Hydraulik333

Square zrobiłeś mi smak na bijatyki i czas w jakieś zagrać. Od tego tygodnia (jeśli czas pozwoli) spróbuje stawić czoła w walce.

Ja za to przez kilka dni znowu nie wiedziałem w co zagrać. Lista aktualnie granych gier się skróciła, więc czas było coś do niej dopisać.
Próbuje ukończyć The Evil Within i powróciłem po miesiącach do Ni No Kuni 2.

Ni No Kuni 2 Revenant Kingdom: Zaskakująco pozytywny powrót. Sama gra na początku nie zbyt mnie zachęcała do dalszego grania. Dzisiaj potrafi mnie zatrzymać na dłużej.
Powróciłem, gdyż czas w końcu ukończyć jakiegoś JRPG. Gra przede wszystkim urzeka fantastyczna oprawą graficzną. Posiada, także dużo ciekawych pomysłów, zaczerpniętych z innych gatunków.
Niestety gra niezbyt powala fabuła. Nie jest może jakaś najgorsza, ale zbytnio nie angażuje gracza do jej śledzenia.

Do następnego :)

Gdy grałem w Super Mario 3D World, to strasznie spodobał mi się pomysł z Captain Toad-em. Cieszę się, iż zrobili z nim osobną grę.

Ja za to w ostatnich latach, szaleje z zakupem konsol. Do mojej kolekcji dołączył Nintendo Switch.
Z marszu zakupiłem Super Mario Oddysey, Animal Crossing New Horizons i oczywiście The Legend of Zelda Link's Awakening.

Na razie zabrałem się za dwie ostatnie, przez mnie wymienione produkcje:

Animal Crossing New Horizons: Jest to mój pierwszy kontakt z tą serią i już bardzo udany. To ta gra zabrała mi najwięcej czasu.
W grze można zrobić naprawdę wiele. Mimo "grindu", którego zazwyczaj nie lubię, tu jest zrobiony zaskakująco dobrze i nie męczy jak w innych produkcjach.
Podoba mi się jak twórcy połączyli wirtualny świat, ze rzeczywistym (po przez tą samą datę, czas, porę dnia, porę roku itd.).

The Legend of zelda Link's Awakening: Ponad rok temu zakupiłem Twilight Princess i zbytnio nie spodobał mi się, aż tak jak inne Zeldy (nawet dalej jej nie ukończyłem).
Bałem się, iż Legenda Zeldy już mnie nie bawi, tak jak kiedyś. LA pokazał, że to nieprawda. Mimo, iż gra jest remake-iem gry z 1993 roku, to zrobiony perfekcyjnie.
Grafika błyszczy, pomysły są unikatowe, a otwarty świat nie męczy i nie wydaje się pusty. Jednak czasami jak w pierwszej części, trzeba sie domyślić gdzie mamy aktualnie iść.
Ma to swój plus, gdyż gra nie prowadzi cię za rączkę.

I jeszcze kończę już Legacy of Kain: Soul Reaver. Zostało mi około 1,5h.

Do Następnego :)

P.S. Square, a jaką masz nazwę na discord? Będzie łatwiej się dogadać w sprawie wspólnej gry w Gears. Tak myślę XD.

Sam także żongluje z grami i nie wiem nad jakimi się najbardziej skupić.

Gears of war 4: Z początku sceptycznie podchodziłem do tej części. Grafika trochę na styl fortnite,
inny klimat i co-op kanapowy został zjedzony przez wielkie czarne paski po bokach. Gra rozkręca się, w raz z przyjściem
Marcusa Fenix-a. Stara ekipa robi nadal świetną robotę, a nowa została tak dodana na siłę (mimo, iż JD jest z nich najlepszy).

Killzone 2: Moja relacja z pierwszym Killzone, nie była zbyt radosna. Na półce brakowało mi, 2 i 3 części Killzone. Nabyłem i sprawdziłem jak trzyma się następca.
I muszę powiedzieć jestem w niemałym szoku. Jak pierwszy Killzone trącił już przestarzałym tytułem, tak dwójka może (swoimi nowatorskimi i dopracowanymi pomysłami) być przykładem dla wiele gier
FPS, ale i FPP. Słyszałem też wiele negatywnych opinii na temat grafiki (względem trailer-a), ale dla mnie robi ogromną robotę.

Ostatnio czytając o twych powrotach do różnych gier, sam postanowiłem wziąć się za nie dokończone rachunki z pewnymi grami.

Nie mam ostatnio szczęścia, z gospodarowaniem czasu. Mam taki głupi okres, który musze przejść. Niby mam coś włączone, ale ostatecznie włączam coś innego (albo zasypiam w trakcie). Tak o to na mojej liście gier ( w które aktualnie gram), znalazło się 18 gier. Obecnie najwięcej czasu zabrały mi sześć gier:

Pierwsza z nich miała kontynuować to, co rozpoczął klasyk na N64 ,,GoldenEye 64'':

Perfect Dark: Mimo 20 lat na karku, gra się fantastycznie. PD ma świetny początek, który zostaje zniszczony denna fabuła i dalszą częścią gry. Powoli zaczyna wszystko upadać. Muzyka, klimat, rozgrywka. Naprawdę szkoda, bo tytuł mógł być naprawdę ponad czasowy. Może nowa część, naprawi błędy poprzedniczki?

Następna jest gra Double fine, którego poznałem rok temu:

Full throttle Remastered: Każdy tytuł Double fine jest inny i ma swój klimat. Tu natomiast dostaliśmy dosyć podobny, do tego znanego z Brutal Legend. Gra jakoś nie powala mnie tak, jak zrobił to Brutal Legend oraz Grim Fandango. Dostaliśmy mocną historie, świetny dubbing (Jednym z aktorów głosowych jest Mark Hamill), ciekawy gameplay (który odbiega od tych znanych z innych gier point and click), czy ponownie fantastyczną ścieżkę dźwiękową (zawsze pasująca do danej gry. FT ostaje kopa w końcowym momencie, aby nagle dostać napisy końcowe. Gra jest strasznie krótka (można przejść około 1h). Musze pochwalić wersje remastered. Jest zrobiona praktycznie od nowa, lepiej niż było to wykonane w GF.

Kolejną grą będzie jedną z serii popularnego studia sony:

Jak 2 renegade: Jak and Daxter the precursor legacy, był dobrą grą, ale nie tak jak legendarny Crash Banidcoot. Zagrałem w kolejna odsłonę serii Jak i jestem w szoku. Twórcy absolutnie zmienili wszystko i poprawili błędy poprzedniczki, zostawiając to co najlepsze. Jedyne do czego mogę się przyczepić, do to stylu misji. Idziemy z jednego punktu do drugiego pokonujemy wrogów, skaczemy i to w sumie jak na razie na tyle. Najbardziej podoba mi się miasto Heaven City. Jest naprawdę świetnie wykonane. Pełne życia, tłumu. Coś na styl popularnej serii GTA.

Z tą gra miałem podobną historię jak z Dead Space. Jednak tu mam inne zdanie:

The Evil Within: Jak były pierwsze informacje, strasznie na grę czekałem. Miał to być klasyczny survival horror, który nawiązywał do królów gatunku: Resident evil i Silent hill. Ba! tytuł był nadzorowany przez samego reżysera RE. Wyszedł i automatycznie oglądałem początek gry na YT. Był wręcz fantastyczny i za każdym razem tak samo mi się podoba. Z czasem gra zaczęła mi się nudzić, tym samym ją porzucając. Pożyczałem wokół i wszyscy byli zachwyceni. Teraz po kilku latach spróbowałem swoich sił. I ostatecznie porwała mnie. Może gra nie jest żadnym arcydziełem, ale przechodzi się przyjemnie. Świetnie buduje klimat i zachęca do dalszego poznawania historii.

Zagrałem też w Dragon Age Origins. Na razie, próbuje wybrać klasę, która mi się spodoba. Nigdy nie miałem takiego dylematu. A początek każdej postaci jest inny, przy czym także mam problem, która ciekawi mnie najbardziej.

Powróciłem do Tales of Vesperia, ale to zostawię na następny raz.

Kickstarter może ma pewne luki, ale jest świetną pomoc dla starych gier. Pojawiają się twórcy, którzy chcą odświeżyć lub powrócić na rynek gier. Jedna z nich właśnie był Tex murphy. Sam nigdy nie grałem, ale seria zawsze jakoś mnie interesuje.

Ja przez ten weekend zabierałem się za Horizon Zero Dawn i God of war, by ostatecznie je skończyć. Jednak dziś chce napisać o innych grach.

Po niedosycie jaki zostawił za sobą Battlefield 4, zabrałem się za grę znienawidzą przez fanów czyli:

Battlefield Hardline: Gra została zrobiona tym razem przez twórców Dead Space. I mimo wielu krytycznych opinii na temat tego eksperymentu, gra mi się podobała. Dużo akcji, ładna grafika i animacja twarzy, świetny
Klimat i dosyć dobra podzielona jak serial fabuła. Właśnie jak grałem wyobrażałem sobie jakbym oglądał serial, albo w nim grał. I ta myśl bardzo pomagała w przyjemny odbiorze. Za to strzelanie było gorsze od tego co znamy z 4 części. Myślę, iż gdyby gra nie miała dopiski Battlefield, zostałaby inaczej przyjęta.

I tu kolejny eksperyment japońskiej rpg-owej serii z minecraft-owym pomysłem:

Dragon Quest Builder 2: Kiedyś grałem w demo pierwszej części. Bardzo mi się ten pomysł podobał. Jak tylko pojawił się w Game pass, momentalnie pobrałem jej kontynuacje. I na początku tutorial był mega nudny i tak się dłużył i nie czułem żadnej swobody. Z czasem gra dostaje kopa i czym więcej gram, tym twórcy zaskakują nas jakimiś ciekawymi pomysłami.

Z nudów zagrałem w exclusive (jeśli tak mogę to nazwać) microsoftu, o którym długo nie wiedziałem i myślę, że wielu też o niej nie wie.

Super Lucky’s tale: Gra na zdjęciach, wyglądała na strasznego średniaka i tak właśnie jest. Twórcy opisują tą grę jako dobra dla każdego. Młodszy gracz mimo naprawdę okropnych żartów, mogłaby się tą produkcją zainteresować. Jednak dla starszy gracz odbije się momentalnie. Gra to zlepek pomysłów z innych gier. Mario, Crash, Sonic. Jednak wszystko jest to jakieś nudne, bez żadnego zachęcenia do gry. A najgorsze są zagadki. Jakby twórcy się śmieli z graczy, jacy to oni nie byliby głupi. Nie ma w sumie rzeczy, którą bym pochwalił, gdyż wszystko jest zrobienie jedynie średnio

Tales of...Ja jakoś w tamtym roku, zagrałem w jedną grę z serii. Tales of Vesperia. Jednak nie mogłem zrozumieć zachwytu ludzi nad tym tytułem. Nie jestem jakimś fanem gier Jrpg.
Zaczynam dopiero, co rozumieć ten gatunek, a i tak często się od danej gry odbijam. Tak samo było z ToV. Gra odbiega mi od innych gier rpg. Walka jest toporna, fabuła wlecze się strasznie, a muzyka
była zbyt japońska. Jednak...za każdym razem jak ktoś pisze ,,gram w Tales of...", to sam mam ochotę w nią ponownie zagrać. Myślę, że jakoś za niedługo spróbuje swoich sił, aby przebić się przez ten tytuł.

A natomiast ja ukończyłem Mass Effect i od razu zabrałem się za jej kontynuacje:

Mass Effect 2: I tu się zdziwiłem. Zawsze drugie odsłony gier, naprawiają poszczególne błędy, ale nadal ogólnie widać, iż to poprawiona, ulepszona jedynka. A co dostaliśmy w Mass Effect? Odpalając
miałem wrażenie jakbym zagrał inną grę. Pierwsza część była raczej spokojną grą, takim mógłbym rzec, iż growym star trek-iem. Natomiast dwójka to napakowana akcją i bardziej dojrzała w fabułę.
A poprawiono i zmieniono tyle rzeczy, iż ciężko byłoby mi wypisać je wszystkie. Ogólnie gry podobają mi się tak samo, ale mam problem z dwójką.
Wszystko jest tak gwałtownie zmienione, że muszę na nowo się przyzwyczaić i wczuć w klimat.

Tradycyjnie, z początkiem miesiąca zagrałem w Kolejną część z serii Battlefield:

Battlefield 4: Szkoda mi tej gry. Strzelanie mi się bardzo przyjemnie. Grafika również pokazywała klasę. Niestety. Gra jest strasznie krótka, zbagowana, a fabuła to jakiś chaos. Ja na poziomie trudnym myślę, iż
skończyłem w około 7-8h. Misji jest, tylko 7 (mniej niż Black w 6 generacji konsol). Natomiast, każda z poszczególnych misji były dosyć długie, a nie kończyły się po 15 minutach, więc tutaj na plus. Jednak gra już mnie zaczynała wciągać, a tu
Napisy końcowe. A w multi, też grałem i w sumie nawet udaje się często kogoś znaleźć.

Zazdroszczę Ci Square twojej wytrwałości. Ja szybko się poddaje z jakąś grą, jeśli zbytnio mi nie podchodzi lub zanudzi. I oczywiście gratuluje wysokiego miejsca w tabeli!

Sam się kiedyś zastanawiałem, czy nie zaopatrzyć sie w jakąś bijatykę od tej firmy. Jedyne gry tego typu w które grałem to Tekken, Mortal Kombat i SoulCalibur, a chciałbym spróbować jakieś świeżości w tym gatunku. Jednak zawsze coś innego ostatecznie wybieram do kupienia.

