Mam nadzieje, że będzie to tak, że nie wykluczy to graczy wolących pisać, czy też osoby nieme jak moja dziewczyna -która że względów medycznych - nie potrafi mówił, sporo gier ostatnimi czasy usuwa chat z gier, gdzie liczy sie co-op (chociażby w baldurs gate 3) gdzie brak tej opcji bardzo przeszkadza. Niby drobny detal, bo sam pracuje w branży IT i wiem, że to pesteczka załatwienia chatu, a częściej sie z niego ryzygnuje - nie powinno tak być. Dużo graczy woli pisać, niż mówić, gdyż mogą mieć problemy z: jąkaniem się, jak mój kuzyn (z czego jest wyśmiewany w grach), najprościej z powodu nieśmiałości czy strachu (bo istnienie cybermobbingu i to, że 90% firm nic sobie z tego nie robi to norma)
Więc porą byś pogadał z psychologiem, bo Ciebie to już ścięło. Gry nie wywołują agresję, a przynajmniej nie w taki sposób - że człowiek zmienia się w niekontroloującego agresora, mordercę czy terrorystę. Gry mogą uczyć, bo tytułów gdzie występuje sens życie i nauka o tym dlaczego nie ocieniać po okładce/wygładzie, a słowa mogą mieć spore znaczenie na człowieka - nie brakuje taki produkcji. Pamietaj, że gry tworzą TYLKO LUDZIE, owszem za pomocą narzędzi, jednak scenariusz piszą scenarzyści (ciągle po to studia gier ich mają i zatrudniają), to ludzie budują koncept świata i postaci/osób w nich umieszczonych. Jeżeli Gry budują agresję, to również wszystkie filmy, książki, seriale i inne produkcje także - a najlepiej to zatrzasnąć się pod głazem i nie wychodzić na światło dzienne, a już tym bardziej nie wychodzić do ludzi. Nic samo w sobie nie jest złe, ani Gry, ani chatgpt, ani alkohol czy inne twarde substancje - znaczenie jest tutaj takie, KTO je bierze i w JAKIEJ ILOŚCI. Wszystkie te rzeczy były, są i będę dla ludzi... ale ludzi z rozumem. A problem jest taki, że każdy rozum inaczej funkcjonuje. Ja szczę od 3 lat zacząłem leczyć depresję, a gdyby nie Gry- nie było mnie tutaj. Bo jest sporo gier, które pomagają wychwycić własne (nawet te najmniejsze) wartości, które czynią Twoją osobę ważna (dla samego siebie). Jest jedna zasada, trzeba umieć odróżnić rzeczywistość od wirtualności - bo ludzi co widzieli w bajkach, serialach, że mnożna zamienić się w syrenę (i to rzeczywiście) nie brakuje, czy filmów o superbohaterach gdzie tacy skakali z dachu lub puszczali na siebie przedmioty z wielkim gabarytem - myśląc, że peleryna da im moce. A zaznaczam, że nie były i nie są to tylko dzieci, a także starsi - którzym ciężko zrozumieć, że to co po drugiej stronie wyświetlacza czy napisane na kartce papieru, nie koniecznie pokrywa się 100% z rzeczywistością. A to, że tak się dzieje - to nie wina gier, filmów, seriali czy książek, bo jeżeli to tak miało być... to człowiek siedziałby tylko przy kamiennym stole na kamiennym taboreciku i bawiłby się jedynie swoimi własnymi palcami. Tak samo na zakończenie "cyberpsychoza" omawiana w grze CP2077, jest daleka od tego, co Twoja persona teraz wypisała.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
