Komentarze do wiadomości: The Blood of Dawnwalker miało osiągnąć wielki sukces przy bardzo skromnym budżecie. To grosze w porównaniu do Wiedźmina 4

Saturator Z jednej strony masz trochę rację, a z drugiej to w tych grach na każdym kroku widać cięcia budżetowe, Expedition jest tutaj trochę wyjątkiem, ewenementem, ale nie łudźmy się, że to się da powtórzyć, to wyjątek, a zarówno Gothic jak i Dawnwalker są grami poprawnymi, są ok, ale to nie jest nic co będziemy pamiętali po latach, zacofane kilka lat, nie oferują za bardzo niczego nowego, rewolucyjnego, żadna z mechanik nie jest dopracowana na tyle, żeby powiedzieć, że przesuwa granicę tego co jest możliwe w grach. Czy jest miejsce na takie gry? Ależ oczywiście, ale czy naprawdę chcemy żeby większość gier taka była?...

Gandohar Ale co ma budżet do stworzenia czegoś nowego czy dopracowania jakiejś mechaniki? Gry Indie robione przez jedna albo kilka osób potrafią wprowadzić coś totalnie fajnego i nowatorskiego.
I idąc tym tokiem rozumowania, czy gry takie jak Wolverine, Horizon, AC Shadows, Halo 5, Concord, Marathon i tak dalej i tak dalej wprowadzały mega dopracowane mechaniki i tone rewolucji która będziesz pamiętał po latach?

Saturator

Horizon, AC Shadows

Akurat te dwie gry miały (oprócz licznych wad) rewelacyjny system walki. Potyczki z maszynami i walkę w wykonaniu Naoe będę długo pamiętał. :)

Gandohar Z jednej strony masz trochę rację, a z drugiej to w tych grach na każdym kroku widać cięcia budżetowe,
Ale dopieszczenie tych gier nadal nie wymagałoby budżetów typowej współczesnej korporacyjnej gry AAA, gdzie czasem połowa kosmicznej kasy idzie na marketing, a kolejna 1/4 jest przepalana bezproduktywnie przez ogromną, fatalnie zarządzaną strukturę.

Saturator Właśnie nie do końca. Pokazują przede wszystkim co innego - różnicę w kosztach utrzymania studia robiącego takie gry między USA (gdzie te duże studia od AAA to przede wszystkim najdroższe stany: Kalifornia, Waszyngton, Massachusetts, co ma swoje dodatkowe przełożenie na to ile trzeba zapłacić pracownikom, żeby byli w stanie się utrzymać na miejscu, mieć gdzie mieszkać i nie paść z głodu, a także na opłaty za wynajem biur itd.), a Europą, bo wszystkie wymienione przez ciebie gry to produkty europejskich studiów.

Saturator Strasznie proste myslenie.
W przypadku niektorych gier sie to udalo i dziala i wyszly spoko gry, ale w przypadku innych to zwyczajnie nie dziala, ale nie mozna tak oceniac calego rynku.
To jakbys uczniow w calej Polsce ocenil wg szkoly X gdzie byla masa olimpijczykow z matmy.
W duzych firmach budzet jest przepalany i nie ma na to ratunku.

Saturator >wymienianie G1R obok Clair Obscur

chłopie...

xKoweKx [stalker.pl] Kolego cofnij się może do szkoły podstawowej jeżeli tak ciezko ci idzie czytanie ze zrozumieniem.
Ja nie porównuje tych gier, tylko wymieniam je jako PRZYKŁAD gier z niskim budżetem.

Saturator no i ten przykład obok clair i dawnwalkera jest z dupy z dwóch powodów - G1R to produkt przeciętniejszy od reszty i jako jedyny z tej trójki nadal nie zwrócił się twórcom xD mogłeś użyć lepszego przykładu

W sensie, to dla graczy lepiej, że będzie mniej gier, ich jakość spadnie, a ceny pójdą w górę (bo dokładnie takie są prognozy w razie faktycznej zapaści rynku)?

znajde_sposob Czyli to serwisy takie jak GOL są prawdziwym problemem, a ich zniknięcie sprawi, że gry staną się lepsze?

Dobrze, że mamy fotorealistyczne, kinowe doświadczenia oraz pixelartowe gry niezależne...

ALE

Wyraźnie już widać że rozmiar nie skaluje się tak jakby tego wydawcy oczekiwali.