W końcu udało mi się dostać Playstation 3. Nigdy nie posiadałem konsoli Sony z 7 generacji konsol, a zawsze o niej marzyłem. A jeśli posiadam każdą
(nie liczą najnowszej konsoli Playstation i przenośnych), to brakowała mi właśnie ta do mojej kolekcji konsolowej Sony.

Udało mi się przez ten miesiąc ukończyć pokaźną liczbę gier. Parę gier opisywałem już wcześniej, więc zajmę się za jeszcze nieopisywane tytuły:

Assassin's Creed: Ja z serią zabójców od ubisoft-a mam dziwną relacje. Brotherhood był świetny porwał mnie ten XVI wieczny Rzym. Black Flag mnie zmęczył jak Revelution i Bloodlines, swoją bardzo częstą powtarzalnością. Jedynka też kiedyś zaliczała się do tego drugiego grona. Powróciłem po około 10 latach, aby sprawdzić jak teraz przyjmę historię Altaira. Produkcja ma naprawdę świetnie wykonane animacje Altaira. Wspinaczka bardzo przyjemna, a Grafika idealnie wpasowała się w klimat Jerozolimy. Tłum ludzi naprawdę dawał wrażenie, jakbyśmy faktycznie przeżyli podróż w czasie. Za to w grze często na PS3 spadają klatki i posiada chorobę każdego Assassin-a...Powtarzalność. Twórcy chcą, aby gracz został na dłużej. Wieże, aktywności, ale jest to bardzo nudne i powtarzalne. Same zadania główne, składają się właśnie z wykonywania tych powtarzających się aktywności. Muzyka nie pasuję tu, jest strasznie oderwana i nie dodaje nic do klimatu, tej gry. Walka, tak składa się z klikania ciągle i tych samych przycisków (reszty praktycznie się nie używa), ale jednak daję jakiś realizm. Gra nie ma startu do wielu skradankowych, ale także "historycznych" przedstawicieli. Nie mniej grało się nad wyraz przyjemnie.

Killzone: Ukończyłem to jedno z najbardziej znanych IP Sony. Gra miała utrzeć nosa tym, którzy mówili ,,Sony nie stoi fps-ami". Strasznie się zawiodłem. Po fantastyczniej wersji na psp i znienawidzonej przez fanów (która nie była, aż taka zła) Shadow Fall, oczekiwałem więcej po pierwszej odsłonie serii. Grę porównałbym do trzeciej części filmu Starship troopers. Fabuła jest strasznie kiepska. Postacie (oprócz Rico) okropnie zagrane i nieciekawe, a cut-scenki źle nakręcone. Rozgrywka pozostawia wiele do życzenia. Plansze mamy różnorodne, ale wykonanie ich było praktycznie (z kilkoma wyjątkami) podobne. Polegały jedynie na bezmyślnym strzelaniu (z ciekawym systemem dwóch ataków przy prawie każdej broni), przechodząc po linii prostej poziomu. Muzyka była przyzwoita i jakoś wpasowała się w ten wojenny konflikt. Grafika, jak na czasy ps2 nie było źle, ale dla mnie kolory były tak wyblakłe, że z czasem nie mogłem patrzeć bez zmęczenia. Oliwy do ognia dodał "główny boss". Był to jedynie zwykły wróg z gorszym ekwipunkiem , jedynie otoczony wokół Helgast-ami. Niestety gra dla mnie to jedynie słaby fps, z ciekawymi pomysłami i światem gry.

Trochę uporządkowałem sobie mój bałagan growy i miałem zabrać się już za Dragon Age: Początek, ale jakoś się stało, że od kilku tygodni myślałem, czy nie zagrać w inną grę tego samego studia.
Odpaliłem i przepadłem:

Mass Effect: Kiedyś spotkałem się z jej kontynuacją, która na tamten czas nie za bardzo przypadła mi do gustu. Byłem wtedy jaki byłem i wolałem bardziej napakowane akcją gry (z paroma wyjątkami), od spokojniejszej, bogatą w świat i fabułę. Dojrzałem i czasem patrzę z lekkim obrzydzeniem na moich ,,ulubieńców" growych tamtych lat. Stało się jednak, iż do game pass zawitał EA play i seria Mass effect od 1 do niesławnej andromedy pojawiła się w usłudze. Ja bardzo kocham filmy Sci-fi, czy soap opera, więc jak mogłem obojętnie przejść obok jednej z chyba najbardziej znanych soap operowych gier. ME jest drewniany, posiada sztuczny głos bohatera (w angielskiej wersji językowej) i parę innych błędów fabularnych, czy technicznych. Od pierwszych minut wlazłem w ten fantastycznie skonstruowany świat. Nigdy nie miałem tak, aby się przesadnie interesować światem gry. ME pokazał mi jak bardzo gry mogą zaciekawić poza głównym wątkiem fabularnym. Towarzyszy można naprawdę polubić, a każda rasa interesuję ich własną kulturą. Fabuła posiada kilka bolączek w postaci nie sprecyzowanych, czasem podobnych do siebie wyborów dialogowych. A zadania główne są zrobione z klasą, ale już poboczne czasem dają wiele do życzenia. Mimo to angażuje i ciekawi konflikt Shepard-a z Saren-em. Chciałem też pochwalić konsekwencje. Po każdej większej (a nawet czasem mniejszej) misji, zostaniemy nagrodzeni, a nawet zrugani przez naszych przełożonych. Dla mnie naprawdę świetny system i z chęcią chciałbym go zobaczyć w innych
grach (oczywiście czasem jest w innej postaci). Sam Shepard nie jest kolejną nudną postacią z żadna lub zrobioną na kolanie przeszłością. Mogą się pojawić jakieś zadania, czy odniesienia do wybranej przez nas przeszłości. Rozgrywka jak na grę RPG jest strasznie różnorodna. Nawet podobają mi się etapy z pojazdem mako, wiedząc jak skopane ma sterowania. Strzelanie na początku trudno operować, ale z rozwojem postaci i z lepszym wyposażeniem (które na początku wypadało strasznie rzadko) daje dużą zabawę. Muzyka tak bardzo oddaje klimat tej kosmicznej przygody, iż czasem podczas własnej podróży, włączam soundtrack i daje się porwać świetnie wykonanej robocie kompozytora. Mam wielkie nadzieje co do kontynuacji i już nie mogę się doczekać dalszej historii Sheparda i jego załogi.

Przez zakup ps3 zaopatrzyłem się w jednego z pierwszych remaster-ów, które teraz ostatnio zalewają rynek gier.

God of war (2005): Można mnie nazwać staromodny, ale wersja z 2018 roku nie podobała mi się (mimo, iż dałem dosyć wysoką ocenę). Jakoś nie czułem tej magii, ani walka już tak nie poruszała jak w starej trylogii Kratosa. Nigdy w 1 i 2 oraz wstąpienie nie grałem, a mój ps2 nie za bardzo się lubił z gow-em, więc był to jeden z powodów kupienia ps3 .Może gra nie jest tak rewelacyjna jak 3 część, ale God of war to kawał niezwykłej epickości. Mała ilość ekranów ładowania (pojawiły się mi tylko dwa lub trzy), fantastyczni wrogowie (czasem ciekawsi niż 3), czy rewelacyjne animacje Kratosa. Widać, że twórcy czasami nie wiedzą jeszcze jak coś zrobić, albo nie wiedzą jak coś się sprawdzi. Jest tu mniej fabuły względem 3 czy nowego Gow-a, ale rozgrywka jest takfantastyczna, iż zbytnio nie przeszkadza to w miłym odbiorze tej gry. Gow (2005) gra się bardzo płynie, ale czasem występują gwałtowne spadki fps. Muzyka jest świetna. Graficznie jest ładnie patrząc na jaką generacje pierwotnie została wydana.

Też gram ostatnio w Horizon Zero Dawn, jakoś na początku tego roku był w dużej promocji to zaopatrzyłem się w exa Sony:

Horizon Zero Dawn: Z początku było nawet dobrze, historia lekko przypominająca tą z the last of us. Później gra wyrzuca nas w świat... Tu HZD przypomina inne podobne to siebie gry jak i serię far cry od ubisoft. Dużo aktywności, zadań, wytwarzania, ulepszania, wręcz jesteśmy tym zalewani. Ja zbytnio nie lubię czegoś takiego. HZD z czasem mnie nudził...do momentu przybycia do zamku Króla-słońce.Kraina nory była ok, ale nie przypadła mi zbytnio do gustu. Jednak Carja ma fantastyczny klimat i występujące tam maszyny. Jednak największym plusem HZD to grafika i to jak bardzo jest rozwiniętatechnologicznie. Pokazuje, że konsole 8 generacji miały dużo do pokazania pod tym względem.

Ah ten Black... Sam grałem w niego niedawno. Gra szokuje, tym jak bardzo jest rozwinięta technologicznie od nawet dzisiejszych FPS. Jednak mam wrażenie, jakby była wyłącznie technologicznym arcydziełem. Grze najbardziej brakowało większej głębi. Fakt mogliśmy się poczuć jak prawdziwy żołnierz na polu bitwy, nie specjalnie wywyższony, tylko zwykły człowiek w armii. Sceny są rodem z najlepszych filmów akcji. Scena gdzie wchodziliśmy do budynku w pierwszej misji i dym po prostu wypełniał nasz ekran. Przypomniało mi to kultowa scenę z filmu matrix. Niestety Gra dziwnie ucięta w połowie. Jakby chcieli zrobić kontynuacje, ale mogli by jedynie dodać misje lub dwie. A co do samych misji. Czasami są takie jak np. ta z cmentarzyskiem... Mistrzostwo same w sobie. A czasem chciałem żeby był już koniec. Jedną z nich mogę zaliczyć ostatni gułag. Cut-scenki wykonane z prawdziwymi aktorami naprawdę dawały wiele klimatu. Black jak na grę wydaną na ps2, pokonuje wielu innych konkurentów nawet z czasów 7 generacji. Można tylko marzyć, jak mógł wyglądać Black 2.

Tak jak ostatnio postanowiłem, zamierzam się zabrać za odkurzanie moje półki niedokończonych gier. Czeka na mnie wiele gier, a nie chce ciągle nowych zaczynać.

Octopath Traveler: Na poprzednim blogu jeden z użytkowników świetnie opisał plusy i minusy OT. Faktycznie ta fabuła wielu może się nie podobać. Jednak w tej swojej zwykłości, kryje się coś ciekawego.

Dziś na celowniku wybrałem grę kultową, bardzo lubianą i cenioną przez graczy:

Legacy of Kain: Soul Reaver: Czyli druga część dosyć popularnej gry Legacy of Kain Blood Omen. Pierwszą i jedyną odsłonę jaką miałem okazje zagrać jest właśnie omawiany LoK: SR. Jest to moje kolejne podejście do tej właśnie gry. SR został wydany w 1999r. W roku takich hitów jak Resident Evil 3 Nemesis, Silent Hill, czy Final Fantasy 8. Może na dzisiejsze standardy to co napisze zabrzmi śmiesznie, ale historia Raziela ma naprawdę (jak na ps1) dobrą grafikę. Projekt lokacji i barwa kolorów świetnie oddają ten mroczny, gotycki świat. Aktorzy głosowi, to kwintesencja tej gry. Raz jeden z użytkowników napisał, iż dialogi brzmią, jakby były wyjęta prosto ze szekspirowskich powieści. Same postacie i wrogowie są ciekawie zaprojektowani. Walka przypomina mi lekko tę pojawiającą się w serii
The Legend of Zelda. Jest dobra, ale w porównaniu do wcześniej wymienionej zeldy wydaje się jakoś archaiczna i toporna. Jak już o sterowaniu mowa, to era 3D gier na PS1 miały problem z obrotem kamery. Często walczę z kamerą, niż z samymi przeciwnikami. Muzyka w tej grze to poezja. Dodatkowo to fantastyczne intro, ciągle robiące na mnie niezwykłe wrażenie. I teraz przejdę do elementu, wychwalany przez większość graczy LoK SR. Fabuła sam nie wiem co powiedzieć. Skopali według mnie z brakiem napisów. Nie uważam siebie za jakiegoś "Boga" języka angielskiego, ale naprawdę wiele słów rozumiem. Problem leży raczej w stylu dialogów. Postacie używają naprawdę dużo archaizmów i mocno nakładają nacisk na akcent. Ktoś z poza anglojęzycznych krajów, może mieć niemały problem. Więc ujmę to tak, iż nie rozumiem Fabuły LoK SR. Jak przejdę i dalej nic nie zrozumiem, jedyne co mi pozostanie to przeczytanie gdzieś opisu fabuły.
Przez to mam wrażenie, jakbym tracił połowę cieszenia się grą. Nie mniej klimat, muzyka i postacie (i ich fantastyczni aktorzy głosowi) to wisienka na torcie ps1 i pokazuje nowym graczom, iż stare gry nie opierały się wyłącznie na wypasionej grafice, ale mogły zaciekawić fantastycznie skonstruowanym światem.

Jeszcze przy okazji gram w CO-OP jednej z najważniejszych IP Microsoftu:

Gears of War 2: Moje Przypominanie tej serii jest trochę dziwne. Zacząłem sam od 3 cześć jeszcze ogrywając ją na xbox 360. Później dołączyła do mnie osoba, z którą grałem kilka lat temu właśnie w starą trylogie Gears of war. I zaczęliśmy od zremasterowanej pierwszej części. Gow 3 według mnie najsłabszy. Najbardziej napełniony akcją, ale brak już w niej tej różnorodności. Natomiast jedynka była bardziej zróżnicowana od 3, ale także nie brakowało jej akcji i świetnego klimatu. Jedynie można dostrzec, iż tak naprawdę początek czegoś większego. I o to jest 2 według mnie najlepsza z całej starej trylogii. Poprawiła błędy jedynki, nie popełniając tych w trójce.
Czasem bawisz się na maksa, a czasem nawet uronisz łezkę. Ciekaw jestem jak z nowymi odsłonami. Po halo 5 mam naprawdę wielkie obawy.

