George R.R. Martin i nie tylko - wielcy pisarze fantasy i SF cz. CCXXIII

O, fajnie że nowy wątek :)

Muszę się trzymać za portfel bo za chwilę nowe wydanie "Eryka Promiennookiego", kolejny "Kane", niepublikowane dotąd w Polsce książki Poula Andersona....A w nowym roku nowe wydanie tego co ja uważam za najlepsze fantasy obok "Ziemiomorza" czyli trylogia "Lyonesse" Jacka Vance'a.

A poza tym: bardzo bym chciał by wydawnictwo Literackie (czy jakieś inne, ale chyba oni mają prawa) wydało na nowo cykl "Gormenghast"....

Dobry jest ten Takeshi Kovacs?

Shadowmage

Jak tam idzie z "breathtaking" ksiazka. O czesc Mieville sie raczej nie boje (i dosc dlugo juz czekalem na cokolwiek od niego, bo sobie chyba przerwe od pisania zrobil), Keanu jest wielka niewiadoma jako "pisarz".

Podobno ksiazka jest zaskakujaca "ciezkawa" jak na cos takiego. Prawda to?

Napalalem sie na to, i nawet chcialem sobie w oryginale przeczytac, ale Mieville to nawet po Polsku trzeba "usiasc, na spokojnie" wiec odpuscilem bo bym pewnie polowy nie ogarnal. ;)

Po latach przeglądam stare głosowania nad najlepszymi książkami z danego gatunku. Dawno nie było takich głosowań i zastanawia mnie co z fantasy lub sf z ostatnich lat polecacie?
Jeżeli chodzi o SF, to dopiero wziąłem się za ten gatunek i zaliczyłem książki Cixin Liu (Seria: Wspomnienie o przeszłości Ziemi + Piorun Kulisty).

Załóżmy, że ostatnie 7 lat, ale proszę nie traktować tego jako sztywną granicę.
Co do Expanse, to oglądałem serial, nad książkami nawet niedawno się zastanawiałem, ale jednak wolałbym nie czytać tego co już zaliczyłem na ekranie.

Czy zapowiada się, że któryś z trójki Lynch, Martin, Rothfuss, dokończy swoje flagowe cykle, czy Sanderson będzie musiał zrobić to za nich?

Panowie i Panie. Natrafiłem na kogoś takiego jak Joe Abercrombie w necie. Będzie mi pasować ? Czytać jego wszystko, nie wszystko ? Tak pod mój gust myślicie że trafi (Cook, Kres, Martin) ?

Piąty tom Księgi Całości za mną. A równocześnie to pierwszy tom Pani Dobrego Znaku z podtytułem Wieczny Pokój. I czytając Kresa po raz kolejny zadaję sobie pytanie: gdzie ja byłem przez te wszystkie lata że mnie ten cykl ominął? Bo pierwszy tom cyklu był porządnym militarystycznym fantasy, drugi to może nieco rozwleczona, ale świetnie przemyślana powieść marynistyczna, jednak tomy nr 3 i 4 składające się na Grombelardzką Legendę uważam za jedne z najlepszych rzeczy jakie w fantasy czytałem (a czytałem bardzo dużo, w zasadzie większość kanonu gatunku), w których klimat wręcz wylewa się z kartek, a Karenira stała się jedną z moich ulubionych postaci kobiecych w fantastyce, pewnie gdzieś obok Sagani czy Karlach. I niepopularna opinia: póki co Kresa cenię sobie wyżej niż sagę wiedźmińską, z całym szacunkiem i uwielbieniem dla Geralta. A tom piąty Księgi Całości ? Kres sam sobie postawił poprzeczkę wysoko bo z gór Grombelardu przenosi nas do Puszczy Bukowej, księstwa Sey Aye gdzieś na pograniczu Armektu i Dartanu. Bałem się że zabraknie mi tu tego specyficznego klimatu, który lubię, ale tutaj Kres postawił na silne, dobrze napisane postacie, intrygi, szpiegostwo i oszustwa. Jak bowiem inaczej oswobodzona niedawno niewolnica, wdowa po starym księciu, może zachować niezależność i władzę z jednej strony mając krewnych zmarłego żądnych jego bogatych ziem, z drugiej zaś będąc pod baczną obserwacją ludzi samego Cesarza ? Wieczny Pokój to tom zaskakujący, w którym sytuacja wielu osób lubi się obracać o 180 stopni w ciągu kilku sekund a ci, których mieliśmy za głównych rozstawiających pionki na politycznej szachownicy, sami okazują się pionkami i to w dodatku zmiecionymi z planszy. To tyle o tomie piątym, bo....to już tom piąty. Kto cyklu nie zna, niech lepiej pozna. Dla mnie, po latach posuchy, jest świeżym powietrzem, w sytuacji gdy półki sklepowe uginają się od szrotu spod znaku YA, romantasy i innych szrotów z oznaczeniem cozy fantasy. Kres to stara szkoła prawdziwego fantasy. Czytać!

