyczków szarpią nerwy, w tle ciągle coś mruczy, chlupocze, rzęzi. Groza.Gameplayowe uproszczenia, o których wspomina w DM, odebrałam jako naukę wyciągniętą z poprzednich produkcji, gdzie tempo zabawy cierpiało przez konieczność powtarzania tych samych etapów, bo ginęło się zbyt często i nie z własnej winy. Reanimal pod tym względem wypada płynniej, doceniam też, że nie natrafiłam na problemy z kolizjami obiektów, na które cierpiały „koszmarki”. Choć opcja gry w coopie mnie akurat jest zbędna, niektórzy pewnie ucieszą się na wieść, że pojawi się tu tzw. friend pass i nasz coopowy partner będzie mógł skorzystać z naszej kopii gry.Podsumowując – na to właśnie miałam nadzieję. Ojcowie Little Nightmares może i stracili prawa do swego pomysłu, ale nie stracili tego, co sprawiło, że ich pomysł zachwycił graczy.