I tyle było z tego mojego czyszczenia. Zakupiłem nowe gry i wziąłem się najpierw za:

Super Mario 3D World: Ogólnie moje (jak i pewnie 99% osób) pierwsze spotkanie z Mario miałem z kultową wersją z lat 80. Nawet udało mi się ukończyć ten klasyk. Bardzo mi podobał się i uważam go za jedną
z najważniejszych gier z lat 80. Następnie miałem okazję zagrać, w również kultowego Mario 64 i znowu zostałem oczarowany. Gra jest bardzo trudna i zatrzymałem się gdzieś przy środkowej części gry. Zagrałem po wielu latach w nową wersję na 3D, czyli Super Mario 3D Land. Sama w sobie gra była dobra, ale nie czułem tego pochłonięcia. Nie chciało mi się nawet, robić dodatkowych poziomów. Skończyłem i ponownie powróciłem do Mario 64. I znowu poczułem tą dziwną japońsko-włoską energie. Udało mi się prawie ukończyć, ale na końcu już naprawdę jest ciężko. Jeszcze pojawił się wyśmienity Mario Kart 8, ale sama przygoda z platformów-kowym Mario na tamten czas się zatrzymała. Wtedy widziałem nowe edycje starych Mario na Nintendo switch i jakoś ostatecznie przełamałem się. I o to jest.... Super Mario 3D World. Gra mnie pochłonęła totalnie. Przez ostatnie świąteczne dni, właśnie to z tym tytułem spędziłem najwięcej czasu. Każdego dnia przechodzę chociaż po jednym świecie i już czuje smutek zbliżającego się końca. Wszystkie poziomy są unikatowe i odrębne od siebie. Dowolny poziom, jaki wspominam pokazywał klasę samą w sobie. Jedynie mogę tak przyczepić się na siłę do często powtarzającej muzyki, która jest wyśmienita. Na dodatkową uwagę zasługują mini gra z Capitan Toad-em. Cieszę się, iż Nintendo zrobiło osobną grę.

Jakoś ostatnio lubię sobie ogrywać po kolei każdą grę z trylogii lub większej serii. Zabrałem się, więc za:

Battlefield 3: W tym roku co każdy miesiąc (jak na razie) ogrywam po jednym Battlefield. W lutym grałem w ciekawego, ale jedynie dobrego Battlefield Bad Company. W marcu grałem w lepszego młodszego brata Bad Company z dopiskiem 2. A teraz zabrałem się za 3 część pola bitwy. Ogólnie widać, iż ta odsłona chcę się odłamać od cyklu Bad Company. Bardziej futurystyczna muzyka, inny konflikt. To nadal battlefield...polany sosem call of duty.
Grafika jest niesamowita. Robi wrażenie nawet w dzisiejszych czasach. Twarze nie wyglądają na sztuczne, czy jakby były polane jakimś nabłyszczaczem. Fabuła jest nawet dobra, a sposób narracji przypomina mi ten z opisywanego przez Square Black-a. Gameplay jest dobry jednak Bad Company był bardziej "odjazdowy". Postacie, także dają wiele do życzenia. W BC2, a nawet w 1 mogłeś polubić każdego bohatera. A nawet poczuć się częścią złej kompanii. Tu mamy postacie, które są takimi nudnymi chłopcami Ameryki, walczący za swój kraj. Może daje to jakiś realizm, czy poczucie "pola bitwy", ale za to nie ma za grosz ciekawości.

Dobrze, więc skorzystam z propozycji Square-a i dołączę do tego ''rytuału'' komentowania. Wiem, spóźniłem się, jednak Twoje "wezwanie" nie chciało się połączyć z moim świata. Ostatecznie się udało.

Sam temat związany z zamknięciem sklepów Sony (Na psp,ps3,ps vita), który opisywałeś wyżej niestety okazał się prawdą.
Na szczęście jeśli dobrze rozumiem trofea, jak i późniejsza instalacja gier zakupionych wcześniej jest nadal dostępna.

Co do samego Dragon Age. Moją przygodę rozpocząłem od tej "znienawidzonej" dwójki. I pamiętam, że nawet podobała mi się. Jednak coś musiało być na rzeczy,
gdyż tytułu nie ukończyłem. Wtedy jakoś niedługo od dwójki, zagrałem w tą "wydmuszkę", czyli trójkę. I z początku byłem w wielki szoku. Do pewnego momentu, gdy dostaliśmy
więcej "swobody". Niby tytuł wielki, obszerny, ale był jakiś mdły, strasznie nudny i powtarzalny.
Może z oceną lekko przesadziłem, ale było zdenerwowany podczas jej ostateczniej oceny. Nigdy natomiast nie miałem okazji zagrać w jej pierwszą odsłonę.
Jakoś rok temu, jeden z moich znajomych zakupił całą trylogię DA i tak sobie ją przechodził.
I tak pewnego razu rozmawialiśmy i powiedział mi ,,nie gadaj, kupuj!". Próbował mnie zachęcić. Pokazywał mi swoją rozgrywkę, ja sam oglądałem filmiki na youtube i jakoś się obawiałem.
Wyglądała drewniane i archaicznie nawet jak na swoją datę premiery.
Razem z połączeniem EA Play z Game pass widziałem całą trylogie DA. Zainstalowałem DA:O i pomyślałem ,,chyba cofnę się w czasie i przyniosę dawnemu sobie DA:O, żebym nie popełnił tego samego błędu". Ku mojemu zdziwieniu wyglądała miejscami lepiej,
niż jej najnowsza odsłona.
I tak czeka w bibliotece. I teraz jak czytam twój wpis znowu pomyślałem to co wcześniej. Najpierw myślę, iż lekko poukładam mój stos odpalonych gier, a wtedy zabiorę się za tego Dragon Age Origins.
Szkoda tylko, iż niby gra jest po polsku, ale jednak nie jest (oczywiście w wersji udostępnionej w game pass)

Aktualnie u mnie przeleciało, naprawdę wiele dobrych gier i w końcu te upragnione jrpg.

Trzeba przyznać, iż Game pass podaje parę świetnych japońskich tytułów. Jednym z nich zaliczam
ogrywany aktualnie przeze mnie:

Octopath Traveler: Gra twórcy np. (dla mnie bardzo ceniona gra) Final Fantasy 3 (w wersji na psp).
Tu twórca zaimplementował inny klimat i oprawę graficzna. Grafika jest piękna. Gra idealnie miesza
2D z 3D i oprawą pixel art. A klimat można uznać, iż każda z 8 postaci posiada swój własny unikalny styl.
Jak już o postaciach mowa, ten system dzielenia fabuły na postacie jest początkowo dziwnym pomysłem, ale z czasem
uświadamiasz jak bardzo możesz się z daną postacią zżyć. No właśnie, sama Fabuła jest ukierunkowana bardziej w stronę postaci, niż ogólnie.
Rozwiązujemy problemy, które uderzają w główne postacie.
Bardzo podoba mi się jak twórcy zaimplementowali, różnorodność danej postaci. Mogę nawet uznać, iż H'aanit gra się inaczej, niż np. Cyrusem.
Głosy są na dobrym poziomie, wyłącznie dobrym. Nie ma tu żadnego efektu "WOW". Mam wrażenie, jakby wyłącznie czytali podany im tekst.
Jednym z czynników budowania tego pięknego, lecz surowego świata (oprócz wspomnianej wyżej fabuły), oddaje
towarzysząca podczas ogrywania tytułu muzyka. Ścieżka dźwiękowa, podobnie jak w Dragon Quest 7. Powtarza się, ba nawet słowo powtarza, to za mało.
Jednak Yasunori Nishiki (kompozytor do OT) stworzył tak piękne utwory, iż ta pętla muzyczna wcale nie przeszkadza. Nawet chwilami odkładam kontroler, by wsłuchać się w to co stworzył Pan Yasunori.
Teraz przyszła kolej na opis systemu walki. Jestem graczem, który wychował się na 7 i 8 generacji konsol. Nigdy jakoś zbytnio nie szalałem za jrpg, a tym bardziej za
grami turowymi. Dopiero niedawno zacząłem rozumieć idee gier turowych, a raczej przyzwyczajać się do tego stylu. OT ma walkę fantastyczną. Dużo trzeba planować i tworzyć strategię na czyhających na
nas boss-ów.
Na razie za mną 12h i w sumie do dwóch rzeczy mogę się przyczepić. Wyżej opisywany japońskie głosy, które mogłyby być lepsze (Może mam zbyt wysokie wymagania po Yakuza Zero?). Rozpisywałem się
na temat fabuły. Chwaliłem ją, ale mam wrażenie, że gra może spaść z tonu.
Niemniej tytuł jest świetny i każdy fan jrpg, a tym bardziej gier turowych powinien się tym tytułem zainteresować.

Ciekawy rok jeśli chodzi o gry. W tym roku zdobyłem Xbox-a i sławnego game pass. Pół roku spędziłem właśnie z nim.

Bayonetta 2
Dishonored 2
Half life
God of war 2018
Detroit Become Human
Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty
Bioshock
Onimusha: Warlords
Okami
Prince of persia Warrior Within
Prince of persia The Two Thrones
Metro 2033 Redux
Night Call
Dead Cells
Waste of Death
Mortal kombat X
Soulcalibur VI
Metal Gear Solid 3: Snake Eater
Sword art Online: Fatal Bullet
Doom eternal
Hellblade:Senua’s Sacrifice
Carrion
Felix the Reaper
Brutal Legend
Five Night at Freddy
Kirby: Triple Deluxe
Red Faction 2
Aragami
Burnout Paradise Remastered
Grim Fandago Remastered
Crysis
The Outer worlds
Tacoma
AfterParty
Fractured Minds
What remains of edith finch
It lurks below
Wasteland 2
Spyro 1 Remastered
Death stranding

Postanowiłem zrobić takie małe zestawienie gier roku, które grałem w tym roku.

Gra roku:
Metal Gear solid 2:
Uważana ja również za najlepsza cześć. Świetna fabuła, która na końcu trzyma w niepewności. Gameplay z 1 części, lecz bardziej rozwinięty. Muzyka piękna, ale o tym później. Postacie bardzo mi się podobały.

Najładniejsza oprawa artystyczna:
Okami:
Szkoda, iż firma już nie istnieje. Grałem na ps2 i ze szokiem przyglądałem się jej artystyczności. Gra nie jest idealna, ale dla samej oprawy warto zagrać.

Najlepsze studio:
Double fine studio:
Grałem w 3 gry tego studia. Każda z nich była bardzo oryginalna, z humorem, świetna muzyka. Z zaciekawieniem czekam na ich nowa grę, i już nie mogę się doczekać, aby zagrać w kolejna ich grę.

Najlepszy RPG:
Sword art Online: Fatal bullet:
Tytuł nie jest Zbytnio dopracowany. Jednak doceniam go za ich prace i pomysły. Tylko pomyśleć co by się stało, gdyby mieli więcej pieniędzy.

Najbardziej wyczekiwany tytuł:
Resident Evil Village: A to za sprawa RE7. Tak bardzo mi się spodobał, iż bardzo czekam na 8 część

Najlepsza postać:
Senua: Bardzo rozwinięta, świetnie zagrana postać. Bardzo czekam na jej występ w 2 odsłonię Hellblade.

Najlepsza ścieżka dźwiękowa:
Grin Fandago: Piękna muzyka, bardzo pasująca do klimatu i samej gry. Jestem zdziwiony jak double fine dobiera muzyke do swoich gier.

Najlepsza fabuła:
Metal Gear Solid 2: zgaszone światła, sam w pokoju, a tu postacie mówią aby wyłączył grę, bo zepsuje sobie oczy. Wyłączyłem i chyba nic ciekawego się nie wydarzyło. Nie mniej, fabuła jest świetna. Dostajesz trochę ogromu informacji, ale jak poukładana sobie to w głowie plus na koniec dużo się wyjaśnia, to naprawdę można poczuć jaka ta gra ma ciekawa historie.

Najlepszy dzwiek:
Doom Eternal: Ten dzwiek broni. Piękne doświadczenie.

Najlepsza gra na Xbox One:
Grin Fandago Remastered: Wiem jest gra multiplatformową, jednak double fine należy do xboxa teraz plus grałem na Xone, wiec postanowiłem właśnie wybrać ten tytuł.
Gra z unikalnym pomysłem na świat, w którym chciałbyś być dalej. Może w jakiś sposób wznowią ten tytuł.

Najlepsza gra na PS4:
Spyro 1 Remastered: Platyne wbiłem, gdyż tak bardzo nie chciałem od tej gry odejść. Duch gier z psx wisi nad tym tytułem.

Najlepsza gra na PS2
Metal Gear Solid 2: Gra może już jest trochę archaiczna, ale na pewno należy zagrać w ten tytuł na Ps2.

Najlepsza gra na Xbox 360:
Brutal Legend: Nie powtarzalny klimat. Metal! znaczy muzyka, tak świetnie oddaje klimat gry, iż nic tylko czekać a kozę kiedyś nadąży się czas w której będzie BL2.

