Grałem w wersję demonstracyjną na Steamie. Nie widzę zbyt dużego podobieństwa z Gothicami. Strasznie denerwujący system walki, gdzie każdy rodzaj broni ma trochę inny zasięg i trudno wyczuć, z jakiej odległości trafimy przeciwnika. W demie świat był bardzo hermetyczny, choć to zrozumiałe, skoro to wycięty skrawek gry. Przedmioty ze skrzynek zbyt hojne (dużo magicznych lasek, mieczy itp), przez co brakowało mi tego uczucia, że jestem biedną postacią, która nic nie umie i musi zbierać każdy gruz. Na pewno nie kupię na premierę.
Mam wrażenie, że po 30 czas tak szybko leci, że nawet trudno mi dostrzec coraz dłuższe cyckle produkcji gier. W 2012 roku wychodziło Diablo III i komentarze w Internecie wskazywały, że wielu osobom się dłużyło. W końcu minęło 12 lat od wydania drugiej części. Sam też oczekiwałem na kupienie gry na premierę. W maju minęło 10 lat od tego momentu, a wydaje mi się, jakby to miało miejsce kilka lat temu.
Przeczytałem artykuł dopiero jeden raz i to pobieżnie, jednak chciałbym zwrócić uwagę na kradzież przedmiotów wirtualnych (w zasadzie uzupełnić artykuł). W 2020 ukazał się w czasopiśmie Probacja artykuł na ten temat: https://probacja.com/resources/html/article/details?id=211816 – jeżeli kogoś odstraszy długość, to streszczenie i wnioski powinny wystarczyć :). Jest tam rozszerzony opis kwalifikacji z art. 287 kk, który stałby w w pewnym zakresie w sprzeczności z tezą postawioną w artykule (analiza jest dość szczegółowa i może sprawiać wrażenie wymuszonej, lecz tak wyglądają meandry prawa).
W skrócie o artykule: prawodawca do dzisiaj nie przewidział możliwości kwalifikacji 1) włamania się na konto i przeniesienia przedmiotów wirtualnych na inne konto, 2) przyłożenia noża do gardła i nakazania przekazania przedmiotów innemu graczowi. Osoby takie w zasadzie nie powinny zostać ukarane.
Pamiętajmy też, że prawo karne to jedna ścieżka. Zawsze możemy w takich przypadkach skontaktować się z działem wsparcia w grze. Nie sprawi to, że sprawca czynu zostanie ukarany w rozumieniu kk - choćby w postaci grzywny, jest to jednak jakaś namiastka sprawiedliwości.
Obawiam się, że obecne kwoty kradzionych przedmiotów rzędu kilkuset złotych (czy czasem tysiące) nie są wystarczającym impulsem, aby wprowadzić zapisy, które umożliwiłyby karanie takich czynów w klarowny sposób. Prościej byłoby wprowadzić odpowiednie kary w kodeksie wykroczeń. Procedura byłaby prostsza, gdy funkcjonariusz policji w takim przypadku karałby mandatem.
Póki co pozostaje nam czekać na medialny przypadek, który zwróci uwagę na ten problem.
Ja kończyłem prawo niestacjonarne na UAM w Poznaniu. Odpowiem zatem z takiej perspektywy.
1) Warto iść na ten kierunek w sytuacji, gdy ma się już ukończone studia w systemie bolońskim na publicznej uczelni w trybie dziennym? Przykładowo, jeśli studiowałem licencjat z bezpieczeństwa wewnętrznego a magisterkę zrobiłem z bezpieczeństwa narodowego, to czy poradzę sobie na kierunku prawo? Miałem trochę prawa takiego jak np. międzynarodowe publiczne i póki co nawet planowałbym z tej tematyki pisać pracę magisterską.
Według mnie prawo zawsze warto skończyć. Otwiera to kilka dalszych dróg rozwoju w zawodach prawniczych, z czego z reguł każdy znajduje coś dla siebie. Oprócz tego jest to niekwestionowane źródło wiedzy otaczającej nas rzeczywistości, w której funkcjonujemy, a więc bardzo przydatne po prostu w codziennym życiu.
Miałem na studiach blok związany z prawem międzynarodowym i nie było problemu, żeby pisać w tym zakresie pracę magisterską. Jest obowiązkowe międzynarodowe publiczne, prywatne, europejskie postępowanie cywilne oraz kilka fakultetów również tematycznie w tym kierunku. Można więc wybierać zgodnie z zainteresowaniami.
2) Czy serio jest taki zapierdziel z nauką, jak to się potocznie mówi?
