sebach13

Kolaż wykonałem ręcznie(na czym ucierpiała na tym moja kolekcja gazet ;)). Znajdują się na nim nie tylko zdjęcia z gier, ale również slogany, moje ulubione reklamy PS, które imo są genialne :P oraz wszystko co kojarzy mi się z marką. Mam nadzieję, że udało mi się uchwycić 20 lat Playstation w tej grafice. Najwięcej zdjęć pochodzi z gier na PS2 i PS3, gdyż z tymi konsolami spędziłem najwięcej czasu, starałem się dodać gry, przy których bawiłem się najlepiej i które są moimi ulubionymi tytułami.

Udało się dodać w komentarzu, tak więc to jest moje zgłoszenie. :)

Przez błąd nie mogłem dodać zdjęcia w komentarzu, więc wrzucam na serwis hostujący. Mam nadzieję, że będzie się liczyć.
Link do mojego zgłoszenia: http://zapodaj.net/2d52eb934caa3.jpg.html

Tamtego lata przyjmowaliśmy obelgi i błogosławieństwa z tą samą obojętnością. Maszerowaliśmy na północ, a wokół nas kraina obracała się w popiół. Całą swoją uwagę skupiałem na misji, której się podjęliśmy. Piątka inkwizytorów, przeciwko rzeszy monstrów z pustki. Teraz łatwiej jest mi zrozumieć zachowanie mijanych ludzi - modlitwy kobiet i wyzwiska mężczyzn - lecz tamtej nocy całym sercem wierzyłem, że może nam się udać. Zaślepiony możliwością powrotu w glorii chwały nie podejrzewałem, że jeden z moich towarzyszy dopuści się zdrady.
Dolina spowiła się w ciemnościach, słońce skryło się za pasmem gór, uniemożliwiając znalezienie dalszej drogi wśród gęstych zarośli. Czuliśmy się wykończeni całym dniem wędrówki, bez dłuższego namysłu postanowiliśmy odpocząć. Niewielka jaskinia otoczona garścią wysokich sosen, Solas znalazł to miejsce swoim elfickim wzrokiem. Rozbicie obozu nie zajęło nam wiele czasu, po zjedzeniu lichego posiłku postanowiliśmy wystawić jedną osobę na warcie pozwalając reszcie na chwilę spokojnego snu.
Smok, wielki niczym góra, najpiękniejsza z istot jaką widziałem, a zarazem niedostępny i przebiegły, często nawiedzał mnie w koszmarach. Dziś wyjątkowo mogłem wyraźnie zobaczyć jego ciemnofioletowe łuski, czarne błoniaste skrzydła i złote, wpatrzone we mnie oczy – zupełnie jakby był tuż przede mną. Błyskawicznie skrzydła zmieniły się w rękę przyciśniętą do moich ust, a skrzydła w nóż na gardle, pozostały tylko oczy, teraz należące do ciemnowłosej kobiety. Brutalnie wyrwany ze snu, nie potrafiłem stawić oporu, pewnie trzymający mnie napastnik na skinienie wątłej postaci zaczął się oddalać ciągnąc mnie za sobą. Zostałem ogłuszony chwilę po tym jak weszliśmy w głębszy las na zboczu góry.
Po odzyskaniu przytomności znajdowałem się na wysoko położonej półce skalnej, obok mnie na pniu ściętego drzewa siedziała ta sama kobieta, która kilka chwil temu porwała mnie z obozu. Odwrócona plecami, była ledwo widoczna w nikłym świetle księżyca. Zdawało się, że w pobliżu nie ma nikogo prócz nas, postanowiłem wykorzystać szansę i użyć swej mocy. Reakcją na mój atak był lekki śmiech:
- Nie męcz się. – powiedziała z rozbawieniem. – Będziesz używał magii tylko wtedy gdy ja ci na to pozwolę.
- Co mi zrobiłaś? Kim jesteście i dlaczego mnie więzicie? –wyrzucałem z siebie te pytania bardziej ze złości niż ze strachu.
- Cisza! – krzyknęła z irytacją. – Kajdany, które masz na sobie uniemożliwiają korzystanie z magii i nadal będą jeśli twoje zachowanie się nie zmieni. – dopiero tez zorientowałem się, że moje ręce są skute. – Potrzebuję twojej pomocy, ale nie można powiedzieć, że jesteś bezcenny, także jeśli chcesz zachować życie siedź cicho i słuchaj co mam do powiedzenia – mówiąc powoli odwróciła się w moją stronę. – Jak powiedziałam muszę się tobą posłużyć…
- Posłużyć? Czyli jednak to czy ci pomogę nie zależy ode mnie? – porywcza strona mojego charakteru znów wzięła górę.
- Zacznijmy od nowa – znów wyraźnie dało się słyszeć irytację w jej głosie. – Nie jestem twoim wrogiem i nie wyrządzę ci krzywdy, a przynajmniej nie zrobię nic gorszego od tego do czego mogliby posunąć się twoi druhowie. Czy na pewno ufasz im na tyle by oddać w ich ręce swoje życie?
- Dlaczego miałbym uwierzyć… dlaczego miałbym uwierzyć, że moi towarzysze mogliby mnie zdradzić? - przekonywałem się w duchu, że kobieta nie zdoła znaleźć odpowiedzi.
- Morrigan mówi prawdę. – zza drzewa po prawej stronie wyłoniła się wysoka figura. Gdy zbliżył się na odległość kilku kroków poznałem twarz Solasa.

Cechą którą prezentują modelki jest oczywiście dźwięk, a najlepiej robi to Greta. Moim zdaniem jako jedyna w 100% skupiła się na oddaniu przyjemności jaką daje korzystanie z tej właściwości laptopa. Dźwięk zdaje się absorbować całą jej uwagę. Na pierwszym zdjęciu ukazuję, że świetne audio jest jednym z najważniejszych aspektów laptopa i pomaga w doświadczeniu immersji w grach. Natomiast na drugim obrazuje łatwość obsługi i personalizacji systemu dźwięku. Oczywiście pozostałe modelki również są świetne, ale zdają się nie przykuwać takiej uwagi do zaprezentowania danej cechy.

#GTAV na PC - sebach13 -7.07.2014#