Najlepsza gra Indie:
Hellblade: Świetna ciężka historia. Która według mnie wygrywa z Jedynie bardzo dobrym God of War 2018 roku. Walka pełna dynamiki, i ciekawe zagadki. Aż dziw iż jest to (a raczej był) tytuł Indie.

Najlepsza strzelanka
Doom eternal: w końcu czuje tutaj to czym nowy doom powinnien być. Pełna rozwałki i dynamiki.

Najlepsza gra akcji
Hellblade: Przez fanatastyczny system walki.

Najlepszy Reżyser
Tim schafer: Za to jakie światy stworzył.

Największe zaksoncznie
Sword art online Fatal Bullet: Myślałem, iż raczej dam go do najgorszej gry roku, a tu zaskoczenie.

Największy zawód
God of war: Może dlatego ze bardzo cenie sobie stara trylogie? Sam nie wiem. Jakoś walka niby rozwinięta, ale bez żadnego polotu. Walki z bossem, to może z jednym przypominał starego Gow. Jednak widać, iż bardziej skupili się tu na historii i postaciach.

Najgorsza gra roku:
Hello neighboor: grafika rozmyta, tekstury nie wyraźnie, dziwne SI, gra strasznie zbagowana, zagadki dziwne, sterowanie toporne. Chyba więcej wad nie trzeba wymieniać.

Najlepszy utwór:
Metal Gear Solid 2 can't say goodbye to yesterday: Kojima dał go w świetnym momencie. Pięknie zakończył cała historie gry.

Najlepszy klimat:
Brutal legend: Metal!! Więcej dopisać nie trzeba.

Zaskakujący tydzień. Ledwo go rozpocząłem a zagrałem w naprawdę świetne gry. Każda z nich wchłonęły mnie w ich świat.

Ikenfell (Xbox One): Widać w tej grze dużo inspiracji starszymi produkcjami, nowymi cenionymi grami RPG, a nawet filmami. System walki przypominający ten z drugiej odsłony South Park zmieszany z FF, eksploracja świata przypominająca mi trochę undertale, Tytułowy Szkoła Ikenfell przypomina znaną szkołę Z Harrego Pottera ”Hogwart”. Można tu znaleźć dużo innych inspiracji. Ikenfell jest jak dla mnie, takim magicznym eliksirem. Zmieszane są tam przeróżne, odmienne od siebie surowce, który nadają jego użyteczność. Gra na pierwszy rzut oka wyglada na coś, co mogło być nazywaną ,,grą dla dziewczynek’’. Teoretycznie tak jest. Grafika niby pikselowe, ale widać (Np w portretach) wzorowanie się animacjami dla dziewczyn. Kolorów jest tu mnóstwo, co jest dobrym pomysł wprowadzającym w ten świat. Muzyka jest bardzo spokojna, aby gracz w czuł się w ten magiczny świat. Fabuła jest prosta, jednak jej zadaniem jest w wprowadzenie w świat gry. W Ikenfell największym plusem jest świat i jak twórcy chcą żebyś się w niego wciągnął. Walki są wykonane dobrze. Mamy tutaj ”rytm” jak z Mario And Luigi: Dream Team. Musimy w odpowiedni momencie kliknąć przycisk (w moim przypadku) ”A” i jeśli dobrze to zrobimy przeciwnicy otrzymują większe obrażenie. Podoba mi się, iż w grze znajduje się pole (znane Np z south park 2) po którym postacie mogą poruszać się. Dzięki niemu, można czasem utworzyć użyteczna taktykę. W czasie gry jedynie przeszkadzały mi parę drobny błędów fabularnych i częste dziwne reakcje postaci. Często różne postacie z którymi rozmawiamy zaczną się czerwienić, cieszyć o tak naprawdę niczym. Dla przykładu: Ktoś zwróci innej osobie uwagę i za każdym razem ta osoba albo musi się zaczerwienia albo cieszyć. I praktycznie każda osoba tak ma. Oprócz głównej bohaterki (albo nie zauważyłem). Jej reakcje są wykonane świetnie. Czasem są tylko delikatne zmiany np. brwi, układu oka, a daje jej niesamowitego charakteru. Mam nadzieje, iż magia tej gry zawsze będzie w Ikenfell za mną podróżować.

Hellblade (Xbox One): Czym dalej tym lepiej. Gra ma naprawdę świetne momenty. A z czasem jest ich co raz to więcej. Zagadki, zaczynają się już urozmaicać. Walka dalej efektowna, jednak są etapy po walce rownież, posiadające rozmach i efektowność. Gra w ciekawy sposób zasłania spadki budżetu. Co raz bardziej mniej ich widzę lub może się do nich już przyzwyczajam. Muzyka tez zaczyna dostać tempa, a w moim ulubionym momencie zgrała się świetnie. Mitologia jest ukazana świetnie. Jakoś lepiej się czuje w tym świecie niż stworzonym przez twórców nowej odsłony God of war.

W tym tygodniu rozpoczynam już bardziej horrorowe gry. Spróbowałem, więc niegdyś bardzo znanej i uwielbianej chyba najbardziej przez osób teorii:

Five night’s at Freddy (Xbox One): Z ta seria zetknąłem się przez YouTube, a później chyba w 3 albo 4 części grałem jedynie 1-2 noce. Raz przez znudzenie, a raz przez trudność ukończenia. Zagrałem ponownie i jedynka jest jak na razie (4noc) bardzo łatwa. Jedynym utrudnieniem jest bateria. Trzy razy pod rząd wygrałem w czasie wyłączonej baterii i odliczaniu do śmierci. Grafika w tej grze jest słaba. Sam wygląd nie jest zły, ma swój styl. Jednak jak przekręcały obrazem ma się wrażenie jakby wszystko było ze sobą zlepione. A ściany zachowują się jak wprost wyjęte z oryginalnego Duke nukem 3D. Strach bardziej czuć tylko i wyłącznie jak wiesz, ze zaraz przegrasz i musisz od nowa to zrobić. Jednak chyba już się uodporniłem na jumpscary z fnaf.

Przeczytałem bardzo ciekawy artykułu na temat serii Tales of autorstwa Yuri-ego. Przekonał mnie, aby szybciej w Vesperia zagrał.

Tales of Vesperia (Xbox One): Wiedziałem, że parę elementów, które fanowi się podobają lub nie przeszkadzają mogą do mnie nie trawić. Tekst oczywiście był napisany ,,fanowsko’’, jednak nie wciskał czegoś na siłe. Napisał to co mu się najbardziej podoba i o czym inni piszą. Ja jak na razie mam troszkę inne zdanie. Opening już zobaczyłem przed odpaleniem gry. Dla mnie wersja angielska niż japońska bardziej trafia wokalem. W Obu językach op i tak mocno potrafi wejść w głowę. Graficznie gra wyglada lepiej niż nowe części Tales of jakie widziałem na np. Youtubie. A to wszystko za sprawa (przypominający studio ghibli) stylu kreski. Tekstury ładniejsze przez remaster, więc nie wiem jak w standardowej wersji to wyglądało. Fabuła prosta, jednak ma w sobie coś co przyciąga. W Świecie też widać dobre wykonanie. Z Bohaterami jest różnie. Główny bohater to przykład jak powinno się robić postacie, którymi się gra. Jednak jedna kobieca postać strasznie mnie irytuje. Muzyka zazwyczaj jest dobra, ale podczas bitw brzmi jakby żywcem wyjęta z dragon ball. Jednak są dwie mniej lub bardziej dobijające minusy. Błędów logicznych jest dosyć sporo. Od gościa który wychodzi z więzienia mający na pasie miecz (nie, nie był to strażnik) do dziwnych zachowań bohaterów sprzecznych z początkowym zamiarem. A drugim błędem jest walka. Najbardziej dobija mnie właśnie to. Jest strasznie toporna, a system obrony jest bardzo dziwny. Wyglada to trochę jakby pomieszali wygląd turowej walki ze stylem walki w czasie rzeczywistym. Spróbuje dać trochę więcej szansy, gdyż widzę potencjał w tym tytule. A czasem bywa tak, iż po prostu trzeba się przyzwyczaić (Np brak obrotu kamery).
Edit: jest to Ciąg dalszy do wpisu o Tales of Vesperia, gdyż chce dopisać i poprawić pare spraw. Walkę powoli już rozumiem i zaczyna mi się już podobać. Gra ma swój styl do którego trzeba się przyzwyczaić. A Błędy fabularne, zaczynam jakoś wytłumaczyć. Zauważyłem jednak, iż tak naprawdę był tylko jeden. Ta postać specjalnie została tak skonstruowana, żeby gracz sobie myślał „naprawdę?”. Do TOV trzeba się przyzwyczaić. Jednak jeśli uda ci się to zrobić, dostaniesz kawał naprawdę świetnej gry.

Już jakiś czas tutaj nie bywałem. Ukończyłem trochę pokaźna liczbę gier, ale ciężko chyba byłoby je zmieścić w jednym poście. Wiec wybrałem te, o których chciałem napisać.

Metal Gear Solid 3 HD Edition (Xbox One): Po ukończeniu 3 części jednej z mojej ulubionej serii. Zdałem sobie sprawę, iż lekko druga odsłona bardziej mi się podobała. Gameplayowo MGS3 przebija niemal produkcje z (jeszcze) obecnej generacji. Muzyka (jak to zawsze w MGS) jest wykonana fantastycznie. A The Boss to jedna z moich ulubionych postaci. Jednak Fabuła w MGS3 jest bardziej przystępna niż w poprzedniej części. A (jak chyba nie wielu osób) uwielbiałem tą dziwna i pogmatwaną Fabule MGS2.

Sword Art Online: Fatal Bullet (Xbox One): Moje największe zaskoczenie tego roku gier, w które grałem. Kiedyś grałem w wersje trail. Jednak wtedy wydawała mi się jaka zbyt pusta. Pobrałem już pełna wersje i przed włączeniem oczekiwałem crapa. Jednak naprawdę się zaskoczyłem. Nie taka zła fabuła, gameplay z ciekawymi pomysłami. Jedynie muzyka mi nie pasowała i widać tu trochę mało ogrzanego budżetu. Szkoda widać było jeszcze większy potencjał, skrywany za niskim budżetem.

What remains of Edith Finch (Xbox One): Bardzo dużo osób wychwalali ten tytuł. Z początku nie chciałem wcale w niego grać. Przymusiłem się...i bardzo dobrze. Gra jest rewelacyjna. Posiada bardzo ciekawe zrealizowane pomysł, a motyw z napisami to strzał w dziesiątkę. Tylko widać spadki klatek i gra jest za krótka. Wydaje mi się, że miała dosyć materiału by ja rozwinąć.

Pojawił się październik, więc zabrałem się za parę gier w ’’mrocznym, lub strasznym’’ klimacie.

Doom eternal (Xbox One): Doom z 2016 nie za bardzo mi się podobał. Nie czułem ducha pierwszych odsłon. Gra także była jak dla mnie powolna. Przybyła kontynuacja I pokazała jaki nowy doom powinnien być. Jedyne moje zażalenia to początek i koniec gry. Widać tu jakby nie wiedzieli jak to rozpocząć i zakończyć.

Hellblade (Xbox One): Może zostanę zlinczowany, ale nowy gow nie podobał mi się. Był to nawet dobry tytuł, ale najgorszy z serii. Sięgnąłem po Hellblade, gdyż gry praktycznej są podobne do siebie. Pod katem gameplayu podoba mi się bardziej (oprócz powtarzalnych zagadek). Widać tutaj czasami cięcia budżetowe, ale myśle ze druga cześć wyeliminuje ten problem. Brakuje mi tu lepszej muzyki. Nowy God of war miał właśnie rewelacyjna muzykę (jak zawsze). Będę grał dalej, to może się poprawi pod tym kątem.

Carrion (Xbox One): Solidnie wykonana gra. Nie jest to może jakaś perełka, ale otrzymali temat i zrealizowali go świetnie. Czasami gra powoduje nudę. Najbardziej nie podobało mi się, iż czasem musieliśmy łazić po tej placówce, a tak naprawę nie wiedzieliśmy gdzie iść.

Kirby Triple Deluxe (3DS): uwielbiam gry Nintendo. Jak widzę ich gry to w sumie można oczekiwać znowu ten sam tytuł. Gdy się w nie zagra, wchłania cię na kilka dobry godzin. Boje się tylko, iż gra będzie bardzo krótka.

Afterparty (Xbox One): Oczekiwałem tej gry od pierwszym zapowiedzi. Ciekawił mnie pomysł jaki twórcy sobie wybrali. Ostatecznie się zawiodłem. Myślałem, iż będzie to gra w stylu Brutal Legend (o którym niżej), albo Deadpool. W tych grach wszystko bylo, na luzie. Nie chciały pokazywać jakiś mądrych myśli, tylko dać nam odpocząć od właśnie takich tytułów. A AfterParty chce być niby na luzie, ale jednak wybierać trudne tematy, co często powoduje dialogi o niczym.

Tacoma (Xbox One): Dużo osób mówiło o niej jako ,,ukryty diament Game pass’’. Dostałem nudna historie, nawet nie wiem czy została zakończona. Myślałem, iż będzie to trochę taki portal od valve. A dostałem kolejny symulator chodzenia niczym się nie wyróżniający. Jednak myśle iż gra by się najlepiej sprawdziła pod VR, gdyż ma wiele elementów stworzone akurat pod ten styl.

