Serie M&M, Wizardry oraz inne cRPGi - niekoniecznie w trybie FPP (cz. 255)

https://www.youtube.com/watch?v=u4NzhCqKpGA inny link, bo trochę pogłośniłem audio reuploadowałem.

Dzięki, większość to reupload starych filmów. Chcę niedługo zmontować o Opowieściach z Wybrzeża Mieczy i może coś o Solaście 2.

Grałeś poprzednie gry małżeństwa od Banquet for Fools? Serpent in the Staglands i Copper Dreams (przemianowane bodajże na Mechajammer)?

Tylko, że przy widoku z 3 osoby nie dało się prawidłowo "nakierować" gwiazd i nie pojawiała się podpowiedz dźwiękowa.

Ta walka pod koniec wyzwala cutscenkę kończącą early access.

Nie powiedziałbym, abym miał problem z tą walką, tyle że po zrobieniu świątyni byłem niemal kompletnie bez czarów i ta zasadzka strasznie mi się dłużyła mając palka bez komórek na smite'a czy divine favour, łotrzyka castera z fire boltem, maga z fire boltem i kapłana z kilkoma komórkami czarów.

Łucznicy mieli po 100, 80, 60, 40 hp, ptaki po 40 i takie dziobanie ich po 1k10 albo 1k6+4 +1k4 (kwasowy sejmitar +1) trwało jakieś pół godziny.

Ja chowałem się pod krawędź podwyższenia, na którym byli łucznicy. Tankował paladyn z tarczą i bonusem do KP za styl walki.

Ja odpoczywając przy ognisku zostałem zaatakowany przez harpie. Reload tego nie zmieniał. Być może było to związane z przegonieniem ich z sali astrolabium. Może jakbym tam je zabił, to dałoby się odpocząć.

A ognisko jednorazowe więc przerwany odpoczynek nic mi nie dał.

Ta, jak doszły kolejne ptaki to też się wkurzyłem i wyłączyłem i próbowałem odpocząć po wyjściu ze świątyni, co się okazało i tak niemożliwe. Z ciekawości chciałem zobaczyć jakieś nagranie, czy ktoś na to narzeka. A się tam okazało, że tuż po wejściu kolejnych ptaków do walki wyzwala się cutscenka kończącą wczesny dostęp. Więc wczytałem autosave, dobiłem jednego przeciwnika i też zaczął się filmik xD

Z jakiej gry pochodzi screen?

Ravenloft: Strahd's Possession. Animacja przechodzenia przez mgły nadal robi ogromne wrażenie. Grafika tego nie oddaje. W dodatku muzyka! Szkoda tylko, że walka to horror, a podobno będzie tylko gorzej ;) Takie gry powinny dostawać remastery/remajki, a nie Oblivion.

Walka dość luźno bazuje na AD&D, jak w Eye of the Beholder? Czy poszli tam w jeszcze innym kierunku, że jest tak źle?
Chciałbym kiedyś te wszystkie dedekowe starocie ograć. Ostatni miesiąc to poza Solastą 2 w nic nie grałem, bo całymi dniami czytam książki z jeszcze większej kupki wstydu od tej gierkowej.

Powiedzmy, że jest jak w Beholderach. Przy czym przeciwnicy próbują cię oskrzydlić, więc musisz jednocześnie za pomocą myszki się obracać, cofać i klikać na przeciwnikach/broni. Dosłownie widać ich przez ułamki sekund, na szczecie czasami udaje się ich trafić kiedy są poza ekranem. Niby można obracać się za pomocą klawiatury, ale ruch jest przypisany do klawiatury numerycznej, wiec w moim wypadku wygodniej jest jednak używać myszki. Później dochodzą nieumarli wysysający poziom i wtedy podobno jest w ogóle zabawa ponieważ nie ma czaru przywrócenia, poziomy wbija się długo a protekcja przed negatywną energią działa aż na jedno trafienie.

