Cieszy mnie fakt, że pod tym artykułem jest tyle komentarzy prezentujących poglądy przeciwne do zawartych w artykule. Osobiście znaczników nie znoszę, uważam że to jest jeden z głównych powodów, dla których rozgrywka w wielu grach jest po prostu żałośnie nudna. Jak już niektórzy pisali, znaczniki i eksploracja w zasadzie się wykluczają. Jaki jest sens chodzenia po mapie i po prostu odhaczania kolejnych miejsc czy zadań? Niby każdy może mieć swoje zdanie (choć zastanawiam się na ile ten artykuł rzeczywiście jest tylko szczerym wyznaniem autora), ale dziwię się bardzo temu, co autor pisze. Nawet argument o braku czasu jest średni. Jeśli komuś brakuje czasu na gry, to może lepiej w nie po prostu nie grać? Albo grać w takie, które rzeczywiście da się włączyć na godzinkę. Wreszcie, czy ktoś nas goni z tym graniem? Przecież chyba ma to być przyjemność sama w sobie, a nie jak najszybsze przejście gry. Nawet jeśli przez tę godzinę pochodzisz sobie po prostu po świecie gry, pokluczysz, zgubisz się - w tym cała przyjemność. No i na koniec jeszcze jedna kwestia - gdyby to rzeczywiście było tak, że twórcy robią grę w taki sposób, jakby tam nie miało być znaczników (typu właśnie Morrowind czy Gothic 1 i 2), a oprócz tego dodają opcję włączenia znaczników dla ludzi pokroju autora, to ok. Tylko, że jak już ktoś tu pisał - tak nie jest. I to niestety jest problem w ogóle głębszy niż tylko orientacja w terenie i eksploracja. Bo jeśli świat wygląda tak, że nie ma w nim charakterystycznych punktów, jeśli zadania są zrobione w ten sposób, że bez znacznika naprawdę nie masz pojęcia, gdzie masz szukać, jeśli NPCe mają tak słabe dialogi, że nie wyjaśniają tego - to wtedy gra jest nudna i nijaka. Niestety, już nie raz łapałem się na tym, że grając, po prostu nawet przestaję zwracać uwagę na to, co ten NPC ode mnie chciał i po co - przecież pójdę do znacznika i tam się okaże, albo będę musiał kogoś zabić, albo coś zebrać, bo tak wygląda większość questów. Wtedy po prostu przestaję w grę grać, bo się nią nudzę.
Całkowicie się zgadzam. System walki z G1/G2 jest wręcz genialny. Oczywiście są te pewny problemy, ale i tak w porównaniu z innymi grami to nic. Tym bardziej, że nawet takie kwestie jak trudność w celowaniu przy walce z kilkoma przeciwnikami może być poniekąd zaletą. Dlaczego? Bo przez to walka z kilkoma przeciwnikami jest naprawdę trudna - a to jest realistyczne. W niektórych grach wręcz lepiej walczyć z kilkoma przeciwnikami na raz, bo możemy ich szybciej wykończyć trafiając po kilku jednocześnie. Jest zupełnie bezsensowne. A w Gothicu naprawdę trzeba się dobrze zastanowić czy mamy szansę w walce z kilkoma przeciwnikami na raz. Oczywiście nie zmienia to faktu że można by to zrobić w inny sposób, a celowanie w przeciwników usprawnić - jednak nawet w tym przypadku nie jest źle i ma to w sumie pozytywne przełożenie na grywalność.
Dokładnie, również uważam, że system walki z G1/G2 jest jednym z najlepszych. Bez jakichś kosmicznych udziwnień (obroty, piruety, itp.) - trochę jest, ale bez przesady. Świetna progresja, jakiej nie widziałem w żadnej innej grze: postać zupełnie inaczej trzyma broń i się porusza jako amator, a inaczej jako mistrz broni (to jest coś tak naturalnego, a chyba nie występuje w żadnej innej grze - ja przynajmniej o takiej nie wiem). Cała mechanika walki - blokowanie, dynamika (ciosy są szybkie, reakcja typu blok czy odskok bardzo responsywna, a nie jakieś chore pomysły typu power attack), ciosy oparte o trafienia krytyczne (bardzo realistyczne założenie i naprawdę świetnie się sprawdzające w rozgrywce). Dla mnie to jest naprawdę świetny system.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
