Shadowmage

Jest szansa, że odebrałbym to teraz trochę inaczej, ale jak to czytałem wieki temu, to jednak przedkładałem fabułę nad klimat.

Dla mnie to najlepszy tom - w sensie jako całość, bo czytałem bez dzielenia wieki temu.

Piotrasqu, nie jesteś jeden w tym bólu - u mniej jeszcze z pół roku do tego rezultatu :) Ja w sumie tu już tylko od czasu do czasu zaglądam, ale sentyment jest, a i trochę znajomości poza forum przetrwało.

Sanderson tyle rzeczy rozpoczął, że musi sam swoje najpierw pokończyć.
A w przypadku tej trójki raczej na nic bym nie liczył, może jakieś pojedyncze pozycje i niekoniecznie w głównych osiach cykli. Chyba, że pośmiertna publikacja :D

Raistand - mimo wszystko nie widzę klucza w twoich propozycjach. Znaczy one są spoko, ale z różnych parafii, niekoniecznie pasujących do "Ekspansji". Taylor to lektura od nerda dla nerdów, Salik bardziej koncepcyjna niż przygodowa, Chianga uwielbiam, ale to totalny miszmasz, a Weir nie umie pisać i naciąga logikę i fakty jak gumę w starych gaciach, ale nieustannie świetnie się bawię przy jego kolejnych książkach.

Przy tym, zaznaczmy, że ze skrętem przygodowym. Akurat Cixin jest po drugiej stronie skali.

Czy ja wiem czy ciężkawa? Na pewno nie jest to prosta przygodówka. Sporo retrospekcji, czasem Mieville wchodzi w swoje odjechane zakresy (ale IMO to nie poziom Nowego Crobuzon, a już szczególnie "Ostatnich dni nowego Paryża) , ale ogólnie, jak rozebrać na części, to fabuła jest dość prosta.
Obstawiam raczej, że Keanu dał pomysł i pilnował fabuły (ew. pisał fragmenty "współczesne), a China pisał. Wyszło przyzwoicie, ale to topki CM na pewno się nie łapie.

Wiesz, ja już dawno przestałem liczyć i spisywać, ale mam pewnie teraz z 4000 samej fantastyki. I zaczynam się ograniczać, też przez przestrzeń magazynową.
A klasyka może i fajna, ale patrzę na to trochę szerzej - wiele pomysłów właśnie tam się pojawiło, ale zostało później znacznie rozwinięte. I teraz powroty do staroci bywają dla mnie bolesne.

Vesper ładnie wydaję tę archeologię... ale to jednak archeologia, niespecjalnie mnie do niej ciągnie. Kane'a czytałem 25 lat temu i chyba nie czuję potrzeby wracać, Elryka przeczytałem od nich, bo wcześniej nie znałem i... rozumiem czemu to ważna pozycja, ale następne tomy odpuszczę. Andersona może spróbuję, ale w sumie te nieznane ,książki klasyków też niekoniecznie dowożą. Vance też mi się kiedyś podobał... ale czy brać tylko dlatego, żeby się kurzyło na półkach? Mam dużo takich pozycji :D

Mnie to bardziej zastanawia czy dokończenie całości przez Arkadego Saulskiego wypełni oczekiwania fanów.

To jeszcze spytam o "Odtrutkę na optymizm" :)

A "Echopraksję" czytałeś?

Chyba przed, zdaje się jedna z pierwszych - jeśli nie pierwsza - wyprawa Geralta.

Jest 2,5 strony w Nowej Fantastyce (papier, albo np. Legimi).

Ja przez rozwagę raczej nie staram się sięgać po starsze rzeczy. Robinson niby nowszy, ale mam wrażenie, że on po prostu pisze mało porywająco :)

Tak, Nayler jest dobry. Mam pewne zastrzeżenia, ale o takie SF nic nie robiłem, ale chciałbym czytać.

Sullivana parę serii jeszcze masz. Matthew Stover ma niezłe, ale to trudne obecnie do dostania. Łotrzykowskie Scotta Lyncha, są trzy tomy, więcej raczej nie będzie, więc trochę cliffhanfer jest.

Drugi tom lepszy niż pierwszy.