Hello neighbour (Xbox One): Grałem przed tym w jej multipalyerowa wersje, na której bawiłem się wyśmienicie (jednak posiada słabe wsparcie tytułu). Jej fabularna Wersja to mój kandydat na najgorsza grę jaka w tym roku grałem. Nic tam nie działa. Zagadka mi się zepsuła przez co nie ukończyłem gry. A gra jest tak słabo zoptymalizowana, iż po rzuceniem bochenkiem chleba zacięło mi cała grę i wyrzuciło do menu konsoli.

Brutal legend (Xbox One): Na taka grę czekałem. Muzyka, klimat, humor dla tego powinno się ja ukończyć. Z gameplay-em jest różnie. Gra jest dosyć trudna, ale także toporna. Końcówka gry zwiastuje następna część, jednak nie wiem czy się jej doczekam. Nie mniej będę miło wspominał ten tytuł.

Pathologic 2 (Xbox One): Gra z bardzo ciekawym światem. Ze słaba optymalizacja. Gra działa na xbox-ie chyba w 5 klatkach na sekunde, a ładowania co kilka kroków zniechęca mnie do jego grania. Szkoda gdyż bardzo dużo oczekiwałem po nim.

Wasteland 2 Director’s Cut: Chciałem zagrać bardzo w ten tytuł. Jednak po Tormencie zrozumiałem, iż takie gry nie są dla mnie. Dałem jednak szanse. Jest lepiej (dialogi to mistrzostwo), jednak dalej często dla mnie wieje nuda.

Myśle, że po listopadzie wezmę się za zaległe RPG. Pojawił się w game pass Tales of Vesperia, więc w końcu zetknę się z którąś z odsłon serii Tales of.

W sumie muszę napisać, że po poprzednim WCGWW bałem się, że może już nie będzie kolejnego bloga. A tu taka mała niespodzianka. Co do samego bloga to gratuluje zakupu! Sam ostatnio myślałem nad kupnem nowego xbox-a, ale w sumie jeszcze trochę poczekam i wpierw uzbieram gry na poprzednie.

Szczerze na razie ,,męczę się" z nowym Gow-em, ale również trochę wkroczyłem w świat VN. W sumie też już zaopatrzyłem się w JRPG, więc moje postanowienie nowo roczne jednak chyba wejdzie w życie.

God of War (PS4) (20h) (Kontynuowane): Ten czas jest w sumie na oko, ale jedyne co wiem to, że już powoli zbliżam się do końca. I już mogę trochę, więcej napisać o nowym gow-ie. Ale od początku. Jak pokazywali pierwsze gameplay-e gow-a, szczerze można powiedzieć, że zachowywałem się jak typowy hejter, a to że kamera inna itd. I w sumie później jak już pojawiły się recenzje, to moje obawy troszkę spadły, ale dalej parę jeszcze były w mojej głowie. Aż jak zagrałem. No pierwsze myśli, aż tak źle? Jednak z czasem dokładnie chyba połowa gry, zaczynam już powoli wyczuwać gow-a w gow-ie. Nadal uważam, że 3 jest najlepsza, ale w sumie oczekuje 2 części nowej serii Gow. Czuje, że w następnej mogą poczuć się jeszcze bardziej pewniej. Teraz trochę nie mogę do niego powrócić, ale po prostu jakoś musiałem zrobić odpoczynek od trybu single-player. moje oczekiwania 9.0/10.

I w sumie w czasie grania pomyślałem sobie, że czas wkręcić się w świat VN. Tylko, żeby sprawdzić, czy w ogóle ten gatunek gier jest dla mnie, spróbowałem darmowych gier VN. I tak natknąłem się w itch.io na grę (którą w sumie miałem w bibliotece) ,,The Doll Shop". I dowiedziałem się dużo rzeczy. Wiem, że jest to gatunek dla mnie, coś co w sumie szukałem, ale jednak trzeba go umieć robić. TDS miało ciekawą, lecz prostą fabułę. I sam klimat i też fabuła, przywodzi na myśl coś smutnego. Jednak, za bardzo nie poznałem bohaterów, żeby ich jakoś mi ich brakowało. Ich poprzednie historię są strasznie spłycone, a system wyborów działa tylko na końcu. Jednak daje tej grze 7.0/10. Kreska dużo robiła na to, aby dać wyższą ocenę.

Miłego tygodnia życzę.

Czy czekam na ps5? W sumie nie. Z jednej strony konsola ma być niby o wiele mocniejsza od ps4 i ma mieć te całe rtx itd. Jednak z drugiej strony...no w porównaniu do ps3, gdy nadchodziła premiera ps4 to trochę lat minęło, a teraz kiedy pojawia się ps5 to wydaje mi się, że trochę za szybko, ale to moje zdanie więc może tylko mi się tak wydaje ;)

No teraz mnie aż prawie namówiłeś do kupna KH3, ale trochę czasu minie zanim ją zapewne kupię, bo muszę nadrobić straty czyli ukończyć 2 poprzednie części tej serii.

A i jeszcze jedno. Czy Square enix po prostu tylko wydało Nier, czy też coś tam pomógł?

w sumie grałem tydzień temu może z 1h w coś i nie znalazłem nawet czasu, by napisać komentarz pod poprzednim blogiem. Jednak udało mi się w tym tygodniu usiąść do gry więcej niż 1h.

The Last of Us Remastered (PS4) (8h) (kontynuowana): Pisałem, wcześniej, że TLoU jest najlepszą grą o wirusie, ale zapomniałem o serii Resident Evil. Rozpisywałem się jaka ta gra jest świetna i w ogóle. Ale każda gra ma jakiś błąd, który przeszkadza, mniej, bardziej, wcale lub nawet go nie zauważysz. Niestety TLoU ma błąd który przeszkadza bardziej. Jest to jeden błąd, ale ostatnio co raz bardziej się pojawia. Sztuczna Inteligencja. I nie mówię tu tylko o kompanach. Przeciwnicy także wykazują się ''inteligencją''. Jednak, dalej uważam ta grę za to za co ją uważam oraz czekam z niecierpliwością na 2. I muszę przyznać, że nie żałuje postawienia Ellie jako główną bohaterkę, ponieważ zaczynam po tym 2 czy 3 (nie pamiętam teraz) podejściu ją lubić. Więc na razie 9.5/10.

Grand Theft Auto: San Andreas (PC) (4h) (kontynuowana): Muszę przyznać...jestem zdziwiony. Znaczy w połowię. No bo już od jakiegoś czasu wiem, że Rockstar jest jednym z tych którzy ich gry nawet gdy mają kilka albo nawet kilkanaście lat to i tak są grywalne. Jednak Seria która raczej wydawała mi się, że z części na część usprawniają to co kiedyś zrobili i dodają nowe dodatki, to jednak byłem w błędzie. Gta:Sa jest nadal tak samo grywalne jak w czasie jej premiery. Wiadomo, że pod pewnymi względami się zestarzała (np.grafika), ale dalej potrafi przyciągnąć do siebie na wiele godzin. Dla mnie nadal 9.5/10.

Cozy (PC) (45min) (skończona): Gra bardzo krótka. Można ukończyć ją nawet w 5 min. Trochę zmarnowany potencjał. Na plus na pewno: klimatyczna grafika i ciekawa rozgrywka. Na minus: za mało scen w których gra próbuje nas przestraszyć ( są tylko 2), zbyt krótka, brak zapisu gry (musisz próbować od nowa jeśli wyłączysz grę lub się coś podobnego stanie), zakończenie. Dla mnie takie słabe 7.0/10.

My little Blacksmith shop (PC) (5h) (zatrzymana): Tytuł gry dla mnie jest słaby (XD). Jednak na szczęście sama gra nie jest. Ma trochę bugów, ale jeśli spojrzy się ile można tu robić, no to naprawdę szanuję wysiłek. I na dodatek ma być tryb multiplayer. Jestem ciekaw tego trybu. Dla mnie 8.5/10.

Grałem także w Bayonetta 2, ale może z 20-30min. Więc nie napisze nic. Poczekam aż ukończę TLoU i nie wciągnie mnie znowu, wtedy na pewno wezmę się za nią.

Miłego tygodnia życzę.

Powróciłem znów. Trochę rzeczy miałem na głowie, ale już mogę z powrotem wejść w świat gracza.

Grałem kiedyś w pierwszego Dead Space. Nigdy nie ukończyłem jej, ale bardziej ze zapomnienia. Grę bardzo polubiłem, a gdy usłyszałem o 3 której miał być ''co-op'' to strasznie się ucieszyłem. Tak...myślałem, że będzie to kanapowy co-op. I ostatecznie gry nie kupiłem.

powróciłem do konsol (nareszcie) jednak PC nie zostawiłem.

Alan Wake (PC) (14h) (porzucona): próbowałem już grać na spokojnie. czytać, oglądać wszystko. Ale gra jest nudna. Przestałem w nią grać...jak bossem był kombajn.Moja ocena 5.0/10.

The Last of Us Remastered (PS4) (4h) (kontynuowana): Dalej lecę z tą produkcją. Trudny poziom jest...trudny bardzo xD. Jestem szczęśliwy, że w 2 powróci Joel. Teraz czekam na tą produkcję. moja ocena chwilowa 10/10.

Celeste (PC) (1-2h) (kontynuowana): Tak, zagrałem przez autora bloga. I jest to bardziej gra...która jest skierowana to pewnej grupy graczy. Graczy, którzy lubią stare gry i lubią jak im nerwy puszczają. Gra ma jeden bolący błąd, który da się naprawić...sterowanie. sterowanie padem myślę, że nie jest złe, ale na klawiaturze... chyba zależy dla kogo. Jednak gra ma ciekawy świat i...rozgrywkę. Moja ocena chwilowa 7.0/10.

Total War: Warhammer (PC) (11h) (kontynuowana): Gra nie należy do łatwych. Dużo trzeba nauczyć się o rasie naszej jak i przeciwnika. nie mam jak na razie żadnych problemów z tą grą. Jednak ocenę na tą chwilę dam 9.0/10.

Fallout New Vegas (PC) (6h) (kontynuowana): Dawno grałem w nią jednak zapomniałem o niej napisać. Więc tak. Podoba mi się ten lekko westernowski klimat. Jest inny od swoich poprzedników. Ale jednak muszę dalej zagrać. Bo na razie gra bardzo dobra ale tylko bardzo dobra. nic więcej. Moja ocena chwilowa 8.0/10.

The Ultimate Doom + Hell Forged (PC) (2h) (kontynuowane): Nie dawno znalazłem moda przez czytelnika tego bloga. I jest rewelacyjny. Bronie zrobione są z klasą, a mapa również daje świetny klimat. Na razie 9.0/10

The Ultimate Doom + Sigil (PC) (2h) (kontynuowane): Nie wiem co napisać. Z jednej strony dobre mapy, a z drugiej okropne. 1 poziom świetny. Wiem, że może nie tańczymy tam jakoś mocno, ale da się. Jednak poziom jest dobrze zrobiony. Ten pomysł z otwieraniem przejścia na plus. Muzyka w 1 poziomie też na plus. i wtedy 2 poziom...to nie doom. Przeciwnicy wszędzie i nigdzie. I te przejścia. Muzyka też tak może być w tym poziomie. I jest 3 poziom. Znów świetny pomysłowy. I wchodzi 4. dziwny nudny nie wiadomo gdzie iść. I na tym poziomie się zatrzymałem. Daje Sigil na tą chwilę 7.5/10

Zacząłem później poszukiwać czegoś co będzie inne, niż gry ''podobne'' do PS4. Czegoś co na konsoli nie znajdę. I znalazłem dość popularną stronkę z grami darmowymi jak i płatnymi. Itch.io. I muszę przyznać, że ciekawe gry są tam przez osoby nie znane światu.

Cozy (PC) (30min-1h) (kontynuowane): Ciekawa gra wzorowana na stare gry point and click z klimatem horroru. Jedyne co mi tu przeszkadza...nie ma save. Dlatego grając w tą grę, musisz wiedzieć, że nic ci nie przeszkodzi. Nawet raz wyłączyło mi grę przez moją nie obecność. Na razie mocne 9.0/10.

Też było więcej gier, ale to na później. Na pewno w tamte jeszcze zagram.

wiem że dużo tu gier z PC ale też trochę grałem sieciowych na PS4. Ale nie będę o tym pisał.

Miłego tygodnia życzę wam wszystkim ;)

Jeśli przeglądasz tytuły z 2019 roku, to polecam anime Dororo

Nie bój się square, Wątek Amane też będzie miał w sobie jedną scenę erotyczną ;)

Chciałem Ostatnio Zagrać w The Last of Us po raz kolejny, jednak nie udało mi się tego zrobić.

The Legend of Zelda: A Link Between World's (3DS) (14-30h) (skończone): No muszę napisać, że gra mnie zszokowała. Końcówka była świetna. Boss był wymagający i również zostawili parę smaczków na koniec. I nie przedłużali niepotrzebnie gry jak to miało (według mnie) miejsce w Wind Waker. I teraz z całego serca uznaję ją (jak na razie xD) za najlepszą grę z serii "The Legend of Zelda'' w jaką grałem. Moja ocena 10/10.

Alan Wake (PC) (8h) (kontynuowana): Poprzednio narzekałem w Alan Wake, że gra nie jest straszna. A już rozumiem o co chodzi. Po prostu grający ma dostać...PARANOI JAK WIDZI TYCH DRWALI. A teraz serio. Pytam się kto pomyślał, aby jako wrogów dać drwali, albo rosyjskich drwali z sierpami... gra nadal nie jest straszna, strzelanie do jakaś masakra, jedyne co ratuje to pomysł i fabuła, która niestety jak na razie nie idzie w ogóle do przodu. Tylko chodzę po tym lesie i strzelam do...drwali. Chciałem trochę dać większą chwilową ocenę, ale większej niż ta co zaraz napisze nie mogę dać. Moja ocena tymczasowa 6.5/10

Star Wars: The Old Republic (PC) (2h) (przerwana): Grałem sithem. I teraz dam szybki opis tej gry. grafika nie powala, nudny system walki, gdzie miecz świetlny?, równie dobrze mogliby tą grę nazwać inaczej, bo star wars to raczej nie jest. Gra ma kilka dobrych plusów. Wybory i dialogi, które wyglądem przypominają grę RPG. To tyle. Moja ocena 4.0/10.

