Serie M&M, Wizardry oraz inne cRPGi - niekoniecznie w trybie FPP (cz. 255)

https://www.youtube.com/watch?v=u4NzhCqKpGA inny link, bo trochę pogłośniłem audio reuploadowałem.

Dzięki, większość to reupload starych filmów. Chcę niedługo zmontować o Opowieściach z Wybrzeża Mieczy i może coś o Solaście 2.

Grałeś poprzednie gry małżeństwa od Banquet for Fools? Serpent in the Staglands i Copper Dreams (przemianowane bodajże na Mechajammer)?

Polecam demo, bardzo fajne :)

Tylko, że przy widoku z 3 osoby nie dało się prawidłowo "nakierować" gwiazd i nie pojawiała się podpowiedz dźwiękowa.

No tak, to rzeczywiście jest wtedy problem. Zakładam, że w finalnej wersji to poprawią i np. zrobią na początku jakiś lot kamery z góry aby było to czytelniejsze.

Ale trafiłem w końcu na ścianę :) Po tej świątyni jest scenka i atakują mnie wielkie ptaki z łucznikami i rozkładają na łopatki. Nie mam gdzie się chować, łucznicy to snajperzy a i same ptaki mocno tłuką...

Ta walka pod koniec wyzwala cutscenkę kończącą early access.

Nie powiedziałbym, abym miał problem z tą walką, tyle że po zrobieniu świątyni byłem niemal kompletnie bez czarów i ta zasadzka strasznie mi się dłużyła mając palka bez komórek na smite'a czy divine favour, łotrzyka castera z fire boltem, maga z fire boltem i kapłana z kilkoma komórkami czarów.

Łucznicy mieli po 100, 80, 60, 40 hp, ptaki po 40 i takie dziobanie ich po 1k10 albo 1k6+4 +1k4 (kwasowy sejmitar +1) trwało jakieś pół godziny.

Ja chowałem się pod krawędź podwyższenia, na którym byli łucznicy. Tankował paladyn z tarczą i bonusem do KP za styl walki.

A widzisz, ja jestem w pełni wypoczęty bo w świątyni znalazłem ognisko i po walce z upiorem i szkieletami z niego skorzystałem, a i tak dostaję baty...

Ok, skorzystałem z Twojej rady i walczyłem pod tą skałą, udało się:) Co prawda zrobiłem wielkie oczy jak 5 dodatkowych ptaszorów się nagle pojawiło :) To i ja zakończyłem early acces.

Ja odpoczywając przy ognisku zostałem zaatakowany przez harpie. Reload tego nie zmieniał. Być może było to związane z przegonieniem ich z sali astrolabium. Może jakbym tam je zabił, to dałoby się odpocząć.

A ognisko jednorazowe więc przerwany odpoczynek nic mi nie dał.

Ta, jak doszły kolejne ptaki to też się wkurzyłem i wyłączyłem i próbowałem odpocząć po wyjściu ze świątyni, co się okazało i tak niemożliwe. Z ciekawości chciałem zobaczyć jakieś nagranie, czy ktoś na to narzeka. A się tam okazało, że tuż po wejściu kolejnych ptaków do walki wyzwala się cutscenka kończącą wczesny dostęp. Więc wczytałem autosave, dobiłem jednego przeciwnika i też zaczął się filmik xD

Ja harpie przekonałem, że nie mam zamiaru zabierać ich skarbów i sobie spokojnie cały czas latały w głównej hali. Pewnie dlatego mogłem odpocząć przy tym ognisku. Powiem Ci, że bardzo niewiele brakowało abym wyłączył grę jak się te dodatkowe ptaki pojawiły. Cienia szans nie było na ich ubicie. Chciałem wszystkich ludzkich wrogów pokonać bo zgadywałem, że może jak ich ubije to coś z tymi ptakami się stanie :) Na szczęście szybko ta cutscenka się włączyła i nawet do mnie nie zdążyły dobiec.

Z jakiej gry pochodzi screen?

Ravenloft: Strahd's Possession. Animacja przechodzenia przez mgły nadal robi ogromne wrażenie. Grafika tego nie oddaje. W dodatku muzyka! Szkoda tylko, że walka to horror, a podobno będzie tylko gorzej ;) Takie gry powinny dostawać remastery/remajki, a nie Oblivion.