A już w czerwcu!

Kroniki Czarnej Kompanii to jest top 10 fantasy ever!

Philip José Farmer - "Przebudzenie kamiennego boga"

Kiedy sięgałem po tę książkę kupioną lata temu w antykwariacie nie miałem pojęcia czego się spodziewać. Bzdurna okładka z facetem trzymającym olbrzymi miecz (żeby jeszcze w tej książce był jakiś miecz!) sugerowała fantasy. Tytuł brzmi super, w każdym razie mi się podoba bardzo, też wskazywał bardziej na fantasy. Ostatecznie wychodzi na to że ów tytuł to największa zaleta książki.
„Przebudzenie kamiennego boga” to science fiction, ale takie bardzo specyficzne. Przypomina, klimatem i fabułą, klasyczny „Wehikuł czasu” H.G. Wellsa i przez pierwsze kilkanaście, może nawet kilkadziesiąt stron, jako tako się podoba. Im dalej jednak w las, tym gorzej i całe szczęście że książka ma ledwo 176 stron A5...Amerykańscy (a jakże!) naukowiec (cóż za niespodzianka!) w wyniku błędu w laboratorium zostaje, cóż, spetryfikowany i przez baaardzo długi czas jest wesołym, nieświadomym posągiem. Wkrótce jednak piorun (?!?) niszczy kamień i facet się budzi a jego oczom ukazuje się prymitywna społeczność humanoidalnych kotów. Ile lat spędził jako posąg? Czemu traktują go jak boga? I skąd się wzięły humanoidalne koty? Czytelnik się dowie o ile styl autora, tragiczny tzw. worldbuilding, mierne dialogi, usypiające sceny walk i masa bzdur logicznych i naukowych go wcześniej nie pokonają. Szkoda, bo początek fajny, ale tak, za przeproszeniem, spieprzyć pomysł (kij, że to jakaś kalka, jak pisałem, „Wehikułu czasu”, można to było ładniej poprowadzić) to mało kto by umiał. Przeczytałem, wymęczyłem na siłę, ale nawet zakończenie, idiotycznie otwarte, mnie zirytowało. Jedna jedyna Awina, humanoidalna kotka, towarzyszka głównego bohatera, jest dosyć sensownie napisaną i w miarę zapamiętywalną postacią, a reszta...Nawet główny bohater to taki męski odpowiednik Mary Sue. Nic mu się nie dzieje, wszystko udaje, jest cholernie mądry, nie tylko umie stworzyć łuk, to kaurat dosyć proste, ale umie skonstruować broń palną, bomby a nawet latające sterowce!
Ech...Jeśli natraficie, nie kupować, chyba że na bookcrossingu albo za złotówkę w antykwariacie. Pomysł fajny, pierwsze naście stron może się podobać, klimat nawet jest, ale cała reszta tak zmarnowana i zepsuta...Szkoda.

