Komentarze do wiadomości: Najlepszy klon Dark Souls jest tak trudny, że nawet jego twórcy nie byli w stanie go ukończyć. Lies of P 2 może stać się ofiarą sukcesu „jedynki”

karold2581114 Pamiętaj, że nie każdy gracz jest taki sam. Co z tymi, którzy chcą spróbować swoich sił w soulsach, ale wcześniej grali zazwyczaj w Fife, Simsy i Call of Duty? Przeszedłem Lies of P (dodatek czeka na swoją kolej), ale to mój pierwszy souls, więc już pierwszy boss był dla mnie wyzwaniem zanim ogarnąłem mechanikę walki (trudności miałem przy bossie pierwszym, Fuoco i bezimiennej marionetce, czyli ostatnim bossie). Dla kogoś, kto już jest obeznany z soulsami, Lies of P nie będzie trudny, więc poziom trudny powinien być dla weteranów soulsów, a normalny dla przeciętnych graczy, którzy grają dla rozrywki. Wszystkie gry powinny być dla wszystkich.

karold2581114 Soulsy zapewne powstały z myślą o osobach lubiących wyzwanie, ale zauważ, że dziś gatunek soulsów przestał być taki niszowy, więc mogliby otworzyć się na nowych graczy. Dlatego byłyby poziomy trudności - dla ciebie trudny, dla innych niższy poziom 🙂

trismegistos Przecież wyśrubowany poziom trudności to SĄ właśnie Soulsy i piszę to jako osoba, która nigdy żadnego Soulsa nie ukończyła choć próbowała. Zgadzam się z karold2581114 żadnych poziomów trudności bo gra przestanie być Soulsem tylko jakimś przygodowym TPP akcji jakich wiele. A co z osobami nie lubiącymi wyzwań jak gracze Fify, Simsów i Call of duty? Niech zostaną ze swoimi casualowymi tytułami jakby ich mało mieli. Jak komuś BARDZO zależy, żeby ograć soulsy bez wyzwania to niech sobie ściąga cheaty, bo dokładanie nowych poziomów trudności do gry to dodatkowe godziny pracy nad balansem rozgrywki, które wolałbym żeby deweloperzy Soulsów poświęcili na doskonalenie ich.

karold2581114 Teraz uświadom sobie, że zmarnowałeś bezpowrotnie 4 dni swojego życia aby pokonać potworka z gierki. Ten stracony czas oraz nabyta umiejętność na nic więcej nigdy Ci się nie przyda. To jak w szkole lub na studiach egzamin z bezsensownego przedmioty typu zdać i zapomnieć. Dla mnie gra to przede wszystkim połączenie fabuły, klimatu, grafiki i dobrej mechaniki walki. Niestety azjatyckie gierki to głównie skomplikowana mechanika. Trochę jak samochód z jednym przydużawym kołem zamiast 4.

trismegistos Nie wiem jak sprawa się ma z Lies of P, ale w Eldenie czy Dark Soulsach bym takiej opcji nie chciał, a nie jestem jakiś mega dobry w tego typu grach.
Mimo to wszystko idzie tam opanować po odpowiednim przygotowaniu i sile woli, a jeśli nie dajemy już rady solo, to zawsze jest taki Mimik w Eldenie który naprawdę dużo tankuje.
Moim zdaniem sztywny poziom trudności w soulslike'ach to wizytówka i to właśnie ten elitaryzm spowodował niezwykłą popularność tego gatunku, a jeżeli są fani którzy czerpią z tego frajdę to nie psujmy im tego doświadczenia.
Jest takie stare, ale bardzo mądre powiedzenie:
"Jak coś jest do wszystkiego to jest do niczego."