Miłego tygodnia życzę wam :)

Nie wiedziałem, że Final Fantasy XI było gra MMO. A co do FF XIV miałem okazję zagrać, ale tak jak sam autor (na początku) uważałem kupowanie abonamentu za glupie. Znaczy do pc jeszcze można do przeboleć ale na konsole no nie za bardzo. Płacisz za ps plus i za abonament do gry MMO.

A ja za to gram w jedną gre. Ale na innej juz konsoli.

The legend of Zelda A link between worlds (3ds) (5-10h) (kontynuowana): Z początku uważałem tą gre jako remake pierwszej części. Nadal czuć troche starych technik pierwszej części, ale bawię sie wyśmienicie na niej. Drugi świat jest...dziwny, lecz piekny xD. Moja ocena na tą chwilę 9,0/10

Nigdy jakoś serii Mass Effect ukończyć nie mogę. Jedyna odsłona którą ,,w miarę" dłużej pograłem, była 2 część. Jest to trochę dziwne, ale ogółem seria mi sie bardzo podoba. Jednak nie moge jej ukończyć. Zawsze gdzieś po drodze stanę w miejscu.

Ostatnio porwała mnie jedna konsola, jednak różne od siebie gry. Jedna ulubiona gra (no tak wywnioskowałem), autora bloga, kolejna powrót w starym stylu, a ostatnia to zakończenie (w gorszym stylu) cenionej serii gier. (Kolejność losowa xD)

Sonic Mania (ps4) (1-2h) (kontynuowany): jakoś zbytnio starego sonica nie trawiłem. Jednak z dwóch powodów. Że był strasznie trudny i również mialem po niej mdłości. I sonic mania...jest tym samym starym, strasznie szybkim, Trudnym, rewelacyjny soniciem. Wziąłem sie już ostro za tą część sonica. I musze napisać, nie żałuję. Podobają mi sie te momenty w bonusach (grafika jak w grach z nintendo64). Jednak poziom trudności. To makabra xD. Pierwszy boss ok. Uda sie z łatwością go pokonac. Drugi...i koniec xD. W sonicu jest ten problem, że jest on dobry gdy jest szybki...ale jak są sekwencję wolniejsze, to ciężko nim operować. I nie biore to za błąd. A za zaletę. Jednak pozniej trochę zatrzymałem sie z soniciem, lecz postanowie za niedługo do niego wrócić. Ocena na tę chwilę 9,5/10.

Killzone: Shadow Fall (ps4) (8-12h) (kontynuowany): widzę, ze wchodzę w wyżyny inteligencji fabuły...i dubbingu polskiego. Mam ochotę zmienic jezyk konsoli. I to chyba zrobię. Raz sie im zmieniają głosy. W ogóle nie są dostosowane do sytuacji. Kiedy jest moment dramatyczny, jedna z postaci wypowiada tak cicho ,,nie" i bez żadnego przekonania jakby sie czegoś wstydziła...a nie, osoba, wstydząca się już by bardziej dramatycznie to zrobiła. Jednak jest moment dosyć spokojniejszy. To wszyscy zaczynają sie wydzierać...przemilczmy to. A co do fabuly. Nadal jej nie rozumiem. Od razu vektanie są źli? Czy ja coś przegapiłem? I te zwroty akcji...ehhh. jednak ratują je parę świetnych scen w rozgrywce (które, są dane na siłę, ,,dla super scen akcji"). W sumie, rozgrywka jedynie ratuje gre. Jest źle. Jednak jeszcze dam to 8,0/10.

Borderlands 2 (ps4) (5-10h) (kontynuowany): no cóż...słabizna. powtarzające sie bronie. Słaby gameplay, fabuła dno, grafika to żart. I to tyle koniec...nie no teraz serio (wstęp troche jak ten z Zelda BOTW xD). Nie wiedziałem, że znów, aż tak podejdzie mi ta gra. Moze to dlatego, że ze znajomym przechodzę? Nie wiem, choć sie domyślam (xD). Jednak chyba, albo tą samą postacią, albo inną, zagram od nowa, swoją fabułę. Bo musze napisać że gra ma świetny klimat, humor, różne odniesienia. A fabuła no nie pamietam zbytnio całej i również nie zagłębiałem sie, ale spróbuję raz jeszcze zagrać w to ze skupieniem. Czuję, że bede wracał do tej gry wiele razy. I może 3 by sie kupiło? To sie później zobaczy. Moja ocena na tę chwilę 9,5/10.

Do zobaczenia Samurai's i do następnego... bloga xD

Miłego weekendu jak i nadchodzącego tygodnia ;)

Jak widzę, słyszę jak ludzie zachwalają Final Fantasy VII, to zaczyna robić się mi smutno. Smutno mi, jednak z powodu tego, że Nigdy nie udało mi się ukończyć tego tytułu. Kiedyś zbytnio nie lubiłem gier turowych. Odmieniła mi to 3 część Final Fantasy. Teraz mam ochotę ukończyć każdą odsłonę (jeśli zdołam) z serii Final Fantasy. Zastanawiam się czy nie kupić porta FF7 na ps4, czy już poczekać na FF7 remake.

W tym tygodniu pochłonęła mnie jedna gra, jednak postaram sie napisac o innych tytułach, które udało mi sie w ostatnim czasie ograć:

Odin Sphere (ps2) (3h) (wstrzymane): gra się rozkreca, ale jakoś nie mogę się w nią wkręcić. Na razie daje spokój. Powrócę jak ukończę tytuł na ps4. Na razie ocena 8,5/10.

The Legend Of Zelda: A link Between worlds (3DS) (3-4h) (kontynuowane): Nie wiem czy to napisałem, ale uważałem na początku ze gra jest trudna, jednak ma krótkie i proste dungeony. I teraz uznaje, że gra jest prosta i dungeony faktycznie nadal nie są jakieś wymagające, a bossowie to płotki do przeskoczenia. Gra...jednak ma tyle w sobie uroku, że sprawia wiele radości grając w nią. Piękny tytuł, który kazdy zagrac powinien. Ocena na tę chwilę 8,5/10.

Killzone: Shadow Fall (ps4) (6-10h) (kontynuowane): jedyną częścią killzone jaką zagrałem była wydana na psp część o nazwie Killzone:liberation. KZ:L jest to wybitna gra, którą każdy posiadaczy psp powinien zagrać. I chwyciłem za ostatnią (na tę chwilę) odsłonę serii killzone. I muszę przyznać... myślałem ze będzie to gorsza gra. Fabuła faktycznie nie powala, jest narzucona tak grubymi błędami, że aż w oczy kłuje. Dubbing Polski to jakiś koszmar. Wstyd mi grając ją bez słuchawek, bo wtedy jedynie ja będę to słyszał, a nie domownicy (xD). Jednak grafika i uczucie strzelania z danej broni jest zrobione świetnie. Jedyne co mnie w gameplayu denerwuje to fakt, że tylko możemy jedna bron zmienić, a jedna jest na stałe. Muzyka nawet daje klimat. Jednak kupilem, tą grę bardzo bardzo tanio i rozumiem, że gdybym kupiłbym ją za cenę premierową to bym mocno żałował. Moja ocena 8,5/10 (znowu)

Miłego tygodnia życzę wam wszystkim ;)

Widzę, że nowy Visual Novel odpalony i to z pięknymi rysunkami (?) (Nie wiem jak to nazwać, czy grafika, czy jakos inaczej, ale chyba raczej każdy wie o co mi chodzi).

Natomiast ja znów latam po konsolach jak szalony i mam takie pytanko to wszystkich tych, co to czytają, ale to na końcu mego komentarza. Wpierw napiszę o grach, które zajęły mi te 5 dni jak i weekend:

Donkey kong country Tropical Freeze (WiiU) (15-20h) (skończone): jedna z Gier, które zajęły mi najwięcej czasu w tym tygodniu. Gra bez błędów nie była, a także z początku nie za bardzo nie dopasowała sie do mnie. Jednak z dalszym rozwojem gry mozna dostrzec jej potencjał. Gra w sam raz dla osob poszukujących arcadowe gry. Tak, Donkey Kong jest Arcadowa grą w nowszej grafice. Moja ocena końcowa 9.0/10.

Bayonetta (WiiU) (20h) (skończona): Jak juz jestem przy WiiU. Gra o seksownej wiedźmie niszcząca aniołów wokół siebie. Również gra, ktorej nie brakuję błędów ale nadrabia fun-em. I musze przyznać, że grafika byla nawet ładna. Teraz tylko pozostaję mi 2, ale wpierw dokończę gry na pozostałe konsole. Moja ocena końcowa 9.0/10.

Assassin's Creed 4 black flag (ps4) (40h) (kontynuowana): Tą grę można tylko w jeden sposób opisać: Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz. Był moment gdzie faktycznie gra sie rozkręciła, lecz się skończył. Znowu dziwna fabula powróciła, dziwne schematy monotonność. Mialem zamiar sie juz poddać, ale 10/13 sekwencji to chyba wytrzymam. Ocena na tę chwilę 7.0/10.

Return to castle Wolfenstein: Operation Resurrection (ps2) (15h) (kontynuowana): jest to hardcorowa gra. Pamiętam jak wcześniej grałem na pc i była to jedna z moich ulubionych gier. Gra sie nie zestarzała zbytnio. Ale nie czuję tego co kiedyś. Jednak za świetny gameplay wystawiam na razie 8.5/10

Grałem również w Zelde: A link Between worlds, ale tylko odpaliłem i chyba 1h zagrałem wiec nic nie napisze xD

P.s. Teraz pytanie do was. Widzę, ze jest tutaj dużo milosnikow Jprg. Więc mam prośbę, czy byście napisali wasze najlepsze gry z gatunku Jprg? Bo mam ochote zagrac w jakiegoś Jrpg, ale zbytnio nie wiem jakiego (ale masło maślane xD). I myślę, że wy mi najlepiej pomożecie :)

Metal Gear Solid jest dla mnie najlepszą częścią oraz jedną z lepszych gier na ps1. Można powiedzieć, że gra przebiła swoje czasy, a pamiętnego bossa psycho mantisa uważam za jednego z najlepiej zrobionych bossów.

Za to teraz próbuje nie szaleć z tytułami. Chce już na spokojnie wziąć się za DK oraz AC. I tutaj będę o nich najwięcej się rozpisywał.

Donkey Kong Country Tropical Freeze (Wiiu) (10h) (kontynuowane): Wiem, napisalem w poprzednim blogu, że daje sobie spokój. Jednak nie chciałem, aby mój biedny WiiU nie poczuł się urażony, więc postanowiłem jeszcze dać jedną szansę. I tak się stało. Za bardzo porównywałem tą grę do Rayman Legends. Pomyślałem, że tu tkwi problem. Tak więc zrobiłem. Przestałem porównywać tą gre do Rayman Legends. I od razu gra zrobiła sie lepsza. DKCTF nie jest RL. Jeśli ktoś szuka czegoś podobnego, to może zagrać. Trzeba jednak pamiętać, że to nie RL. To jest Dark Souls 4. A teraz serio. Gra jest trudniejsza od RL. Może ma prostą mechanikę (chodzi mi o sterowanie), jednak w tej grze trzeba mieć zręczność ultra świetna. Jestem już na ostatniej wyspie i wiem co napisałem. Więc czuje, że gdy skończę zabraknie mi tej gry. Moja ocena na teraz to 8,5

Assassin's Creed 4 Black Flag (ps4) (30h) (kontynuowane): czym dalej grałem tym gra wydawała sie gorsza. Straszne dziury w fabule. I nadal jest. Jednak gra robi sie ciekawsza. Nie jest juz takim ,,symulatorkiem pirata", a juz pełnoprawną grą. Nadal nie rozumiem tych sekwencji poza Animusem, ale mam nadzieję, że wyjaśnią. Moja ocena 8,5.

Ps. Dziękuję za tego bloga o MGS, przypomniało mi sie jaka to była piękna gra.

Ps.2. Wiem, że ciężkie jest napisanie tych blogów i wiem, że też poświęcasz swój czas. Jednak, chcę cię zapytać czy jakoś w najbliższym czasie pojawi się Anime Corner, czy może czekasz na zakończenie tego sezonu wiosennego?

Miłego tygodnia :)

Gratuluję, że napisałeś aż 300 blogów ,,W co gracie w weekend?" Dla nas :)

Jestem chyba jednym z niewielu graczy, którym Fallout New Vegas się nie podobał. Jak grałem, ciągle spotykały mnie błędy, które powodowały u mnie szaleństwo np. nieśmiertelni wrogie (a raczej wrogowie którzy wpadli w podłogę i dalej żądają mi obrażenie, a ja moge tylko stać jak kółek albo uciec i nie ukończyć misji głównej).

Dość dawno pisałem ostatni komentarz do ,,WCGWW?", ponieważ nie miałem zbytnio czasu, więc połącze poprzednie gry, które udało mi się ograć w tamtych weekendach.