Pamiętam, że w Pool of Radiance jak traciło się poziomy, to przywracało levele, ale cały exp uzbierany ponad to przepadał bezpowrotnie.

Coś takiego kojarzę, przy czym w PoR dosyć szybko wbijały się lvl. a nieumarli mogący wyssać poziom byli tylko na cmentarzu i w okolicy biblioteki. Z jednej strony strasznie denerwująca rzecz, z drugiej dodaje dreszczyk emocji podczas walki i powoduje, że takich przeciwników pamięta się długo.
Edit: O KotoR2. Czeka cię świetna przygoda. Kiedyś grałem tylko w 1 grę na raz, ale z czasem ta liczba zaczęła rosnąc. Nie zmienia to faktu, ze nadal trzymam to w ryzach i zdecydowaną większość gier napoczętych kończę. Chociaż trwa to czasami bardzo bardzo długo, na szczęście dosyć szybko potrafię sobie przypomnieć fabułę, mechanikę i co mam zrobić.

verify--- > Dzięki. Menzoberranzan jak i Stone Prophet mam oczywiście również w planach ograć, ale pewnie trochę czasu minie zanim się za nie zabiorę. Chyba, że po skończeniu tej części będą miał ochotę na więcej. Na tą chwilę gra się świetnie, ale dopiero dotarłem do miasteczka, więc sam początek gry.

verify--- > Pewnie taką kolejność wybiorę jak sugerujesz. Co do walki w tym drugim trybie to spróbowałem go na pierwszej mapie i gobliny mnie po prostu masakrowały, ale może w podziemiach będzie łatwiej. Sprawdzę jak będę miał taką możliwość, ale dzisiaj z bandytami walczyło mi się ok. Problemy z sterowaniem znikły jak za dotknięciem magicznej różdżki. Pewnie dlatego, że miałem 3 a następnie 4 osobową grupę i nie walczyłem wśród drzew.

Fyrdraka

KotOR 2 - też właśnie jestem w trakcie. Skończyłem Dantooine, zdobyłem miecz i lecę na Onderon :D

Niestety z tymi towarzyszami w Avowed mam to samo. Już bym chyba wolal maksymalnie stereotypowego rubasznego krasnoluda... zresztaąw Outer Worlds 2 tez polowa postaci w druzynie jest dośc nijaka niestety.

Czuje ze Silvaren już szykuje ripostę, i przeczuwam, że wrzuci niskopoziomowa głęboką analizę smaczków z questów postaci z drużyny - bo faktycznie, każda ma tam swój wątek fabularny :)

Ależ Silvaren ma do tego prawo i to dzięki niemu w ogóle miałem okazję ową grę przetestować. Avowed jest dla mnie takim typowym....przeciętniakiem, który ma pewne mocne punkty ale ja się zorientowałem że gram na siłę. Nie wiem co się dzieje z tym Obsidianem, jakiś taki nierówny jest. Najpierw arcydzieła (dwie części Pillarsów), a potem już tak różnie (The Outer Worlds mi się bardzo podobało). Ja się z Silvarenem kłócić nie będę o Avowed bo ta gra....no, chyba nie jest warta kłótni.

Ja tam nikogo nie zamierzam do niczego zmuszać, różni ludzie lubią różne rzeczy.

Trochę nie rozumiem tego, co Iselor napisał o Kaiu i Mariusie, że są tacy "grzeczni i nijacy". Kai niejednej postaci w zabawny sposób potrafił dopiec już w pierwszym rozdziale (handlarka, kapitan straży, urzędnik z ambasady), a razem z Mariusem sobie ciągle dogryzają podczas głównych zadań i w obozowisku. Marius w ogóle jest bardzo zabawny i sarkastyczny. Każdy z kompanów wpisuje się w główne tematy fabuły Avowed - Kai akurat w ten uniwersalny dotyczący drugiej szansy i jego quest jest najsłabszy imo.

