Atomfall

Od pierwszych zapowiedzi byłem zaintrygowany nową produkcją studia Rebellion. Finalnie dałem się porwać – odpaliłem Atomfall około 23:00 i skończyłem grać dopiero o 03:00. Zwiedzanie „brytyjskiego postapo” wciąga, choć nie jest to gra bez wad.

Atomfall to jedno wielkie uproszczenie wszystkiego, z ciekawą mechaniką „zadań”.To połączenie Stalkera z Falloutem 4, z dodaniem masy uproszczeń. Gra udaje trochę RPG, ale nim nie jest. Możemy ulepszać naszą postać poprzez znajdywanie w świecie gry specjalnych przedmiotów (w praktyce wygląda to jak dodawanie sobie perków). Do tego mamy jeszcze zadania, które można rozwiązać na różne sposoby (choć nie wszystkie, tylko kilka). I tyle, żadnego zdobywania XP, żadnej manipulacji frakcjami itd… Jeśli chodzi o elementy ze Stalkera, to mamy eksplorację i zbieranie tony śmieci w dość topornym wydaniu.Zacznę od tego, co mi siadło. Eksploracja, mamy tutaj mniejsze mapki, ale są wypełnione po brzegi. Pełno zakamarków do zwiedzenia: domki, jaskinie, bazy, farmy itd… Jest tego cała masa. W grze cały czas jest dzień i za to plus. Noc zepsułaby eksplorację. Wiele jest ładnych brytyjskich krajobrazów, a zieleń wylewa się z ekranu. Ogólnie mam takie zdanie, że jeżeli cykl dnia i nocy nie wpływa na rozgrywkę, to jest on zbędny. Kolejną fajną mechaniką jest system zadań. Nie mamy tutaj klasycznych znaczników. Dostajemy notatnik i w nim wszystko jest zapisane. Np.: „Włącz radiostację, która jest w lesie” – i tyle. Trzeba samemu szukać i domyślać się, co dalej. Jest zadanie, w którym musimy szukać baterii. Gra mówi nam, gdzie jest kilka, a resztę trzeba znaleźć samemu. Bardzo fajne podejście do projektowania zadań. Chciałbym widzieć więcej takich mechanik w innych grach. Nie wiem, jak jest na niższych poziomach trudności, ale na najtrudniejszym kompas jest zbędny, bo nic się na nim nie wyświetla. Handlowanie też jest zrobione inaczej mamy wymianę towaru, nie zbieramy kasy. I tutaj zaczynają się pierwsze bolączki.W grze posiadamy bardzo mały ekwipunek. Wygląda on jak w Resident Evil, a jednocześnie zbieramy ogromne ilości śmieci. Zaczyna to drażnić już na początku gry. Miejsc, gdzie możemy zostawić rzeczy, jest mało i zaczyna się walka z ekwipunkiem: co wywalić, co zostawić itd... System z wagą byłby lepszy. Sama walka jest drewniana zarówno strzelanie, jak i walka wręcz. Nie czuć takiego „mięsnego” strzelania, brakuje lepszego słowa. Jest, bo jest. AI wrogów też jest słabe: raz zapominają o nas po chwili, a innym razem biegną za nami przez pół mapy. Gra jest bardzo prosta, najtrudniejszy poziom to jakaś kpina. W tej grze nie ma wyzwania. Nawet jak zabraknie amunicji, to można kopać, bić wręcz i da się przejść grę. No chyba że jako wyzwanie traktujemy system zadań bez znaczników. Sama fabuła, postacie i zadania poboczne są nijakie. Wszystko jest tylko pretekstem do fajnej eksploracji świata. Nie interesował mnie los żadnej postaci. Żaden quest nie był „WOW”. Główna historia też jest mech… jest, bo jest. Ostatnią rzeczą, która mnie irytowała, jest Bethesdowy system ekranów wczytywania. Do każdej chatki, jaskini itd… jest loading. Czy my mamy 2010 rok?Kończąc Atomfall to średniak. Można zagrać, jak nie ma się w co grać xD. Ode mnie 7/10. W grze spędziłem jakieś 15 godzin i już po 10 zaczęło wkradać się znużenie. Grałem na XSX w 60 FPS i nie uświadczyłem żadnych błędów.

