Sayeer

@zioamslki Tak, trzeba tylko pamiętać by we wcześniejszej części uratować dziecko drążycieli. Trzeba więc kontynuować zapis gry lub edytować go notatnikiem dopisując przy globalVars wpis "dredge_baby": "1",

Ładnie wyglądają te wiadukty. Kombinuję z drogami i torami, druga misja amerykańska, ale jakoś brak mi cierpliwości :) Jest kilka takich rzeczy, które mnie denerwują i do pulpitu wychodzę, by ochłonąć :):
Brak trybu projektowania/budowy, nie można zaplanować inwestycji, tylko budowanie niemal w ciemno i ponoszenie kosztów.
Brak szybkiej możliwości ustawienia toru albo drogi z Punktu A do Punktu B i wybór opcji - Wybierz Najkrótszą albo Najtańszą Trasę (i po kłopocie). Trasy trzeba tworzyć małymi odcinkami, przeciągniesz daleko do innego punktu znajdującego się pod kątem, to cała trasa będzie po łuku, zamiast tylko odcinek który wymaga skrętu. Przez to ciężko trasę zaplanować tak by była optymalna.
Pociągniecie trasy i brak możliwości edycji na każdym z jej fragmentów, znowu wymusza to tworzenie małych odcinków i sklejanie ich w naszą przyszłą sieć.
I taka drobnostka, budowa wielu placów załadunkowych, wolałbym żeby samochody zabierały towar od razu z zakładów i dopiero na końcu rozładowywały go na placu w mieście, mniej takich samych budynków to schludniej na mapie.

Nie wciągnęła mnie przedstawiona historia, a to powinno być mocną stroną takiej gry obrazkowej, z nawiązką schematycznej walki. Słabe tłumaczenie na nasz język dla Alette (postacie zwracają się do niej w formie męskiej jak do Rooka). Mało intuicyjne wybory kwestii dialogowych, tylko kilka było logicznych. Jako, że jest to gra na androida, zestawam ją z innymi mniejszymi produkcjami, wypada na ich tle bardzo dobrze.

Błędu nie ma, tylko jeśli

, Król nie wpuszcza Varlów, dlatego wtedy biorą oni udział w szturmie po stronie Ruggi. Szkoda, że trzeba wybierać stronę i nie ma trzeciej opcji, sprawienia że Rugga jest nam lojalny, a Król zapomina o dawnych sporach. Wtedy sprowadzenie jak największej liczby ludzi miało by większe znaczenie i czuło by się wypełnienie powierzonej misji bycia przywódcą.

Odstawiłem na pewien czas, gdyż nieco mnie nużyła. Za dużo powtarzalnych czynności. Nieraz trudno trafić podczas przesłuchań kiedy można użyć dowodu, dlatego warto dość często mówić, że ktoś kłamie, wtedy w opcji dialogowej dokładnie dowiemy się jaki dowód musimy przedstawić, a w razie braku takiego dowodu bez żadnych konsekwencji możemy wycofać się z oskarżenia i zakwestionować albo uwierzyć słowom przesłuchiwanego. Grane w 2015, a mimo to i tak gra wysokich lotów.

Kilka nowych elementów, trochę udogodnień w porównaniu do poprzedniej części, lecz bitwy i pomysł na przedstawianie oblężeń, dla mnie nieciekawy, wręcz koszmarny. Duże mapy, sterowanie dużą ilością postaci sprowadzało się do bezmyślnego klikania. Wyzwaniem być może jest poziom hard. Przed graczem zostało postawionych zbyt mało wyzwań. Na normalu gdyby ustawić automatyczne sterowanie postaciami przez SI i tak byśmy wygrywali. Gracz był zbędny, w prawie każdej bitwie mieliśmy przewagę. Jedynka mi się podobała, dwójka wymęczyła monotonią. Kto grał w jedynkę i potem w dwójka wie o czym mówię.

Poziom trudności determinuje przydział punktów postaciom przez nas kierowanym. Robiąc wszystkie misje poboczne i równocześnie uzyskując dzięki temu specjalne bronie, problemu z misjami być nie powinno.

Postacie rozwijałem maksymalizując ich dotychczasowe umiejętności.

Dla Zurbarana - przede wszystkim czary defensywne potrzebne do ukończenia gry - Balsam uzdrowienia, Klarum Purum, Magica Infracta i jedno ofensywne, u mnie Ognista Strzała.
Aurelia ze sztyletami + 3 do regeneracji (jeszcze +3 z umiejętności, co daje razem 6 oraz umiejętności zmniejszająca o 1 koszty rzucania wszystkim zaklęć) , może rzucać co turę czary nie obawiając się o manę. Przydatny czar Gniew Żywiołów, powalający przeciwników, dający tym samym innym postaciom 100 % szans na trafienie (pożyteczne combo, powalenie rywala i dopiero atak wręcz).

