Komentarze do wiadomości: Ta 25-letnia gra tak imponowała systemem zniszczeń, że gracze myśleli, że patrzą na przyszłość gamingu. Taka wizja nigdy nie nadeszła

Właśnie to jest coś co mnie martwi najbardziej.

W gamingu para idzie często w gwizdek - czyli w rozdzielczość ekranu, tekstur, postprocesy.

Natomiast kwestie dotyczące systemów animacji, fizyki, poruszania się, efektów cząsteczkowych, symulacji wody czy wreszcie wiarygodnych interakcji fizycznych ze środowiskiem - albo się nie rozwijają albo rozwijają bardzo powoli a w skrajnych przypadkach wręcz są uwsteczniane.

Z małymi chlubnymi wyjątkami oczywiście.

Zdecydowanie wolałbym pozostać na etapie grafiki na poziomie Wiedźmina 3, AC Unity, Battlefielda 1 i Battlefronta (lata 2014-2017, pierwsza połowa poprzedniej generacji) ale z coraz bardziej rozwiniętą fizyką, niż gonić za RTXem, kolejnymi polygonami, pikselami i liczyć włosy na twarzy bohaterki.

To jest naturalny kierunek rozwoju, ponieważ przeciętny gracz nawet nie zauważy różnicy między 100 000, 150 000 a 500 000 polygonów (na pewno nie taką jak kiedyś między 300 a 600). Natomiast różnicę między tym, że dany budynek może zostać zburzony, albo że przedmioty w świecie gry nie są sztywno przyklejone do podłoża, już od razu zauważy.