Ta gra płynnie poprowadziła mnie od umiarkowanego WOW, do radykalnego MEH. Początek robił robotę. Jasne, od wejścia czuć, że to niskobudżetowy produkt, ale grafika jest znośna, crafting całkiem sympatyczny, eksploracja bardzo fajna, a szeroko krytykowana walka mi akurat przypadła do gustu. Lubię taką toporność, bo moim zdaniem, prawdziwa walka to nie taniec, więc w grze, która w jakimś stopniu jest survivalem, fakt że nie tańczymy z maczetą jak naspeedowany cyrkowiec, ani nie strzelamy jak zaprawiony w ogniu setek bitew marines, zwiększa realizm i immersję. Podoba mi się, że świat jest niewielki. Mamy tutaj pięć osobnych otwartych map, a w nich kilka mniejszych lokacji schowanych za ekranami ładowania. Mapy są niewielkie, ale dobrze wypełnione treścią, przez co eksploracja to bodaj najprzyjemniejszy aspekt tej gry. Niestety w momencie gdy zwiedzimy już wszystkie cztery zewnętrzne lokacje i zaczynamy obcowanie z Węzłem, zaczyna się żmudny backtracking, a sam Węzeł i poszczególne magazyny danych bardziej irytują niż ciekawią. Fabularnie i narracyjnie gra jest mega nierówna. Bohater jest absolutnie nijaki. Bez głosu, bez twarzy, bez przeszłości. Poszczególne postaci też nie mają za wiele głębi. Sama historia jest spoko – mamy enigmatyczny wybuch w elektrowni, kwarantannę, ale na początku wiemy bardzo niewiele i to sprawia, że odkrywanie kolejnych warstw tej tajemnicy daje sporo satysfakcji. Podoba mi się realizacja dialogów i niektórych wyborów. Fajne jest to, że poszczególne opcje rozmowy potrafią zablokować dalszy postęp, co zmusza do innego podejścia do zadania. No właśnie, większość zadań da się wykonać na różne sposoby, chociaż w większości przypadków i tak kończy się walką.No właśnie, walka. Początkowo starcia z ludzkimi przeciwnikami są dość przyjemne. Co prawda w walce wręcz/bronią ręczną brakuje bloków i uników, a w strzelaniu możliwości chowania się i celowania zza osłon, ale pacnięcie kogoś kolczastą pałą, sprzedanie sążnistego kopa czy wypalenie ze strzelby w banię daje sporo frajdy. Gorzej się robi, gdy przychodzi mierzyć się ze Zdziczałymi czy Sługusami oraz robotami. Pierwsi są cholernie szybcy, co przy ogólnej ślamazarności naszego bohatera nieco wkurza. Drudzy to istne gąbki na pociski. Natomiast robotów nie da się pokonać bez przyjmowania obrażeń, bo konieczny jest najpierw atak frontalny, a później wyciągnięcie baterii z pleców, więc tak czy inaczej trzeba się do przeciwnika zbliżyć. To, czego zabrakło mi najbardziej i najbardziej mnie zniechęciło to brak cyklu dzień/noc oraz beznadziejnie zrealizowane skradanie. Raz przeciwnicy widzą mnie z daleka stojąc bokiem, innym razem przechodzę im praktycznie przed twarzą i zapala im się tylko żółte pole. Do tego wrogowie widzą nas w ciemności, podczas gdy my ich niekoniecznie. Klimat i założenia fabularne doskonale współgrałyby z cichą rozgrywką, ale fatalne skradanie i brak nocy sprawiają, że każda próba cichego podejścia kończy się strzelaniną/nawalanką. To wszystko sprawiło, że przez kilkanaście godzin bawiłem się bardzo dobrze, jednak w momencie gdy zebrałem baterie i rozpocząłem eksplorację Węzła, gra mnie zniechęciła i finalnie postanowiłem sobie odpuścić. W dodatku raz miałem crasha – grę wywaliło do Windowsa bez żadnego komunikatu o błędzie, a ja straciłem wszystkie save’y z ostatniej sesji, zostały tylko te zapisy, które wykonałem przy poprzednim uruchomieniu gry, w efekcie straciłem ze dwie godziny irytującego snucia się po Węźle, co było gwoździem do trumny mojego zainteresowania tą produkcją. Doczytałem o poszczególnych zakończeniach i brzmi to całkiem fajnie, ale biorąc pod uwagę płaskość i jednowymiarowość większości NPCów, nie spodziewam się fabularnych fajerwerków w finale, co sprawia, że porzucam ten tytuł bez żalu.