trismegistos Zgadzam się z poziomami trudności, choć jestem weteranem soulsów i wolę grać na trudnych poziomach, to nie uważam że jeśli ktoś nie lubi trudnych wyzwań jak ja jest w czymś gorszy, a za razem cieszy mnie że więcej graczy może dzięki temu cieszyć się grą którą ja uwielbiam.
Jednak nie zgadzam się ze stwierdzeniem że wszystkie gry powinny być dla wszystkich, a wręcz ja bym je odwrócił, żadna gra nie powinna być dla wszystkich, bo tego się dosłownie nie da osiągnąć i to właśnie gry które najbardziej starają się upodobać każdemu są tymi które najszybciej porzucam, bo nie czuję w nich tej pasji deweloperów. Masa zmian które trzeba zrobić w strukturze gry żeby się upodobać jak największemu gronu graczy zwykle powoduje że gra traci swój smak, tak jakbyś chciał doprawić potrawę dla kilku osób o zupełnie odmiennych gustach, każdy może uznać że jest niezła, ale mała szansa że ktoś uzna ją za idealnie doprawioną, jeden powie że za ostra, inny że za słona, a jeszcze inny przeciwnie uzna że mało ostra i jakaś niesłona. Także dla mnie najważniejsze żeby zawęzić docelowe grono odbiorców i na nich maksymalnie się skupić, rozwijać swój projekt pod nich, a dopiero do niego dodać opcjonalne opcje QoL jak poziomy trudności, aby zwiększyć potencjalne grono odbiorców, ale nie próbować zmieniać zupełnie tego co się osiągnęło bo znajdzie się ktoś komu nie pasuje. Tak jakbyś zrobił potrawę skupiając się na konkretnych osobach którym ma smakować, a dla innych przyniósł sól i pieprz żeby sobie doprawili, nadal znajdą się tacy którym nawet z dodatkowymi przyprawami nie spasuje, ale będzie pewne grono które uzna że jest idealnie doprawiona, a spora część osób którym nie pasuje, doprawi sobie opcjonalnymi przyprawami i będzie im również bardzo smakowało.

trismegistos Totalnie się zgadzam. Ja ze swojej perspektywy mogę powiedzieć, że absolutnie cieszę się jak na przykład w takim Lies of P dodają poziom trudności dla casuali. Jak pierwszy raz usiadłem do tej gry to przede wszystkim zafascynował mnie świat, eksploracja otoczenia i chłonięcie tego klimatu sprawiało mi dużo frajdy, a tu nagle boss, którego nie mogłem za nic oklepać i popchnąć akcji do przodu. Słabo odbijać się od tytułu, bo nie ma się chęci psuć sobie nerwów przez 3 dni. Rozumiem perspektywę graczy, którzy ją przechodzą na najwyższym poziomie i chcą się czuć elitarni, ale to tak jakby się wściekać, że gry oferują udogodnienia dla daltonistów albo osób niedowidzących. Uznajcie to soulsowi weterani za udogodnienie dla graczy bez waszej nadludzkiej cierpliwości ;P

czy kwintesencją gatunku SOULS nie ma być wysoki poziom trudności, gdzie frustracja jest i być musi?

Poziom trudności powinien być na tyle wysoki, by rzucać wyzwanie, ale jednocześnie nie aż tak wysoki, by zniechęcać do dalszych prób. Jeżeli z każdą porażką gracz widzi postęp, wtedy istnieje spora szansa, że będzie chciał próbować dalej. Jeżeli natomiast zderzy się ze ścianą, nie widząc żadnej nadziei na sukces, grę po prostu porzuci. Haczyk polega na tym, że ta granica jest płynna i zależy od konkretnego gracza, więc ciężko jednym, sztywnym poziomem dogodzić wszystkim.

Soulsy powinny rzucać wyzwanie (na tym polega ich urok), ale ono musi się mieścić w zakresie, który faktycznie sprawia frajdę, motywuje i nagradza dopaminą, a nie łamie gracza psychicznie i odrzuca. No ale gracze są różni, więc najlepiej iść drogą np. Fallen Order, który oferował szeroką rozpiętość poziomów trudności i każdy mógł się bawić na własnych warunkach.

trismegistos W punkt.

W sumie spotkałem się z miliardem opinii graczy, którzy chcieliby zagrać w Elden Ring bo ciągnie ich świat, lore, struktura gry, klimat itp. ale niestety odrzuca ich poziom trudności. Nie bez powodu wszelkie trainery oraz poradniki do odpowiednich buildów są tak popularne.

Ludzi ciągnie do dark-fantasy'owych erpegów i nie dziwię się, że nawet gracze, którzy nie mają odpowiedniego skilla chcieliby po prostu wkręcić się w ten świat.