Wiesz, przez ten czas (będzie już z 20 lat?), który upłynął od mojego regularnego pisania w Pod Poetyckim Smokiem, to się wzrok ciutek zepsuł, więc trzeba się cieszyć małymi sukcesami :)

Myślę, że te dwie akurat jeszcze całkiem nieźle się bronią, choć pewnie zależy od czego wychodzisz. Np. jeśli masz te 14 lat i czytasz współczesne młodzieżówki, to się od Strugackich czy Silverberga odbijesz zapewne, bo to zupełnie inne pisanie.
Jeśli jesteś starszy, sporo poczytałeś, ale z fantastyką do tej pory niespecjalnie się stykałeś, to powinny być ok.

Też ostatnio czytałem, fajne to. Nie wiem jeszcze na ile to ma jakieś założenia naukowe (instynkt formacyjny to sobie możesz uzasadnić jakimś warunkowaniem, ale te kalendarze...), a na ile to bardzo fajna ornamentyka. Ale jak pisać i czytać space opery (bo do tego się to sprowadza), to właśnie takie.

Kiedyś próbowałem, ale się odbiłem.

Precz z Czarną Kompanią! (jak to dawno tu nie padło :) )

Abercrombiego. Warto jego książki. Nawet młodzieżowe Morze Drzazg (akurat szykuje się reedycja).

Co jak co, ale realności po świecie, gdzie magia pustoszy kontynenty, a byle chłystek może się stać półbogiem, to bym się nie spodziewał.
Znaczy domyślam się, że chodzi ci o opisy samych walk, ale takich czystych, niezmodyfikowanych przez ww. jest niewiele. Plus cała konwencja serii jest taka, że wszystko jest przerysowane.
Fabuła faktycznie niezbyt skomplikowana, choć świat itp. mocno to tuszuje. Choć akurat analogia z Czerwonym Kapturkiem do mnie nie trafia :D

A co do samej serii, to wejście może być trudne, ale IMO od połowy pierwszego tomu się rozkręca. Dla mnie większym problemem są tomy 7-10, w których coraz bardziej traciłem zainteresowanie.

Jakby zbijali, to by wychodziło znacznie szybciej. W sumie też mi się wydawało, że jak na urban fantasy, to jest świetny strzał - ale coraz bardziej mam wrażenie, że nasze gusta rozjeżdżają się z ogółem.
Pewnie swoje robi słabszy pierwszy tom (czy tam dwa) plus fakt, że wykruszają się czytelnicy na takim dystansie. Pewnie by kontynuowali, gdyby nie konieczność odnawiania praw i kryzys na rynku.

Ja się odbiłem za pierwszym razem od Eriksona - gdzieś na początku istnienia tego wątku, albo nawet nieco wcześniej... czyli pewnie coś koło 22-24 lat temu. Ale po roku czy dwóch wróciłem i poszło gładko - pierwsze 200-300 stron to czas na ogarnięcie świata, jeśli miało się wcześniej do czynienia z "tradycyjną" fantasy.
Teraz mam nieco inaczej - już mnie trochę maniera Eriksona męczy - przetestowałem niedawno jego opowiadania o nekromantach (część znałem) i było... ok. A kiedyś mi się podobały.
Nowy cykl przeczytam jak wyjdzie u nas całość.

Mag oficjalnie ogłosił, że koniec z Dresdenem - seria nie jest opłacalna, a by dostać umowę na kolejne tomy musieliby przedłużyć na wiele z poprzednich. Szkoda. Znaczy wyjątkowo fatalny moment, bo ostatni tom wydany u nas to połowa powieści. W innym przypadku jakoś bym przebolał.
Choć oni mają fale, więc może za jakiś czas im się odmieni.

Rothfuss to casus Martina czy Lyncha - tak, czekałem. Długo. Ale już nie, za długo to trwało. Wyjdzie, to się przeczyta. Nie wyjdzie - trudno.

A tak poza tym... to chyba nie czekam. Obecnie chyba nie ma takiej rzeczy, której dalszy ciąg musiałbym poznać. Jest taki wybór, że zawsze można sięgnąć po coś innego.

A ja się ciut boję wrócić do niego po latach, choć mam jeszcze parę nieprzeczytanych, głośniejszych tytułów.

Reynolds to świetne space opery pisze, chyba najlepsze z wydawanych u nas. Ale trochę za skomplikowane dla przeciętnego czytacza tego gatunku, więc furory nie robi.
Mag planuje wydać główny cykl, ale raczej na rzeczy poboczne nie ma co liczyć.