Jak to ktoś powiedział po premierze CP77 - "9 kobiet nie urodzi dziecka w miesiąc".

I tak samo gra z 30krotnie większym zespołem, która wyda 30 razy więcej pieniedzy, nie bedzie 30 razy lepsza od innej, ani też nie zarobi 30 razy więcej.

Po pierwsze - dlatego, że istnieją elementy, które nie zależą od samej ilości włożonej pracy, takie jak dobra fabuła, ciekawy setting, interesujący pomysł na gameplay. Wiadomo, że im więcej pracy się włoży tym łatwiej uzyskać dobry efekt, ale czasem wystarczy wena jednego deva siedzącego w wannie albo przechadzającego się w parku żeby wpaść na ten jeden pomysł, który wyróżni grę na tle konkurencji i uczyni ją niezapomnianą.

W większości przypadków jest to jednak talent, który jest niewymienialny między jednostkami.

Po drugie - istnieje pewien pułap od którego ilość włożonej pracy nie jest już tak zauważalna. Od pewnego etapu naprawdę nie robią na nas wrażenia dodatkowe piksele, czy polygony. Od pewnego etapu nie chce nam się szukać kolejnej znajdźki i nie imponują nam dodatkowe hektary mapy. No, i oczywiście nie zwrócimy uwagę na kolejny detal w postaci klapek, które odrywają się od pięty podczas chodzenia.

Po trzecie - ponieważ im większym zespołem się dysponuje, tym więcej pracy pochłania on na samego siebie. To wszystko o czym wspominałem wyżej - ludzie do zarządzania, ludzie do oceniania, do dbania o dobre relacje, do zatrudniania kolejnych itd. A poza tym, im więcej masz osób zespole, tym łatwiej jest się po prostu obijać. Jak masz 30 osób i termin premiery na za dwa lata, to od razu widzisz kto przybliża projekt do sukcesu a kto nie. Jak masz tych osób 500 to albo musisz zatrudnić kolejne osoby do pilnowania pracy, albo zaakceptować że jakaś część zespołu będzie spędzać czas na kawie, pogaduszkach w korytarzu i graniu w pasjansa. Do tego dochodzi kwestia komunikacji - w 30 osobowym zespole każdy wie co robią pozostali, wiadomo co trzeba zrobić, kto jest odpowiedzialny, kto co umie, do kogo się zwrocić o pomoc albo decyzję. Jak jest tych osób 500... część ludzi może nawet nie wiedzieć o tym co robią inni, czy nawet że w ogóle istnieją. Przy pracy kreatywnej to jest dodatkowo ważne.

No i teraz zmierzając do końca:

Gdzieś istnieje jakiś złoty środek, po którym po prostu nie opłaca się inwestować w rozrost. Dla każdej gry będzie on zapewne. Nieco inny, będą zespoły którym wystarcza mikroskopijna liczba pracowników, będą wielkie molochy które potrafią tym wszystkim zarządzić.

Jednak najlepiej wyjdą na tym te zespoły, które znajdą dla siebie swoją złotą niszę.

Dwa przykłady z brzegu, dla zilustrowania dwóch skrajności:

Z jednej strony CDP RED - 250 osób pracowało na W3 w szczycie i ok. 600 na Cyberpunkiem. Czy CP77 jest ponad dwa razy lepszą grą od Wieśka? Myślę, że mało kto tak uważa... czy sprzedał się w większej liczbie egzemplarzy? Absolutnie nie (chociaż trzyma wyższą cenę, to mu oddajmy). Czy nie lepiej byłoby stworzyć dwa zespoły i wypuścić w tym samym czasie dwie gry na poziomie W3?
Możliwe...

Z drugiej strony mamy Piranhę Bytes, która uczepiła się myśli, że może w 2020 tworzyć open worldy RPG mając 10 razy mniej pracowników niż konkurencja. No i okazało się, że wszyscy ich wyprzedzili a oni po prostu rozwijali się żółwim tempem w porównaniu do reszty. I zniknęli.

No i mamy takie gry jak Clair Obscur, wspomniany Wiedźmin 3, KCD2 i teraz Dawnwalker...

