Komentarze do wiadomości: „To właśnie dzięki temu DOOM dotarł do każdego na świecie.” John Romero nie zgadza się, że piractwo zabijało branżę gier i zwraca uwagę na ważny szczegół

MadTrigger Zgadzam się, jeśli chodzi o zwykli piraci dla samego grania.

Ale w tamtędy czasach istnieli piraci-handlarze, co kopiują cudze gry i nagrywają na dyskietki lub płyty CD, by potem sprzedać na pchli targu. Wtedy to był prawdziwy kradzież, bo ukradli cudze zysków. Do czasu, aż prawa autorskie został wprowadzony do życia, oczywiście.

Doom powstał w czasach, kiedy prawa autorskie dla gier nie było i nikt z policja nie ścigał za to. Twórcy gier wtedy nie mieli nic do gadanie.

No, nadal są piraci, co udostępniają gry na własne strony i przy okazji zarabiają na reklamy. Też pobierali opłaty od graczy-piraci za "utrzymanie strony" (jasne, bo uwierzę...). To też kradzież. Też są piraci, co zarabiali na piracki World of WarCraft (ostatnio było głośno).

Więc nie jest to takie proste, jak niektórzy mogłoby się wydawać. Nie wszyscy piraci udostępniają gry za darmo i nie robią to bezinteresowne. Zawsze mają jakiś w tym interesie.

Sedno wypowiedzi Romero dotyczyło zliczenia użytkowników legalnych kopii shareware jako piratów, co zakłamuje statystyki. To trochę tak jakby użytkowników wersji demonstracyjnych zaliczać do piratów :P

Model dystrybucji sprawdzał się w celach marketingowych. Gra robiła zasięgi, stawała się rozpoznawalna. Jak komuś podobała się wersja shareware, to mógł kupić pełną bezpośrednio od producenta. Zwłaszcza jak gra nie miała dużego wydawcy i miejsca na sklepowych półkach, więc developerzy sprzedawali swoje produkcje wysyłkowo w odpowiedzi na listowne zamówienie z gotówką lub czekiem. Tak przynajmniej działało to w USA.

Sam m.in. dzięki shareware'owym kopiom Exile Jeffa Vogela wkręciłem się w komputerowe RPG. W ogóle w połowie lat 90. sporo shareware'u latało na dyskietkach wśród rodziny i kolegów. Blizzard miał swoje "spawns" - tak chyba nazywali te wersje shareware, że można było komuś płytę z grą pożyczyć, żeby sobie zainstalował taką ograniczoną wersję i pograł np. pierwszych kilka leveli w Diablo i namyślił nad zakupem.

qorsyn Dokładnie tak było. Pamiętam do dziś jak gry na PSX na premierę potrafiły około 200zl kosztować, a było to jeszcze przed 2000 rokiem. Przez całą swoją przygodę z PSX zebrałem raptem kilkanaście oryginalnych gier (pleja miałem dobre 7-8 lat), kilkadziesiąt płyt z demami z czasopism i setki piratów. Pirackie płytki na bazarze kosztowały nawet dziesięć razy mniej niż oryginał. Gdyby nie piractwo z pewnością nie wkrecilbym się aż tak w gaming. Dziś piratow używam tylko na zasadzie wersji demo. Uczciwie kupuje każdą grę, która sprawiła mi frajdę. Gameplaye na Youtubie nie są w stanie oddać subiektywnych doznań z rozgrywki.

Link kto powiedział, że prawa autorskiego nie było? Nawet u nas istniało w wersji z PRLu, tylko nie było dostosowane do nowego rodzaju rozrywki do 1994r. W USA natomiast poprawka dotycząca oprogramowania weszła w 1980.
Największą bolączką jest liczenie strat na podstawie pirackich kopii uznając, że wszyscy piraci kupiliby oryginał po jakiejś tam cenie.

sp33dy Może nie doprecyzowałem. Chodzi o brak dostosowanie prawa autorskie do nowego rodzaju rozgrywki, jakie są gry komputerowe.

Link to wciąż jest kwestia u nas, a nie globalnie.