IMO nie tak wysoki (tu bym wymienił np. "Czarnego lamparta..." Marlona Jamesa, choć rzecz jasna nie jest to czytadło.

Poboczne powieści też bardzo fajne. I opowiadania. Jeśli chodzi i space opery z ambicjami (a nie bziu bziu w kosmosie i walimy obcych), to numer jeden.

Zbiór opowiadań i powieść w jednym. Nawet ostatnio chyba był dodruk, więc znowu do dostania.

Z bardziej przygodowych to może książki Hamiltona, Reynoldsa, a jak jesteś nerdem, to Dennisa E. Taylora :) Bardziej thriller to może Richard Morgan i świat "Modyfikowanego węgla".

Z fantasy polecam Abercrombiego, świat Pierwszego Prawa to dwie trylogie i trzy niezależne powieści - trzeba czytać po kolei, ale można przerwać po pierwszej trylogii albo którejś z niezależnych powieści.

Z SF - a co lubisz? Bardziej space opery i strzelaniny czy coś bardziej wymagającego?

Dżordżi właśnie ogłosił, że zostało mu jeszcze 500 stron. Czyli masz na to jakieś 5-6 lat... jeśli skończy ;D

Ano, też byłem tym zaskoczony. Z zapowiedzi w Katedrze wywaliliśmy przy okazji weryfikacji daty premiery. Nie spotkałem się z info co Drageus z tym planuje zrobić dalej.

Jeśli chodzi o Kresa, to jeszcze jeden tom. Informacje są nieco sprzeczne - czy zdążył skończyć czy nie przed śmiercią. A jeśli nie, to czy to jakaś kosmetyka, czy mięso.
Diuna - Mesjasz na pewno, kolejne dwa w sumie też można, bo choć leci w dół, to jednak zamykają historię. 5 tom to pomyłka, a 6 to początek czegoś nowego, ale autorowi się zmarło, a dzieł pogrobowców lepiej nie tykać.

Dużo w tym prawdy :D

Ja zacząłem, jakieś 150 stron za mną. Z przedmowy wynika raczej to drugie, acz z domieszką grozy (być może niekoniecznie nadnaturalnej, albo możliwej do różnego zinterpretowania). Na razie jest w duchu powieści przygodowych.

Mnie to ew. zainteresuje jak wydadzą coś nowego Reynoldsa... choć właśnie stwierdziłem, że jednej z wydanych kiedyś u nas nie przeczytałem ;)

Najpierw wydadzą "Otchłań rozgrzeszenia". "Migotliwa..." dzieje się obok i ma znaczenie, jeśli już, w późniejszych tomach.

Z Podlewskim nie jest kwestia rozmachu, a pomysłów i umiejętności :D

Z tłumaczeniem to mi chodziło o tłumaczenie mechanizmów i wydarzeń w książce, a nie o przekład :)

Tak, ostatnia trylogia, dziejąca się po latach, jest nieco słabsza. Czasem lepiej wszystkiego nie tłumaczyć... ale i tak jedna z lepszych, nastawionych na akcję serii sci-fi ostatnich lat.

Czytałem to w czasach liceum... czyli ze 20+ lat temu. Na polu Forgottenów był to jeden z lepszych wydawanych u nas cykli, ale do czasu. Po pierwszych, w miarę sprawnych seriach, Salvatore zaczął zjadać swój własny ogon i nawet wtedy już się ciężko to czytało. Niemniej zaliczyłem chyba wszystko, co po naszemu wyszło i może ze 2 po angielsku.

Przy takiej alternatywie... ja bym polecał jednak zdecydować się na książkę :D

Dałem sobie spokój po pierwszym albo drugim tomie. To, że nie pamiętam, najlepiej świadczy o odbiorze :)

Dużo dobrego o tej książce słyszałem i mam ją w planach. Co z planów wyjdzie, to co innego :)

Z nieoczywistych książek przeczytałem "Czeskiego kosmonautę" - książkę Czecha, który postanowił pisać po angielsku. A jednak to bardzo czeska powieść, łamiąca wiele utartych ścieżek fabularnych. Jest tu i ciut ducha Szwejka.

Dość trudno coś podpowiedzieć. Hamilton czy Reynolds piszą space opery z podobnym rozmachem i jakością, pierwszy bardziej epickie i mnie SF, drugi bardziej kameralne z mocniejszą podbudową.

