Oceny

Songs of Conquest od pierwszych zapowiedzi wyglądało na pisany od serca list miłosny do Heroesów. To dobre określenie, ale oprócz masy nostalgii dzieło Lavapotion to też po prostu bardzo dobra gra.

+++ Niezwykle potężne zaklęcia. Możliwość rzucania ich wielokrotnie w trakcie jednej tury. Wzmocnienia są nielimitowane, co może dać naszym łucznikom nawet 4 strzały zamiast jednego. Zaklęcia wspierają też taktyczne myślenie. Przesuwanie jednostek, ich ochrona są niezbędne w planowaniu starć.++ Oryginalny pomysł na rzucanie zaklęć. Zbierana jest energia prosto od żywych jednostek. Pozwala to planować starcia już na poziomie kompozycji swojej armii++ Bardzo taktyczne starcia. Różnica pomiędzy dobrym i przeciętnym planem na walkę, może być gigantyczna. Często powtórzenie starcia z lepszym rozstawieniem potrafi porażkę zmienić w zwycięstwo bez utraty jednostki. Zawiera się w tym odpowiednie pozycjonowanie armii, zwiększanie obrony i ataku, zarządzanie zasobami energii oraz inicjatywą, kontrola terenu i wiele więcej++ Miasta rozwijane są na mapie świata. Wyglądają bardzo czytelnie i miło wpływają na odbiór gry+ Intrygujący zamysł na świat+ Styl artystyczny jest czytelny i przyjemny dla oka+ Kompetentna sztuczna inteligencja- - Małe zróżnicowanie frakcji. Różnią się one w wyglądzie, dostępnymi jednostkami, ale brakuje im elementu, który zmieniałby rozgrywkę- Umiejętności zdobywane z każdym poziomem są nieciekawe. Zazwyczaj dodają nam tylko procentowe wartości do siły lub obrony. Jedynie magia zmienia zaklęcia na tyle, by faktycznie wpłynąć na sposób grania- Nieciekawe zaklęcia. Dużo z nich modyfikuje wartości obrony i ataku. Brakuje zaklęć nietypowych, czarowania poza walką, na mapie świata- Brak ciekawych celów do zdobycia na mapie świata. Poza przeciwnikiem, mapy są raczej pustawe- Dialogi w kampanii są napisane bardzo słabo. Postaciom brakuje charakteru i wyróżniają ich tylko w kółko powtarzane, te same frazy- Gigantyczny zasięg ruchu na wyższych poziomach sprawia, że bardzo łatwo natknąć się na przeciwnika zupełnym przypadkiem, co potrafi odwrócić całą grę- Mało jednostek neutralnych. Przez to starcia na mapie świata mają powtarzalny charakter- Artefakty pozbawione finezji. Zdecydowana większość z nich dostarcza jedynie bonusy do ataku i obrony- Misje w trakcie kampanii są mocno oskryptowane- Ulepszenia jednostek w teorii zwiększają możliwości każdej frakcji. W praktyce jednak utrudniają dynamiczną zmianę strategii, by dopasować się do panującej sytuacji- Interface czasem wymaga zbyt wiele przeklikiwania, żeby osiągnąć swój cel

