Fenomenalny dodatek do Wiedźmina 3. Tak właśnie wygląda podręcznikowo zrobione DLC.
AC: Valhalla to pod wieloma względami gra całkiem dobra, posiadająca jednak wiele mankamentów. Główna fabuła jest niezła. W oczy jednakże rzucają się tragikomiczne zadania poboczne, zrealizowane w formie tzw. wydarzeń (przez kilka godzin gry nie miałem w dzienniku ani jednego questa, poza wątkiem głównym). System walki jest zdecydowanie lepszy niż w Odysei, dodano więcej ciekawych zdolności, a także wprowadzono przeogromne drzewko umiejętności. Jest to gra na grubo ponad 100 godzin, oczywiście razem ze wszystkimi DLC.
| To przede wszystkim więcej tego samego | Niezła nowa muzyka | Dalszy ciąg przepięknych krajobrazów | Kilka ciekawych misji | Parę nowych maszyn | Kilka nowości gameplayowych | Totalnie epicka finałowa walka | Niewiele zadań pobocznych | Taka sobie fabuła | Dodatek w zasadzie nie wnosi zbyt wiele nowego |
| Świetna oprawa wizualna oraz muzyka | Fenomenalny projekt poziomów i lokacji | Solidny i usprawniony względem poprzedniczki gameplay | Wyraziste postacie | Bardzo dobra i emocjonalna opowieść | Nieliczne babole graficzne i fabularne | Absurdalne natężenie zagadek i walki w pewnym konkretnym momencie |
| Bardzo dobra grafika | Solidne cutscenki | Nienajlepsza mimika postaci | Fantastycznie zbudowany, ciekawy, choć momentami nieco zbyt ekscentryczny świat | Ładna muzyka | Tragiczny polski dubbing | Gratka dla fanów eksploracji | Prosty i dosyć satysfakcjonujący system walki | Świetne starcia z mocniejszymi maszynami | Trochę za dużo walki | Przyzwoita, choć momentami prymitywna fabuła | Jednowymiarowa i do bólu przewidywalna bohaterka | Słabe zadania i wątki poboczne | Zbyt duża agresja maszyn podczas zwykłej eksploracji | Gra jest trochę przegadana, dialogi nie zawsze są ciekawe |
| Fantastyczny, klimatyczny Paryż | Solidna główna fabuła | Dobrze zrealizowane misje skradankowe (jest ich trochę) | Niezłe i ciekawe misje detektywistyczne | Satysfakcjonujące poruszanie się i wspinaczka, mimo problemów z precyzją sterowania | Kapitalny, zdecydowanie bardziej wymagający system walki | Implementacja osłon, możliwość kucania, duży nacisk na skradanie | Bardzo dobra grafika | Świetna mechanika kontrolowanego spadania | Bardzo intensywny atak klonów | Gra jest dosyć mocno zapluskwiona | Całościowo, przeciętne aktywności poboczne (których jak zwykle jest masa) |
| Duże podobieństwo względem Black Flaga (bardzo duże) | Solidny główny bohater | Monstrualna ilość rzeczy do roboty | Bardzo duża ilość "smaczków" | Niezła fabuła, zarówno w części historycznej, jak i współczesnej | Masa aktywności pobocznych przeniesionych żywcem z Black Flaga, które po krótkim czasie zaczynają nudzić | Kompletnie zrypana ekonomia | Schematyczność zabijania głównych antagonistów |
| Ciekawa i poprawnie zrealizowana koncepcja z przebieraniem się | Ładnie zaprojektowane lokacje | Niezła muzyka | Francusko-kolonialny klimat | Świetne epizody w Meksyku | Możliwość nurkowania | Kilka ciekawych pomysłów na różnych płaszczyznach | Trochę zmarnowany potencjał fabularny (a co za tym idzie, także głównej bohaterki) | Historia ma dużo niedopowiedzeń i wiele kwestii pozostaje niedostatecznie dobrze wyjaśnionych | Ekonomia, która zupełnie nie zachęca do działania |
| Wyjątkowo udana, równo poprowadzona fabuła (zarówno w części historycznej, jak i współczesnej) | Bitwy morskie grają pierwsze skrzypce i dostarczają masę frajdy | Całkiem pomysłowe aktywności poboczne (całościowo, całkiem niezłe) | Bardzo dobry główny bohater, którego łatwo polubić | Oparcie głównego wątku na postaciach historycznych | Kapitalny piracki klimat i muzyka | Świetny projekt świata, jak i poszczególnych lokacji | Drobne, aczkolwiek irytujące zgrzyty w sterowaniu | Na siłę, trochę za dużo misji polegających na śledzeniu i podsłuchiwaniu |
Dobry, nieco bardziej wymagający system walki | Bitwy morskie sprawiają masę frajdy | Główny bohater z początku nie zachwyca, ale w późniejszym czasie zaczyna rozwijać skrzydła | Przyzwoity scenariusz, który ma trochę niedopowiedzeń i pewne słabsze fragmenty | Dobry wątek współczesny | Miasta nie mają własnej tożsamości, mimo iż są zupełnie nieźle zaprojektowane | Ekonomia, która absolutnie nie zachęca do działania |
Najlepsza odsłona z całej, tzw. trylogii Ezio. Fabuła jest bardzo dobra, napędza ją świetna kreacja głównego bohatera. Zakończenie jest, z grubsza, satysfakcjonujące. Pierwsze skrzypce (zwłaszcza podczas przemieszczania się i swobodnej eksploracji) gra niezwykle klimatyczny Konstantynopol, który wygląda naprawdę fantastycznie. Uwagę zwraca także kapitalny projekt poziomów zręcznościowych. Dodano możliwość tworzenia własnych ładunków wybuchowych (czasami się przydają). Problemem, dla niektórych, może być fakt, iż jest to trzecia gra z rzędu, zbudowana na dokładnie tej samej podstawie.