Czytając po raz pierwszy w starym wydaniu będąc jeszcze nastolatkiem, odbiłem się. Wróciłem dekadę temu przy okazji reedycji w "UW" i byłem zauroczony. To, co mnie odrzucało, stało się atutem. Gusta ewoluują :)

Z tego, co wiem, to są wolne.

Ja się zastanawiam czy teraz też bym to uważał za tak fajne. Lata minęły, człowiek zrobił się stary, trochę rzeczy w międzyczasie przeczytał. Może się okazać, że lepiej nie psuć sobie wspomnień :)

Problemy z aktorem, a nie chęć zmian.

Ma wzloty i upadki, ale jest nieźle na całej długości. Znaczy nie znam jeszcze finału - czekam na audiobooka.

OldDorsaj - akurat obecnie w Hugo nominacje i nagrody są przyznawane często "za pochodzenie" itp, więc jak nie pasujesz pod parytet, to nie za bardzo masz szanse. Z tych autorek u nas znana jest Martha Wells, Prószyński i Mag wydali jej kilka książek na przełomie wieków. Fantasy wtedy. Reszta bez jakiegoś dorobku.

Murderbota żona czytała jakiś czas temu i mówiła, że spoko. Ja nie miałem czasu się za to zabrać niestety.

Tak, jest niezła. Kameralna.

Pierwsza część w zasadzie chyba dylogii, ale można czytać oddzielnie. Następne książki mają być osadzone w tym świecie, ale już niepowiązane. Przynajmniej tak w jednym wywiadzie było.

Chyba pisałem do tego przedmowę...

Coś mi się obiło o uszy, że bliżej niż dalej, ale konkretów nie znam. Zresztą w jego przypadku póki nie ma oficjalnej daty, nie ma co się przywiązywać, zapracowany człowiek.

W tym toku po raz pierwszy od kilkunastu lat nie będę głosował na Zajdle. Opowiadania może jeszcze bym przeczytał, ale w powieści nie mam czasu (a przede wszystkim chęci) się zagłębiać z różnych powodów.

Dla mnie mocno średnie, dałem sobie spokój po pierwszym tomie.

Jakieś mam, ale tego nie wiem.

Jak to powstawało, to nikt nie słyszał o YA :) Typowe fantasy na tamte czasy, młodzi (ale nie przesadnie) bohaterowie wyrwani z domu ruszają w świat i muszą sobie radzić z różnymi wyzwaniami. Seria przynajmniej początkowo ok, potem za dużo lania wody moim zdaniem.

Bo zakładam, że mieliby szansę wygrać więcej meczów. W LK było trochę drużyn na naszym/zbliżonym poziomie, pewnie byłby 3 koszyk - w LE, nawet przy lepszym losowaniu - i tak trzeba liczyć na sprzyjający zbieg okoliczności. Raczej drugi raz nie będziemy grali całego meczu w przewadze - a przecież przez większość meczu różnicy w meczu ze Slavią nie było widać.

Z tym wydaniem reszty w tym roku, to bym się nie rozpędzał, bo Mag ma tendencję do przesuwania.

Lubię ten cykl za kilka rzeczy: humor, odwołania popkulturowe i właśnie to, co piszesz - autor sieje ziarna w jedynym tomie, zbiera parę książek później. Seria też ewoluuje i nie ma się wrażenia, że kolejne tomy są pisane na siłę, a bohater osiągnął nie wiadomo jaki level :)
W dodatku czasem potrafi coś totalnie powywracać do góry nogami, jak w "Opowieści o duchach".

Niby tak, ale nadal wzmocnienia nie odgrywają kluczowej roli. Emreli błysnął na samym początku, Josue grał w pucharach z konieczności. Podobali mi się nowi obrońcy w meczu z Wisłą, ale chyba na razie nie mają w oczach Czesia szans na poważniejsze mecze.

A ja się jakoś zagapiłem i zapomniałem, że 2 tom wyszedł już u nas. Dopiero wpadł mi w łapki i pewnie przeczytam niebawem.