Donkey Kong Country Tropical Freeze (WiiU) (6h): Gra która przez niektórych jest porównywana do produkcji Ubisoft Rayman Legends. I w większości przypadkach uważają ja za lepsza grę. Ja jednak jestem innego zdania. Faktycznie gra w porównaniu do Rayman ma lepiej zaprojektowane poziomy. Bossowie, również są świetnie zaprojektowani. Jednakże na Rayman Legends bawiłem się o wiele lepiej. Nie wiem od czego to zależy. Może od tego, że Raymana grałem zawsze z kimś, a Donkey Kong Country Tropical Freeze sam? Jednak na ten moment wracam do ps4. Później spróbuję się w nią bardziej wciągnąć. Na tą chwilę dałbym 7,0/10

Monster Hunter World (ps4) (42h): cieszę się, że w końcu capcom wrocil do swoich złotych czasów. Tak pięknie zaprojektowanego świata z grindem jeszcze jak na czas obecny nie widziałem (ok oprocz najnowszej Zeldy jak można nazwać ze był tam grind). Gra mnie wciągnęła na wiele godzin i chce jeszcze wiecej przegrać pięknych chwil. Obecnie daje chwilową przerwe i zagrać, gdy będę miał więcej czasu. Daje na razie ocene 9,5/10

Soul Calibur 6 (ps4) (20h): ostatnio szukałem dobrej gry ,,bijatyki". I udalo mi sie wyrwać ją w promocji. Choć większość gry spędziłem w edytorze, to walki są tu zrobione perfekcyjnie. Szkoda ze gra ucierpiała na fabule i grafice, jednak to zbyt bardzo nie przeszkadza. Ocena obecnie 8,5/10

Dauntless (ps4) (2h bólu i cierpienia): Nie chcialem pisać o tej grze. Ale pomyślałem jednak, że dla niektórych może być to dobry powód aby tej gry w żadnym razie nie tykać. Nie podoba mi sie połączenie MHW+Fortnite, jednak nie będę na to narzekał bo wiadomo, że jest to raczej motyw ,,jak kto lubi". Najpierw na pierwszy ogień pójdzie...grafika. nie chodzi mi o to, że jest w stylu fortnite tylko jest brzydka. Po prostu tekstury są tak słabe, że zacząłem płakać kiedy w nią grałem. Teraz kamera. A raczej spadki płynności. Nie dość, że kamera jest jakoś dziwnie zrobiona, to kiedy zaczniemy obracać kamerą można zauważyć mocne spadki klatek. I teraz największy problem tej gry gameplay+skopiowanie mhw. Gra jest nudna, potwory są gąbkami, i wiele rzeczy są zabrane z mhw. Więcej nie chce o tym pisać. Moja ocena 0,5

Assassin's Creed 4 Black Flag (ps4) (4h): zawsze chcialem grac w 4 odsłonę AC jednak nie mogłem jakoś się przymusić do kupna. Jednak po obejrzeniu serialu ,,Piraci" zachciało mi się dobrej gry pirackiej. I o to jest AC4BF. Na razie mogę pochwalić grafikę i...statki. świetnie są zrobione. Jednak teraz zakończe pisanie o niej i w następnym ,,W co gracie W Weekend?", Więcej napisze o odczuciach moich z tą grą.

Miłego weekendu.

Ahhh...W końcu jest ,,W co gracie w weekend?" I to jeszcze podwójny ;)

Też chciałbym pojechać na pyrkon jednak jak co roku nie udaje mi sie :( Może za rok się uda...

Tak poza tym to pamietam, że w serii Halo nie było autoregeneracji zdrowia, tylko tarczy. Jednak jesli w Halo 3 było, to zwracam honor (chyba, że coś pomyliłem to przepraszam) ;)

W poprzednich tygodniach grałem w:

The Legend of Zelda Breath of the Wild (WiiU) (50-100h) (skończona): Ah jaka ta gra była piękna. Wpierw muszę pochwalić ludzi którzy robili tą grę. Czuć włożone w to serce. Gra dla mnie wyznaczyła coś nowego w świecie gracza. Wszystkiego trzeba było się nauczyć. Świat był narzucany różnymi rzeczami, dzięki czemu nie nudziłem się, nawet przez sekundę. Shrine nawet jak, niektóre były podobne na swój sposób, miały swoja unikalność. Musze również pochwalić system zniszczenia broni, tarczy oraz łuku. Gdyby nie on gra byłaby o wiele łatwiejsza. Dzieki niemu w paru momentach wpadałem w nieźle bagno ( co dla mnie jest na plus ponieważ musiałem zacząć bardziej myśleć). Również moce które otrzymujemy strasznie zmieniają rozgrywkę (i w niektórych momentach ułatwiało rozgrywkę co również jest na plus). Wszystko tu w nowej Zeldzie jest dopracowane. Jednak do jednego musze się przyczepić. Do ostatniego bossa gry. Był on strasznie słaby (jednak sam wygląd jego był świetny). Jeszcze jak 1 etap bossa był w miarę, to drugi to jakiś żart (jednak niby parę osób miało z nim problemy). Bez problemu pokonałem obie fazy za pierwszym razem. I gdyby nie słaby boss dałbym tej grze 10/10, jednak mnie zawiódł, więc daje 9,5/10 (to wszystko wina Dark Souls, bo teraz w każdej grze patrzę czy ostatni boss jest wymagający czy nie xD). Jednak uznaje tą część za najlepszą Zelde jaką kiedykolwiek grałem (Jeszcze może się to zmienić ;) ) (moja ocena 9,5/10)

Donkey Kong Country Tropical Freeze (WiiU) (3-4h) (aktualnie grana): ciężko mi cokolwiek o niej napisać. Jest to taki typ gry, że trzeba przejść cała, ponieważ dużo może się zmienić. Muszę pochwalić poziomy. Nie ma takich samych, są różne. Raz jeździmy na wagonie, raz wspinamy sie po różnych linach sznurach itd. Jednak na razie nie ma czegoś takiego co by mnie poruszyło. Jak napisałem grę trzeba skończyć, żeby w pełni ją doświadczyć (brak oceny).

Monster Hunter World (ps4) (20-30h) (aktualnie grany): Gdyby tak wyglądał Generation. Wiem, że poprzednie odsłony serii MH nie są dla każdego (większość tak mówi co trochę prawdy w tym jest, ale....), ale porównać MHG do MHW to jak porównać gre np. Haze i Halo. Wiadomo która lepsza. Dalej czuć Monster hunter, ale w lepszym nowym stylu. Ci którzy wykonywali te przeróżne potwory powinni dostać Nobla. Tak świetnie wykonani przeciwnicy jeszcze nigdzie nie spotkałem. Ostatnio musze przyznać, że u mnie królują gry japońskie. Czas chyba zastanowić sie za kupnem Pierwszych części Kingdom Hearts (albo kolejnej Zeldy). (Brak oceny)

Ah....Bulletstorm...Pamiętam moją jedną z najlepszych gier. Jednak ciągle smuci mi jej ,,sukces". Gra nie była aż tak doceniona, jak ,,super produkcje" Activision i EA, a zasługiwała (i to bardzo). Jednak muszę napisac, że z początku też nie byłem przekonany do tej gry. Kupiłem, zagrałem i odłożyłem. Wtedy byłem na tyle glupi, aby wrócić do coda, Battlefield itp. Później była kiedyś gdzieś tam wzmianka o Bulletstorm i pomyślałem, może jednak nie jest, aż taka zła. Zagrałem, podobała mi sie jednak nie na tyle aby jej nie odłożyć. Jednak przyszedł czas, aby postanowić sobie dokończyć ją. I wtedy jak, zagrałem tak ukończyłem do końca. Gra wydaje mi sie na tamte czasy za ,, mądra". Tak gra o kopaniu,rzucaniu, sterowaniu nabojami, robienie rozwałki byla za ,, mądra". Gra przypomina mi Wolfensteina 3D, Doom, Duke nukem 3D, co w tych grach na swój sposób trzeba było myśleć. W każdym call of duty wystarczy postrzelać, schować się za osłona, chwilkę poczekać i lecieć dalej z temat. JEDNAK, jeśli jesteśmy narzucanie masa wrogów, nie bedzie czasu na ,, chowanie sie za osłoną". Bulletstorm również ma inną fabułę oraz klimat od tamtejszych produkcji. Bulletstorm przypominał mi filmy lat 90,80. Rambo,Terminator,Predator, matrix. I jakby Pomieszać te wszystkie filmy i dac czarny, dziwny, chory humor. Ograłem Tą piękna produkcje, jednak z czasem zaczęło mi jej brakować. Wiedząc później o Remasterze Bulletstorma byłem ,, Wniebowzięty". Miałem zamiar kupić, ale opinie osób zbrzydły mi ,,Remaster" (nie grę) i sobie odpuścilem. Jednak cud sie zdarzył. Gra wylądowała na plusa. Z pewnością zagram po ograniu moich oczekiwanych gier ;)

Ahh te tygodnie od skończonej zeldy i coda MW Remaster były bolesne. Można powiedzieć, że zaniedbałem swoje growe życie. Jednak dla ,,tych gier", które będą (mam nadzieję) od tego tygodnia warto było poświęcić te tygodnie.

Jednak dali na ps plusa Grę:

Conan exiles- Miałem w planach kupić tylko dlatego, że miała nazwę Conan (co przypominały mi o 2 produkcjach filmowych z Arnoldem Schwarzeneggerem). Jednak gra nie jest tak świetn, jak filmy. Wracając do samej gry. Jest to lepsza kopia Arka. Nie żartuje. Ark wydaje mi się takim źle wykonanym prototypem. Conan Exiles jest jednak dobrze i przemyślany i zrobiony. tak gra ma denerwujące błędy, jednak muzyka (z filmu Conan i nie tylko) klimacik i dzikie pomysły twórców dają coś tej grze, coś co wiele lat temu czuli fani Minecrafta.

I to tyle na razie. Rozpisze sie więcej, gdy przybędą oczekiwane przez mnie Legendarne gry ;)
Miłego tygodnia wszystkim tym co czytają i nie czytają bloga ;)

Pamiętam Tenchu, ograłem jedna z części na ps2. Jednak poziom trudności był tam tak wysoki, że dałem sobie spokój. Czasami wracam, z nadzieją ze zrozumieniem tą grę. (można powiedzieć, że robie postępy, lecz ciagle pierwsza misja xD). Dałbym rade, gdyby nie to toporne sterowanie. Dlatego Sekiro mnie interesuje...jest jednak jedno ale. A jest to Parowanie. W każdym soulsie było to toporne ciężkie (jak dla mnie), a tu jak słyszałem jest to wymagane. To jest to co mnie odpycha. Szkoda, że nie ma jakiegoś demka jak z Nioh, żebym mógł ją sprawdzić.

Jakoś tak nie wiedziałem w co grać. I tak skakałem pomiedzy grami. Mgs5, JC3, jednak nie będę ich opisywał z tego względu, że zbyt wiele bym musiał o każdej z nich napisać, aby trochę odzwierciedlić moje odczucia z daną grą. Dlatego wybrałem:

2064 Read Only Memories: juz wiem o co chodziło autorowi bloga ,,w co gracie w weekend", gdy mówił ze visual novel powinny miec dubbing. Bo dubbing jest tu rzeczą Rewelacyjna. Każde wypowiedziane słowa bohaterów, buduje klimat danego momentu. Nie wiem czy tą gre można nazwać visual novelem, ani point and clickiem. Raczej jest to nowy gatunek. Ale po koleji. Gra może nie ma jakieś świetnej fabuły. Mamy współczesny świat, nasz główny bohater nie jest jakis niezwykły. Jest on po prostu zwykłym człowiekiem wykonujący swą codzienną pracę. Jednak jego dawne znajomości z wielkim twórcą robotów, doprowadzi do ,,cyberpunkowej przygody". Gra graficznie nie powala jednak puszcza oko lat 80/90. Jednak arcydziełem są tu postacie, humor, muzyka i oczywiście dubbing. Wszystkie te 4 cechy budują świetny świat cyberpunkowy.

I to wszystko.
Miłego growego weekend :)

Widzę, że Umineko to (chyba) jedna z twoich ulubionych gier (Czas na mnie, aby zobaczyć wersje mangową Umineko). Jeśli o serię Yakuze chodzi, to zawsze chciałem zagrać, gdyż kręciła mnie tematyka. (i raz dodali na ps plusa więc się za to pewnego dnia zabiorę). Hatsune Miku.....ojjjjj pamiętam, grałem tylko w dema chyba 2 na ps4 i jedna na 3ds (która wydaje mi się najlepsza). Kiedyś może rozważę zakup wersji 3dsowej, jednak czas pokaże. Pamiętam, że jakiś NFS shift był na psp, ale duzo w niego nie zagrałem (jak w kazda czesc NFS). Zamierzam jakoś za niedługo wrócić do Borderlands więc będę w temacie xD.

Po skończonym Call of Duty Modern Warfare Remastered (strasznie polecam!! Kawał świetnej roboty przy Remasterze) oraz przypomnieniu jaka ta seria kiedys była piękna ( oprocz starego jak dla mnie trybu multi) wróciłem do:

Xcom2- pisalem juz wiele razy i nie gralem nawet za duzo w nią (chyba z 2 godziny i potem wylaczylem), więc nie będę sie rozpisywał znowu o niej. przechodze, więc do kolejnej gry, którą jest:

Monster Hunter Generation- wkręciłem sie w ta gre (troche) jednak pozniej zatrzymałem ( tam kiedys do niej wrócę).

I...dotarła gra na wiiU, która byla dodawana razem z konsola...Gra, która dla niektórych znana, a dla niektórych nie...Gra, która jak dla mnie bardzo nie doceniona...Gra, która ma pomysłowy tytuł (xD)... Gra, która dostała porta na pc ps4 i xbox one z usunięta jedna literka z przodu... A jest to.................

