Komentarze RPG które lubię i ogrywam

Diablo I i II

Jedynka raczej nie, nad dwójką długo się zastanawiałem, bo spędziłem przy niej kilka dobrych lat. Niby to jednak H'n'S, ale z drugiej strony jest Wiedźmin i Mass Effecty... Dobra, dodane. Z dodatkiem, bo jednak "gołe" D2 nie było aż tak dobre jak to z rozszerzeniem.

Vampire the Masquarade Bloodlines

Ominęło mnie na premierę, zagrałem dużo później i nie zassało.

Byłes za młody na pierwsze Diablo ? Ja się na tym wychowałem, od tego zacząłem przygodę z cRPG i fantastyką jako taką :)

szkoda że ci Wampir nie podszedł ale rozumiem, ma specyficzny klimat, na tej zasadzie ja się odbijam od wszystkich Falloutów (z wyjątkiem New Vega) i Deus ex: szanuję bardzo i wiem że to arcydzieła ale nie mój klimat kompletnie.

Byłes za młody na pierwsze Diablo ?

Nie xD Już w '97 miałem kompa, ale dalej byłem dzieckiem i po prostu dostęp do gier był mocno ograniczony - pod względem kasy jak i fizycznych sklepów. Z wujkiem ciupałem wtedy w Quake'a, ale wujas nie był za bardzo rozeznany w grach RPG, więc przygodę z gatunkiem zacząłem dopiero później.

Nie tylko ja wyżej cenię drugą część KOTORa niż pierwszą. W dyskusjach odnoszę wrażenie, że więcej lubi woli pierwszą ale jak patrzę na te listy to jednak częściej to druga jest wyżej. W mojej ocenie zasłużenie.

Gry niby podobne, ale jednak różne i widać wyraźnie którą część robił Obsidian, a którą Bioware. Jedynka na pewno wyróżniała się sławnym plot-twistem i bohaterem, ale dwójka była bardziej złożona gameplayowo (np. umiejętności miały większy udział) i dojrzalsza fabularnie. Stawiam na dwójkę.

Ludzie doceniają ICWD2, na którego niegdyś było sporo narzekania.

Icewindy zawsze cierpiały przez porównanie do BG, a niesłusznie bo nie były gorsze, tylko pisane z inną filozofią w tle. Pod względem mechanik tylko NWN/NWN2 może się z nią równać, a pod względem projektu walk to dla mnie dalej top.

Oraz Arcanum wysoko na liście, dla mnie pomimo bugów to S tier, ale mam do tej gry sentyment.

Myślę, że byłaby S-ka, ale te bugi... Tak jak pisałem w wątku RPG, zabierałem się za niego kilkanaście razy a skończyłem tylko kilka - właśnie przez bugi.

Kasrkin
Co do KotOR-ów, wydaje mi się, że jedynka jest bardziej popularna, bo to klasyczne baśniowe Gwiezdne Wojny. Może w pewnym sensie soft reboot Nowej Nadziei. Gra bardzo bezpieczna pod względem prawdopodobieństwa zadowolenia fanów marki i odtworzenia momentów, za które wszyscy pokochali starą trylogię.

Dodajmy do tego fakt powrotu do bardziej oldschoolowego klimatu epizodów IV-VI, których fani mimo wszystko byli rozczarowani kierunkiem Mrocznego Widma i Ataku Klonów. KotOR był taką odskocznią.

Dwójka nie zyskała tylu fanów przez wzgląd na metkę gry niedokończonej, pociętej, zbugowanej (sam nie miałem większych problemów). Jednocześnie była utrzymana w zupełnie innym klimacie niż klasyczne Star Wars. Dość wolno się rozkręcała. Ebon Hawk otwierał się na galaktykę po czasie porównywalnym do ukończenia jednej z planet po opuszczeniu Dantooine w KotOR1.

Plot twist z KotOR-a też mógł zaważyć jako taki czynnik deklasujący dwójkę, która bardziej bazowała na określonych tematach i wątkach niż zwrocie akcji rodem z Imperium Kontratakuje.

Osobiście przewidziałem ten twist już na Dantooine.

Icewindy - jedyna seria obok Fallouta, w której mam problem określić, którą część lubię bardziej. Obiektywnie dwójka jest lepsza, ale jedynkę zdążyłem tyle razy przejść zanim wyszła dwójka, że nostalgia, klimat, miejscówki, postacie podobają mi się dużo bardziej od tych z sequela. Ale w sequel gra mi się lepiej. Podobnie mam z Falloutem - 1 jest super zwięzła, najchętniej do nie wracam, ale dwójka ma ten wspaniały rozmach, lepszy balans rozgrywki, jest pod wieloma względami ciekawsza.