Gry, które jeśli odstają od standardów branży to niewiele, które kosztowały ułamek tego co konkurencji... i które pod wieloma względami wyprzedziły rywali w tych aspektach, które już tak jednoznacznie z budżetem powiązane nie są - settingiem, fabułą, konstrukcją, mechanikami, generalnie pomysłem na siebie. Co też w niemałym stopniu wiąże się z tym, że niższy budżet pozwala na więcej ryzyka, które z kolei jest konieczne do zrobienia czegoś ciekawego i oryginalnego.

Dlatego cieszy mnie to, że coraz więcej studiów świadomie wstrzymuje rozrost (nie mylić z rozwojem) w miejscu, który wydaje im się optymalny. Niech inwestują w swoich pracowników (by ci nie uciekali jak ludzie z cdpu po premierze W3), niech rekrutują niewielu ale na jak najwyższym poziomie, niech dają im przestrzeń na poszerzanie umiejętności i wiedzy, niech dają im optymalne warunki do pracy.

I niech skupiają się na tym co fundamentalne - na dobrych opowieściach, solidnym, wciagającym gameplayu i oryginalnych pomysłach.

Grafika, rozmiar świata, detale i ogólny rozmach to tylko pudło rezonansowe, które ma wzmacniać graną melodię. Samo nic nie zagra, choćby było nie wiem jam wielkie i kosztowało nie wiadomo jakie miliardy.

MilornDiester "Jak Clair Obscur miało 30 devów zamiast 300 to to się potem ładnie odzwierciedla w koszcie." Z calym szacunkiem to jest duza nieprawda. Mozesz latwo to sprawdzic patrzac na liste ludzi co pracowalo nad gra. O ile faktycznie bylo 30 devow zatrudnionych w studiu to jednak studio posilkowalo sie 200+ osobami zatrudnianymi na umowe o dzielo. Wiec nie jest prawda, ze nad gra pracowalo 30 ludzi. Wiem , ze to ladnie brzmi. No, ale nie da sie stworzyc gry z taka oprawa graficzna w 30 osob w sensownym czasie. Gry tworzone w garazach to jest piesn przeszlosci. Moze dzieki uzywaniu AI wroca, ale jak na ten moment to jest wypluwanie niskiej jakosci gier. Dla mnie Clair pod wzgledme audio-wizualnym to sztuka. No, ale gameplayowo to jrpg 20 + lat do tylu juz robily. Wiec nie udawajmy, ze Clair wymyslilo kolo na nowo.

maciell Ale przecież na tym właśnie polega różnica.

Czym innym jest zatrudniać kogoś na określony czas, żeby wykonał konkretne zadanie na które zespół nie ma czasu albo umiejętności, a czym innym jest trzymać nonstop kilkuset pracowników, którzy raz mają więcej a raz mniej do roboty, ale koszty i tak tworzą.

Co do prawa Price'a - pełna zgoda.

TwojaStaraWTeamie
zrobiłem wszystkei aktywnosci w jego dziedzinie i poszedlem na zamek zabić Brencisa
Czyli po zabiciu Ambrusa poszedłeś prosto do zamku, żeby skończyć grę? Miej pretensje do siebie, że pominąłeś najlepsze wątki :)

TwojaStaraWTeamie Ciekawa opinia od kogos kto nie potrafi prawidlowo grac.

Inquerion Przecież Dawnawalker to właśnie gra AA w cenie AAA. Zarzuty do UbiGier idealnie do niego pasują. Słaba fabuła, masa nudnych przeciągniętych dialogów o niczym. Bardzo nierówny dubbing, żeby nie mówić, że słaby. Od groma fetchquestów i powtarzalnych czynności. Walka w kółko z tymi samymi przeciwnikami. O bugach i o problemach optymalizacją już nie wspominając.

Jaki będzie W4, to się okaże i rozumiem sceptycyzm ze względu na premiere Cyberpunka. Natomiast, to jest pewne, że Dawnwalkera i W4 będzie dzieliła przepaść technologiczna i ogólnej jakości wykonania. O wiele większy budżet, więcej ludzi, masa programistów, którzy dostosowują UE5 pod nich, współpraca z Epiciem. A do tego nie zdziwię się, że w cenie podobnej lub niższej niż Dawnwalker.

TwojaStaraWTeamie Ja akurat mam bardzo pozytywną opinie o Dawnwalkerze, ma sporo ciekawych pomysłów i rozwiązań, których w tego typu grach nie było dotąd. Mechanika zasobu czasu, mozliwosc rozgrywki po zakonczeniu, czy totalnie wywalajca stolik mechanika wspinania się na pionowe powierzchnie.

