koneser89

Właśnie przeszedłem edycję legendarną, nie grając wcześniej w oryginalne wydanie, więc nie mam w sobie pierwiastka nostalgii.

1. Grafika. Część pierwsza odbiegająca od obecnych standardów, ale nie kłująca w oczy. Części 2 i 3 w porządku, aczkolwiek nie można oczekiwać fajerwerków
2. Fabuła. Najmocniejsza strona gry. W każdym momencie miałem poczucie, że moje wybory mają realny wpływ na dalszy przebieg rozgrywki. Decyzje gracza z części pierwszej, rzutują na wydarzenia części trzeciej. Sama opowieść jest wciągająca, choć czasami wolno się rozwija. Wielokrotnie grając, czułem się jak widz na najlepszym seansie w kinie. Fabuła napędza całą serię.
3. Loot. Wg mnie bardzo słabo, nie czułem potrzeby szukania itemów. Amunicja w grze leży na każdym kroku, nie trzeba jej w żadnym wypadku oszczędzać. Różnice między broniami są niby widoczne, ale konieczność ustalania setupu na dany etap z góry, skutecznie psuła eksperymentowanie z ekwipunkiem. Mody do broni również nie wprowadzały rewolucji.
4. Rozwijanie postaci. Również słabo, skille wolno się ładują i często działają tylko na wrogów bez pancerza. I tak broń jest głównym sposobem na eliminację wrogów. Wielkim minusem są klasy postaci. Wybór złej klasy skutkuje niemożnością używania karabinów przez całą grę. Wyboru tego potem nie można zmienić...
5. NPC. Czuć, że świat gry żyje swoim życiem. Można podsłuchać ciekawych dialogów w miastach. Z kompanami czuć bliższe relacje, poznajemy ich historie i zbliżamy się z nimi. Zdecydowanie tutaj plusik
6. Walka. Części 1 oraz 2 grane na najwyższym poziomie trudności, 3 zmniejszyłem poziom o 1 od najwyższego. Im dalej w las tym nudniejsze walki, postać jest drewniana, sterowanie skopane, a wrogowie mało inteligentni. Często się nudziłem
7. Misje. Same zadania średnio wyszukane. Pójdź gdzieś, postrzelaj, wciśnij przycisk. Za to dobrze osadzone w fabule i relacjach z NPC.
8. Dialogi. Po prostu OK, gdzieś tam pojawiało się trochę humoru. Bohater ma przeważnie 2 ścieżki dialogu, miłą i arogancką.
9. Lokacje. Miasta tętnią życiem i są ładnie zaprojektowane. Lokacje walk wyglądają za to gorzej.
10. I na deser, sterowanie. Nigdy nie widziałem gry, gdzie jeden klawisz (spacja) odpowiada za:
- sprint
- unik
- schowanie się za przeszkodę
- przeskoczenie przez przeszkodę
- rozmowę
- przejście za kolejną przeszkodę
- wykonanie akcji
- pomijanie cutscenek
Ma to bardzo negatywny wpływ na rozgrywkę. Bohater zamiast podbiec do przeciwnika, chowa się za najbliższą przeszkodą, lub zamiast szybko przemieszczać się po mieście, rozpoczyna dialogi z NPC.

Ogólnie gra jest klasykiem, który wg mnie warto ograć. W niektórych miejscach czuć, że jest to gra sprzed 10 lat. Nie żałuję spędzonego czasu. Drugi raz już nie zagram, ponieważ to co motywowało mnie do dalszej rozgrywki to fabuła którą już poznałem.

Mnie ten tytuł nie urzekł. Fajny klimat, to prawda. Co do fabuły miałem ogromne oczekiwania, jako, że gra zawsze była w rankingach top opowiedzianych historii - zawiodłem się, była po prostu OK. Same zagadki były strasznie proste, w jednym tylko miejscu miałem przez chwilę problem. Oprócz tego przez buga miałem wczytać cały rozdział.

Ciekawa opowieść, zarówno melancholijna jak i momentami zabawna. Sam gameplay słaby, ale to fabuła gra tutaj pierwsze skrzypce. Klimatyczna muzyka. Całość na +, ale nie każdemu się spodoba.

Gram w battlefieldy od pierwszej edycji, ale od jakiegoś czasu seria zmierza donikąd. Jedynym plusem tej edycji może być tryb portal. Poza tym kolejny odgrzewany kotlet, tylko zamiast lepiej go doprawić to spece z Dice go przypalili. Odnawialne życie, odnawialna amunicja (w pojazdach), snajper z bronią AA, możliwość zmiany optyki broni podczas biegania po mapie, za wielkie komunikaty o przejęciu flagi, długo można by wymieniać. Mapa jak dla mnie słaba, ludzie biegają tylko przy flagach. Zdecydowanie lepiej zostać przy starszych odsłonach serii.