Syndrom różowych okularów: Gry z dzieciństwa, które po latach okazały się niegrywalne. Co zestarzało się najgorzej?

Ale dzięki temu możesz być teraz modny obrażając ten tytuł na forach internetowych, zobacz ile wygrałeś.

Via Tenor

Asmodeus janusze w skarpetach i sandałach, z pętem zwyczajnej i harnasiem w łapach nerwowo gładzą się po wąsach czytając twój diss na ich drewniany eksponat.
AKA don't touch my garbage

elathir Wg mnie zalezy od czesci. Ultimy 1-6 sa juz dla mnie praktycznie niegrywalne, 7 ma bardzo wysoki prog wejscia. Juz srednio przyjeta na premiere 8 wydaje sie bardziej strawna.

elathir Absolutnie się nie zgadzam. Might and Magic VII do dziś pozostaje wybitny, VI i VIII mimo pewnych irytujących wad: także. No ale siódemeczka to zawsze będzie top 5 cRPG ever u mnie.

Asmodeus Jakie to ma znaczenie? Fallouty szanuję ale to kompletnie nie mój klimat, tylko w New Vegas potrafię grać dłuzej niż 30 minut i nie wykorkować z nudów. Zaś Might and Magic oferuje mi znacznie więcej niż pierwszy Baldur. Nigdy nie lubiłem pierwszego Baldura i nie polubię. Symulator chodzenia po łące.

elathir
Co nie zmienia faktu że Anvil of Dawn, Betrayal at Krondor czy Ultimy Underworld są mega. A ja, wiem, to dziwne, bardzo lubię Return to Krondor. Ach i kocham PIERWSZE Lands of Lore (nienawidzę dwójki i przez to w trójkę nigdy nie grałem).

Iselor chciałbym zauważyć, że tutaj nie jest mowa o grach, których się nie lubiło, a takich, które się lubiło ale nie jest człowiek już do nich w stanie wrócić.

I fakt, tutaj byłem trochę nieprecyzyjny, bo zapomniałem, ze M&M 7 wyszedł po pierwszym falloucie (mea culpa), jednak stylem i mechaniką wygląda jak starsza gra. I tak, jest to gra fenomenalna, ale nie potrafię już się nią cieszyć jak kiedyś po prostu.

Historia świetna? Jest. Mechanika RPG fajna? Jest. Klimat? Jest. Ale co z tego, skoro ta forma rozgrywki mnie już męczy? Od czasu do czasu wracam do starych izometryków ale do tych od czasu rewolucji Fallotua 1 i pierwszego baldura. I choć obiektywnie stare M&M, Wizzardy i Ultimy to były jak wychodziły gry świetne, tak no cóż, wolę pozostać przy nostalgii w ich wypadku i jej sobie nie psuć, bo próby powrotu zakończyły się źle.

Fett Dokładnie. Czekałem na Tempest Rising, a gdy wyszło, okazało się, że nie jestem w stanie już dłużej w takie gry grać.

Zmroku Jakiś czas temu chciałem poklepać w Starcrafta i znudziła mnie ta powtarzalność.

To samo było z Twierdzą i z Settlersami, których uwielbiałem kilka lat temu. Tutaj z kolei bardziej przeszkadzał mi za mało rozbudowany system podukcji. Jak byłem młody to ekonomia w seetlersach wydawała mi się skomplikowana. Teraz widze, że to kilka budynków na krzyż.