Według mnie lepsza od Skyrima (choć wolę klimaty bardziej Gothickowe)
Nie podoba mi się jedynie dubbing. Z jakiegoś powodu wydaje mi się strasznie monotonny, aż trudno przebić sie przez dialogi, których jest też chyba trochę za dużo. Każda poboczna postać ma dużo do gadania i opowiedzenia szczegółów swojego życia, które na prawdę mało mnie interesują o ile nie są niezbędne dla questa.
Niechlubie muszę przynać, że 80% dialogów przewijam.
Poza tym bardzo dobra gra.
Plusy:
› Grafika
› Sporo mechanik
› Ogólna prezencja
Minusy:
› Fabuła średniawa, a może nawet słabizna
› Ekstremalnie banalne i rutynowe zadania poboczne
› Milion nic nieznaczących znajdziek (chyba że kogoś naprawdę jara ten świat)
› Mało ekscytujący loot, aż nie chce się tego wszystkiego zbierać
› Optymalizacja
› Nagrody za wykonane zadanie porażka. "Odszukaj x kluczy, by dostać nowy kolor rękawiczek"
› Mało satysfakcjonujący rozwój postaci; brak specjalizacji i jakiejś szczególnej potrzeby planowania
Początkowo gra ekscytująca i dynamiczna; później wrażenie jakby była pracą, a nie rozrywką
Wy tak serio z tą oceną? Przeszedłem tę grę w kilka dni i to częściowo się do tego zmuszając, bo nie było w tym ani wyzwania, ani taktyki, ani nawet klimatu, bo grafika zbyt cukierkowa. Tak jak swojego czasu Diablo II Było dla mnie 9/10, tak Diablo III naciągane 6/10. Szczerze? Już teraz wiem, że nigdy do tej pozycji nie wrócę.
Wow, ja serio nie pojmuję tego fenomenu. Grę ukończyłem, ale z kilkoma modami, bo bez żadnych jest dla mnie niegrywalna.
Jest kilka aspektów, w których nie ma sobie równych, ale generalnie jak dla mnie to 6/10. Wspaniały, bogaty, wciąż zaskakujący i piękny świat pełen tajemnic, świetne walki i różnorodność broni. Koniec komplementów. Problemy techniczne, fatalne sterowanie na PC, minimalna fabuła, szczątkowe dialogi, nudny rozwój postaci i takie tam. Według mnie brakuje tutaj jasnych celów i zadań, gra sprawia wrażenie bardzo "sandboxowej". Wrzuca gracza w środek mapy i poniekąd nakazuje "chodzić sobie, zwiedzać i zabijać".
Jak dla mnie gra wspaniała. Fabuła bardzo dobra, walki świetne (jak kto lubi, większości może nie przypaść do gustu, ale ja uwielbiam system z Gothick'a), mechanika super, rozwój postaci rewelacyjny, różnorodność gry i klimatów związanych z biomami i frakcjami robi wielkie wrażenie. Nie obchodzą mnie inne opinie, dla mnie 10/10, nareszcie godny spadkobierca Gothick'a.
Znam sporo gier, gdzie oceny były wyższe, ale mam wrażenie, że wielu graczy teraz ceni "głupią rozgrywkę". Liczy się dla nich akcja i "swoboda", ja natomiast cenię ponad wszystko fabułę, rozwój postaci i "celowość".
Nie mam pojęcia czemu ta gra ma takie wysokie oceny. Walki świetne, ale poza tym leży wszędzie (według mnie). Rozwój postaci - taki sobie, fabuła - taka sobie, zadania poboczne - słabizna (mało powiedziane). Generalnie jestem trochę sfrustrowany. Świat za duży, bo pusty. Każda postać mówi tak monotonnie, że idzie zasnąć (czyli dubbing tragedia). Za bardzo "online", dla mnie to strasznie psuje klimat; "pionki" się "pożycza" od innych graczy, nie levelują, a wyposażenie można im dać bezzwrotnie, z czego korzysta inny gracz. Trzeba ciągle sprzedawać zebrane przedmioty, bo spowalniają gracza, a jest ich pełno i w dużej mierze to "śmieci"; mój "arised" jest wiecznie zmęczony po 15s sprintu. Nawigacja przedmiotów to w ogóle jakiś koszmar (zwykłe sprzedawanie/kupowanie/zakładanie zajmuje dużo czasu), przypisanie klawiszy też straszne... nawet nie można wielu rzeczy poprawić bez modów. Nie czuję żadnej ekscytacji otwierając skrzynie, bo wiem, że zawsze będzie tak jakiś badziew do wyrzucenia albo sprzedania (95% przypadków). Pieniędzy zazwyczaj mnóstwo, więc nie ma tego "pędu" żeby na coś oszczędzić. Powiedzcie mi proszę drodzy gracze, co Was skłania do wystawiania temu tytułowi tak wysokich ocen? Czy ciekawe potyczki, to wszystko, czego oczekujecie?