Ummon

super tania gra, z rozsądnym sukcesem sprzedażowym to inwestycja gorsza niż lokata

Nie do końca.

Całkowity koszt projektu (produkcja plus marketing) "The Blood of Dawnwalker" mógł sięgać nawet ok. 70 mln dolarów (to szacunek, bo nie znamy dokładnych liczb). Żeby uzyskać zwrot, potrzeba pewnie ok. 2 milionów sprzedanych egzemplarzy (przy założeniu, że średni wpływ z jednej kopii, po podatkach, marżach platform i różnicach cenowych, wynosi ok. 35 dolarów przy cenie katalogowej 70 dolarów). Aby osiągnąć spory zysk, potrzeba już kilku milionów.

"Dawnwalker" nie musi jednak sprzedać 5-10 mln kopii, żeby być dużym sukcesem finansowym, ponieważ miał relatywnie niski budżet. Pierwszy milion egzemplarzy sprzedał się w ciągu trzech dni od premiery. To znakomity wynik, który sugeruje, że gra ma realną szansę nie tylko odzyskać koszty produkcji, ale również wygenerować zysk. A nawet sam zwrot byłby sukcesem. Dlaczego?

Bo inwestorzy (NetEase) nie wyłożyli po prostu kasy na produkcję jednej gry. Kupili też udziały w Rebel Wolves (26%). To inwestycja w całe studio, a nie wyłącznie w jeden produkt. Może przynieść większy zwrot niż typowa lokata. Oczywiście, zawsze istnieje ryzyko straty. Dlatego firmy zaangażowane w rynek gamingowy mają różnorodny "portfel inwestycyjny" (raz na wozie, raz pod wozem): część projektów może się nie zwrócić, ale pojedynczy duży sukces wielokrotnie przebija bezpieczne formy lokowania kapitału.

W przypadku "Dawnwalkera" ryzyko pierwszej gry zostało już w dużej mierze ograniczone. Produkt bardzo szybko osiągnął skalę pozwalającą odzyskać znaczną część nakładów. A jeśli Rebel Wolves stanie się istotnym studiem tworzącym kolejne gry - a wiele na to wskazuje - wartość udziałów może znacząco wzrosnąć. Inwestycja zaczyna mieć sens. Bo powstanie sequel: Rebel Wolves rozpoczęło rekrutację na stanowisko głównego scenarzysty do kolejnego rozdziału "Dawnwalker Saga". A potem może doczekamy się trzeciej gry itd.

Narodziło się nowe, rozpoznawalne IP. A wraz z nim pojawiają się kolejne potencjalne źródła przychodów: następne gry, DLC, a w przyszłości być może także adaptacje czy merchandising. W ten sposób 26 proc. udziałów w Rebel Wolves może z czasem okazać się warte wielokrotność początkowej inwestycji. I właśnie na tym polega różnica między lokatą a inwestycją w studio gamingowe.

"Dawnwalker" od razu został pomyślany jako pierwsza część większego uniwersum. Bandai Namco już przed premierą komunikowało, że przyszłość serii ma obejmować różne epoki, kontynenty i historie. Biorąc pod uwagę ponad milion (już) sprzedanych egzemplarzy, istnieje (już) spora baza potencjalnych odbiorców kolejnych produktów - i może ona dalej rosnąć. Jeśli "Dawnwalker 1" sprzeda się np. w liczbie 3 milionów egzemplarzy, to "Dawnwalker 2" może potencjalnie osiągnąć jeszcze większą sprzedaż. I tak dalej. Zyski będą rosły, zwłaszcza że kolejne gry mogą być mniej ryzykowne w produkcji, ponieważ studio nie musi już od zera budować marki, zespołu, technologii i całego uniwersum.

Dlatego "Dawnwalker" może być żyłą złota. Inwestor będzie zadowolony, jeśli pierwsza gra zwróci większość kosztów, stworzy markę, zbuduje zespół, stworzy technologię, zdobędzie milionową bazę klientów, zwiększy wartość studia, umożliwi stworzenie sequela. I to wszystko się już wydarzyło.

TwojaStaraWTeamie No bez przesady. Wieskowi nie dorownuje i moze rzeczywiscie jest za droga w stosunku do tego co oferuje, ale to wciaz fajna, warta zagrania gra. 4 sugeruje gniota, a gniotem ona nie jest.