Lubię czytać takim systemem że mam rozpoczęte dwie książki naraz, zazwyczaj jest to jedna powieść i jakieś krótsze formy. Podrzucam więc "zestaw" który niedawno ukończyłem jak i ten który czytam obecnie.
- " Sługa Boży" Jacek Piekara - Pierwszy tom cyklu inkwizytorskiego bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Sam warsztat Piekary nie jest (a przynajmniej nie był w tamtym czasie) bardzo imponujący, autor nie ma też tej magicznej umiejętności puentowania swoich krótkich form w tak satysfakcjonujący sposób jak robi to Sapkowski, niemniej główny (anty)bohater intryguje i jest dobrze prowadzony. Bardzo dużym atutem jest też sam pomysł na ten świat. Podoba mi się także bezkompromisowość Piekary, to że nie cofa mu się ręka kiedy nasza postać POV ma zrobić coś absolutnie obrzydliwego. Napewno wrócę do tego cyklu i to raczej szybciej niż później.
- "Legenda" David Gemmell - Postanowiłem kupić tą powieść mimo iż mam spore obawy co do tego cyklu. Podejmowano już co najmniej 2 próby wydania go w Polsce i nigdy jeszcze nie wydano go w całości. Kibicuję wydawnictwu Vesper niemniej zapłaciłem za to przepiękne wydanie jakieś 60% sugerowanej ceny z okładki co nie wróży najlepiej, tym bardziej że kupiłem niedługo po premierze.
Całe szczęście "Legenda" sprawdza się jako jednotomówka. Powieść w zasadzie domyka wszystkie wątki, bez problemu można na niej skończyć przygodę z "Sagą Drenajów".
Co do samej powieści to zdecydowanie jest to jedna z lepszych jakie czytałem, choć nie jest bez wad. Dobrze napisany antagonista, nie jest "zły bo jest zły", ma jasne i wiarygodne motywację, rozumiemy go, bardzo to sobie cenię w tego typu postaciach. Ogólnie większość postaci w tej książce jest napisana dobrze, potrafią zazkoczyć w momentach w których oczekujemy bardziej stereotypowych postaw z ich strony. Powieść na też odpowiednie tempo, unika dłużyzn.
Ta książka jest trochę jak kino akcji z lat 80-tych, prosta, przyjemna, niezobowiązująca i bardzo relaksująca.
- "Kroniki Czarnej Kompanii" Glen Cook - Postanowiłem nadrobić tą jedną z najbardziej ikonicznych serii fantasy i po kilku pierwszych opowiadaniach stwierdzam że był to dobry pomysł. Nie chcę narazie mocno się rozpisywać na tak wczesnym etapie, niemniej odpowiada mi styl Cooka, lubię militarne fantasy i niejednoznacznych bohaterów, co może pójść nie tak?
- "Ostrze" Joe Abercrombie - Ponoć prawdziwe opus magnum Abercrombiego to druga trylogia cyklu "Pierwsze Prawo", trylogia dziejąca się w tzw. epoce obłędu, na długo po wydarzeniach z trylogii pierwszej. Chcę jednak poczytać te książki chronologicznie więc chcąc nie chcąc zaczynam od "Ostrza". Podobnie jak o twórczości Cooka nie jestem w stanie i tutaj nic więcej napisać. Wiem tylko że Abercrombie to ostatnio mocno chwalony i (z braku innego słowa) "modny" twórca nurtu fantasy. Chwalone jest zarówno "Pierwsze Prawo" jak i "Diabły", jednotomówka która ponoć niedługo również stanie się serią. Na "Diabły" też spoglądam łakomym wzrokiem i pewnie niedługo się skuszę.

Szukałem czegoś w stylu supernatural, czyli konflikt aniołów i demonów, ludzie w tym wszystkim, jakieś kosmiczne byty itd.

