SerMonroe

Daleki Wrzask 5!!!
Bo to kolos gra, z ogromnym światem.
Czyli coś co kyrackie tygryski lubią najbardziej!
Po Vasie i różowym świrze z 4ki czekam z niecierpliwością na spotkanie z brodatym sekciarzem i oczywiscie skopanie mu dupska in the name of american way!!!
Once again...One man...For all nation...
Uwielbiam klimat małomiasteczkowych Stanów Zjednoczonych i to, że wreszcie ktoś postanowił go wykorzystać na potrzeby gry. Dodatkowo ilość aktywności, łowienie, polowanie...aportujący broń pies! Tylko Ubi mógł to zrealizować i na samą myśl o tej grze mam gęsią skórkę!
For the Count(r)y! For the peaceful american way!!! FOR HEEEEEEL!
I mean: GOOD HEAVENS! FOR THE LORD!!

Star Wars: Battlefront, gra miażdży rozmachem i wręcz namacalnym oddaniem wizji Star Wars prosto z ekranów kin. Widowiskowe walki w powietrzu i na lądzie przekraczają wszelkie oczekiwania, nie do przecenienia jest również wspaniała grafika. Naprawdę oczekuję tej gry, by nacieszyć się klimatem Star Wars i rozgrywką w sieci.

Myślę, że film traci trochę ze względu na swoją propagandowość oraz niepotrzebną dramatyzację niektórych scen, które same w sobie miały siłę oddziaływania, to jak patrzymy na politykę USA, i to co się tam mówi w mediach to inna kwestia, tak jak u nas kultura i tradycja traktowane są inaczej, tak samo oni mają prawo do traktowania i wpajania swoich wartości - na ile Kyle był zdrowym, normalnym człowiekiem a na ile maszyną do zabijania to już inna sprawa, film stara się pokazać, że bliżej było mu do człowieka, głównie ze względu na wątek rodzinny, moim zdaniem trzeba było skupić się albo na relacji wojskowej albo prywatnej, tak dostaliśmy jedynie lekko naszkicowany zarys tego pierwszego jak i pobieżny zarys drugiego.

Projekt okładki

Na głębokich ścieżkach śmierć kryła się nie wśród cieni, ale w oślepiającym blasku lawy.
Trzeba było uważać by nierozważnie nie stąpnąć na bok, by niechybnie utonąć na dnie wąwozu wypełnionego lawą. Miała to na uwadze grupa towarzyszy, która przemierzała te opuszczone rejony w poszukiwaniu strażników, którzy udali się w ich głąb przed kilkoma dniami. Dowodził nimi krasnolud Monghran, weteran walk z pomiotami, który znał okolice głębokich ścieżek. Miejsce było jednak tak samo zdradzieckie jak elfka w czasie rui, o czym zapewniał na każdym kroku krasnolud. Przy pierwszym rozwidleniu napotkali na strzały wbite w ścianę jaskinii, były to pozostałości po starciu oddziału z grupą hurloków. Na kolejnym zakręcie niespełna dwieście metrów dalej, krasnolud nagle stanął i wpatrując się w mroczną głębię rozkazał – Stać! - omiótł spojrzeniem całą grupę – Varrick i Marlen za mną! Reszta zostaje tutaj i niech nikt się nie wychyla! Trójka ruszyła przodem znikając w ciemności.

Młody chłopak, podopieczny ser Longhearna z niepokojem zapytał: O co chodzi? - Milcz chłopcze, ruszyli przodem bo spodziewają się trafić na zwiadowców, to może przesądzić o przeżyciu naszej grupy. On i czarodziej Qhron czekali cierpliwie na rozwój wydarzeń. Nagle zza rogu rozbrzmiał dźwięk napinanej cięciwy a w ślad za nią z mroku wyłoniła się strzała. Rycerz padł na ziemię osłaniając chłopaka, Qhron wykrzykiwał inkantację, ryk bestii narastał, grupa pomiotów wypadała zza rogu charkocząc i wymachując żelazem. Pierwszego dopadli maga, który nie zdołał osłonić się przed ciosem – topór roztrzaskał mu czaszkę, rzucając bezwładnie na ziemię. Kolejnych dwóch rzuciło się na Longhearna ten jednak zdołał odparować pierwsze ciosy i stawiał zażarcie czoła napastnikom, jego giermek podnosił się już i osłaniał tarczą przed ciosami dwumetrowego hurloka.
Nagle zza wyłomu wyłoniła się postać rzucając inkantację na stłoczonych w walce pomiotów, kolejne blaski ognia rozrywały kończyny od ciała i rozdzierały hurloków, którzy rzucili do odwrotu w głąb jaskinii. Gdy rycerz się obejrzał, spostrzegł kawał żelastwa wystający z piersi chłopaka, z jego ust dochodził cichy jęk...