ZombiU- I faktycznie gra jak dla mnie baaaaaardzo nie doceniona. Tą gre zagrałem najpierw na ps4. Podobała mi sie strasznie,lecz wydawała mi sie wtedy bardzo trudna. Wracałem z 2/3 razy i tak zatrzymałem sie w połowie (kiedy stracilem swoje rzeczy, ponieważ moja postac kolejna umarła i nie zdarzyła wziąć zaopatrzenia swojego poprzednika). I tak powróciłem do niej na wiiU i...z poczatku dziwnie mi sie w nia gralo, jednak z czasem grało mi się lepiej niż na ps4, a tablet ratował mnie zazwyczaj. Gra nie jest jakaś fabularnie pomysłowa (oprocz ,,the prepper", który miał świetny głos, ale nie wykorzystany potencjał, na końcu był tylko dodatkiem, a szkoda). Gra o kolejnej apokalipsie zombie. Ale klimatycznie wymiata. Nie gramy znowu w Ameryce ale w Londynie co ma swój wlasny, inny klimat. Postacie mają swoje charaktery (chodzi mi o postacie mówiące) (oprocz naszego ,,ratownika" ten kto grał raczej zrozumie). Jednak nie wytłumaczono pare rzeczy, jednak na szczęście nie przeszkodzilo mi to w świetnej zabawie z tą grą. No co tu jeszcze pochwalić. Można napewno klimatyczną muzyczkę i gameplay. Grafika jest taka nie za dobra i nie za słaba, czyli średnia. I pare dzwiekowych błędów. I po skończonym (w 5 godzinach) zombiU postanowiłem włączyć ponownie ps4 (a raczej znajomy jako tako mnie zmusił i dobrze xD) i...w co tu grać? Wszystkie gry (oprócz dodatku Wiedzmina 3) z mojej półki na ps4 przeszedłem. Ps Plus soe skończył. Więc stać było mnie tylko, albo na granie jeszcze raz w te same gry, albo pójście na gry f2p. I wybrałem opcje druga. Zagrałem wiec:

Dc Universe online- Oj jaka ta gra jest graficznie przestarzała, ale rozumiem f2p. Mam różnie z ta gra. Bo problem polega na tym, że jeśli dobrze wszystko nie dopasujesz w edytorze, to gra jest po prostu nudna. I tak miałem z 2 razy( A gralem w nią 4 z czego pierwsza usunalem bo grałem nią z 2 lata temu i chciałem czegoś nowego spróbować, a i tak mialem 13lvl). No i za 4 razem wchlonelem sie w tą grę. Gra jak na f2p ma fajnie dopasowany komiks do gry. I tyle o niej napisze, bo muzyka no jakaś tam jest grafika bardzo słaba, a gameplay jest jak juz pisalem zalezy wszystko od na, a wtedy można wydobyć same plusy. Robiąc krótką przerwę włączyłem później:

Apex legends- 3 mecze, gdyż znajomi chcieli sprawdzić, jednak juz nie chcą w nią grać, ponieważ ich nie zaskoczyła. Dlatego tez sobie odpuścilem, bo samemu się slabk gra (może raz do niej wrócę). Pokazali co by było gdyby cod battle royale byłby darmo. I więcej nie napisze.

Później postanowie pewnie pograć w inne gry f2p, az nie zdarzy się Nintendowski ,,cud" (niektórzy chyba już sie domyślają)

Miłego tygodnia ;)

Ps: bałem się, że nie bedzie w ten weekend ,,w co gracie w weekend?" Ale na szczęście jest :)

Ps2: nie mogę sie doczekać, aż opiszesz sekiro *pomocniczy spojler* bój sie ogromnych białych małp *koniec pomocniczego spojlera* .

O widze, że mamy podobne zdanie o slime. Również chce podziękować, że wybrałeś anime, które wczesniej polecalem (anime corner #29). Mam nadzieję ze slime bedzie mial 2 sezon. I chciałbym dodać, że dla mnie również slime nie jest "idealistyczny". Jednak jak napisałeś każdy ma swoje zdanie ;)

Oj pamiętam Borderlands. Zagrałem praktycznie w każdą z 3 możliwych części, lecz żadnej nie ukończyłem( czyli 1, 2 i pre-sequel). Nie za bardzo podobał mi się gameplay w jedynce. Dwójka jak dla mnie najlepsza, jednak jakoś ją odłożyłem. A pre-sequel najszybciej odłożyłem. Może kiedyś wrócę do serii Borderlands ( gra jak dla mnie ma rewelacyjny klimat i grafikę, która nawet jak jest kreskówkowa daje swojego uroku serii).

Nie wiedziałem w co zagrać w ten weekend. Po skończonej Zeldzie Wind Waker HD ( którą bardzo polecam. Może nie dorównała mojej najlepszej zeldzie majorze mask ale są na równi) ruszyłem po...

Mario kart 8- W poprzednim ,, W co gracie w weekend?" juz pisalem o Marianie za kierownicą. I mogę napisać tylko.... jest to najlepsza gra wyścigowa i tyle koniec. Na prawdę muzyka (no może nie każdy tor) i Gameplay są znakomite.

Jednak po dłuuuuuugim graniu w Mario kart postanowiłem włączyć ps4 i zagrać w....

Xcom 2- pisalem juz o tej grze i moje opinia o tej grze sie zmieniła. Gameplay gry jest czasami nie równy zazwyczaj jest na plus Jednak są momenty, w których robi sie nudno. I gra jest mocno z bagowana. Jak na razie dałbym takie 6,5 nie więcej. Jeszcze odpalę Xcoma 2 ale postanowiłem zrobic przerwę i zagrac w....

Call Of Duty Modern Warfare Remastered- Kiedyś pamiętam że miałem szał na tą grę. Przeszedłem ja około z 5 razy. Więc czemu nie spróbować 6 w odświeżonej wersji? Zapomniałem jaka ta gra była świetna i jak seria cod sie stoczyła. Kawał dobrej roboty przy Remasterze.

I tak grałem w coda i grałem później odpaliłem Xcoma i przy okazji rozmawiałem z znajomym przez imprezę, który grał w Monster Hunter World. I tak pomyślałem sobie czy nie zagrać w....

Monster Hunter Generation- nie zgadzam sie z ocenami które wynoszą 9,0. Gra jak dla mnie na takie 7,5 może 8,0. Gra jest dobra i tylko dobra. Nie ma czegoś co by mnie wkręciło. Lubię sobie od czasu do czasu ja wlaczyc i pograć.

Miłego growego weekend :)

Ooo The Fruit of Grisaia znam przez anime, które zostało wyemitowane w 2014. Było to według mnie świetne anime, lecz nie wiem ile rzeczy z gry znajdują się w anime, oraz czy w ogóle cos rozbudowali. Jeśli chodzi o mój najlepszy wątek z The Fruit of Grisaia, to mi się najbardziej podobał wątek makiny (chyba tak się nazywała). Sama postać wydaje mi się nijaka ale zakończenie jest rewelacyjne. Więc gdy chodzi o Amane, napisze tylko ze jeśli bedzie to co z anime, będzie bardzo psychicznie i depresyjnie.

Gdy zauważyłem tytuł umineko no naku koro, wydało mi sie że gdzieś juz widziałem ten tytuł. I właśnie skojarzyło mi sie z Higurashi no nako koro ni, które też ogladalem (wiem że z tej samej serii). Nie wiem jak umineko, ale higurashi wydało mi sie dziwne. W higurashi były watki rewelacyjne i watki nijakie. W przypadku The Fruit of Grisaia każdy wątek mi się podobał.

A wspominając o głosach bohaterów z RE1, faktycznie są bardzo słabe i bez duszne.

Nie dawno zakupiłem sobie konsolkę nintendo zwaną wii u i muszę napisać, że jestem pozytywnie zaskoczony. I właśnie ogrywam dwa tytuły nintendo.

Mario kart 8- na pierwszy ogień poszla 8 część wyścigów z Marianem. Grałem troche dużo gier wyścigowych i po jakims czasie nudziłem sie nawet na forzie horizon. A tu mam ochotę wracać, jednak na razie zagrałem tylko chyba z 2,4 razy w tryb online. I widząc gre (która zaraz opisze) na mojej półce pomyślałem, że musze przestać grac w Mario kart 8 i zabrać sie za....

The Legend Of Zelda Wind Waker- Na razie zagrałem i je skończyłem 3 zeldy. Pierwszą wersję która wylądowała na nes i dwa remastery które znalazły sie na 3ds, czyli Majora Mask i Ocarina Of Time. Przed zagraniem w Wind Waker, majora mask była moją najlepsza częścią. Jednak po kupieniu wii u i zagrania w wind waker moje życie, nie jest juz takie same. Gra ma tak mało minusów, a jak ma to tak bardzo nie przeszkadzają. A tak na prawdę to tylko dwa. Poziom trudności i z początku gdy pływasz swoja ludeczka gra robi sie nudna, lecz tylko na morzu i to na prawdę przez chyba 5 min gry. A dlaczego wymieniłem poziom trudności? Dla innych to zaleta dla mnie jednak nie, ponieważ po zagraniu w wymienione przez mnie tytuły, zelda wydawała sie gra dająca mocno w kość. A ona jest po prostu łatwa. Nawet przez ta ,,łatwość" gra ma rewelacyjne klimat, muzyke oraz Gameplay. Najlepsze są wyrazy twarzy linka. Tak sie wkrecilem ze już prawie jestem na jej ukonczeniu.

Miłego growego weekendu :)

Jeśli chodzi o RE3 remake to boję się, że twórcy gry zrobią ją z kamerą statyczną, a nje z perspektywy TPP (wątpię natomiast żeby była w FPP).

A w tym weekendzie postanowiłem ograć 3 gry.

For honor- grałem w nią z dobry tydzień i powiem, że przez cały czas spędzony z tą grą bawię się wyśmienicie. Myślałem że z czasem mi się znudzi jednak było odwrotnie. Racja fabuła nie powala, jednak widać, że jest tylko takim treningiem postaci danej frakcji ( oprócz kampanii samurajów, ponieważ większość misji gramy tylko i wyłącznie orochim). Jednak atutem for honor jest tryb multiplayer. Podoba mi się ze każda postać jest różna od siebie.

Mario & Luigi dream team bross- ciężko mi sie wraca do tej gry przez Gameplay. Jest nudny i powtarzalny. Jednak widać, że twórcy się starają ja urozmaicić.

Xcom2- pozytywnie sie zaskoczyłem. Tak gra ma błędy jednak nadrabia pomysłami i gameplayem. Troche grafika postaci mi sie nie podoba.

I na tym chciałbym zakończyć mój komentarz.

Miłego growego weekendu :)

(Trochę wczesciej z 2 razy bardziej sie rozpisalem ale cos nie chciało mi sie zapisać komentarz. Więc nie chciałem sie męczyć tym razem)

Właśnie zacząłem oglądać JoJo's Bizarre Adventure Part 4: Diamond Is Unbreakable, a stardust crusades jest dla mnie jak na razie najlepszym partem. Jeśli jednak chodzi o fairy taily to zacząłem mange i skończyłem na 2 tomie...A jeśli chodzi o końcówkę anime cornera to chodzi o anime zima grudzień 2018 styczeń luty 2019? Czy 2017 grudzień styczeń i luty 2018? Wybacz za tak głupie pytanie ale chciałbym coś polecić :)

Dzięki za bloga. Będę jednak musiał zagrać w poprzednie części, aby lepiej fabułę zrozumieć. Nie jest to żaden problem bo z tego co mi sie zdaję to nawet chyba remixy na ps4 są, albo będę musiał odświeżyć ps2. A co do moich planów na Weekend to postanowiłem zagrać w tytuły, które mam z ps-plusa. Wypadło, więc na For Honor bo wczoraj udało mi sie ukończyć some. I muszę napisać, że jestem pozytywnie zaskoczony. Myślałem ze gra będzie gorsza, a na razie nieźle się bawię. Może jeszcze spróbuję ograć mad maxa albo inny tytuł z ps-plusa, lecz na razie wciągnę się w For Honor :)

Przepraszam,ale mam taki problem... ponieważ nie moge napisac komentarza pod tematem ,,W co gracie w weekend" RE2 Remake,lecz jednak tu moge. Czy ktoś moze mi pomóc? Czy może nie ma leku na to? XD

O pewnie obejrze 3 części, dziękuję za recenzję. A mam takie pytanie dlaczego nie moge napisac żadnego komentarza na gameplay.pl?(wiem ze troche nie w temacie,ale nw do kogo mam sie zwrócić)

Castlevania: Symphony of the Night
Gatunek: Wyścigi
Hmmmmmmmmmmm

Chciałbym nowego killzone. Wiem że ostatni był slaby (nawet nie grałem xD tylko słyszałem z recenzji itd). Jak już tutaj pewna osoba wspomniała o silent hill 1 to nie pogardziłbym nowym silent hill-em(wiem szansę niestety na dzień dzisiejszy zerowe...) I ico remastered. A tak z wymienionych tytułów to Max Payne, Deus ex, sprintel cell I Duke nukem. A I nikt też nie wspomniał o bulletstormie 2 oraz o croc. Może jakiegoś remasterka dadzą...
Zapomnialbym jeszcze o jednej z moich ulubionych serii...PRINCE OF PERSIA. Eh tyle było słabych assasinow ale jakoś dalej robili a pojawiła się jedna słaba część popa i odrazu cisza (nie liczę odświeżonej wersji na telefon).