I tak i nie. Skończyłem też inny kierunek, więc porównując powiem tak: trzeba się przygotować na ogrom materiału. Nie do końca jest tak, że gdy przejdzie się pierwszy rok, to dalej jest z górki. Są takie przedmioty (postępowanie karne, teoria filozofii i prawa, prawo rzymskie), przy których naprawdę trzeba usiąść. Według mnie to też kwestia tego, że trzeba wiedzieć, jak i czego się uczyć. Większość bazuje na skryptach, czasem też pytaniach z zeszłych lat, o ile nie ma rotacji prowadzących. Aczkolwiek zdolność zwracania uwagi na rzeczy najbardziej istotne przychodzi z wiekiem :).
3) Duży jest odsiew z semestru na semestr?
U mnie był duży. Rozpoczynało ponad 800 studentów, a na 5 roku było nas 100-150. Oczywiście, był to tryb płatny, więc to też miało w tym swój udział. Na dziennych ubywa znacznie mniej osób, może kilkanaście-kilkadzieścia rocznie.
4) Da się je w ogóle ukończyć w trybie zaocznym..?
Jasne. Aczkolwiek nie podchodziłbym do tego z nastawieniem, że „płacę, więc wymagam i na pewno zdam”. W Poznaniu było generalnie tak, że materiał na przedmiotach był identyczny z dziennymi. Mieliśmy tylko mniej godzin wykładowych, więc trzeba było uzupełniać wiedzę z książek (albo po prostu czytać skrypty) i czasem e-learningu. Uważam, że przez ten fakt jest trochę trudniej zdać egzamin w trybie zaocznym. Prowadzący ma mniej możliwości zwrócić uwagę na jakieś zagadnienia i wskazać, co jest najważniejsze.
5) Co warto już zacząć czytać-studiować, by mieć trochę z górki przy rozpoczęciu samych studiów.
Można, chociaż na dłuższą metę to się trochę mija z celem. Ja ogólnie jestem zwolennikiem poszerzania wiedzy we własnym zakresie, więc pod tym względem, oczywiście, polecam. Jednakże zauważ, że dobrze gdy prawnik ma umiejętność szybkiego rozwiązania problemu od 0 do 100%, a więc dobrze wyrobić sobie taki nawyk, że stajesz przed jakimś zagadnieniem i musisz dopiero zacząć szukać informacji/orzeczeń/komentarzy do tego. A z całkowicie innej strony: są osoby, które są chyba naprawdę zdolne, bo mogą uczyć się kilka dni na trudny egzamin i go zdać na 4, a inni poświęcają na to miesiąc i im się nie udaje. Także zależy to indywidualnie od każdego ze studentów.
Jeżeli masz możliwość pracować w jakiejś kancelarii, czy sądzie, to na pewno znacznie łatwiej będzie Ci z przedmiotami cywilistycznymi. Praktyka, osłuchanie się z przepisami i styczność z kodeksami samo w sobie daje lepszy start. Stąd też raczej brak problemów ze zdaniem egzaminów z prawa, czy postępowanie cywilnego.
Jest w porządku.
Wróciły retrospekcje, które podobały mi się w pierwszych sezonach, a które dodają trochę głębi fabule, więc zdecydowanie plus tej premiery. Osobiście, trochę męczą mnie sytuacje z wymianą ognia lub inne konfrontacje, gdzie pomimo dysproporcji pomiędzy uzbrojeniem i liczbą agentów, to Team Machine zawsze wychodzi z tego cało, ale da się to przeżyć.
No i jest ciekawy, życiowy i w miarę rzetelny wątek z konsolami :).
Zapowiada się interesujący sezon. Mam nadzieję, że będzie mniej odcinków ściśle proceduralnych (w sumie ciężko sobie wyobrazić, żeby wszystko wróciło do normy, ale zobaczymy). W końcu to ostatni rok emisji, dwa odcinki na tydzień, więc tempo akcji powinno być stosunkowo szybkie.
Krótka opinia: The Night Manager - ładna sceneria, dobra gra aktorska, dziurawy scenariusz, ale w miarę przyjemnie się ogląda. Przypomina trochę Bonda, lecz generalnie dynamicznej akcji nie uświadczymy. Wydaje mi się, że ocena na serwisach jest trochę za wysoka - w okolicach 8/10 - jak dla mnie 6.5/10.
W e-deklaracje wpisujesz kwoty, procenty, a program sam podlicza i uzupełnia resztę pól. Chociaż dla pewności zawsze warto przeliczyć wszystko ręcznie na papierze. Oprócz samego wydrukowania jest też w tej wtyczce opcja wysłania PIT przez internet, więc nie trzeba osobiście zanosić deklaracji do urzędu skarbowego.
