Elden Ring to była moja pierwsza gra od FS. Długo nie mogłem się przekonać do ich produkcji, nie próbując nawet a bazując na opiniach "niefanów". Nie dość, że za trudne to jeszcze niedokładne sterowanie, powodujące nieprzewidziane zgony. To drugie okazało się być nieprawdą już na początku mojej przygody, a pierwsze? Odpowiem trochę dalej.
Pamiętam jaki zagubiony biegałem po Limgrave, bojąc się wychylić nosa gdzieś dalej. Niby była mapa ale nic z niej w sumie nie wynikało. Nie wiadomo gdzie iść, co robić. Wiele godzin zajęło mi zanim poszedłem na pierwszego bossa, bijąc się z pobliskimi mobkami, ucząc techniki, wskakując powoli ma kolejne poziomy, zdobywając, ulepszając bronie. I nawet ten pierwszy, gdy myślałem, że jestem wreszcie gotów, zamiatał mną podłogę. Jednak mimo początkowych niepowodzeń chciałem więcej.
W miarę postępów i kolejnych zwycięstw, stawało się dla mnie jasne, że największą trudnością jest pokusa pójścia na łatwiznę i niedocenianie przeciwnika. To nie jest typowa gra, w której wystarczy szybko wciskać jeden lub dwa przyciski. Tu trzeba opanowania i taktyki.
Czy Elden jest trudny? Myślę, że jest sprawiedliwy. Jak nie traktujesz tej gry i technik jakimi się rządzi poważnie, to robi z ciebie miazgę.
Ty samym cechują się dla mnie dwa kolejne tytuły tego studia, które od tamtej pory ukończyłem - DS3 i Sekiro.
Właśnie przechodzę poraz kolejny, nową postacią. Biegam z gołą klatą, na lekkim ekwipunku z mało wyszukaną bronią iron ball. Dopiero przy ognistym olbrzymie zorientowałem się, że nie używam już duchów. A gigant, mimo, że napsuł mi krwi przy pierwszym przejściu, okazał się być zwykłym leszczem.
Mimo już setek spędzonych przy tej grze godzin, ciągle odkrywam coś nowego. I nie mam na myśli nudnych, powtarzalnych "znajdziek", bo takich tu nie uświadczymy, tylko całe lokacje typu podziemia, jaskinie, które dzięki wspaniałej konstrukcji świata bardzo łatwo przeoczyć.
Nie zważając na czasem spotykany hejt, czy choćby niechęć do ER, dla mnie jedna z najlepszych gier.
Podobny, może nieznacznie krótszy od twojego czas gry a przemyślenia identyczne. Dodałbym jeszcze, że te przerywniki to jak oglądanie kiepskiego filmu z marnymi aktorami i jeszcze gorszym scenariuszem. Nie mam nawet ochoty sprawdzać co dalej. Straszna mizeria.
Save jest prawdopodobnie przypisany do konta. Co wydaje się oczywiste, zważywszy np. na przedmioty, które trzeba kupić za prawdziwe pieniądze, bądź za opale w sklepie Reda.
Brak Rockstar to akurat umowa z google. Większość wycofanych to zwykła pazerność wydawców. Jak dla mnie, robią z siebie idiotów zasłaniając się licencją, jakby ktoś im ją odgórnie narzucił. Przecież w każdej chwili mogliby ja zmienić, gbyby chcieli oczywiście.
Mi również nie podoba się taki stan rzeczy, ale co poradzić. Póki co omijam gry niedostępne w GFN.
Musisz ustawić na sztywno 50mbs, wybieraj tylko serwery eu 2 albo 3 i powinno działać bez zarzutu. Jeśli dalej będziesz miał problemy to już niestety wina twojego łącza.
Shadow wymaga niestety instalacji tego czego potrzebujemy używać. To wynajęty komputer po prostu. Do pracy jak najbardziej, rendering dobrym na sprzęcie, którego nie musimy kupować to duży plus. Jeśli chodzi o gry, to moim zdaniem nie ma za bardzo sensu. W takich usługach wygrywa wygoda. Masz na coś ochotę? Klikasz i grasz.
Ja przeszedłem na GF Now w styczniu, wykupując abonament na pół roku. Dzięki temu załapałem się na promo ze stałą, niższą ceną. Ostatnio przedłużyłem zresztą.
Uwielbiam tą usługę. Brak konieczności instalacji, aktualizacji gier jest bardzo wygodne. Używam jej na linuksie, z własnym patentem na uruchomienie GF z reshade. Troszkę kontrastu, ostrości i w ogóle nie czuć/widać, że to streaming. Szczególnie, że opóźnienia minimalne.
Moim zdaniem steam controller jak najbardziej jest rewolucją, która niestety nie trafiła w gusta graczy, z oczywistych jak dla mnie powodów. Po pierwsze, trudno sobie wyobrazić by pecetowi gracze, od lat szlifujący swoje umiejętności na jedynie słusznym dla nich zestawie, jakim jest mysz i klawiatura, nagle przeszli na nowe rozwiązanie powodujące na starcie regres. Trzeba uczciwie przyznać, próg wejścia w przypadku tego kontrolera jest bardzo duży. Mam tu na myśli oczywiście sterowanie, do którego nie dość, że ciężko przywyknąć to na dokładkę nawet po opanowaniu, nie pozwoli na taką precyzję jak wyżej wymieniony zestaw. Choć tu muszę zaznaczyć, że różnica nie jest aż tak duża jak mogłoby się wydawać. Po drugiej strony barykady ludzie grający na padach. I tu podobnie, zwykła niechęć by porzucić coś co znają od lat dla rozwiązania, które niemal na pewno przez pierwsze tygodnie będzie powodować frustrację.
Mnie osobiście SC przekonał już od pierwszych zapowiedzi na tyle, że w końcu po ponad dekadzie spędzonej przy konsolach złożyłem peceta i kupiłem w promocji egzemplarz. Tyle tylko, że ja na prawdę chciałem go używać, nie zważając na początkowe niepowodzenia. To było jakieś dwa lata temu. Dziś konfigurację pod każdą nową grę robię w 5 minut (wychodzi chyba nawet szybciej niż nauka jakiejś domyślnej), w samym The Division mam przegrane na nim jakieś 1000 godzin i chyba nieźle sobie radzę, skoro rozgrywając z grupą "myszkowców" najazdy, czy misje na poziomie legendarnym, niejednokrotnie byłem głównym szturmującym.
Szczerze polecam zakup, póki jeszcze produkują.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