To jest w sumie fajne w tej grze, że zarówno Kai i Marius oraz Yatzli i Giatta znali się wcześniej i dwie pary bohaterów mają jakąś wspólną przeszłość, są wciśnięci w te realia, w te społeczności i nie funkcjonują w próżni. To bardzo dobry zabieg. Osobiście uważam ich za okey ekipę - i mam wrażenie, że znowu każdy z komentujących popada w skrajności, że postacie muszą być albo super albo są totalnie do niczego, jakby nie można było ich ocenić w szerszym spektrum. Na mój gust wypadają lepiej niż w obu częściach The Outer Worlds, ale na tle Obsidianu gorzej niż moja ulubiona ekipa z KotOR2 > Tyranny > Pillarsów. Na pewno ci z Avowed mają więcej głębi niż postacie z podstawki NWN2. Kompanów z New Vegas praktycznie nie pamiętam (grałem tylko raz).

A to czy się kogoś z kompanów lubi czy nie - rzecz subiektywna, co zresztą widać po wszystkim komentarzach Iselora w kontekście jego zachwytów m.in. nad towarzyszami z Pathfindera, którzy mi z kolei niczego nie urwali, z wyjątkiem duetu Daeran i Regill, którzy wydali mi się jedynymi naprawdę posiadającymi ciekawe backstory i wyraziste charaktery. Chris Avellone uważa np. T3-M4 za najlepszego towarzysza w obu KotOR-ach ;]

Mam wrażenie, że Iselor nie umie zaangażować się w rozgrywkę. Może gra na zbyt niskim poziomie trudności. Mnie Avowed wciągnęło eksploracją, wciągnęło walką, świat Pillarsów znam bardzo dobrze, więc byłem w stanie naprawdę dużo tożsamych tematów wyciągnąć z fabuły i wątków pobocznych. Ale fakt, że mając w grze tyle godzin, ile mam obecnie po dość krótkim czasie jednego roku, większość dialogów podczas sidequestów skipuję i skupiam się już bardziej na rozgrywce, która na najwyższym poziomie trudności po prostu sprawia mi frajdę - podobnie jak ekwipowanie postaci, ulepszanie sprzętu itp. Prawda jednak taka, że jakbym obniżył poziom trudności, to bym się nudził, bo walka nie potrafiłaby mnie dostatecznie zaangażować. A co do klimatu - Żyjące Ziemie to taka Australia, Deadfire było Polinezją - już przy tej grze dużo ludzi narzekało na zmianę klimatu. Z całego Avowed Szmaragdowe Tarasy podobały mi się najmniej, najbardziej Kły Galawaina i Strzaskana Skarpa, potem Świtobrzeg, a na końcu Tarasy. W Tarasach jest jednak trochę wątków pobocznych, które można poskładać w całość - los Maxima Vidarro i jego żony, animanta zaopatrujący Wyrocznię w sprzęt, historia jego wygnania i przyjaźni z ogrem, która miała dość drastyczny koniec. No i główny wątek nabiera rozpędu w Tarasach.

Może różnica między nami jest taka, że ja traktuję rozgrywkę jako rdzeń gry - fabuła, klimat, postacie, dialogi, questy to dodatek. Dlatego są gry, które przechodzę dosłownie dziesiątki razy, bo świetnie mi się w nie gra. Jeśli po prostu dobrze się bawię, to na sporo rzeczy mogę przymknąć oko - ale akurat fabułę i eksplorację uważam w tym tytule za jedną z najlepszych w gatunku. Przy czym jak już pewnie wspominałem, uważam, że w wielu grach fabuła jest przeceniana, a w równie wielu innych zbyt mocno krytykowana. Większość gier chwalonych za fabułę nigdy mnie nią nie zachwyciło, podobnie jak wiele gier hejtowanych za fabułę uważam w tym aspekcie po prostu za przeciętne.