Mnie "Toromorze" nie zachwyciło, podobnie jak "Kraken". Za to "Ambasadoria" to dobre SF. Za to "Ostatnie dni Nowego Paryża" to już odjazd... pewnie lepsze, gdy ogarnia się surrealistów :)

Był wcześniej wymieniany :)

Bogas-->Ale seria, pojedyncza powieść? Generalnie jest słabo, albo ja się starzeję i już mnie ten gatunek mniej kręci. Tak sam z siebie, to ostatnio głównie Butchera czytam dla relaksu. Jakieś pojedyncze pozycje/pierwsze tomy wpadły mi w ręce, ale bez zachwytu. Choć jak przywołujesz Lyncha czy Abercrombiego, to można pogrzebać trochę dawniej w pamięci.

Dużo za dużo :)
Wystarczy spojrzeć jak szybko i w jakich ilościach ukazują się jego książki. Nie są to oczywiście jakieś topowe nakłady, ale obstawiam po kilkanaście tysięcy sprzedaży na luzie. Teraz może nie jest na niego taki boom, jak ze 3-4 lata temu, ale nadal jest popularny.

A które tłumaczenie?

Ok, odczytałem "odstaje" jako ocenę jakościową, a nie ocenę formy itp.

Maas to młodzieżówka, dość sztampowa i przeciętnie napisana.

Akurat zarzut "poszło w inną stronę, niż oczekiwałem" to trochę mało merytoryczny. Faktycznie od 4 tomu znacznie większe znaczenie ma historia i ontologia świata przedstawionego, choć wcześniejsze elementy też są. I nie jest tak, że to nie było wcześniej zaplanowane, bo po prostu wyjaśnia się (szczególnie w "Każdym martwym marzeniu") wiele drobnych rzeczy, które pojawiały się od pierwszych opowiadań, ale nie wysuwały się na pierwszy plan. Myślę, że ocena tej zmiany zależy od indywidualnych preferencji.

A co do porównań - Sapkowskiego tu nie widzę, prędzej Eriksona.

Strona Maga to trochę żywy trup. Prędzej śledź ich sklep - tam może zapowiedzi nie zawsze są, ale przynajmniej wiadomo kiedy coś się ukazuje i można kupować.

Końcówka malazańskiej do bieg sprinterski. Erikson zreflektował się, że ma materiału na kolejnych kilka tomów, a tu trzeba się sprężać, bo kontrakt taki, a nie inny. Stąd sporo obcinania wątków (część przejął Esslemont), gnanie na przód i wrzucanie nowych rzeczy bez sensownego umocowania.

Tak, to nie jest space opera w moim rozumieniu. Generalnie fajna seria, słucham sobie każdego tomu niedługo po premierze, ale jakbym nie poznał, to nic bym nie stracił :) To tak w kontekście posta paściaka.

W sumie mogę się zgodzić. "Telefon..." jest ok, choć to tylko nieco uwspółcześniona wersja klasycznego motywu. Tytułowe opowiadanie zbytnio powtarza "Outsidera", choć fajnie, że Holly wreszcie na pierwszym planie, King konsekwentnie rozwija tę postać. Mnie się ta powolność w "Szczurze" podobała. W sumie najgorzej wypada finał :D

To musiałby być jakiś konkretny zbieracz, bo przecież cała trylogia w twardej chodzi za niecałe pięć dych.

"Wydech" super, może poprzedni zbiór Chianga nieco lepszy, ale to klasa światowa.
"Wielka księga SF" też była spoko, z tego co pamiętam, choć jak to w antologiach, poziom nierówny. Z tych "Wielkich ksiąg", co je Fabryka swego czasu wydawała, najlepsza.

No jak już wiesz, to już wiesz :)

No to nie odpowiadam :D

I tak pewnie wyleci jak odpadną znowu z pucharów latem, niezależnie od tego, co ugra wiosną.

No tylko teraz tego nie spieprzyć. Jeszcze kilka trudnych meczy przed nami zanim się runda mistrzowska zacznie. Lech w formie (choć kiepsko broni, więc można ich dziabnąć), Piast niewygodny (mam przeczucie, że Fornalik znowu może Vuko przechytrzyć), Wisła nieprzewidywalna. Ale z drugiej strony forma jest i już paru teoretycznie silnych przeciwników pogoniliśmy.