*UP
Również ratowałem Aurelie, to chyba wynika z tego, że po poznaniu Imienia wzywającego - od razu przerwaliśmy hipnozę (tak też sugerują strony zagraniczne). Po pokonaniu Proroka misja powinna zostać ukończona, a Aurelia pomaga nam w ostatecznym pojedynku.

Porady:
- nie bójcie się wydawać kasy, ja skończyłem z plus 1000 złota
- na start naprawdę opłaca się wydać te 500 pp (jest to mało) za odblokowanie postaci maga i możliwość korzystania z punktów astralnych o ilości chyba ponad 30.
- hybryda mag-wojownik jest bardzo silny, królowa wszy wręcz ucieka z areny na jego widok, a jedyną bronią przeciwników jest regeneracja własnych punktów zdrowia. Nie rozwijamy wtedy oczywiście regeneracji magii, bo i tak nie będzie się ona regenerować, ale jeden czar np. Pioruny, bądź Wstrząs Zimna, a później np. Klon postaci przydadzą się kiedy nie będziemy mieli okazji dostać się do rywala i walczyć wręcz (lepszy czar 4 poziomu, niż rzut sztyletem). W ciężkiej zbroi szanse trafienia spadają, jednak rozwijając jakiś czar maksymalnie, przy wysokich atrybutach, branych pod uwagę przy jego rozliczaniu, szanse rzucenia czaru i tak są wysokie.
- misja nowa dziewica, wymaga silnych ataków dystansowych, rywal ma trutkę powalającą. Nie można wdać się w walkę wręcz, najlepiej wyjść jedną postacią, trafić rywala tym samym zmuszając innych do ataku, osłabić ich z dystansu (łuk i silne czary) a następnie na raz dobić w walce wręcz.
- w instrukcji jest napisane, jakich towarzyszy będziemy mieć, (są to włócznik, łucznik-mag, 2xmag i topornik)
- łowcy nie tworzymy w trybie ekspert, bo jest on takim samym archetypem postaci co wojownik (czyli nie ma zaklęć) z tym, że umiejętności rozdzielone są nam automatycznie i jest ich więcej na starcie,
- w Dwarve Games jedną postacią odciągamy krasnoluda-wojownika, biega za nami, a innymi postaciami w tym czasie zajmujemy się krasnoludem z kuszą
- doświadczenia jest bardzo dużo (robiąc wszystkie misję podoczne) słuszne drogi rozwoju, to dla wojownika max 8 punktów w umiejętności dla sztuka wojny, wiedza o zwierzętach, kontrola ciała, siła woli - więcej nie trzeba. Odblokować też można ucząc się pozostałych, inne można wyuczyć, ale punktów dawać już nie koniecznie - zwłaszcza grając postaciom walczącą wręcz. Postaciom dystansowym - cwaniactwo i tym podobne dające bonusy do walki dystansowej, są przydatne - ale i tak na 8 poziom wystarczy.
- żadnych Charyzm dla wojowników - rozwijamy te atrybuty, które przysłużą się nam do tego by odblokować ostatnie umiejętności specjalne w drzewku rozwoju (głównie - potrójny cios) i resztę, jak unik, ciężka zbroja. Główne atrybuty - odwaga, zwinność, siła, budowa, zdrowie, opcjonalnie odporność na magię (chodź trochę, lecz nie za dużo) i energia astralna (jak gramy hybrydą).

Polecam grę, tym bardziej że jest rozwijana. Być może w przyszłości doczekamy się w niej wielkich bitew, polegających na np. obronie twierdz, prowadzeniu oblężeń.

Gra bardzo krótka i nie złożona. Przy tak niskiej zawartości elementów graficznych, powinno być przynajmniej więcej treści. Fabuła opowiedziana jak najmniejszym wysiłkiem z bardzo słabymi momentami i dziecinnymi rozwiązaniami. Motyw drogi nie w pełni wykorzystany, zbyt mało lokacji jak i prawdziwych wyborów moralnych, wpływających na dalszy przebieg gry. Niski poziom interakcji. Dialogi między postaciami, to często jednozdaniowe odpowiedzi na zadawane pytania. Wyszła mini gra, którą mimo wszystko polecam, bo pewnie w założeniu twórców taka właśnie miała być. Czekam na kolejne części. Odnośnie systemu walki to chodź nie złożony, mimo wszystko jest satysfakcjonujący i wymaga przemyślenia swoich ruchów. W dalszych częściach może być to jednak już minusem, kiedy schematy rozgrywania bitew będą ciągle takie same. Może więc dlatego ta gra jest taka krótka.

Kilka uzupełnień do poradnika:
- odesłanie Erica z uchodźcami da nam 10 punktów sławy,
- jeżeli ktoś kradnie zapasy to nie należy informować o tym ludzi z karawany, pogorszymy tylko morale,
- zapasy dla ekipy Rooka są resetowane do poziomu 3 dni przy rozpoczęciu aktu 4 i trzeba kupić je w Frostvellr w cenie 1 do 1. Wcześniejsze robienie nadwyżek nic nie da.

