Hajle Selasje

Jest się czym przejmować, bo w mainstreamie, oprócz partii pachołków Rosji, teraz już oficjalnie, mamy partię i prezydenta z obozu pożytecznych idiotów Kremla, co całościowo daje bardzo niepokojący obraz polskiej sceny politycznej i nastrojów społecznych. A mimo wielu zastrzeżeń, to jednak środowiska PiSowskie do tej pory „jako tako” nie wypadały z szerokiego obozu antyrosyjskiego (lista bardzo niewielu zalet tego środowiska kurczy się tym samym jeszcze bardziej).

Różnica między Nawrockim a Dudą jest widoczna gołym okiem. Praktycznie na każdym poziomie. Nie wiadomo jak będzie, ale jeżeli coś jest naiwne, to stwierdzanie z całą pewnością, że prezydent będzie podporządkowany PiS, a nie rozważanie różnych scenariuszy.

Bardzo błędne wnioski, samym elektoratem PiSu Nawrocki nie wygra. Społeczeństwo staje się coraz bardziej prawicowe, głosuje przeciwko establishmentowi i ludzie mają bardzo różne motywacje, ludzi uderzały obostrzenia covidowe, są wkurzeni, że nie mogą sobie wjechać swoim dieselem do centrum stolicy, ludzie śledzą szaleństwa WOKE-izmu i reagują tak, a nie inaczej. Do tego aktualny gabinet Tuska jest całkowicie niesprawczy, a rządy PiSu zmieniały rzeczywistość, traktując instytucje, obyczaje jak plastelinę. Części ludzi to imponuje.
Liberałowie przerżną kolejne wybory i znowu nie wyciągną żadnych wniosków, nic nowego.

Widać, że Baćka Donald traktuje nas wszystkich niczym podopiecznych DPS, tyle że zamiast worka kartofli przynosi nam dobre słowa w chwili utrapienia.

Rozsądek też mi podpowiada, że wygra Nawrocki. Różnice sondażowe są zbyt małe, aby zniwelować różnice w utajonym poparciu dla Nawrockiego, a cała kampania przeciwko Nawrockiemu wymknęła się spod kontroli. Do tego ogólna radykalizacja społeczeństwa w Polsce i na świecie, obciążenie rządami Tuska i zbiorowa amnezja części społeczeństwa w zakresie rządów PiS. Jakie tak naprawdę atuty ma Trzaskowski? Jest na pewno lepszym kandydatem niż Nawrocki, ale to może być za mało.
Dużo powiedzą nam kolejne komunikaty dotyczące frekwencji.

Dużo by pisać, nie jestem ani fanem ani antyfanem Kanału Zero, mają wartościowe materiały jak Rokity oraz duetu Andrzejczak-Dębski, ale całościowo wiadomo, że format ma przynosić $$. W każdym razie nie wiedziałem, że ma być Kwaśniewski po Braunie, w takim razie częściowo wycofuję swoją uwagę.

Dawanie trybuny Braunowi to jedno, ale zamykanie z nim kampanii wyborczej jest podwójnie niesmaczne.

Skojarzenie trafne, ale proszę nie przypisywać tego cytatu Marii Antoninie, bo nie ma do tego żadnych podstaw historycznych.

Odkłamujmy antyrojalistyczne kalumnie:
https://theloveforhistory.wordpress.com/people/marie-antoinette/charitable-works-of-xvi-and-marie-antoinette/

Nie wiemy oczywiście czy wpłynie i w jakim zakresie, ale to zdjęcie i cała ta sytuacja są tak przejaskrawione i tak bardzo uderzające w największą słabość "libków", że mogę sobie wyobrazić, że są takie osoby, które wolały zostać w domu, ale jednak po czymś takim pofatygują się na wybory z przyczyn godnościowych.

LOL, nie ma to jak jechać po Nawrockim za akcję z panem Jerzym, a potem uskuteczniać coś takiego w blasku fleszy. To już Mentzen jest nie tylko 100x bardziej inteligentny od tych ludzi, ale i 100x bardziej empatyczny. Niesamowite.
Nie zdziwiłbym się, jakby ta akcja, oczywiście o ile będzie odpowiednio nagłośniona, przyciągnęła circa kolejny procent elektoratu, żeby głosować przeciwko liberałom.

Niestety też tak to widzę. PiS zazwyczaj jest niedoszacowany w sondażach, ale w przypadku popierania osoby o takiej reputacji jak Nawrocki wstyd przed ankieterem jeszcze wzrasta. Zresztą pokazuje to najlepiej ostateczny wynik Brauna względem sondaży.

Jeżeli nie będzie naprawdę imponującej mobilizacji normalsów, to pozostanie nam uczenie dzieci łamańca językowego na nowe, lepsze czasy: Król Karol skroił królowej Karolinie korale koloru koralowego.

