Oceny

Command & Conquer: Generals to kolejna strategia czasu rzeczywistego ze słynnej serii Command & Conquer. Jej akcja toczy się w niezbyt odległej przyszłości, kiedy to ludzkość ponownie staje w obliczu wielkiej wojny.

Bardzo fajny rts w starym stylu w nowym uniwersum Generals,co prawda nie dorównuje klimatem seriom Red Alert i Tyberium ale gra sie bardzo przyjemnie.3 strony konfliktu do wyboru(USA,Chiny,GLA).Kampania fabularna dosc krótka tylko po 7 misji na daną frakcje ale same misje dosc zroznicowane w tym 2 bardzo trudne(7 misja dla Chin i 5 dla USA).Misje dla GLA za to bardzo łatwe i przyjemne.Całe GLA wyroznia sie mocno na tle pozostałych zarowno jednostkami,budynkami jak i sposobem rozgrywki.Graficznie obecnie szału juz nie robi,oprawa audio bardzo dobra,do minusów mozna zaliczyc brak jednostek morskich jak i brak wstawek filmowych miedzy misjami które robiły swietny klimat w poprzednichh odsłonach C&C.Dobry klasyczny rts.Szkoda ze 2 czesc nigdy nie wyszła.

Command & Conquer: Generals to moment, w którym seria Command & Conquer powiedziała: „A co jeśli zamiast futurystycznego sci-fi wrzucimy gracza w nowoczesny konflikt z czołgami, dronami i rakietami?”. Efekt? Jedna z najbardziej klimatycznych i jednocześnie najbardziej przystępnych strategii RTS początku lat 2000 i moja osobista, ulubiona gra strategiczna wszechczasów.Gra od pierwszych minut stawia na tempo. Nie ma tutaj miejsca na powolne budowanie imperium przez godzinę, Generals lubi presję, szybkie decyzje i momenty, w których jedna źle ustawiona obrona kończy się kompletną katastrofą. I właśnie dzięki temu mecze do dziś potrafią być absurdalnie wciągające.Największą siłą gry są frakcje. USA, Chiny i GLA różnią się od siebie tak bardzo, że każda rozgrywka wymaga zupełnie innego stylu myślenia. USA stawia na technologię i precyzję, Chiny na brutalną siłę i masę jednostek, a GLA gra trochę jak ktoś, kto wygrał wojnę dzięki chaosowi i taśmie klejącej. I działa to świetnie.Balans bywa dyskusyjny. Niektóre jednostki potrafią być irytująco mocne, a część strategii przez lata dorobiła się statusu „tej jednej toksycznej taktyki, której wszyscy nienawidzą”. Ale paradoksalnie właśnie to budowało charakter gry. Generals nigdy nie był sterylnym e-sportowym RTS-em.Kampania singleplayer może dziś wydawać się dość prosta fabularnie, ale ma swój specyficzny klimat kina akcji z początku XXI wieku. Patriotyzm, eksplozje, dramatyczne komunikaty i jednostki krzyczące teksty, które po kilku godzinach zostają w głowie na zawsze. Ta gra ma dokładnie ten rodzaj campowego uroku, którego współczesnym RTS-om często brakuje.Oprawa graficzna oczywiście się zestarzała, ale czytelność pola bitwy nadal robi robotę. Eksplozje mają ciężar, czołgi brzmią jak czołgi, a moment, w którym pół mapy zamienia się w płonący chaos, nadal daje satysfakcję.Współcześnie czuć wiek gry technicznie. Interfejs bywa toporny, AI momentami zachowuje się dziwnie, a uruchomienie gry na nowych systemach czasem przypomina osobną misję strategiczną. Ale kiedy już wszystko działa, bardzo szybko okazuje się, dlaczego tylu graczy nadal wraca do tej produkcji.Command & Conquer: Generals nie jest idealne, ale ma coś, czego wielu nowoczesnym RTS-om brakuje - charakter. To gra głośna, szybka, momentami absurdalna i kompletnie nieprzepraszająca za swoją stylistykę. I właśnie dlatego nadal pamięta się ją lepiej niż wiele technicznie „lepszych” strategii.Tak jak wspominałem na początku, C&C Generals to mój ulubiony RTS wszech czasów, który przeszedłem wiele wiele razy, zarówno jak miałem lat 8 ja i kiedy miałem lat 28. Kocham, uwielbiam i nadal będę grać. 10/10 i kropka.