18h/wszystkie zakończenia/surwiwalowiec Dobra struktura rozgrywki. Przyjemna eksploracja z masą niezłych lokacji. Walka zrobiona dobrze, ale niewykorzystany potencjał spotkań z przeciwnikami i MEGA TRAGICZNE AI Fabuła intryguje, ale zakończenia są bardzo słabe i nieciekawe Ładna grafika ale czasami zbyt jaskrawa Muzyka słaba, prawie w ogóle niezauważalna Za dużo backtrackingu, przeciągnięta końcówka Cała gra jakaś bez wyrazu i pomysłu na siebie

Gra ma fajny klimat i dialogi niestety psuje to kiepski gameplay i itemizacja. Po fajnym pierwszym wrażeniu niestety po 6h gra trąci nudą. Niby producent to rebelion który w sniperach element taktyczny opanował bardzo dobrze a tu tego wcale nie ma, ani się skradać ani zawalczyć w otwartą wojenkę. Zrobię zapis a na mnie potrafi się zrespić banda wroga po wczytaniu. I ten cały "Węzeł" kompletnie do mnie nie przemawia wszystko poblokowane sztucznie na każdym kroku zrobiłem jedną gałąź robotyki popatrzyłem w liste zadań ile tego tam już jest z napisem wątek główny + mam dreptać tą samą drogą hektary do kolejnej mapy gdzie już byłem i mnie odepchnęło od gry. Dodać ciągły brak miejsca w ekwipunku. Nie chce mi się i koniec ale budki telefoniczne były fajne i to zapamiętam pozytywnie.