Nie wiem dlaczego, może klimat nie ten. Takie Icewind dale czy Pathfinder to odpalam po raz enty i zawsze fajnie się bawię xd

Towarzysze w Fallout New Vegas? Nie wiem że jacyś byli bo tak jak w The Outer Worlds grałem jako samotny wilk xd

W ogóle to wina twórców że gra i świat nudzą w 3/4 gry
Nie mogę się zgodzić. Zdecydowana większość graczy nie kończy gier. Nie ma gry idealnej która by kogoś nie nudziła. Ja na ten przykład skończyłem Avowed z przyjemnością. Grałem dzień w dzień po parę dobrych godzin i po skończeniu żałowałem ze to już koniec.

Może odpocznę i wrócę. Zobaczymy. Najśmieszniejsze jest to że Pathfinder Wrath of Righteous wciąga mnie bardziej....Mimo że już go kiedyś skończyłem. No zobaczymy. Avowed jest bardzo ale to bardzo nierówną produkcją.

Nie mogę się zgodzić. Zdecydowana większość graczy nie kończy gier.
To jest też powodów, przez który najlepsza zawartość w wielu grach jest frontloadowana, bo zobaczy ją najwięcej graczy i wówczas ocenią bardziej pozytywnie.

Ja poczekam na Dark Heresy. Taki Rogue Trader tylko bardziej - ponoć pełen voice acting dialogów.

W końcu też będę mógł zagrać. Gra jest spora, także pewnie dlc zdążą przetłumaczyć nim do nich dojdę.

Z Arcanum mamy ciężką relację :) Sama grę bardzo lubię, świat ciekawy, fabuła również, walka magii z technologią fenomenalnie zaprezentowania, ale...

...stan techniczny gry to była katastrofa. W Arcanum grałem kilkanaście razy, skończyłem tylko kilka, właśnie przez bugi głównie.

Ten rok chyba będzie u mnie Rokiem Klasyki, bo skończyłem już KotOR, Neverwinter Nights, Icewind Dale, Baldur's Gate, przechodzę dodatki do NWN, zrobiłem postać w NWN2 i jestem w połowie KotOR 2, więc bardzo możliwe że i Arcanum w tym roku sobie przejdę, o ile bogowie bugów pozwolą ;)

No faktycznie oryginalny pomysł na te walko-pościgi. Troche przypmina mi inną turową gre z samochodem w roli głównej - Keep Driving.

To nie kontynuacja. Mozna cisnac.
Ale jesli nie wiesz nic, to bedzie to rzucienie sie na gleboka wode.

Od siebie dla laikow WH40k, ktrzy chca spedzic mila chwile zapoznajac sie z absolutnymi podstawami rzadzacymi uniwersum polecam ten filmik. I reszte tez ale to dla maniakow.
Juz pierwsze 12 minut da ci sensowny oglad na to czym rzadzi sie tez swiat.

https://youtu.be/xCGKPRiJp84

WH40k to w sumie nie tyle co uniwersum a setting, gdzie jakaś tam ogólna historia jest, ale w tle. W prawie każdej edycji/grze liczy się tu i teraz, a nie co było kiedyś gdzieś indziej. Wszystko co powinieneś wiedzieć, zazwyczaj jest zawarte w samej grze.

Dziękuję za odpowiedź panowie. ;-)

Ostatnio mi algorytm youtube polecił filmik o Low Magic Age. Miałem kiedyś na liście życzeń, ale ponoć była niedokończona i nie zapowiadało się, by było inaczej. Otwarta licencja D&D 3.5 mimo wszystko kusi. Chociaż to ponoć proceduralnie generowany świat, taki sandbox, więc gracz będzie się na tyle dobrze bawił, na ile sam się zaangażuje w ten format łażenia po świecie i walki do znudzenia.