Nie obchodzi mnie co inni mówią. To jest arcydzieło. Tak, są bugi, ale to sprawa drugorzędna. Szczerze mówiąc właśnie przez to całe narzekanie tak długa odwlekałem zagranie, ale może to i dobrze bo spodziewałem się czegoś przeciętnego, bo ostatecznie wiele "dopracowanych" gier ukończyłem, ale to ta dołącza do grona moich ulubieńców; a tak szczerze mówiąc to chyba będzie na 1szym miejscu, bo to, co w niej złe ma dla mnie niewielkie znaczenie, a wszystko, co w grach cenię jest tu na najwyższym znanym mi poziomie (posunę się nawet do herezji uznając Cyberpunk za lepsze od Wiedzmina).
Dziewiątka, bo niektóre dialogi mogłyby być lepsze. Początek trochę wieje nudą, ale potem dzieje się coś niesamowitego. Kusi mnie strasznie dać 10, ale chce pozostać obiektywny. Ta gra to coś innego, coś nowego. Zostawia głęboką rysę "na sercu" i zmusza do refleksji. Według mnie pozycja, w którą "trzeba" zagrać :)
Części z wymienionych zupełnie nie rozumiem. Potrafię przesiedzieć całe sezony bez jednego uśmiechu, zazwyczaj porzucam serial w połowie sezonu lub właśnie po pierwszym. Przykładem jest BoJack Horseman. Zupełnie nie pojmuję jak ludzie mogą widzieć w niektórych serialach cokolwiek śmiesznego i doprowadza mnie to do szaleństwa, bo chciałbym wiedzieć xD No ale ja też nie rozumiem fenomenu takich seriali jak np. Breaking Bad. Jak dla mnie nie dzieje się tam wiele ciekawego, ponadto każda z postaci jest dla mnie zbyt głupia, zbyt irytująca lub o idiotycznej/samolubnej osobowości, co skutkuje tym, że jestem poirytowany, a nie zaciekawiony.
Najlepsza gra w jaką w życiu grałem :)
Ogromna swoboda wyborów, otwarty świat pełen tajemnic, wyważony poziom trudności, bardzo dobry system awansu, niepowtarzalna atmosfera, świetna fabuła, możliwość wykonywania zadań na kilka sposobów, zabicia niemal każdej postaci dają tej grze jedyny w swoim rodzaju klimat. Świat można zwiedzać i odkrywać swobodnie, nie będąc prowadzonym za rączkę przez liniowość fabuły. Uwielbiam fakt, że na świecie rozsiane są stwory o różnej trudności, a nie jest to tylko "im dalej, tym silniejsze". Przykładowo: zabicie warga łukiem z wysoko położonego konaru drzewa, zwabiając go wcześniej zaklęciem ognia jest niesamowicie satysfakcjonujące przy świadomości, że potrafiłby zabić naszą postać dwoma gryzami. Jest kilka rzeczy, które można by ulepszyć, ale przy tak wciągającym klimacie, fabule i jakimś tajemniczym realizmowi ciężko mi powiedzieć choć jedno złe słowo o tej produkcji. Jak dla mnie — niedościgniony wzorzec dla tego typu RPG, który przechodziłem wiele razy i zapewne jeszcze nie raz przejdę.
Początkowo zrobiła na mnie kolosalne wrażenie. Na prawdę wiele ciekawych rozwiązań. Ostatecznie jednak dość szybko mi się znudziła. Miałem do niej chyba 4 podejścia i nigdy nie doszedłem dalej niż połowa gry. Uniwersum posiada OGROMNY potencjał, który według mnie został zmarnowany zbyt dużą powtarzalnością, średnio—słabą fabułą i monotonią. Wielka szkoda.
Plusy:
+ Ciekawa i dynamiczna mechanika walki
+ Sporo umiejętności "rzemieślniczych"
+ Całkiem udane drzewko umiejętności "bojowych"
+ Piękne animacje
Neutralne:
• Grafika bardzo ładna, ale według mnie przedobrzona. Nie lubię, kiedy absolutnie każda postać i każda lokacja ma mnóstwo błyskotek i ozdobników — przerost formy nad treścią.
• Wolę zaczynając walczyć "patykiem" a kończyć walcząc "świetlistą włócznią". Tutaj od początku mamy piękne ozdobniki, a pierwsza zbroja, jaką założymy może wyglądać tak samo, jak jedna z końcowych, tyle że z innymi statystykami. Moim zdaniem to ogromnie psuje klimat, bo nie widać za bardzo "potęgi" jaką zdobył nasz "Faithless" skoro wszystko wygląda "kozacko", a nie tylko najlepszy ekwipunek.
• Zbyt bajkowy, sielankowy świat i klimat
Minusy:
- Używanie rzadkich słów angielskich; dość zawiły język. Mój angielski jest na wysokim poziomie, ale żeby zrozumieć wszystko musiałem często używać słownika.