Broadchurch, Bosch, Most nad Sundem - szczególnie ten ostatni. Ma 3 sezony po 10 odcinków, produkcja szwedzko-duńska (może odpychać nieanglojęzycznością, chociaż, jak dla mnie, ma to swój urok. Nie wiem, jak wygląda ewentualna sytuacja z polskimi napisami), ponury klimat, ciekawi główni bohaterowie oraz same wątki detektywistyczne i tło fabularne. Oczywiście nie-procedural :)
Wygląda na to, że 15, więc raczej niewiele :).
Daily questy mogłyby być ciekawym urozmaiceniem, o ile zachęcałyby do zwiększenia różnorodności ćwiczeń i próbowania nowych rzeczy.
Pewnie awatar i zdjęcie profilowe jednocześnie wprowadziłoby lekki dysonans, ale może jakaś wizualizacja postępu na zasadzie ludzika, który nabierałby rzeźby albo tracił masę w zależności od częstości wykonywania ćwiczeń.
Z ekwipunkiem śmieszna sprawa - buty +10% do punktów za każdy bieg. Dobry materiał na mikrotransakcje :).
Sam zacząłem korzystać z Fitocracy w maju bieżącego roku. O samej aplikacji dowiedziałem się podczas wykładu, zapisałem w notatkach z myślą, że na pewno kiedyś to się przyda.
Dla mnie był to start w wykonywaniu ćwiczeń i jazdy na rowerze. Początkowo raczej po prostu przeglądałem dostępne ćwiczenia, zapoznawałem się z nomenklaturą. Dopiero później zacząłem układać swój plan treningowy. Nie przywiązywałem zbyt dużej wagi do samych punktów i propsów od innych. Raz przejrzałem questy i achievementy. Korzystałem tylko z serwisu internetowego, nie miałem styczności z aplikacją na androida.
Z perspektywy tych kilku miesięcy muszę powiedzieć, że bardziej traktowałem Fitocracy jako narzędzie do motywacji aniżeli poczucia postępu w punktach i poziomach. Co wydawać mogłoby się dziwne, bo bardzo lubię gry RPG, MMO czy MOBA. Od trzech tygodni praktycznie nie logowałem się na stronę, a ćwiczenia dość regularnie, mimo to, wykonuję. Cieszy mnie jednak, że był to impuls do poprawy kondycji i wyglądu.
ProTyp - > http://www.lolking.net/summoner/eune/19634988
Ostatnimi czasy gram jednak tylko raz na kilka tygodni. :)
Jakby na to nie spojrzeć, im więcej dany bohater ma cc, tym wyżej jest w rankingu (poza paroma wyjątkami).
Pierwsza wersja jest taka, że tego typu picki zaczynają stawać się co raz mniej użyteczne od momentu, gdy przeciwny range ad carry preferuje wybieranie cleanse niż barriery. A to może nawet ciągnąć się do wyższych lig.
Chociaż zapowiada się, że niedługo dodane zostaną nowe przedmioty z tenacity (albo chociaż przynajmniej jeden), więc będzie to bardziej lub mniej pośredni nerf w stronę crowd controli.
Inną z odpowiedzi mogłoby być też, że gracze nie są przyzwyczajeni do grania przeciwko pickom, które mają - powiedzmy - mniej niż 1% wybieralności wg. tych statystyk.
W niższych ligach early game jest najważniejszy (ogólnie jest zawsze dość ważny, ale po prostu w bronzie czy silverze łatwiej jest mi sobie wyobrazić, że ktoś po 10 minutach napisze "gg 20 min surrender they so fed, I no play"). Więc w starciu z czymś niespotykanym masz tę przewagę, że przeciwnik będzie grał ostrożnie - i wtedy jest z ilością minionów do tyłu - albo agresywnie, nie znając wystarczająco dobrze mechaniki i obrażeń bohatera - i wtedy jest do tyłu, ale jeszcze bardziej.
Siła Malzahara wynika głównie z szybkiego pchania linii. Taki Morde tylko na odległości, co czyni tego pierwszego bezpieczniejszym wyborem. A w dodatku, gdy coś za blisko do niego podejdzie, to 1v1 zawsze się obroni (przynajmniej do czasu kupienia Quicksilver Sasha przez oponenta).
Ogólnie powiedziałbym, że do złota/dolnych granic platyny (ale takich bardzo bardzo dolnych) picki takie są efektywne i odzwierciedlają statystyki z lolkinga. Jednak to tylko moje zdanie :).
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