W ostatniej misji powinniśmy znaleźć kwatery dla naszych ludzi, bo inaczej utracimy przynajmniej 80 w zamieszkach. Najlepszym rozwiązaniem jest poszukać wolnych mieszkań (3 wybór) i następnie wybrać przywódców (2)

U mnie ostatnia misja wyglądała tak 1 dzień - znalezienie miejsca dla karawany, 2 - pomoc Iverowi przy murach, 3 - pomoc Iverowi w walce ze skalnym potworem, 4 - znalezienie zapasów.

Odnośnie rozwoju postaci, to ja nie polecam rozwijać Wysiłku i Siły Woli, ponieważ większość ataków powinniśmy wykonywać z puli zdolności i pod ich kątem rozwijać postać.

Dla ogólnie przyjętego schematu najpierw dobrze jest rozwijać Siłę, potem Pancerz i na koniec Przełamanie pancerza.

Kolejność rozwijania tych parametrów jest jednak inna, w przypadku bohaterów korzystających ze zdolności specjalnych wykorzystujących przełamanie pancerza, np. Mogr i Yrsa. Bohaterom takim najpierw rozwijam Przełamanie pancerza, potem Siłę i na koniec Pancerz. Wszystko więc zależy od tego jaką zdolność specjalna ma nasza postać.

Mam takie dwa spostrzeżenia:
- niektóre budynki w miastach generują pewne ilości zasobów, w związku z tym opłaca się stawiać miasta nawet w miejscach bez zasobów, wolałbym aby budynki w miastach nie generowały własnych surowców a jedynie zwiększały produktywność wydobycia/pozyskania o pewien procent uzyskiwanych zasobów ze źródeł ich występowania,
- forty mające w zasięgu terytorialnym wiele zasobów, generują jedynie złoto, manę i wiedzę - dobrze, ale mogłoby być tak, że po połączeniu się granic fortu i miasta, do miast zaliczane byłyby zasoby, z granic rozszerzonych przez sąsiadujące forty skupiające w swoich ziemiach takie zasoby jak np. populacja, szczęście, produkcja.

Te dwa czynniki, nie występujące w mechanice gry, prowadzą do tego, że opłaca się stawiać pełno miasta, w każdym możliwym miejscu.

Gdyby funkcjonalność fortów była inna, tzn. po połączeniu z miastem rozszerzały jego zasięg i dzięki temu kumulowały tam zasoby, które są w ich zasięgu oraz gdyby miasta nie generowały własnych zasobów, a jedynie zwiększały o pewien procent wydobycie/pozyskanie surowca ze źródła, ograniczyłoby to liczbę stawianych miast i sądzę że byłoby to dobre rozwiązanie.

I przydałyby się może wojska garnizonowe, żeby nie było możliwości doprowadzenia do dysproporcji sił 4:3 w stosunku liczebności wojsk, w czasie bronienia miasta/fortu, ale to już kwestia do szerszej dyskusji i testów.

NAPRAWA SAVE

wejść do folderu z save (nie pamiętam ścieżki dostępu) i usunąć zepsute save - łatwo je rozpoznać po wadze 1 kb. Po usunięciu wadliwych save inne save powinny się wczytywać bez problemu.

Przy misji z Bestariuszem nie trzeba do końca odkrywać stworka, aby był zaliczony do zadania. Miałem sytuacje, że walczyłem po raz pierwszy z Gryfem i wypełniłem tą misję. Wydaje mi się, że bardziej tu chodzi o gatunki, np. Kenji i Kenji Elita będą traktowane jako jeden.

MISJA KLĄTWA - ROZWIĄZANIE

Screen sytuacji:
[link]

Aby mieć możliwość dostania się do pomieszczenia z pająkiem, należy aktywować płytkę naciskową znajdującą się na tym samym piętrze w miejscu o współrzędnych 4,18

Z fletem do krasnoluda idziesz z prawej strony miasta, prowadzi on sklep.

Mam ten sam problem co marekaaa

Misja Klątwa, drzwi w Zapomnianym Mieście na poziomie 3 nieaktywne. Nie można dostać się do Pająka. Jest jakieś rozwiązanie?

Bosa na latarni morskiej, łatwo pokonać ustawiając się plecami do kolumny, wtedy nas nie strąci z wieży. U mnie drużyna wygląda tak i większych trudności nie mam.
1. Krasnolud (ciężka zbroja, topór, tarcza) rozwijam Witalność i Moc
2. Elf (dwa miecze, średni pancerz) rozwijam Moc
3. Ork (dwuręczna maczuga, średni pancerz) rozwijam Moc
4. Człowiek Mag (wszystkie szkoły magii po jednym punkcie, w dalszej perspektywie do arcymistrza Magie Powietrza) rozwijam Duch i Magia.

Krasnolud często bierze na siebie większość obrażeń (używa Wyzwanie), Elf i Ork mają zadanie ofensywne, a Mag w zależności od sytuacji używa Regeneracji, Niebiańskiej Zbroi, bądź zaklęcia ofensywnego pod konkretnego przeciwnika.