Zaskakująco mało pozycji. Gdzieś napisano o Dwóch ogniach i tak to męczę, ale o ile świat jest całkiem ok, tak dialogi po prostu mnie niszczą - rozmowy pisane przez gimnazjalistę

Peter V. Brett

Cykl Demoniczny. Czytał ktoś? Słyszałem opinie że początek spoko, ale kolejne tomy nie trzymają poziomu.

Nie posiadam daru streszczania przeczytanych książek więc krótkimi słowami wzywam wszystkich fanów WH40k, żeby zapoznali się z cyklem Herezji Horusa, wydobywając się, jak ja, z mroków ignorancji wobec uniwersum (jestem na etapie słuchania tomu Fulgrim). Wśród pisarzy można wymienić takie postacie jak Dan Abnett i Graham McNeill, które nie powinny być obce. Wklejam skrócony opis bezpośrednio z Audioteki z której korzystam. Jeżeli ktoś interesuje się chociażby nadchodzącym Dawn of War 4, Total War Warhammer 40k, Dark Heresy, Space Marine 3 zachęcam do zagłębienia się w zalążek niekończącej się wojny.

1. Wywyższenie Horusa – Dan Abnett – tom 1
To punkt wejścia do całej sagi i jednocześnie moment, w którym wszystko zaczyna się komplikować. Dan Abnett wprowadza słuchacza w złotą erę Imperium, ale szybko pokazuje, że pod powierzchnią sukcesów narastają napięcia. Awans Horusa na Mistrza Wojny staje się początkiem zmian, które trudno będzie zatrzymać.

2. Fałszywi Bogowie – Graham McNeill – tom 2
W drugiej części napięcie wyraźnie rośnie, a historia zaczyna skręcać w znacznie mroczniejszym kierunku. Graham McNeill pokazuje Horusa nie jako niekwestionowanego lidera, ale postać coraz bardziej rozdarta – poddawaną wpływom, manipulacjom i własnym ambicjom. To właśnie tutaj pojawiają się pierwsze poważne rysy na lojalności, a decyzje podejmowane przez bohaterów zaczynają mieć konsekwencje dla całego Imperium.

3. Galaktyka w płomieniach – Ben Counter – tom 3
Trzeci tom to moment, w którym napięcie zamienia się w otwarty konflikt. Ben Counter prowadzi historię do punktu bez powrotu – zdrada przestaje być domysłem, a staje się faktem, który uderza w samo serce Imperium. Wydarzenia na Isstvan III należą do najbardziej przełomowych w całej sadze, a losy bohaterów nabierają dramatycznego tempa. To część, która definiuje Herezję Horusa jako galaktyczną wojnę domową.

4. Ucieczka Eisensteina – James Swallow – tom 4
Czwarta część zmienia perspektywę i skupia się na próbie powstrzymania katastrofy, która już się rozpoczęła. James Swallow prowadzi historię Nathaniela Garro – jednego z nielicznych, którzy rozumieją skalę zdrady i próbują ostrzec Imperatora. Podróż przez Osnowę staje się nie tylko walką o przetrwanie, ale też testem lojalności i odporności na wpływy Chaosu. Bardziej kameralna, ale kluczowa dla całej sagi opowieść.

5. Fulgrim – Graham McNeill – tom 5
Piąty tom zagłębia się w jeden z najbardziej niepokojących wątków całej sagi – powolny upadek lojalności i przekraczanie granic, które wcześniej wydawały się nie do ruszenia. Graham McNeill skupia się na postaci Fulgrima, prymarchy Dzieci Imperatora, pokazując, jak ambicja i dążenie do perfekcji mogą prowadzić w bardzo mroczne rejony. To opowieść o wewnętrznej przemianie, która ma ogromne konsekwencje dla całego konfliktu, a wydarzenia prowadzą wprost do jednego z najbardziej dramatycznych momentów Herezji.