Build to jedno. Tam duże znaczenie ma system kategorii jakości ekwipunku. W D&D/PoE lepszy enchantment zwiększał szansę trafienia i zadawane obrażenia. W Avowed broń wyższej jakości też zwiększa obrażenia, ale że nie ma RNG określającego prawdopodobieństwo trafienia, bo bronią można fizycznie wymachiwać albo celować i strzelać, to zamiast szansy trafienia jakość determinuje realną szansę efektywnego zranienia przeciwnika. Jak masz całą rangę jakości poniżej poziomu wroga, to dostajesz kary zależne od poziomu trudności. Przykładowo Solidna +0 będzie mieć kary przeciwko wrogom III +0 (fioletowi/znakomita), ale już Solidna +1 przeciwko tym wrogom nie będzie mieć kary.

To nie jest skomplikowany system, ale imo został bardzo dobrze zbalansowany. Jest kilka metod by nadążyć z ekwipunkiem w stosunku do przeciwników, a ktoś bardziej zaangażowany, z odpowiednią wiedzą przeleveluje wrogów o 1-2 poziomy jakości, a wtedy zadajesz takie obrażenia, że to się zmienia nieco w power fantasy. Pisałem o tym na blogu:
https://silvaren-rpg.blogspot.com/2026/02/avowed-system-poziomu-jakosci.html

Silvaren, ty znasz te systemy na pamięć i lubisz w tym dłubać. Avowed nie jest tytułem jak Pathfinder czy Icewind Dale gdzie to ja lubię dłubać xd Skończę bo tego wymaga mój, hm, honor erpegowca xd Gra fajna, ale nie wszystko mi w niej lezy. Dopiero na fabularnym mam czystą przyjemność, nawet z walki. Choć nawet na tym poziomie trudności ledwo przeżyłem starcie z królową amdragany czy jak jej tam.

No adragany są dość twarde, trzeba mieć dobre resisty też. Ogólnie na wyższych poziomach podstawą są też buffy z jedzenia. One potrafią największą i najtrudniejszą potyczkę zmienić w dynamiczne rachu ciachu :P

boy3
Otwarte. Podczas grania wydają się spore, ale nie są aż tak rozległe, jak w typowych open worldach. Każdy rozdział to inna mapa. Są w sumie 4, piąta jest nieco mniejsza i eksploruje się ją liniowo, do tego nieduże obszary prologu i finału.

Na screenie mapa połowy jednego z obszarów. Dodaj do tego dungeony i miasta. W tych pierwszych wchodzi się jakby "pod" mapę.

Zły Wilk
Ponieważ tradycyjny stosunek Porządku i Chaosu, oraz Dobra i Zła nie ma już znaczenia
Dlaczego nie ma znaczenia? Dlaczego bogowie stają się bez sensu? Co ma np. bóg i stwórca elfiej rasy do tego co opisałeś? Pani bólu chroni przed bogami, a oni nadal mają sens. Również frakcje nadal mają sens. Np. doktryna grabarzy nie opiera się na charakterze.
Wiele legendarnych artefaktów i przypisane im moce stają się bez sensu.
Takie jak? Od kiedy klasy opierały się o charakter? Jasne mnich powinien być zdyscyplinowany, a w wcześniejszych edycjach wymóg charakteru dotyczył również barbarzyńców i palladynów, ale nigdy charakter nie była najważniejszy (z wyjątkiem paladynów).
a wybory moralne nie istnieją albo nie mają znaczenia
Ponieważ?

Zastanawiałem się niedawno nad tym jak bardzo piąta edycja D&D wpłynęła na strukturę i losy światów takich jak Faerun, Podmrok, Sfery. No i wyszło mi że w tej edycji one wszystkie straciłyby jakikolwiek sens.

Eee, no jak? Właśnie 5. edycja pomału przywracała do porządku Forgotten Realms po okresie kontrowersyjnej 4. edycji, Spellplague i innych wynaturzeń. Poza tym WotC zmienili podejście na początku i było bardzo mało lorebooków opisujących FR, więc dzięki temu za bardzo też nie namieszali. Dopiero niedawno znowu zmienili podejście i zapowiedzieli trochę więcej materiałów.

