Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać
Recenzja gry 8 października 2010, 10:58

autor: Krzysztof Gonciarz

Enslaved: Odyssey to the West - recenzja gry

Gra, która potrafi siedzieć cicho, kiedy wszelkie hałasy są zbędne. I która potrafi krzyczeć i wybuchać, kiedy jej autorzy sobie tego życzą. Jedno z największych zaskoczeń sezonu i solidny grom z jasnego nieba: oto nowa produkcja twórców Heavenly Sword.

Recenzja powstała na bazie wersji X360. Dotyczy również wersji PS3

Studio znane jako Ninja Theory od paru tygodni kojarzone jest przede wszystkim ze zmianą wyglądu Dantego z Devil May Cry. Głośną, bo kontrowersyjną. Tymczasem do sklepów trafiła właśnie nowa gra firmy, która będzie odpowiadać za przyszłość DMC. Enslaved: Odyssey to the West zaskakuje już od pierwszych minut: od razu wskakujemy do awaryjnie lądującego statku kosmicznego i poznajemy głównego bohatera imieniem Monkey, który musi się z niego szybko ewakuować. Sekwencja przypomina Uncharted 2 – akcja, rozpadające się otoczenie, zaskakująca praca kamery, proste, ale efektowne elementy platformowe. Ospały, przygotowany na średniaka gracz nagle stawia uszy do góry jak piesek, który usłyszał dźwięk sypanych do miski frykasów. Będą smakołyki, hau, hau.

Tak, Enslaved to smakołyk. Obrazki niewiele mówią – pozornie to niewyróżniająca się gra akcji. W praktyce okazuje się, że w ten projekt włożono dużo serca, pomysłów i zapału, choć teoretycznie wszystko to gdzieś już było. Jest to, oczywiście, wciąż gra TPP. Łączy platformówkę, slasher i strzelankę, wprowadzając przy okazji delikatny element „singlowej kooperacji” (towarzyszką steruje sztuczna inteligencja). Na płaszczyźnie rozgrywki dzieje się dużo ciekawych rzeczy, a jeszcze lepiej jest w kwestii przedstawianej treści. Interesujący bohaterowie, jedni z najlepiej wykreowanych w tegorocznych produkcjach – to raz. Tajemniczy, niedopowiedziany wątek fabularny – dwa. Nietuzinkowy świat – trzy. A na tym nie koniec.

W Enslaved znajdziemy kilka pojedynków z bossami -ten na obrazku jest najmniejszym z nich.

Wróćmy na chwilę do samej opowieści. W trakcie ucieczki ze statku Monkey spotyka dziewczynę o imieniu Trip – ta bardzo przypomina Nariko z Heavenly Sword (poprzednia gra studia). W wyniku późniejszych zawirowań okazuje się, że piękność zakłada towarzyszowi na głowę „niewolniczą opaskę”, która zmusza go do wykonywania jej rozkazów. Nie robi tego ze złej woli, a prędzej z konieczności – widzimy, że Trip to postać pozytywna, ale bezbronna w obliczu zaistniałej sytuacji. Nieufni wobec siebie bohaterowie wyruszają w podróż do rodzinnej wioski dziewczyny. Taka jest umowa: jeśli Monkey pomoże jej wrócić do domu, odzyska wolność.

Akcja gry toczy się na Ziemi, naszej Ziemi. Planeta jest wyludniona, zniszczona przez jakiś niesprecyzowany konflikt, porośnięta bujną roślinnością i patrolowana przez złowrogie roboty, sługusów łowców niewolników (to ci od produkcji opasek). Kilka pierwszych poziomów rozgrywa się na Manhattanie, później odbywamy „wędrówkę na zachód” – bowiem właśnie z chińskiej powieści o takim tytule autorzy zaczerpnęli pewne inspiracje (podobnie jak Akira Toriyama, tworząc serię Dragon Ball). Lokacje, choć mogą sprawiać wrażenia zlewania się w jedną całość, są świetnie pomyślane. W sumie mamy 14 poziomów (długości średnio 30-40 minut), a każdy z nich ma przynajmniej jeden dobry patent z dziedziny level designu. Brak monotonii jest tym, co zwraca uwagę w Enslaved.

Dużo tu systemów rozgrywki. Są wspomniane wstawki platformowe – bardzo łatwe, ale efektowne. Kiedy wspinamy się po rozmaitych ruinach, interaktywne elementy otoczenia są wyraźnie oznaczone, a Monkey wykonuje tylko takie ruchy, w wyniku których nie spadnie w przepaść. Koncepcja platformingu bez możliwości śmierci wydaje się dziwna, ale działa – sekwencje są poprowadzone po ciekawych, wielowymiarowych ścieżkach, a kamera wciąż zmienia ujęcia i zaskakuje łączeniem praktyczności z ekspozycją ślicznych teł.

Oceny redaktorów, ekspertów oraz czytelników VIP ?

sekret_mnicha Ekspert 3 października 2014

(PC) Enslaved to świetne postacie, śliczny świat, wciągająca historia i na dłuższą metę taka sobie rozgrywka. Na szczęście minusy nie przesłaniają plusów i w ogólnym rozrachunku zabawa jest bardzo solidna.

7.5

Łosiu Ekspert 10 kwietnia 2011

(X360) Na rynku non stop pojawia się cała masa średniaków, w większości niestety nie wyróżniających się niczym na tle konkurencji. Co jakiś czas trafiają się jednak tytuły, które należy zdecydowanie wyróżnić i to pomimo tego, że również z pewnych względów zaliczają się do tej grupy gier. Posiadają one bowiem pewne elementy, jakich pozazdrościłaby im niejedna gra z półki tzw. hitów. Opisany przeze mnie dzisiaj Enslaved zaliczyłbym właśnie do takich perełek. Z pozoru mamy tu do czynienia z typową nawalanką, nawet dość ubogą w kwestii mechaniki, ale… No właśnie to „ale” diametralnie zmienia postać rzeczy. Ale skończmy z bredzeniem, a przejdźmy to rzeczy:

7.5
Wilkołak występuje w Puszczy - Recenzja gry Werewolf: The Apocalypse - Heart of the Forest
Wilkołak występuje w Puszczy - Recenzja gry Werewolf: The Apocalypse - Heart of the Forest

Recenzja gry

Powrót do świata żywych wilkołaków ze Świata Mroku okazuje się ambitniejszy niż mogliśmy przypuszczać – Werewolf: The Apocalypse - Heart of the Forest to bowiem ciekawa gra tekstowa, która spróbuje udowodnić, że czytelnictwo w Polsce nie jest w odwodzie.

Recenzja Tell Me Why – przerost treści nad formą
Recenzja Tell Me Why – przerost treści nad formą

Recenzja gry

Nowa Gra twórców Life is Strange zaskakuje delikatnością, z jaką przedstawia relacje między bohaterami oraz historią, która łapie za serce i co chwilę odkrywa przed graczem nowe niespodzianki.

Recenzja Beyond a Steel Sky - gry, na którą czekaliśmy 25 lat
Recenzja Beyond a Steel Sky - gry, na którą czekaliśmy 25 lat

Recenzja gry

Beyond a Steel Sky udowadnia, że na właściwy sequel warto poczekać nawet ćwierć wieku. Albo, że i dziś warto zapoznać się z 26-letnią grą z Amigi, by lepiej bawić się przy tej nowszej produkcji.