Niby racja, tylko że jeśli tacy się w naszej lidze pojawiają, to nie kosztują 1,5 tylko 3-4 i szybko znikają na Zachód. Znaczy oprócz doświadczenia (choć jak na młodzieżowca, to ma spore). A tu mamy kolesia do orania przez 90 minut. Może się sprawdzi
Swoją drogą jakiś czas temu sobie myślałem, że jakby wyciągnąć kogoś z Zagłębia, to Białka. Widziałem go w dwóch meczach, wygląda na niezły materiał na napastnika. W każdym razie bardziej mnie przekonał niż Rosołek.

paściak, wracając do pytania - VanderMeer to interesujacy pisarz, kiedyś jedna z twarzy (tak to nazwijmy) new weird, głównie za sprawą testów o mieście Ambergris. Potem nieco spokorniał, ale nadal przede wszystkim lubuje się w tworzeniu zakręconych wizji i niejednoznacznych fabuł. Może widziałeś film "Anihilacja" Portman - to na podstawie jego książek.
W każdym razie ja go lubię, ale wiele osób odrzuca, bo fabuła u niego to rzecz drugorzędna. A co do samego "Zrodzonego", to jeszcze nie czytałem.

Drugi tom mam premierę w tym tygodniu.

Od tego się ten wątek zaczął. Czy też raczej od ukazania się u nas bodajże 3 tomu. Ale tak, teraz już prawie nikt nie czeka. Raz tempo pisania, dwa serial.

Nawet mam, może rzucę okiem.

Ręce precz od Czarnej Kompanii :)

Jak ja dawno tego hasła nie słyszałem :D

Też nie jestem wielkim fanem, choć większość przeczytałem.
A to w sumie nie jest kolejny tom - w sensie kolejności, bo to dzieje się gdzieś w środku serii.

To jedna z lepszych serii UF bazujących na nieco chandlerowskim bohaterze i kryminalnych fabułach z gatunku z deszczu pod rynnę. IMO pierwsze dwa tomy słabsze, potem dość długo równy poziom. Koło 10 robi się nieco słabiej, a może po prostu zmęczenie materiału i czytelnika. Teraz akurat wyszły dwa nowe tomy u nas po dwuletniej przerwie, sięgnąłem po "Zmiany" i faktycznie albo odstawienie zadziałało, albo faktycznie tytuł nieźle oddaje treść, bo zmiany fabularne wyszły na plus i znowu fajnie się czytało.

Nie wiem czy do odstrzału, ale jeśli Wszołek potwierdzi formę - a sposobem gry pewnie Vukovicowi bardziej pasuje) - a inni się podleczą, to zostaną Novikovasowi tylko ogony. Choć mam nadzieję, że jeszcze odpali, choćby w kategoriach jokera.

Dobra powieść, szczególnie przez mocną koncówkę.

Chłopak z sąsiedztwa? IMO nie miało to wielkiego znaczenia jak ja zaczynałem kibicować, a teraz jeszcze mniejsze, bo młodzi to prędzej lecą na koszulki z Ronaldo czy Messim. To może mieć znaczenie jak sam grasz i widzisz, że starszy kolega coś osiągnął.
Ale tak szczerze, to ilu z "wychowanków", nie tylko Legii, tak naprawdę pochodzi z "dzielni"?

Ta, ale Furman pokazuje ambicję w takiej Wiśle Płock, czyli teoretycznie w miejscu piłkarskiej emerytury dla niego, bo odbił się od poważniejszych klubów. A jednak mu się chce, tak po prostu. Dla odmiany w L. miałeś takiego Jodłowca ostatnio, który po prostu chciał wyjechać.
Inna sprawa, że faktycznie z Polaków mamy obecnie albo starych, którym się jeszcze chce (zobaczymy jak Wszołek, Lewczuk w sumie też jeszcze do rozpatrzenia), albo młodych, którzy marzą o kontrakcie na zachodzie (i zobaczymy, czy za marzeniami pójdzie jakość).

Gdzie ty się tam "Diuny" i reszty dopatrzyłeś? :D Tak czy siak dla mnie mocno przeciętne. Dresdeny lepsze.

Galdius jak zwykle chce napsuć krwi, ale w sumie ten mecz teraz wspominam z sentymentem. Mieliśmy mocne drużyny, rywalizacja w lidze nie była losowa, miło się patrzyło na mecze czołowych drużyn mimo kartoflisk i sypiących się stadionów. I owszem, Legia frajersko przegrała, ale co tam, czasem rywale też tak samo się podkładali.

