Komentarze do wiadomości: Naukowcy ujawniają całą prawdę o polskich graczach. Zawrotne tempo rozwoju rynku gier niesie za sobą dwa wielkie zagrożenia

Bolson1 Ja wierzę, tylko że te wykresy nie biorą pod uwagę tego, że kobieta grająca w gry to zazwyczaj candy crush na telefonie, a na komputerze ewentualnie The Sims albo Genshin Impact. Mam pracę biurową i znam przez to kilkanaście kobiet w wieku 25-35, u wszystkich tak to wygląda, nawet te które twierdzą że są poważnymi graczami i mają super różowy fotel gamingowy w domu graja w co najwyżej jakąś jedną darmową grę typu Genshin albo właśnie Simsy, czyli typowe gry kierowane pod kobiety. Tymczasem jak facet twierdzi, że jest graczem to bardzo często ma dziesiątki albo i setki gier na różne platformy.
Oczywiście są wyjątki i są kobiety na poważnie grające w gry, ale zazwyczaj to wygląda właśnie tak jak opisałem.
Rynek gier jest bardzo mocno spolaryzowany, producent gier, który wierzy w tego typu statystyki pokazujące, że połowa graczy to kobiety i próbuje stworzyć grę pod taką wyimaginowaną audiencję niestety poniesie srogą porażkę. O ile nie robisz gier typowo skierowanych pod kobiety, w których prowadzisz rodzinkę i ubierasz postacie w cute ubranka albo dekorujesz domek to nie opłaca się uwzględniać preferencji kobiet, bo standardowa gra będzie ogrywana w 90+% przez mężczyzn. Nic mnie nie przekona, że jest inaczej, gram w gry od 20 lat, udzielałem się zawsze na forach, jak jeszcze fora były popularne i dosłownie niemal wszyscy ludzie, z którymi dyskutowałem i którzy widziałem, że dyskutują o grach (np. Gothic, Wiedźminy, Mass Effect, Dragon Age i inne popularne serie) to zawsze byli faceci.

NightGeisha I co jest smutnego w zabijaniu nudy? To właściwie definicja hobby, więc czy wszystkie hobby są smutne?

skorp_ No nie. Hobby to coś, co robisz z pasji. interesuje cię to i chcesz to robić. A zabijanie nudy to "Kurde, nie mam nic do roboty, nuda! A pogram sobie".

I co jest smutnego w zabijaniu nudy? Twoje pytanie jest paradoksalne. Samo w sobie sugeruje odpowiedź, że czas - w którym nie jesteśmy intensywnie stymulowani - jest czasem straconym, jeśli rozumiesz.

Nuda to emocjonalny sygnał, że jesteśmy niewystarczająco zaangażowani w to, co robimy lub potrzebujemy zmiany. Jesli ktoś nie gra dla przyjemności, stymulacji umysłu, rozwoju kreatywności, nauki języka, etc., a jedynie dlatego, że się nudzi (ponad 42% osób w tym badaniu!), to zwyczajnie oznacza, że niepotrzebnie traci czas „na kolejną nudę”. To znany mechanizm zamkniętego koła braku motywacji i radości, zwyczajna anhedonia.

cenzura Widać nigdy nie widziałeś jak o grach pisały na przełomie wieków nie tylko żądne sensacji media, ale też "poważni" profesorowie doktorowie w swoich pracach z zakresu psychologii. Toż to się czytało jak bełkot nawiedzonego księżula grzmiącego o ogniu piekielnym i widzącego demony za każdym krzakiem. No jak ktoś w pracy naukowej rzucał tak uogólniającymi i niemającymi pokrycia stwierdzeniami jak "wszystkie gry opierają się na brutalnej przemocy" czy "wrzaski torturowanych i mordowanych docierające z dziecinnego pokoju, gdzie wasza pociecha ćwiczy się w mordowaniu" (cytuję z pamięci, może być niedokładnie, ale ogólny styl został zachowany) i wprowadzał "naukowy" termin "syndrom małego seryjnego mordercy" to ciężko dojść do innych wniosków, niż to że pisał pod tezę.