Arcanum też ciekawy przypadek gry. Pierwszy raz grając zaciąłem się jakoś w mieście mrocznych elfów (grałem po angielsku i jeszcze tak nie ogarnalem języka). Zaczynałem tę grę naprawdę wiele razy, ale w całości przeszedłem tylko dwukrotnie, w obu przypadkach technologiem. Jakoś kompletnie nudziła mnie gra magiem, wojownikiem. Nigdy nie korzystałem z walki w czasie rzeczywistym. Tej grze przydałby się remaster.

Co do KotOR-ów, wydaje mi się, że jedynka jest bardziej popularna, bo to klasyczne baśniowe Gwiezdne Wojny. Może w pewnym sensie soft reboot Nowej Nadziei. Gra bardzo bezpieczna pod względem prawdopodobieństwa zadowolenia fanów marki i odtworzenia momentów, za które wszyscy pokochali starą trylogię.

Dodajmy do tego fakt powrotu do bardziej oldschoolowego klimatu epizodów IV-VI, których fani mimo wszystko byli rozczarowani kierunkiem Mrocznego Widma i Ataku Klonów. KotOR był taką odskocznią.

Zgadzam się, dodatkowo dodałbym do tego prostą strukturę fabuły i samej rozgrywki, która pomimo swobody w odwiedzaniu planet, wciąż mocno trzymała się utartego schematu lądowanie na planecie -> 2-3 lokacje + misja fabularna -> mapa. Jedynie epizod na statku Malaka trochę przerywał ten łańcuch, ale sama gra była prowadzona dość liniowo. Dodatkowo klarowny "start" głównego zdania na Dantooine i wyraźny cel gry.
Dwójka z kolei ani nie ma jasno określonego od początku celu, nie ma takiego "kopa" w kierunku końca jak na Dantooine w jedynce, bo samo spoktanie z Atris to więcej pytań niż odpowiedzi, sama Wygnana jest również, paradoksalnie, bardziej tajemincza niż Revan. Parę wątków na pewno zostało skróconych lub wywalonych, ale ja nigdy nie miałem wrażenia że gram w coś nie skończonego. Za młodu bardziej podobała mi się pierwsza część, właśnie ze względu na Revana, plot-twist i klimat klasycznych filmów, ale teraz wygrywa dwojka.

Icewindy - jedyna seria obok Fallouta, w której mam problem określić, którą część lubię bardziej. Obiektywnie dwójka jest lepsza, ale jedynkę zdążyłem tyle razy przejść zanim wyszła dwójka, że nostalgia, klimat, miejscówki, postacie podobają mi się dużo bardziej od tych z sequela.

Why not both? Faktycznie, sytuacja jest inna niż z Baldurami, bo nikt chyba nie powie że jedynka jest lepsza. Najważniesze elementy, czyli według mnie klimat i walka są w obu częściach na niesłychanie wysokim poziomie. Dwójka ma wielki atut w postaci nowszej edycji D&D, przez co rozwój postaci jest dużo głębszy, jest też odrobinę bardziej klimatyczna ze względu na rozleglejszy obszar gry i większe zróżnicowanie terenów, ale jedynka była pierwsza i mocniej powiązana z moją ulubioną serią książek z FR, więc mam jakiś większy sentyment do tej części mimo wszystko.

Tej grze przydałby się remaster.

Pełna zgoda.

mass effecty ciut niżej

Ah, jeszcze słowo o Mass Effect. Miałem dylemat dotyczący dwójki, właśnie czy nie spuścić jej poziom niżej. Wiem, że to najwyżej oceniana część, ale poszła ona bardziej w grę akcji-TPS mocno ograniczając wpływ statystyk postaci na gameplay, przerzucając ciężar na zręczność i umiejętności gracza, nie Sheparda. Z drugiej strony trójka jest zdecydowanie gorsza niż dwójka, a nie miałem pomysłu na kategorię C, więc już zostawiłem dwójkę w A, chociaż to bardziej takie A- lub B+. Koniec końców, ze względu na bardziej tajemniczą fabułę i większy nacisk na elementy RPG jedynka jest bardzo wysoko i uważam, że zasłużenie.

Zawsze będę bronił zdania że pierwszy Mass Effect jest lepszy niż drugi.

W jedynce jest Ashley do bzykania, w dwójce nie ma nikogo ładnego.

Ashley

O nieee, ona jest najbardziej denerwująca z całego składu ME1. Na szczęście jest misja na Virmirze :D

W dwójce masz możliwy romans ze swoją asystentką z Normandii (jak to brzmi...), Kelly z tego co pamiętam, i masz chyba nawet specjalne opcje dialogowe z nią związane przy ratowaniu załogi z kapsuł na koniec. O ile zdążysz, bo jak nie to jest to wręcz makabryczne scena.

Ja bardzo lubię Ashley, choć to nie jest mój top 10 towarzyszy w cRPG. Na Virmirze zawsze poświęcam Kaidana, niesamowicie nijaka postać, nawet jak gram kobietą.