AC: Brotherhood jest grą lepszą od poprzedniczki. Główna fabuła jest niezła, a przede wszystkim równiejsza (choć nadal brakuje tu dużo do ideału). Zmniejszono zagęszczenie prymitywnych i niepotrzebnych znajdziek. Ezio dojrzał i powoli staje się bohaterem, którego naprawdę można polubić. Pojawiła się także ciekawa możliwość werbunku i szkolenia własnej drużyny asasynów (jest to fajne urozmaicenie). Tak jak poprzednio, nie można przyczepić się do świetnego projektu lokacji oraz muzyki. Z minusów, końcówka głównego wątku jest przeciągana na siłę (tragiczne walki Rajskim Jabłkiem).
Mam wielki problem z tą grą. Główny wątek jest szalenie nierówny, mam wrażenie, jakby ktoś, kto pisał ten scenariusz miał rozdwojenie jaźni, albo i gorzej. Zadania poboczne są w większości wtórne i nudne, tak samo masa niepotrzebnych znajdziek w charakterze zapychaczy. Mamy także do czynienia z kompletnie niewiarygodną, dziecinną i naiwną kreacją głównego bohatera, który nie wzbudza większej sympatii. Sterowanie jest okrutnie zapluskwione, nieprecyzyjne i niedopracowane, na czym cierpi zwykłe poruszanie się i wspinaczka. Pochwalić należy przede wszystkim ładne lokacje i muzykę.
(+) przyzwoita fabuła, klimat, japońska mitologia, projekt większości lokacji i ich niepowtarzalność.
(-) bardzo nierówny poziom trudności, monotonny system walki.
(+) główna fabuła, zadania poboczne, eksploracja, system walki, brak loadingów, dialogi między parą głównych bohaterów, relacja ojca z synem, stopniowe odkrywanie tajemnic, grafika, muzyka i udźwiękowienie.
(-) dużo backtrackingu, bardzo nierówne tempo rozgrywki, system szybkiej podróży, powtarzalność przeciwników.
Mafia II: Definitive Edition ma naprawdę niezłą, wciągającą fabułę. W głównej mierze właśnie to buduje tej grze dosyć wysoką ocenę. Jednakże oceniając tę produkcję pod kątem remastera, wypada ona znacznie słabiej. Mimo wszystko oczekiwałem nieco większej ilości wszelkiej maści ulepszeń. Do tego dochodzą jeszcze dosyć sporadyczne błędy, w tym jeden karygodny (mam na myśli problem z zapisami gry).
Wersja na PS4 jest bliźniaczo podobna do wersji PC (chodzi mi oczywiście o stan techniczny). Doświadczymy tutaj częstego niedoczytywania się różnorakich tekstur oraz lekkich problemów optymalizacyjnych. To właśnie opowiedziana historia wzbija tę grę na naprawdę wysoki poziom. Muszę także pochwalić ogólny gameplay na PS4, który jest bardzo przyjemny i przemyślany (nie wiem czy nie gra się nawet lepiej niż na PC).
Pierwszy sezon Hitmana jest pozycją wartą ogrania, aczkolwiek posiadającą jeden poważny mankament. Mianowicie chodzi mi tutaj o fabułę, która jest zdecydowanie krótsza niż np. w Absolution. Muszę pochwalić świetny gameplay, bo w tę grę po prostu przyjemnie się gra!
Bardzo dobra, rasowa gra kooperacyjna, których na rynku strasznie brakuje. Zdecydowanie na plus filmowe podejście do całości. Miejmy nadzieję, że w przyszłości zagramy w więcej tego typu gier.
Dobry, ale tylko dobry dodatek do pierwszego The Last of Us. Fabularnie nie stoi on na jakimś niesamowitym poziomie, aczkolwiek pozwala rozszerzyć wiedzę na temat wcześniejszych losów Ellie.
Fenomenalny tytuł, zresztą jak zwykle od Rockstara. W pełni zasłużona 10. Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to większość piątego rozdziału. Stosunkowo powolne tempo rozgrywki (przynajmniej porównując do innych gier) bez wątpienia dodaje temu światu piękna i kolorytu. Mimo wszystko nie jest to gra dla każdego.
Świetna gra, epicka historia. Niestety gra po niespełna trzech latach od premiery nadal posiada kilka znaczących mankamentów technicznych, które na szczęście nie zniechęcają do gry aż tak bardzo. Ocena byłaby o 0.5/1 wyższa, gdyby nie wcześniej wspomniane problemy.
Świetny dodatek do Wiedźmina 3. Bardzo ciekawa główna historia. Zadania poboczne także stoją na niespotykanie wysokim poziomie fabularnym. Pełno nawiązań do szeroko pojętego słowiańskiego folkloru. Mistrzostwo!
Bardzo ciekawa produkcja, solidna pod kątem fabularnym, niestety niezbyt straszna. Warty wspomnienia, cholernie nierówny polski dubbing. Bez wątpienia najlepsze dzieło Supermassive Games.
Jest to świetna skradanka, bezapelacyjnie najlepsza w jaką grałem. Rozgrywka i fabuła wyglądają naprawdę świetnie. Od strony graficznej, gra wygląda znakomicie jak na tamte lata.
Według mnie bardzo dobra gra. Fabuła wciągająca, udana zamiana głównego bohatera, przy pozostawieniu Clementine gdzieś obok.
Niewątpliwie jedna z lepszych gier od Telltale Games. Wciągająca i dobrze opowiedziana historia.
Naprawdę dobra gra, żałuję, iż nie zobaczymy sequela. Mocnymi stronami tej gry jest fabuła oraz świetnie i klimatycznie wykonany Hong Kong.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