Ale co by nie mówić "peak" Forgotten Realms to był koniec 2. edycji oraz 3. edycja - mnóstwo książek, powieści, świetne gry, ogrom materiałów i chyba bardziej żywa społeczność.

Bogas
Paladyn nie musi być dobry, więc praktycznie staje się tylko magicznym wojownikiem. Nie traci łaski swojego boskiego patrona jeśli zacznie mordować niewinnych ludzi.
Druid nie musi dbać o równowagę natury, jest tylko gościem należącym do sekty mieszkającej w lesie i być może potrafi się zamienić w zwierzę.
Kapłani nie muszą reprezentować wartości jakie przypisane są bóstwom. Czy kapłan Helma lekceważący obowiązki ma sens? Albo kapłanka Lolth zajmująca się dobroczynnością? No raczej nie.
Cała rasowa spuścizna, związana z pochodzeniem i wychowaniem, została spłaszczona. Drowy nie są już złe mimo tysięcy lat funkcjonowania w patologicznym sadystycznym społeczeństwie. Krew diabelska i niebiańska wpływają co najwyżej na wygląd.
Artefakty: Wyrównywacz, Karsomir, Zbroja z ludzkiej skóry, cała masa przedmiotów powiązanych z konkretnymi bóstwami, w 5e już nie działają bo postacie nie są opisywane w kategoriach dobry/zły praworządny/chaotyczny.

Zły Wilk

Paladyn nie musi być dobry, więc praktycznie staje się tylko magicznym wojownikiem.
Nie. To wojownicy w służbie swojego boga. Dlaczego np. Palladyn np. Bhalla ma być dobry? No chyba, że jest niepisany pakt, że tylko dobre świątynie mogą mieć palladynów ;)

Druid nie musi dbać o równowagę natury, jest tylko gościem należącym do sekty mieszkającej w lesie i być może potrafi się zamienić w zwierzę.
Gdzie w 5ed masz, że druid nie musi dbać o równowagę? Nawet jak byk przy jego opisie masz PRESERVE THE BALANCE. Druidzi już od 2 edycji nie muszą być prawdziwie neutralni. 2 ed. dopuszczała dobrych i złych druidów, a 3 pozwalała nawet na chaotic neutral.

Kapłani nie muszą reprezentować wartości jakie przypisane są bóstwom. Czy kapłan Helma lekceważący obowiązki ma sens? Albo kapłanka Lolth zajmująca się dobroczynnością?
Wybierasz bóstwo i jego kodeks a nie charakter.

Cała rasowa spuścizna, związana z pochodzeniem i wychowaniem, została spłaszczona. Drowy nie są już złe mimo tysięcy lat funkcjonowania w patologicznym sadystycznym społeczeństwie.
Ale drowy z podmroku nadal są w zdecydowanej większości złe. Nic się nie zmieniło pod tym względem.

Krew diabelska i niebiańska wpływają co najwyżej na wygląd.
Nieprawda. Wpływa dokładnie na to samo na co wpływała w wcześniejszych edycjach.

Artefakty: Wyrównywacz, Karsomir, Zbroja z ludzkiej skóry, cała masa przedmiotów powiązanych z konkretnymi bóstwami, w 5e już nie działają bo postacie nie są opisywane w kategoriach dobry/zły praworządny/chaotyczny.
Podajesz przedmioty z gier komputerowych. Pytałem o artefakty. Postacie nadal są opisywane w kategoriach o których piszesz. Nic się w tej materii nie zmieniło. Nadal jest 9 charakterów etc. wiec nadal nie wiem jak to się ma do Ponieważ tradycyjny stosunek Porządku i Chaosu, oraz Dobra i Zła nie ma już znaczenia oraz do całej reszty którą opisałeś w 1 poscie.