Ja posłuchałem na Storytelu dwóch tomów. Pierwszy słaby, drugi przyzwoity.

Już ci odpowiadałem na Katedrze - były takie plany Maga, a co z nich wyjdzie, to się okaże. Na pewno nie w tym roku.
Inna sprawa, że porównywanie Sullivana do Lyncha jest... na wyrost.

Ja bardzo lubię jego książki. Z pojedynczych powieści najsłabiej wypada pierwsza, "Zemsta...". Za to "Bohaterowie" chyba najlepsi w jego dorobku.

A początek nowej trylogii ("Szczypta nienawiści") ma się u nas ukazać pod koniec listopada.

Przecież nie pisałem tego w kontekście, że pozbycie się jego to głupota. Na ten moment decyzja optymalna, choć chodzą słuchy, że wzięli (i ew. wezmą) za niego znacznie mniej niż początkowo się mówiło.

Hehe, na razie nie narzekam :D

To nie polityka wydawnicza, a brak sensownego redaktora prowadzącego serię. I owszem, powinni wymagać tego od tłumacza, ale jednocześnie sami też powinni takich rzeczy pilnować. Niestety to coraz rzadziej jest reguła.

A masz te płytki z archiwaliami, co były dodawane do prenumeraty? Tam chyba było wszystko (chyba, że to NF bez F, nie pamiętam) oprócz kilku najnowszych lat. Zwykle skany, niespecjalnie poddające się ocrowaniu, z tego co pamiętam, ale są.

To nie ten rozmach. Później widać, że wiele z tego, co początkowo widać, to tylko fasada.

Tak. Mówił mi, że to tylko rebranding i rozdzielenie bytów.

Solaris przemianował się jakiś czas temu na Stalker Books, mają swoją księgarnię i sprzedają na konwentach. Do szerokiej dystrybucji te tytuły nie idą.

Ja trochę, choć głównie w audiobookach.

Oglądałem na Pyrkonie, ładne :)

Wielka strata, to był świetny i przesympatyczny człowiek.

Nie wiem jak Kuchy wygląda na treningach, zachowuje się w szatni itp. Ale jeśli chodzi o poziom sportowy, to owszem, jest drewniany, ale jednak u każdego trenera grał prędzej czy później. Argument, że można mieć lepszego do mnie nie trafia, bo lepszych skrzydłowych przychodziło do Legii wielu i kończyło się grą Kucharczyka.
Nie to, że uważam, że to gracz na miarę naszych potrzeb. Ale widzę kilku(nastu), których prędzej należałoby odpalić.

A Sapkowskiemu ponoć się nowa produkcja podoba. Sprytni są, dali mu fuchę przy produkcji, to teraz marudzić nie może :)

Bardzo fajna książka, zgadzam się. Jeszcze nie skończyłem, czytam sobie fragmentami, ale mi się podoba.

Po pierwsze primo: Ricka Remendera, bez apostrofów. I Nad resztą odmian autorów też mógłbyś popracować :)
Po drugie primo: mam na półce, więc pewnie sięgnę za jakiś czas.

Właśnie skończyłem słuchać. Na plus zadziało rozbicie ekipy i zmiana już utartego wzorca fabularnego. Aczkolwiek z tym wyskakiwaniem z pudełka: no nie wiem, rozpierducha niczego sobie, może i nie obcy, ale jednak znaczące podkręcenie emocji i zagłady.

Głównie tam był Hamma, który się z piłką mijał albo źle trafiał :P

Akurat seria Jemisin jest niezła (choć końcówka nieco spartolona), więc tak bardzo bym się nie czepiał "klucza", o którym ostatnio jest głośno w kontekście Hugo. A przynajmniej w kontekście Scalziego, bo rzecz jasna były i bardziej interesujące powieści.

Mam na półce, ale nie wiem kiedy przeczytam... za dużo książek, za mało czasu.

A widzisz, dla mnie Kiva jest przeurocza w swoim zachowaniu, a "kuriozalne" nazwy statków też mnie rozbawiły.
I tak, nie jest to najlepsza rzecz Scalziego, ale bawiłem się nieźle.

Film... horrory filmowe działają na mnie jeszcze gorzej niż książkowe, czyli wcale :) Ale ten akurat faktycznie niezły.
"Egzorcysty" nie czytałem.

A moim zdaniem zaskakująco dobra książka. Jak na horror :)