Edziek W Lies of P również można wezwać "pomocnika" :)
Poziomy trudności nie zepsułyby im frajdy, bo dalej by grali na SWOIM najtrudniejszym poziomie.

karyol.kj Jak potrawa dostosowana do gościa lub doprawiona do przez niego samego nie będzie mu pasować, to juz nic nie pomoże. Cała potrawa po prostu nie jest dla niego :)

Sepecha +1 I to jest to!
Soulsy to nie tylko poziom trudności, ale też klimat, fabuła, świat i mechanika gry. Nigdzie nie spotkałem z tak świetnymi i oryginalnie wykreowanymi bossami jak w soulsach. Te światy to perełki. Każdy gracz lubiący gry akcji i rpg powinien zagrać w jakiekolwiek soulsy.

pzaj Też tego nie rozumiem. Lubisz trudną rozgrywkę, więc wybierasz najtrudniejszy poziom. Niektórzy to myślą, że niektóre gry robione są tylko pod nich.

Persecuted W Lies of P duza część bosów była trudna, ale po kilkunastu razach udawało mi się ich pokonać. Natomiast byli też tacy, po których pokonaniu powinienem mieć właśnie satysfakcję z pokonania, ale tej satysfakcji nie było, a zamiast tego ulżyło mi, że nie będę musiał już z nim walczyć. Chyba nie o to chodzi w soulsach.

adam11$13 Powtórzę to, co napisałem innej osobie:

Soulsy to nie tylko poziom trudności, ale też klimat, fabuła, świat i mechanika gry. Nigdzie nie spotkałem z tak świetnymi i oryginalnie wykreowanymi bossami jak w soulsach. Te światy to perełki. Każdy gracz lubiący gry akcji i rpg powinien zagrać w jakiekolwiek soulsy.

Saturator ta piz... Laxasia i jej druga faza była dla mnie męczarnią, reszta umiarkowana albo zbyt łatwa

Chris4132 To nie grasz, proste.

Saturator Jestem tego samego zdania.
Gra dla każdego to gra dla nikogo

Kwisatz_Haderach Kwiczas.... Potenżny Hardkor aka "Prawdziwy Gracz"... Skisłem xD

VoidCosmonaut Do ogarniania ironii i kontekstu tez chyba powinni wprowadzic poziomy trudnosci. 😎😎😎

xKoweKx [stalker.pl] Dla mnie ta gra bliżej do sekiro niż bloodborne :D Może klimat bloodborne ale parowanie jest jak w sekiro.

IIIIIIIIIIIIII To jest mix wszystkiego tak naprawdę. Postawienie walki na parowanie i mechaniczna ręka jak z Sekiro, a umiejscowienie akcji w jednym mieście i regeneracja życia poprzez agresywną walkę z Bloodborne. Tego jest więcej, ale tak dla uproszczenia.

boy3 otóż, testerzy są dalej, i nazywają się konsumentami

Fawkulce Gdyby to wprowadzili, wtedy nie widziałbym sensu w graniu w to. Kupić grę za około 200zł dla samej fabuły? Walka z bosami to fundament tej gry.

Ale to już nie te dyskusje co kiedyś. Prawda jest taka, że soulsowy gatekeeping prawie wymarł po premierze Elden Ringa i właśnie dodaniu tych poziomów trudności do Lies of P. Teoretycznie wszyscy ci od "TO JUŻ NIE BĘDĄ SOULSY!" powinni wtedy urządzić jakiś symboliczny pogrzeb gatunku, a tymczasem nic się nie stało, każdy se grał jak chciał i wszyscy byli zadowoleni. Te parę osób, które nadal twierdzi, że istnieje jakaś fizyczna możliwość, żeby opcjonalne easy mode zniszczyło komuś rozgrywkę to już jest jakiś totalny folklor i pewnie zniknie wciągu paru następnych lat.
Szkoda w sumie, bo fajnie było.

Wrzesień Bardziej chodzi o klarowność rywalizacji.
Jak masz jeden poziom trudności to łatwo ocenić kto ile osiągnął.
Ja właśnie doceniam gry z hand made poziomem.