Oczywiście.
A i jeszcze o jednej rzeczy zapomniałem napisać, też wykraczającej poza bańki światopoglądowe.
Wybór Nawrockiego daje po raz kolejny przyzwolenie na to, żeby namaszczać człowieka znikąd na najwyższy urząd w państwie. To nie jest w interesie żadnego rozsądnego Polaka.

E tam, nie sądzę, by coś obiecali.
Po pierwsze, to nie pierwszy raz, kiedy Amerykanie się mieszają.
Po drugie, rządy PiS dają Amerykanom w praktyce carte blanche na przyszłość, nie muszą niczego obiecywać, skoro rządy PiSu będą jak czek in blanco przy takim poziomie serwilizmu (serwilizmu tyleż absurdalnego, co uzasadnionego, bo prowadzenie skrajnie antyeuropejskiej polityki przy naszym położeniu w praktyce jest równoważne oddaniu się w całości Amerykanom).
Po trzecie, przykład jak promować prawicowych radykałów w Europie dał już Vance i Musk. Międzynarodówka oszołomstwa ma rosnąć w siłę, żeby ludziom żyło się lepiej!

Bardzo dobrze, że Giertych zwrócił uwagę na list Ratzingera, który warunkowo dopuścił głosowanie przez katolika na proaborcyjnego kandydata
(tutaj pełna treść tego listu, jakby kogoś to interesowało: https://www.priestsforlife.org/library/749-worthiness-to-receive-holy-communion)

Trzeba na to zwracać uwagę, bo Nawrocki, podobnie jak PiS, zgarnia aktualnie zdecydowanie większość tradycyjnie katolickiego elektoratu głównie za bycie pro-life, tak jakby nie mogło się to równoważyć z osobistą uczciwością kandydata (oraz jego obozu politycznego), stosunkiem kandydata do mowy nienawiści, przemocy, szacunkiem dla instytucji, już nie mówiąc o geopolitycznych uwarunkowaniach itp. itd.

Oczywiście, że co do zasady katolik nie powinien głosować na aborcjonistę. Nie powinien też głosować na gangusa. Ale jakoś ta druga prawda się u tradycyjnych katolików słabo przebija.

Mało to, obrazoburczo napiszę, że w sporej liczbie spraw (nie wiem, czy przeważającej, ale jednak) Zandberg może reprezentować bardziej chrześcijańskie poglądy niż Mentzen. Rzecz dla wielu zupełnie nie do pomyślenia.

Nie wiem, czy do końca tygodnia dostaniemy bardziej miarodajne dowody, ale każdy z nas ma swój rozum i jest w stanie ocenić, poznając przez ostatnie miesiące Nawrockiego, czy artykuł Onetu jest prawdopodobny czy nie. Jeżeli w tym wypadku tzw. całokształt nie jest w stanie zapewnić Nawrockiemu wystarczająco silnych kart, żeby przekonać ludzi, że to nieprawdopodobne, że był sutenerem, to znaczy, że nikt rozsądny i uczciwy nie ma prawa na Nawrockiego zagłosować.

Słoni nie mamy, ale łosi jest pod dostatkiem.

Patus patusa patusem pogania.

Tak, to co się dzieje jest w dużej mierze gamechangerem, bo do tej pory jedna strona (Platformerska) chciała otoczyć Konfederację i jej elektorat kordonem sanitarnym, a druga strona (PiS) miała stosunek będący mieszaniną lekceważenia i pogardy, a tutaj Sławek zaczął wszystkich rozstawiać po kątach. To, jak Mentzen wyzłośliwiał się wobec TVN we własnym materiale transmitowanym na antenie tejże TVN, to jest jednak coś nowego, myślę, że cała ta akcja jest jednym wielkim "yes, we can!" tego środowiska i będzie w przyszłości źródłem dużej wiary w to, że to środowisko może być w Polsce graczem wagi ciężkiej, a już dzisiaj daje politykom Konfederacji, ale też wyborcom, niesłychanie dużo czystej satysfakcji z przebiegu zdarzeń.

Jak na toporne standardy polskiej sceny politycznej, to pomysł Mentzena na rozegranie drugiej tury pod siebie jest wręcz politycznym majstersztykiem - to wymaga arogancji i inteligencji, ale tego akurat Mentzenowi nie brakuje.

Jeżeli już, to raczej duopol z Mentzenem, ale oczywiście nigdy nic nie wiadomo...

Cieszy mię ten rym: "Polak mądr po szkodzie";
Lecz jesli prawda i z tego nas zbodzie,
Nową przypowieść Polak sobie kupi,
Że i przed szkodą, i po szkodzie głupi.

Jeżeli Pani Marta nieroztropnie założyła na tego typu wycieczkę nie obuwie typowo outdoorowe, lecz obuwie popularnej, amerykańskiej firmy sportowej, można by ją na tym zdjęciu określić jako Giewoncką Nike.