Dlaczego np. Palladyn np. Bhalla ma być dobry? No chyba, że jest niepisany pakt, że tylko dobre świątynie mogą mieć palladynów
Paladyn Bhaala? Serio? To jest fundamentalna zmiana archetypu świętego rycerza bez skazy na zwykłego magicznego wojownika.

Stosunek do prawa i chaosu oraz dobra i zła nie ma realnego przełożenia na mechaniki, więc w istocie jest bez znaczenia.

Zły Wilk

Paladyn Bhaala? Serio? To jest fundamentalna zmiana archetypu świętego rycerza bez skazy na zwykłego magicznego wojownika.
Paladyn zaczynał jako podklasa fightera. Zawsze więc był " zwykłym magicznym wojownikiem" z dodatkiem całej masy głupot która tylko utrudniała grę nimi.

Stosunek do prawa i chaosu oraz dobra i zła nie ma realnego przełożenia na mechaniki, więc w istocie jest bez znaczenia.
Sorry, ale po pierwsze mieszasz mechanikę z lore. A to dwie odrębne rzeczy. Po drugie ma przełożenie czy to w działaniu przedmiotów, umiejętności przeciwników, czarów czy klas. Po trzecie nawet gdyby tak było to ma znaczenie ponieważ to gra RPG. W niej odgrywa się od czasu do czasu swoją postać, a to co mówi MG jest wiążące.

ale za łatwo było na normalny poziomie trudności.

Uroki mało skomplikowanego D&D5E, chociaż na najwyższym poziomie juz lekkie schody się zaczynały, zwłaszcza grając na jednym sejwie. Zanim wydadzą i zabiorę się za dwójkę to zostało mi jeszcze kilka achievementów z podstawki i Lost Valley, więc pewnie jeszcze w tym roku wrócę. A mówiąc szczerze jakoś lepiej bawiłem się w Solaście niż w BG3.

Voice acting tandetny, ale dzięki temu niezmiernie mnie bawił :) jakiś taki urokliwy.

No był, nie ma co mówić. Animacje też były straszne, ale jakoś ten system cech osobowości postaci w drużynie i wtrącanie linii dialogowych przez postacie w rozmowach był bardzo sympatyczny :) Miało to swój klimat i swój urok, ja tam na to nie narzekałem nigdy.

U mnie jednak BG 3 wygrywa. Solasta to dla mnie taka t młodsza i brzydsza siostra Baldura :)

Za Lost Valley się pewnie kiedyś wezmę, ale na razie po 80 godzinach lekki przesyt.

[Gammorin]

Niby o zmarłych źle się nie mówi, ale [Spiders] robili gry mocno przeciętne, czuć w nich było epigonizm i słabe pisarstwo. Nie dalej niż 3 dni temu usuwałem z dysku Of Orcs and Men, po zaledwie 20 minutach grania. Szkoda studia z tradycjami, ale płakać z tego powodu bynajmniej nie zamierzam.

Też lubiłem gry studia Spiders i też szczególną sympatią darzę te ich "marsjańskie opowieści". Mimo pewnych, oczywistych, wad i ograniczeń tych gier, miały w sobie "to coś" a każda kolejna zdawała się być krokiem naprzód. Szkoda.

Od Bound By Flame odbiłem się po może godzinie. Greedfall odpadł u mnie po paru godzinach. Szkoda bo gra miała potencjał, ale tam zmarnowanego nigdy nie widziałem.Skończyłem od nich tylko Faery: Legends of Avalon, było miło ale jakoś bardzo mi we łbie ta gra nie utkwiła ale chociaż dało się skończyć. Kiedyś z ciekawości podejdę do innych bo mam na GOGu.

Właśnie dlatego ich gry albo się lubi, albo nie znosi, bo praktycznie każda ma podobny klimat i idzie wyczuć, że to ich produkcje.