Komentarze do wiadomości: Od premiery hack’n’slasha, który chciał rzucić Diablo na kolana, minęło 20 lat. Przypominamy Dungeon Siege 2

Dungeon Siege nigdy nie chciało rzucać wyzwania Diablo. To są zupełnie inne gry o innej charakterystyce i nowatorski jak na tamten czas mechanikach. Ta gra była konkurencją Diablo tylko w głowach redaktorów portali growych. Bo dobrze się to klikało.

Jedyneczka i Dwójeczka Miodzio. Trójka wszyscy wiemy jak poszło :D Tzn są zwolennicy i o gustach sie nei dyskutuje - ja w niej nei dałem rady :)

Brakuje mi dzisiaj właśnie takich gier jak Dungeon siege 2 czy Dragon Age origins. Jedynie chyba Pillarsy wyszły w ostatnich latach? 🤔
Oczywiście są też takie gry jak Pathfinder, ale wolałbym coś na autorskim systemie walki jak wymienione wyżej gry + oczywiście aktywna pauza.

Jedynkę co prawda przeszedłem kilka razy, ale była raczej nudna i poza klimatem i swego czasu grafiką nie oferowała nic naprawdę dobrego. Ciekawy był system konfigurowania AI drużyny z tego co pamiętam. Sam rozwój drużyny na wzór TES-ów był niezbalansowany. Postacie melee czy nature magic awansowały znacznie wolniej od combat magic czy ranged. Nigdy nie grałem w dodatek.

Dwójka była fantastyczna. Jeden z moich ulubionych h&s, bardzo zróżnicowany, bo drużynowy. Proste drzewka skillów łączyły się w warunki odblokowania mocy ostatecznych. Podobnie jak w jedynce rozwijanie postaci przez praktykę, jak w TES-ach. Im wyższy poziom postaci, tym nowsze unikalne sprzęty, sety i zaklęcia. Wyższe poziomy trudności odblokowywały dalszy ciąg niektórych sidequestów, zmieniały specjalizacje kompanów (np. Lothar był wojownikiem na normalnym poziomie trudności, ale werbując go na weteranie był magiem bitewnym). Towarzysze mieli fajne charaktery i dialogi. Nie czuć było jak w jedynce, że to przede wszystkim "narzędzia" rozgrywki. Bardzo fajni bossowie i zróżnicowane obszary. Fantastyczne zagadki i sekrety, chociaż czasami był to pixelhunting - szukanie przycisku oznaczonego niebieskim kwadracikiem na obrysie korytarzy na mapie. Podobnie jak w jedynce - rewelacyjna muzyka Jeremy'ego Soule'a. Dodatek też wprowadził sporo świeżości. Te buffy, które rozdzielały exp, umożliwiając rozwijanie "wieloklasowców" jak melee + nature magic albo ranged + combat magic. Setki godzin spędziłem przy DS2. Wydaje mi się też, że to DS2 wprowadził tego mobka/bossa, co spawnował się losowo i gubił tonę skarbów i to właśnie ten element zainspirował Blizza do motywu goblinów w Diablo 3 i Diablo 4.

Podobała mi się trójka. Bardziej działała już jak RPG akcji nastawiony na fabułę z sidequestami z wyborami. Bardzo dobry, ponury klimat i nawiązania do jedynki - tylko tam był przeskok 100 czy więcej lat? Jasne, była to zupełnie inna gra niż poprzednie odsłony, mocno nastawiona na konsole, ale wspominam dobrze. Przeszedłem dwa razy, raz dodatek. Nie miałbym problemu, żeby do niej wrócić na kolejną rozgrywkę, inną postacią.

Niech zgadne, wersji DS2 z dodatkiem (najlepszej wersji/gry serii) wciąż nie można uświadczyć?

Bardzo zawsze mi się podobała grafika w tej grze, niektóre miejscówki były bardzo klimatyczne i po prostu bardzo ładne.