Typowy średniak z gamepassa. Gra warta doświadczenia raz przez kilka godzin, ale nie warta kupowania ani nawet ukończenia:Graficznie dosyć wysoki poziom, doskonała optymalizacja – ponad 100fps na 3070 w 1080p na najwyższych ustawieniach, w dodatku bez żadnych nieuzasadnionych spadków w ani jednej lokacji. Na minus niewielka różnica w jakości obrazu i wydajności po obniżeniu ustawień – są więc głównie atrapą jak w większości współczesnych gier.Boli brak możliwości zwiększenia pojemności ekwipunku, względem tej którą otrzymujemy na start. Jedyne co możemy jednorazowo ulepszyć to limit surowców i amunicji które możemy mieć zmagazynowane, ale one nie wchodzą stricte do ekwipunku (nie zajmują miejsca), a jedynie mają oddzielny licznik, zapełniany „podnoszonymi” po drodze przedmiotami które automatycznie konwertowane są w surowce na licznikach.Brak cyklu dnia i nocy wprowadza monotonię i ogranicza możliwości taktyczne gracza. Nie może być mowy o zakradnięciu się do strzeżonego obozu gdy wszyscy śpią – musisz zrobić to tu i teraz. Jest minimalna różnorodność oświetlenia – czasem jest bardziej pochmurno, a czasem bardziej słonecznie, ale te zmiany następują co kilkadziesiąt sekund. Gra ma trzy duże lokacje i w zasadzie wszystkie wyglądają tak samo. Bez patrzenia na nagłówek mapy raczej nie stwierdzisz gdzie jesteś, aczkolwiek każda lokacja ma przypisany główny typ przeciwnika, który tam najczęściej występuje (wojsko, druidzi, bandyci). Ja każdą lokację eksplorowałem od razu na 90% więc później jak z powodu questów musiałem latać w te i we w te (bo np. dostałem klucz do składziku więc mogę wyeksplorować dodatkową mini lokację przez 15 min) to strasznie się nudziłem – brak szybkiej podróży boli!!!Możemy ulepszać postać znajdywanymi stymulantami, ale tak naprawdę większość skilli jest zbędna i nieciekawa, a niektóre wręcz szkodliwe – przykładowo ciche zabijanie sprawia, że zajmuje nam to dłużej, więc wolałem zostawić fabryczne głośniejsze, a szybsze.Gra nie jest nastawiona na skradanie. Postać porusza się powoli, a przeciwnicy reagują szybko na każdy wystający kawałek naszego ciała – od razu podchodzą sprawdzić, więc trudno im uciec za winkiel. Nie ma w zasadzie żadnych ulepszeń nastawionych na skradanie. Z czasem znajdujemy łuk, ale i tak nie jest on w pełni cichy i często przeciwnicy słyszą nas strzał lub jęk umierającego trafionego w głowę.Zapowiadano, że wszystkich npc można zabijać. Owszem, można, ale świadczy to o słabej fabule. Mamy 6 różnych zakończeń, przy czym 5 z nich wymaga utrzymania przy życiu powiązanego NPC. Możemy go więc zabić, tylko po co? Najgorsze, że taka gra powinna śledzić losy każdego NPC, tymczasem tutaj możemy zabić wartownika bunkra, tylko po to, żeby 15 min później stał tam znowu. Nie ma żadnej satysfakcji z walki, bo jak wrócimy do tej samej lokacji później to znowu będzie pełna przeciwników. Nie jest to aż tak uciążliwe jak w stalker 2 pre-patch (gdzie podobno przeciwnicy respili się za naszymi plecami), bo możemy sobie na 30-40 minut wyczyścić w zasadzie całą mapę, ale jednak prędzej czy później wszystkie lokacje się znowu zapełniają. Wyjątkiem są tu roboty, które robią za mini-bossów i zostają martwe w miejscu, w którym je ubiliśmy (przynajmniej te w bunkrach, z tymi na powierzchni nie walczyłem).Zakończenia niezbyt satysfakcjonujące i sprowadzające się do wciśnięcia jednego lub drugiego przycisku i zaraportowania skutków tego działania do jednej lub drugiej osoby, przy czym tak naprawdę żadna z nich nie jest naszym sojusznikiem i każdy chce coś ugrać dla siebie. Nie ma wg mnie ani jednego dobrego zakończenia, są tylko mniej i bardziej złe.Gra zajęła mi ok. 20 godzin i uważam, że nic nie ominąłem, eksplorowałem każdy budynek, jaskinię i questa.

Przeszedłem całą grę i muszę zweryfikować moją ocenę. Gra w późniejszych etapach aż kipi od klimatu i można się nieźle wciągnąć dlatego zmieniam moją ocenę na 8 pkt