Walka dość luźno bazuje na AD&D, jak w Eye of the Beholder? Czy poszli tam w jeszcze innym kierunku, że jest tak źle?
Chciałbym kiedyś te wszystkie dedekowe starocie ograć. Ostatni miesiąc to poza Solastą 2 w nic nie grałem, bo całymi dniami czytam książki z jeszcze większej kupki wstydu od tej gierkowej.

Powiedzmy, że jest jak w Beholderach. Przy czym przeciwnicy próbują cię oskrzydlić, więc musisz jednocześnie za pomocą myszki się obracać, cofać i klikać na przeciwnikach/broni. Dosłownie widać ich przez ułamki sekund, na szczecie czasami udaje się ich trafić kiedy są poza ekranem. Niby można obracać się za pomocą klawiatury, ale ruch jest przypisany do klawiatury numerycznej, wiec w moim wypadku wygodniej jest jednak używać myszki. Później dochodzą nieumarli wysysający poziom i wtedy podobno jest w ogóle zabawa ponieważ nie ma czaru przywrócenia, poziomy wbija się długo a protekcja przed negatywną energią działa aż na jedno trafienie.

Pamiętam, że w Pool of Radiance jak traciło się poziomy, to przywracało levele, ale cały exp uzbierany ponad to przepadał bezpowrotnie.

Tak, z doświadczenia wiem, że warunkiem koniecznym do ukończenia jakiejkolwiek gry jest skupienie się wyłącznie na 1 grze na raz:) Niestety bardzo ciężko dziś o to... Biorąc pod uwagę, że bardzo mało grałem erpegi, to mam w czym wybierać, co stanowi pewien problem. BG3 mnie trochę przytłoczył szczerze mówiąc i na ten moment wybieram sobie coś mniejszego.

Coś takiego kojarzę, przy czym w PoR dosyć szybko wbijały się lvl. a nieumarli mogący wyssać poziom byli tylko na cmentarzu i w okolicy biblioteki. Z jednej strony strasznie denerwująca rzecz, z drugiej dodaje dreszczyk emocji podczas walki i powoduje, że takich przeciwników pamięta się długo.
Edit: O KotoR2. Czeka cię świetna przygoda. Kiedyś grałem tylko w 1 grę na raz, ale z czasem ta liczba zaczęła rosnąc. Nie zmienia to faktu, ze nadal trzymam to w ryzach i zdecydowaną większość gier napoczętych kończę. Chociaż trwa to czasami bardzo bardzo długo, na szczęście dosyć szybko potrafię sobie przypomnieć fabułę, mechanikę i co mam zrobić.

verify--- > Dzięki. Menzoberranzan jak i Stone Prophet mam oczywiście również w planach ograć, ale pewnie trochę czasu minie zanim się za nie zabiorę. Chyba, że po skończeniu tej części będą miał ochotę na więcej. Na tą chwilę gra się świetnie, ale dopiero dotarłem do miasteczka, więc sam początek gry.

verify--- > Pewnie taką kolejność wybiorę jak sugerujesz. Co do walki w tym drugim trybie to spróbowałem go na pierwszej mapie i gobliny mnie po prostu masakrowały, ale może w podziemiach będzie łatwiej. Sprawdzę jak będę miał taką możliwość, ale dzisiaj z bandytami walczyło mi się ok. Problemy z sterowaniem znikły jak za dotknięciem magicznej różdżki. Pewnie dlatego, że miałem 3 a następnie 4 osobową grupę i nie walczyłem wśród drzew.

Fyrdraka

KotOR 2 - też właśnie jestem w trakcie. Skończyłem Dantooine, zdobyłem miecz i lecę na Onderon :D

Niestety z tymi towarzyszami w Avowed mam to samo. Już bym chyba wolal maksymalnie stereotypowego rubasznego krasnoluda... zresztaąw Outer Worlds 2 tez polowa postaci w druzynie jest dośc nijaka niestety.

Czuje ze Silvaren już szykuje ripostę, i przeczuwam, że wrzuci niskopoziomowa głęboką analizę smaczków z questów postaci z drużyny - bo faktycznie, każda ma tam swój wątek fabularny :)

Ależ Silvaren ma do tego prawo i to dzięki niemu w ogóle miałem okazję ową grę przetestować. Avowed jest dla mnie takim typowym....przeciętniakiem, który ma pewne mocne punkty ale ja się zorientowałem że gram na siłę. Nie wiem co się dzieje z tym Obsidianem, jakiś taki nierówny jest. Najpierw arcydzieła (dwie części Pillarsów), a potem już tak różnie (The Outer Worlds mi się bardzo podobało). Ja się z Silvarenem kłócić nie będę o Avowed bo ta gra....no, chyba nie jest warta kłótni.