Sprawa kawalerki rzeczywiście może mieć znaczenie w drugiej turze. Zgodzę się, że moralna ocena kandydata nie wzruszyła twardego ("zakutego") elektoratu, a może być bulwersująca dla wyborców Mentzena, ale wydaje mi się, że jednak w ograniczonym zakresie - obstawiam, że dla większości Rafałek to taki sam cwaniak, tyle że z innej bajki. Poza tym, i tutaj chciałbym się mylić, młodzi ludzie wyznający prawo silniejszego niekoniecznie muszą się wzruszyć nieuczciwością kogoś, kto wykorzystuje przymusowe położenie innej osoby, a w każdym razie nie w takim stopniu, żeby na tę osobę zagłosować, jeżeli będzie prowadzić politykę antyunijną itd.
Rytm występów u Mentzena będzie pewnie podyktowany postulatami samego Mentzena, które Trzaskowskiemu nie sprzyjają. Poza tym nie wierzę, że Trzaskowski się wybroni na tak niekorzystnym terenie - wystarczy spojrzeć, jakie komentarze wywołał jego występ u Stanowskiego. Zacytuję te najkrótsze z najpopularniejszych: "przed obejrzeniem nie miałem zamiaru na niego głosować, a po obejrzeniu nie mam zamiaru jeszcze bardziej.", "Przestańcie jechać po Trzaskowskim w komentarzach bo nie nadążam z polubieniami" i "Sluchalem ponad 2 godziny i nic sie nie dowiedzialem , to jest sztuka tak owijać w puste frazesy." Audytorium będzie podobne. A "chłopskiego rozumu" zdecydowanie bliżej jest jednak Nawrocki niż bonjour, bułkę przez bibułkę, Trzaskowski

Bukary, a skąd pomysł, że wyborcy Mentzena zagłosują w większości na Trzaskowskiego? To są zwolennicy rozwiązań antysystemowych, podczas gdy Trzaskowski jest wręcz esencją czegoś, co można nazwać systemowością. Wprawdzie część elektoratu M. stanowią wolnorynkowi przedsiębiorcy (i wannabe przedsiębiorcy), ale moim zdaniem to akurat może być ta bardziej kapryśna część elektoratu, zdolna rozpoznać w PO-owskich elitach raczej łże liberałów, niż autentycznych wolnorynkowców, tymczasem PiS w naparzankach z zakresu wojen kulturowych jest dość autentyczny, a te kwestie będą jednak priorytetowe dla twardych kulturowych konserwatystów spod znaku Konferedaracji, plus jest ta część elektoratu Mentzena, która wzięła się z niedowartościowanych środowisk wiejsko-robotniczych, ona też naturalnie będzie ciążyć ku Nawrockiemu.

W interesie Polski jest, żeby Ukraina była państwem buforowym do prowadzenia przez NATO wojen zastępczych (czyli z grubsza korzystne jest status quo), a nie angażowanie Sojusz przez pryzmat art 5, co grozi znacząco eskalacją na terytorium Polski. Inna sprawa, czy da się utrzymać poparcie Ukraińców na kierunek prozachodni bez metody kija i marchewki i czy da się utrzymać zainteresowanie Zachodu Ukrainą bez traktatowego zwiększenia bezpieczeństwa. Ale na pewno nie stawiałbym tezy, że Ukraina w NATO zwiększy nasze bezpieczeństwo. Oczywiście Mentzen cynicznie rozgrywa nastroje antyukraińskie i co do tego nie ma wątpliwości, nie ma w tym myślenia o polskiej racji stanu.

Im jestem starszy, tym mniej mam ochotę wchodzić na jakiekolwiek barykady, ale naiwnie wierzę też, że ludzie mogą przestać myśleć stadnie i brzydzę się bezmyślną polaryzacją. Naprawdę można być zwolennikiem prawnego ograniczania aborcji, a jednocześnie przeciwnikiem szerokiego prawa do posiadania broni. Można być przeciwnikiem niekontrolowanego napływu migrantów, a jednocześnie uważać, że integracja z państwami UE ma dla nas znaczenie egzystencjalne. Życie w jakiejkolwiek bańce światopoglądowej jest niezdrowe i wyłącza myślenie oraz kształtowanie własnego sumienia.

Istotnie, Trzaskowski kompletnie nie jest z mojej bajki, co więcej, jako zupełnie plastyczna postać wydaje mi się, że w ogóle może być odrzucający dla ludzi mających jakiekolwiek stałe poglądy. Ale nasza klasa polityczna przyzwyczaiła nas do wyboru mniejszego zła i o ile rozumiem, że ktoś czuł potrzebę oddania głos na Zandberga, Biejat czy Hołownię w I turze, o tyle w drugiej trzeba zagryźć zęby i iść głosować, tak jak ludzie szli głosować na Wałęsę przeciwko Tymińskiemu, Nawrocki jest dwa poziomy niżej od Dudy i cztery poziomy niżej od Lecha Kaczyńskiego. Wybór Nawrockiego na prezydenta to już naprawdę pukanie w dno od spodu.