Zacząłem grać niedawno. Gra na proponowanych ustawieniach początkowych to bardziej gra detektywistyczna. Bardzo słabo wyjaśniony jest wątek główny i nasz cel przez co niewiadomo czy idziemy w dobrym, odpowiednim kierunku i robimy to co trzeba. Ostatnio przełączyłem na łatwiejszy tryb po czym okazało się że zadania, które uważałem za nieistotne należą do linii zadań głównych. Trochę to ułatwiło i już mam po co grać a nie błąkam się jak postrzelony no i gra zaczęła mnie po prostu już nużyć przed tym. Ot tak budzisz się w jakimś dziwnym środowisku, nie wiadomo ile czasu minęło, ktoś cię przywiózł i zostawił ale w jakim celu, nie wiadomo czy wybuchł reaktor czy jakoś się uszkodził ale wszyscy siedzą jak na rybach zamiast się ewakuować. Za to po lesie latają jakieś dzikusy nie wiadomo od jakiego czasu już tam są i jakim cudem nic im nie jest. Powiem szczerze że zawiodłem się na tej grze choć może ją przejdę to liczyłem na coś lepszego. Nie ma startu do Fallouta, walka drętwa przeciwnicy jeden po drugim wchodzą na headshota strzałą, słaby rozwój postaci, postacie fabularne jak na razie miałkie jedynie co grafika potrafi naprawdę zabłysnąć gdzie nie gdzie

Gra akcji z elementami RPG (uproszczone drzewko rozwoju, oryginalny sposób zdobywania perków }. Perki musimy znaleźć w grze aby móc ich się nauczyć, są to podręczniki umiejętności. Na minus zaliczyć należy nielogiczny respawning przeciwników po wczytaniu sejwu ( dopiero co zabitych ), bardzo niskie AI wroga), brak zmiany pór dnia (brak pory nocnej). Grałem na poziomie domyślnym przez twórców gry.

Atomfall to solidny tytuł z segmentu AA. Jak ktoś lubi klimaty post apo, będzie raczej zadowolony. Na plus: eksploracja, wciągająca, dość enigmatyczna historia (ale z raczej satysfakcjonującym zakończeniem), całkiem fajne strzelanie, nawet interesujące questy poboczne, fajnie poprowadzone opcje związane z rozwojem postaci, angielski dubbing, klimat wsi angielskiej. Na minus: brak opcji z szybką podróżą (bieganie z jednego końca mapy na drugi czasem bywa dość męczący, choć na szczęście mapy nie są jakieś przesadnie duże, więc do przeżycia), respawn mobków przy wyczyszczonych lokacjach.

Mieszanka Fallouta , Stalkera oraz Bioshocka.Plusy:-bardzo dobra optymalizacja-oprawa audiowizualna-wciągająca fabuła-pełna dowolność podczas eksploracji i wykonywania questów-ma to coś, że potrafi wciągnąć na godziny-spore możliwości w ustawieniach poziomu trudnościminusy:-brak opcjonalnej szybkiej podróży(po którymś już razie dana trasa może nam już zbrzydnąć ,nie raz , nie dwa mamy do czynienia z powracaniem do miejscówek)-kiepski system walki wręcz(brak możliwości uników , ogólnie obrona nie istnieje)-dość kontrowersyjny system ,,rozwoju'' postaciPodsumowując Atomfall to bardzo pozytywne zaskoczenie przy którym spędziłem blisko 30 godzin(zaliczyłem 3 zakończenia, resztę zakończeń zobaczę na YT).Dla graczy lubiących eksplorację z fabułą warte zagrania.

Nawet z misjami pobocznymi gra jest na ok 20h, graficznie to wygląda jak sniper elite 5 tylko z pierwszej osoby, sama mechanika gry bardzo przypomina bioshocka 3, crafting jakiś jest tworzenie granatów i mikstur wzmacniających sama mechanika walk też jakbym grał w snipera tj. reakcja przeciwników(wskaźnik wykrycia) patrole przeciwników reakcja na zabójstwa z ukrycia przeciwnik ogląda zwłoki po czym przeszukuje okolicę, sam handel jest dobrą opcją niema gotówki tylko wymiana barterowa ,przy bardzo ograniczonym miejscu w plecaku często trzeba odwiedzać handlarza lub przechowalnie.

jest spoko, klimat i świat robi robotę. Sporo nowych assetów jak na Rebellion który klepie wyłącznie Snajpera i wiecznie mamy Ctrl+C, Ctrl + V. To na plus, fajny miks przeciwnych frakcji, ogólnie frakcje i postacie są mega i to iż gra nie prowadzi za rączkę.