Śliczna gra z ciekawym podejściem do formuły HoMM. Całość jest podobna ale jednocześnie na tyle inna, że Songs of Conquest wydaje się świeże i pod pewnymi względami lepsze od 3 herosków. Plusy poniżej: - Każdy typ jednostki ma limit liczebności, co zapobiega tworzeniu doom stack'ów. Wszystkie tiery jednostek są dobrze wyważone i mega przydatne. Gra wydaje się znacznie lepiej zbalansowana w porównaniu do HoMM3.- System magii jest znakomicie zaprojektowany. Wymaga sprytnego budowania armii, ponieważ każda jednostka zapewnia pulę esencji many w chwili aktywacji. Wszystkie zaklęcia są dostępne dla każdego dowódcy, trzeba po prostu kombinować z odpowiednim składem tak by zapewnić sobie dostęp do co lepszych zaklęć. Ponadto można rzucać wiele czarów na turę i tworzyć combosy!- Potyczki są bardziej taktyczne dzięki dodaniu przewagi wysokości terenu, ataków okazyjnych oraz ograniczonego zasięgu jednostek strzeleckich. Nie da się już bezkarnie chować w kącie przez całą bitwę. Opcja "czekaj" wreszcie zniknęła - teraz jest to umiejętność, którą posiadają tylko nieliczne jednostki.- Oprawa: Pixel artowa graficzka ze szczegółowymi sprite'ami jest po prostu fenomenalna - o wiele lepsza i ma więcej duszy niż w Olden Era. Dźwięk również jest świetny. Muzyczka bardzo pasuje do klimatu i przez 50h grania wciąż chce mi się jej słuchać.- Sporo dostępnym map społeczności, kreator dostępny w grze Z minusów przede wszystkim QoL:- Brak możliwości zatrzymania dowódcy w trakcie ruchu.- Brak możliwość przełączania się między dowódcami na ekranie ekwipunku/umiejętności.- Brak opcji podejrzenia wszystkich możliwych jednostek wraz ze statystykami w dowolnym momencie - żeby to zrobić trzeba wbić bohaterem do zamku.- chciałoby się więcej map :)Ogólnie Songs of Conquest to świetna gra, która niesamowicie wprost wciąga. Na liczniku mam już 50h (20h kampania, 30h hot seat) i wciąż chcę więcej. Nie pamiętam kiedy ostatni raz tak dobrze bawiłem się przy grze. Zwłaszcza tryb hot seat to prawdziwe złoto. Grając z bratem poczuliśmy się jak dzieciaki, które w 99 naparzały w Heroes 3 bez opamiętania. Deweloperzy z malutkiego studia Lavapotion stopniowo rozbudowują podstawową wersję gry, dodając kolejne frakcje, mapy i zawartość dla jednego gracza. Rozumieją oni fenomen tego gatunku i dali nam małą, niedocenioną perełkę. Za ten czar i emocje daję dziewiątkę i polecam z całego serducha.

Pograłem kilkanaście godzin i oto moje spostrzeżenia:Plusy:- przepiękna, pixelartowa grafika- zróżnicowane jednostki- wciąga - syndrom jeszcze jednej tury ma się tu bardzo dobrze- nie jest najprostsza- klimat- na każdym kroku czuć inspiracje HoMM...- ... a jednocześnie wyraźnie widać dużo własnych pomysłów- nie przeciągnięta na siłę długość kampanii (dla mnie to plus)Minusy:- po paru godzinach można dostrzec brak głębi i nie za dużą zawartość, przez co po z czasem zaczyna nużyć - momentami ma się wrażenie, że komputer oszukuje z poziomem trudności- brak opcji "czekaj" i "obrona" w trakcie bitew- bardzo przeciętny system magii- trochę mało jednostek- bardzo przeciętna, mało angażująca fabuła każdej kampanii - małe możliwości specjalizacji bohaterów- mało czytelna minimapaNa ten moment grę odpuszczam, bo już mnie trochę znudziła. Mimo, że garściami czerpie z mojego ukochanego HoMM3, to brakuje jej głębi ww. arcydzieła. Gdy już opadnie kurz okazuje się, że nie ma aż tyle zawartości, by bawić się w nią tygodniami (nie mówiąc o latach), jak to ma miejsce w przypadku HoMM3. Niemniej jako ciekawostka na parę wieczorów sprawdzi się bardzo dobrze. 7,5/10.

Podobieństwo do Heroes 3 jest dosyć zwodnicze. W istocie są to gry zupełnie do siebie różne.O ile Songs Of Conquest ma kilka patentów, które seria HoM&M mogła by podpatrzeć, to i tak nie dorównuje swojemu przodkowi ani w warstwie taktycznej, ani w strategicznej. Zwyczajnie brakuje tu głębi, co jest dodatkowo potęgowane przez chociażby możliwość stoczenia każdego starcia automatycznie (co powinno być wyłączone chociażby przy starciach finałowych dla danej mapy).Nie mniej jednak może dostarczyć trochę radości, żeby chciało się raz na jakiś czas sobie popykać.