- Fabuła jak dla mnie średnia, często nieklimatyczna
- Dialogi nudne i niemal nic niewnoszące do gry. Mam ogromną ochotę je wszystkie pomijać i tylko biegać za wskaźnikami zadań, ale wiem, że to by jeszcze bardziej zabiło przyjemność z gry
- Zadania poboczne powtarzalnie, nieklimatyczne, często wręcz irytujące — przynieś mi to, zabij tego potwora, idź tam i wróć, przebiegnij tę lokację do okoła wystarczająco szybko
- Masa "sztucznych barier"
- Możliwość zbytniego rozwoju. Gracz nie musi poświęcać jednych umiejętności na rzecz kolejnych. Prędzej czy później można zdobyć je wszystkie. Jeśli dobrze to się rozegra to można umieć niemal wszystko.
- Brak możliwości kontroli kamery, a domyślny widok jest dla mnie koszmarny. Jest na to nieoficjalny fix na szczęście.
- Słabo zbalansowane "zarobki". Nie wiem co robić z pieniędzmi.
- Zdecydowanie za łatwa, nawet na "trudnym" poziomie. Generalnie mam wrażenie że zrobiona "dla dzieci".
Ja jestem bardzo zawiedziony. Twórcy popsuli niemal wszystko. Gra zmasakrowana, uproszczona do granic, bez charakteru. Podsumowanie:
Plusy:
+ Uporano się z ogromnymi, niemal bezsensownymi odległościami do pokonania. Mapy wciąż są spore, ale szybka podróż nieco uproszczona (jedyne pozytywne uproszczenie)
+ Postacie posługujące się magią mają broń dystansową (zazwyczaj) i nie podbiegają już do potężnych wrogów bijąc ich "magiczną grzechotką".
+ FOW nie znika przy każdym załadowaniu gry.
Neutralne:
• Grafika — bardzo ładna, ale strasznie "przebajerowana". Wszystko ma tyle elementów, że dla mnie jest to okropnie nieczytelne. Nie każda postać musi mieć milion ozdobników na pancerzu, głowie i w ogóle wszędzie.
• Przydałaby się "strategiczna pauza".
Minusy:
- Według mnie słaba fabuła, większość zadań pobocznych bardzo nudna. Mnóstwo zadań typu "zabij 10 warchlaków" albo "przynieś mi tego grzyba".
- Strasznie obcięta ilość budynków i jednostek. Każda rasa ma praktycznie po 3 jednostki. W dodatku "scalone". Tylko jeden "tytan". Porażka.
- Masa "śmieciowych" przedmiotów. Porównywanie ich jest strasznie drażniące, bo każdy ma przynajmniej 3 atrybuty, a zazwyczaj jest ich wręcz 4 albo 5, gdzie często to np. "regeneracja many 2%". Serio? Tym sposobem znajdywanie nowych przedmiotów nie wiąże się już z ekscytacją, tylko irytacją. Osobiście porównywałem przedmioty "raz na mapę", a nie — jak w jedynce — przy większości skrzyń.
- Nieczytelne, przerysowane mapy. Strasznie denerwujące przy rozbudowie osady lub chociażby orientacji w terenie. Pełno "małych wysepek płaskiego terenu", poodzielanych wodą, bagnem albo skałami. Minimapa też nieczytelna.
- Słaba specjalizacja postaci. Bohater rozwija się "we wszystkim". Jesteśmy zawaleni zaklęciami i umiejętnościami każdego typu. Wszystko pomieszane, jedna wielka breja bez charakteru. Tak jakby zmieszać całą paletę kolorów we wiadrze. Chcesz grać magiem śmierci? P****** się! Masz uczyć się wszystkiego, z czego 4 punkty to nauka noszenia szat różnego rodzaju.
- Brak rozdawania atrybutów. Postać tak tylko sobie "leveluje"
- Brak doświadczenia za pokonanych przeciwników — tylko za zadania.
- Okropnie upośledzeni magowie. Coś strasznego. Obrażenia obszarowe z limitem? Kto na to wpadł? Przykład — Kula ognia zadaje jednostce w środku X obrażeń, a jednostką do okoła "Y" obrażeń, ale NIE WIĘCEJ niż "Z", co oznacza, że czym więcej jednostek ranionych, tym mniej obrażeń otrzymuje każda jednostka. Biorąc pod uwagę, że tempo regeneracji zdrowia przeciwników jest ekstremalnie szybkie, to w efekcie wszystkie jednostki w około niemal w pełni się zregenerują zanim czar znów będzie gotowy. Ma to więc tylko sens jeśli kilka jednostek zadaje obrażenia obszarowe jednocześnie. To bardzo faworyzuje postacie o obrażeniach większych, ale skupionych na jednej jednostce. W ogóle chcąc—nie chcąc postać magiczna ma mnóstwo umiejętności, gdzie wszystkie zadają stosunkowo małe obrażenia. Osobiście w ogóle nie odczułem "potęgi maga". Najmowane jednostki potrafią zadawać podobne obrażenia, jak postać główna, gdzie w "jedynce" mag na wysokim poziomie był "małą armią".
Jak dla mnie spieprzyli niemal wszystko co mogło być spieprzone — fabułę, element RPG, element RTS, mapy i częściowo klimat.
Gdybym miał zgadywać to bym powiedział, że jedynka była robiona z pasji, a dwójka dla kasy.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