Ja tam nikogo nie zamierzam do niczego zmuszać, różni ludzie lubią różne rzeczy.

Trochę nie rozumiem tego, co Iselor napisał o Kaiu i Mariusie, że są tacy "grzeczni i nijacy". Kai niejednej postaci w zabawny sposób potrafił dopiec już w pierwszym rozdziale (handlarka, kapitan straży, urzędnik z ambasady), a razem z Mariusem sobie ciągle dogryzają podczas głównych zadań i w obozowisku. Marius w ogóle jest bardzo zabawny i sarkastyczny. Każdy z kompanów wpisuje się w główne tematy fabuły Avowed - Kai akurat w ten uniwersalny dotyczący drugiej szansy i jego quest jest najsłabszy imo.

To jest w sumie fajne w tej grze, że zarówno Kai i Marius oraz Yatzli i Giatta znali się wcześniej i dwie pary bohaterów mają jakąś wspólną przeszłość, są wciśnięci w te realia, w te społeczności i nie funkcjonują w próżni. To bardzo dobry zabieg. Osobiście uważam ich za okey ekipę - i mam wrażenie, że znowu każdy z komentujących popada w skrajności, że postacie muszą być albo super albo są totalnie do niczego, jakby nie można było ich ocenić w szerszym spektrum. Na mój gust wypadają lepiej niż w obu częściach The Outer Worlds, ale na tle Obsidianu gorzej niż moja ulubiona ekipa z KotOR2 > Tyranny > Pillarsów. Na pewno ci z Avowed mają więcej głębi niż postacie z podstawki NWN2. Kompanów z New Vegas praktycznie nie pamiętam (grałem tylko raz).

A to czy się kogoś z kompanów lubi czy nie - rzecz subiektywna, co zresztą widać po wszystkim komentarzach Iselora w kontekście jego zachwytów m.in. nad towarzyszami z Pathfindera, którzy mi z kolei niczego nie urwali, z wyjątkiem duetu Daeran i Regill, którzy wydali mi się jedynymi naprawdę posiadającymi ciekawe backstory i wyraziste charaktery. Chris Avellone uważa np. T3-M4 za najlepszego towarzysza w obu KotOR-ach ;]

Mam wrażenie, że Iselor nie umie zaangażować się w rozgrywkę. Może gra na zbyt niskim poziomie trudności. Mnie Avowed wciągnęło eksploracją, wciągnęło walką, świat Pillarsów znam bardzo dobrze, więc byłem w stanie naprawdę dużo tożsamych tematów wyciągnąć z fabuły i wątków pobocznych. Ale fakt, że mając w grze tyle godzin, ile mam obecnie po dość krótkim czasie jednego roku, większość dialogów podczas sidequestów skipuję i skupiam się już bardziej na rozgrywce, która na najwyższym poziomie trudności po prostu sprawia mi frajdę - podobnie jak ekwipowanie postaci, ulepszanie sprzętu itp. Prawda jednak taka, że jakbym obniżył poziom trudności, to bym się nudził, bo walka nie potrafiłaby mnie dostatecznie zaangażować. A co do klimatu - Żyjące Ziemie to taka Australia, Deadfire było Polinezją - już przy tej grze dużo ludzi narzekało na zmianę klimatu. Z całego Avowed Szmaragdowe Tarasy podobały mi się najmniej, najbardziej Kły Galawaina i Strzaskana Skarpa, potem Świtobrzeg, a na końcu Tarasy. W Tarasach jest jednak trochę wątków pobocznych, które można poskładać w całość - los Maxima Vidarro i jego żony, animanta zaopatrujący Wyrocznię w sprzęt, historia jego wygnania i przyjaźni z ogrem, która miała dość drastyczny koniec. No i główny wątek nabiera rozpędu w Tarasach.

