OGIEŃ w grach. Żywioły gier wideo 3/4

Co komu do tego jak ktoś gra? Jak ktoś kupuje książkę to może używać jej jako papieru toaletowego i myślę, że nikogo nie powinno to obchodzić.

Tylko, że gry to trochę bardziej zaawansowane technologicznie medium niż książki. Sprawa nie jest taka prosta. Podejście użytkownika do programu to mega ważna kwestia dla twórców, bo muszą uwzględniać różne niuanse na każdym etapie produkcji. M.in. dlatego studia mają duży dział testów.

Super zabawa? Dla niego może i tak. Ale mija się to z celem.

Jako piroman-teoretyk muszę tutaj chrząknąć. Jeśli super zabawa gracza mija się z celem gry, to co jest celem gry?

Jak wspomniano, dynamicznego ognia unika się zapewne z uwagi na techniczną trudność w tym zwłaszcza trudność z uwzględnieniem takiego czynnika w fabule. To tłumaczy gry pokroju erpegów, które stoją historią, a która wszak ucierpi, gdy w wyniku pożaru posypie się cała jej logika, a za nią i rozrywka graczy, którzy szukają tej rozrywki w wiarygodnej historii i dlatego sięgają po erpega. Ale już w sandboksach... Jak najbardziej!

Jasne, są produkcje w których takie coś miałoby sens. Tak jak napisałem - chodziło bardziej o gry kładące nacisk na fabułę, narrację, tempo zabawy itd. I nie mówię tu o skrajnie liniowych produkcjach bo dzisiaj co drugi, nowy "AAA" jest mini sandboksem. Ale łapiesz o co chodzi i vice cersa ;)

@Matoha - No, ale mowa była o tym co gracz może robić. Z tym, że twórcy muszą kontrolować pewne rzeczy by gra się nie popsuła się zgadzam. Tak było z przytemperowaniem AI w Oblivionie, gdzie dochodziło do nieoczekiwanych wydarzeń. Ale jeśli gracz sam chce to robić, wiedząc, że popsuje rozgrywkę to jego sprawa i twórcy nie powinni się wtrącać. Tak jak było w Morrowindzie, gdzie mogliśmy zabić dowolną postać nawet tą istotną dla fabuły. Wówczas pojawiał się napis, iż poprzez nasze działania świat pogrążony jest w beznadziei. Sam wspomniałeś, że gry to bardziej zaawansowane technologicznie medium niż książki, więc powinny stawiać na dużą interakcję i możliwość wpływania na środowisko gry. A obecnie królują trendy w których twórcy automatycznie narzucają pewne (czasami ogromne) ograniczenia przez co czujemy się jakbyśmy byli prowadzeni za rękę.

@sebogothic
Ale głupi przykład z tą książka, fizycznie grę też mogę spalić (krążek, czy pudełko) ale w książce też nie sprawie że bohater nagle zacznie robić to co ja bym chciał, tekst nagle nie zmieni się magicznie na inny, musi być tak jak napisał autor i też muszę się z tym pogodzić

@keksxd - Chodziło tylko o wykorzystanie czegoś niezgodnie z założeniem twórców. To twój przykład jest głupi, bo gry w porównaniu do książek są interaktywne, więc powinno się oczekiwać jak największego wpływu gracza na to co się dzieje na ekranie.

Nigdy nie wybacza ;p