Komentarze do gry: Bully

++ Jedyne w swoim rodzaju tło rozgrywki. Szkoła pełna uczniów z problemami sprawia, że całość jest bardzo oryginalna
++ System walki jest rozbudowany. Sporo ruchów do wykorzystania, kombinacje ataków, zapasy oraz spory arsenał broni dystansowych. Dzięki temu, że niektóre bronie służą do kontroli tłumu, to są przydatne przez całą długość gry. Każde ugrupowanie ma swój własny styl walki, który wyróżnia ich na tle reszty (boks, bronie dystansowe, zapasy)
++ Szkoła pełna uczniów. Początkowo ma się wrażenie, że to tylko wypełniacze tła, jednak z biegiem czasu zapoznajemy się z większością z nich, potrafimy ich rozpoznać i przypisać do konkretnych wydarzeń z przeszłości. Dzięki temu relacje z innmi i sama szkoła wypadają naturalnie
+ Gra jest odważna. Nie boi się pokazać i wyśmiać nauczycieli, władzy oraz problemów uczniów. Wrzuca to na pierwszy plan, co pomimo satyrycznego wydźwięku, powinno rezonować z ludźmi którzy doświadczyli tego w rzeczywistości. Danie graczowi możliwości nachalnego obmacywania dzieci może być jednak dla niektórych przesadą.
+ Szkoła (i świat) jest pełna życia. Nie tylko my łamiemy zakazy i nie tylko my jesteśmy za to karani. Często w tle uczniowie biją się, rzucają przedmiotami, a całość okraszona jest poprzez prefektów i policję, która próbuje opanować sytuację. System ten działa też podczas misji, co potrafi je urozmaicić (lub zupełnie zepsuć)
+ Karanie gracza za przewinienia. Gonienie za niewłaściwy ubiór, brak kasku, które kończy się odesłaniem do dyrektora jest klimatyczne
+ Postaci są mocno przerysowane i oparte na utartych stereotypach, ale dzięki temu łatwe do zapamiętania i zabawne
+ Sporo aktywności pobocznych. Wyścigi, gry na automatach, wesołe miasteczko. Większość z nich jest jednak niezbyt rozbudowana i dość prosta
+ Gra podzielona na kilka aktów, które skupiają się na różnych szkolnych stronnictwach.
+ Sporo fryzur i ubrań do kupienia i odkrycia. W każdym akcie przebierałem się w coś innego, często o zupełnie odmiennym stylu i ciągle były to stroje ciekawe i pasujące do świata i postaci
o Muzyka jest pełna charakteru i dobrze oddaje klimat gry. Niestety pomimo tego, że ścieżka dźwiękowa jest długa, to kluczowe utwory zbyt często się zapętlają i przestają być przyjemne do słuchania.
o Miasto jest niewielkie, ale łatwe do zapamiętania i poruszania się. Jednak przy maksowaniu gry, staje się nudne
- - - Stan techniczny gry. Częste wyrzucanie do pulpitu (nawet pomimo pobrania nieoficjalnego patcha), kulejące sterowanie, spadki klatek
- - Nieciekawe, często tragicznie krótkie misje. Wiele z nich polega jedynie na przyniesieniu przedmiotu z innego miejsca.
- Zbyt prosta. Przez całą grę nie byłem nawet blisko do przegrania walki. Jedyną możliwością na zawalenie misji było przypadkowe uderzenie zleceniodawcy lub zostanie pochwyconym przez autorytet, gdy ci pojawili się znikąd.
- Sprint, szybka jazda na deskorolce i rowerze... wszystko wymaga szybkiego naciskania przycisku biegu. Jest to niewygodne. Przydałoby się rozwinięcie zdolności, które utrzymało by status sprintu automatycznie.
- Ostatni akt nie został dostatecznie rozbudowany. Całość zamyka się w trzech misjach, podczas których bohaterowie przeżywają istny bezsensowny rollercoaster emocjonalny
- Główny bohater przyjmuje zlecenia od innych bez wkładu własnego. Dodatkowo misje te często stoją w sprzeczności z tym jak zarysowany jest jego charakter i kierunek fabularny całej gry. Ta niespójność zaburza odbiór przedstawionej historii
- Główny wróg jest niezbyt ciekawy i znika na większość historii