Może różnica między nami jest taka, że ja traktuję rozgrywkę jako rdzeń gry - fabuła, klimat, postacie, dialogi, questy to dodatek. Dlatego są gry, które przechodzę dosłownie dziesiątki razy, bo świetnie mi się w nie gra. Jeśli po prostu dobrze się bawię, to na sporo rzeczy mogę przymknąć oko - ale akurat fabułę i eksplorację uważam w tym tytule za jedną z najlepszych w gatunku. Przy czym jak już pewnie wspominałem, uważam, że w wielu grach fabuła jest przeceniana, a w równie wielu innych zbyt mocno krytykowana. Większość gier chwalonych za fabułę nigdy mnie nią nie zachwyciło, podobnie jak wiele gier hejtowanych za fabułę uważam w tym aspekcie po prostu za przeciętne.

Nie wiem dlaczego, może klimat nie ten. Takie Icewind dale czy Pathfinder to odpalam po raz enty i zawsze fajnie się bawię xd

Towarzysze w Fallout New Vegas? Nie wiem że jacyś byli bo tak jak w The Outer Worlds grałem jako samotny wilk xd

W ogóle to wina twórców że gra i świat nudzą w 3/4 gry
Nie mogę się zgodzić. Zdecydowana większość graczy nie kończy gier. Nie ma gry idealnej która by kogoś nie nudziła. Ja na ten przykład skończyłem Avowed z przyjemnością. Grałem dzień w dzień po parę dobrych godzin i po skończeniu żałowałem ze to już koniec.

Może odpocznę i wrócę. Zobaczymy. Najśmieszniejsze jest to że Pathfinder Wrath of Righteous wciąga mnie bardziej....Mimo że już go kiedyś skończyłem. No zobaczymy. Avowed jest bardzo ale to bardzo nierówną produkcją.

Nie mogę się zgodzić. Zdecydowana większość graczy nie kończy gier.
To jest też powodów, przez który najlepsza zawartość w wielu grach jest frontloadowana, bo zobaczy ją najwięcej graczy i wówczas ocenią bardziej pozytywnie.

Ja poczekam na Dark Heresy. Taki Rogue Trader tylko bardziej - ponoć pełen voice acting dialogów.

W końcu też będę mógł zagrać. Gra jest spora, także pewnie dlc zdążą przetłumaczyć nim do nich dojdę.

Z Arcanum mamy ciężką relację :) Sama grę bardzo lubię, świat ciekawy, fabuła również, walka magii z technologią fenomenalnie zaprezentowania, ale...

...stan techniczny gry to była katastrofa. W Arcanum grałem kilkanaście razy, skończyłem tylko kilka, właśnie przez bugi głównie.

Ten rok chyba będzie u mnie Rokiem Klasyki, bo skończyłem już KotOR, Neverwinter Nights, Icewind Dale, Baldur's Gate, przechodzę dodatki do NWN, zrobiłem postać w NWN2 i jestem w połowie KotOR 2, więc bardzo możliwe że i Arcanum w tym roku sobie przejdę, o ile bogowie bugów pozwolą ;)

No faktycznie oryginalny pomysł na te walko-pościgi. Troche przypmina mi inną turową gre z samochodem w roli głównej - Keep Driving.

To nie kontynuacja. Mozna cisnac.
Ale jesli nie wiesz nic, to bedzie to rzucienie sie na gleboka wode.

Od siebie dla laikow WH40k, ktrzy chca spedzic mila chwile zapoznajac sie z absolutnymi podstawami rzadzacymi uniwersum polecam ten filmik. I reszte tez ale to dla maniakow.
Juz pierwsze 12 minut da ci sensowny oglad na to czym rzadzi sie tez swiat.

https://youtu.be/xCGKPRiJp84

WH40k to w sumie nie tyle co uniwersum a setting, gdzie jakaś tam ogólna historia jest, ale w tle. W prawie każdej edycji/grze liczy się tu i teraz, a nie co było kiedyś gdzieś indziej. Wszystko co powinieneś wiedzieć, zazwyczaj jest zawarte w samej grze.

Dziękuję za odpowiedź panowie. ;-)

Ostatnio mi algorytm youtube polecił filmik o Low Magic Age. Miałem kiedyś na liście życzeń, ale ponoć była niedokończona i nie zapowiadało się, by było inaczej. Otwarta licencja D&D 3.5 mimo wszystko kusi. Chociaż to ponoć proceduralnie generowany świat, taki sandbox, więc gracz będzie się na tyle dobrze bawił, na ile sam się zaangażuje w ten format łażenia po świecie i walki do znudzenia.