6. Zstąpienie Aniołów – Mitchel Scanlon – tom 6
Szósta część wyraźnie zmienia tempo i kierunek opowieści, przenosząc słuchacza w przeszłość Legionu Mrocznych Aniołów. Mitchel Scanlon skupia się na Calibanie i postaci Liona El’Jonsona, pokazując, jak wyglądały początki jednego z najbardziej tajemniczych legionów. To bardziej kameralna historia, która rozbudowuje tło uniwersum i pozwala lepiej zrozumieć, skąd biorą się późniejsze konflikty, zamiast koncentrować się wyłącznie na samej wojnie.

7. Legion – Dan Abnett – tom 7
Siódma część skręca w stronę intrygi i niepewności, gdzie nic nie jest oczywiste. Dan Abnett skupia się na Legionie Alfa – najbardziej tajemniczej formacji w całym Imperium, której motywacje pozostają niejasne niemal do samego końca. To historia oparta na niedopowiedzeniach, manipulacji i pytaniach o prawdziwą lojalność, która wykracza poza klasyczny podział na “wiernych” i “zdrajców”.

8. Bitwa o otchłań – Ben Counter – tom 8
Ósmy tom wraca do intensywnej akcji i dużej skali konfliktu. Ben Counter koncentruje się na wyścigu z czasem – lojalne siły próbują powstrzymać śmiercionośną broń, która może przechylić szalę wojny. To historia oparta na napięciu, starciach i strategicznych decyzjach, gdzie stawką jest przetrwanie całych legionów.

9. Mechanicum – Graham McNeill – tom 9
Dziewiąta część przenosi ciężar konfliktu na Marsa i pokazuje, że wojna toczy się już nie tylko na polach bitew, ale też w samym sercu technologicznej potęgi Imperium.

10. Z dziejów herezji – Dan Abnett – tom 10
Dziesiąty tom zmienia formę i zamiast jednej, ciągłej historii oferuje zbiór opowiadań, które pokazują Herezję z wielu perspektyw.

https://audioteka.com/pl/blog/zbior-opowiadan-herezja-horusa-pelna-lista-tomow-przewodnik-po-uniwersum-warhammer

Łącznie wydanych 47 w Polsce z 124 tomów. Pierwszych 10 na Storytel i BookBeat.
https://lubimyczytac.pl/cykl/3689/herezja-horusa
https://copcorp.pl/kategoria-produktu/ebooki/ebooki-warhammer-40000/ebooki-herezja-horusa/
https://copcorp.pl/kategoria-produktu/ksiazki/ksiazki-warhammer-40-000/her

"Czarna Kompania" za mną. Muszę przyznać że pierwszy tom serii wywarł na mnie bardzo pozytywne wrażenie, mimo iż zdecydowanie daleko mu do doskonałości.
Największy problem mam z tym że Cook ma tendencję do pisania bardzo chaotycznie, czasem ciężko połapać się w tym co się dzieje. Ciągle też daleko mu moim zdaniem do mistrza krótkiej formy jakim jest w moim mniemaniu Sapkowski.
Niemniej jednak...
Facet jest żołnierzem i to czuć w każdym akapicie tej książki, realizm w ramach tego świata jest dojmujący.
Cook nie cofa ręki, świat który stworzył to dark fantasy, dzieją się tu rzeczy okrutne i autor przed nimi nie ucieka, nie buduje makiety mrocznego świata, zostawią nas z tym okrucieństwem, jednocześnie unikając taniego szokowania.
To co jednak tutaj rządzi to postacie. Zarówno nasza kompania, jak i "schwytani" robią robotę, a Konował to jedna z najlepszych postaci POV z jaką miałem do czynienia w literaturze.
Moje czytelnicze ADHD ciągnie mnie nieubłaganie do "Ostrza" Abercrombiego, ale zaraz po jego ukończeniu zdecydowanie wracam do Kroniki.