Ale to nie miała być analogia, raczej podkreślenie, jak jedno wariactwo nakręca drugie, że aż zaczyna brakować miejsca dla "normalsów" (wokizm w całości opanował amerykański establishment, liberalną kulturę, a trumpizm przejął rządy dusz u republikanów). Trudno jest oceniać, co jest długofalowo bardziej szkodliwe, tym bardziej, że o ile Trump może przeminąć (i przeminie), a republikanie wciąż mogą odzyskać poważniejszą twarz (mogą, nie muszą), o tyle korzenie woke sięgają dużo głębiej w umysły ludzi. W każdym razie charakterystyczne wydaje mi się to, że coś, co dla mnie byłoby warunkiem wstępnym do normalnej, racjonalnej rozmowy (równoczesne potępienie trumpizmu i woke) byłoby warunkiem eliminującym zdecydowaną większość amerykańskich wyborców . Jak się nad tym głębiej zastanowić, to fakt, że jeszcze cztery lata temu amerykański demos był jeszcze w stanie wybrać takiego prezydenta jak Biden (przy wszystkich jego wadach), to i tak był cud, na który nikt już nie zasługiwał.

Kurza stopa, nigdy nie sądziłem, że doczekamy się prezydenta przy którym Lech Wałęsa i Bronisław Komorowski będą się jawić jako mężowie stanu.

Tak tylko nieśmiało zaznaczę, że w składzie nie było dublerów, cokolwiek miałby oznaczać "nielegalny" skład.

Czyżby kandydatka na nową europosłankę?

Nie jest powiedziane, kto będzie wygrywał każde kolejne wybory, a przywrócenie zaufania do stabilności systemu prawnego i podstawowego ładu społeczno-instytucjonalnego to zadanie na długie lata, co więcej - mam wrażenie, że bardzo szybko pękają kolejne granice tego, co może się stać i nie ma żadnych warunków brzegowych wyznaczenia tego, czego możemy się spodziewać. Na miły Bóg, to nie jest tak, że jakaś zgraja opanowała Polskę i teraz wystarczy ich rozgonić - ta zgraja została wyhodowana tu i teraz, taki też jest nasz naród.

Nie wydaje mi się, żeby ludzie uznali to za kapitulację. PiS przede wszystkim wykreował nastrój dbania o swoich i skuteczności działań, moim zdaniem znacznie trudniej będzie wytłumaczyć to, że szlachetni ludzie siedzą w pierdlu, a Duda milczy w imię zasad (w które ostatecznie bardzo mało kto po tamtej stronie wierzy).

A mnie się wydaje, że elektorat PiS oczekuje, że Duda zrobi wszystko, żeby chronić ludzi PiSu - All the King's Men.
Wiadomo jak ewentualne ułaskawienie będzie wytłumaczone - co prawda wcześniejszy akt łaski był skuteczny, ale celem przecięcia spekulacji, normalizacji stosunków, uspokojenia nastrojów i przede wszystkim ocalenia ludzi szlachetnych, wybranych tłumnie przez elektorat na posłów, należy ów akt powtórzyć, skoro bezprawnie nie uszanowano wcześniejszej decyzji prezydenta. PiS to nie jest partia legalizmu, tylko decyzjonizmu.
Trudno nie skorzystać z prawa łaski, za 1,5 roku takiego luksusu już nie będzie.
Dlatego moim zdaniem do ułaskawienia ostatecznie dojdzie, a obecna "obława" ma zostać skapitalizowana politycznie - pytanie, czy Polacy pójdą w stronę trumpizmu i to kupią.

Thorvik --->

Przykład, który podałeś jest bardzo miękki i nie wywołuje we mnie gęsiej skórki, niemniej otwarte posługiwanie się retoryką "złamania niektórych przepisów" jest już bardzo niebezpieczne. Art. 7 Konstytucji się kłania. Głosując na blok partii opozycyjnych chciałem wygnać z mojego państwa rzezimieszków, a nie zastąpić ich innymi.

HP---->

Zgadzam się z Thorvikiem i oczywiście zupełnie nie zgadzam z mającym nadzieję na to, że temat rozliczeń i odpowiedzialności rozejdzie się po kościach Hajle :)

Ale to jest nieprawda Pietrus :-) Znowu mi - wciąż i wciąż - imputujecie :-)
Bodnarowi też zarzucisz, że chce, żeby temat rozliczeń się rozmył?
To są właśnie absurdy życia w czarno-białym świecie.
Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl, używanie retoryki rozliczania zgodnego z zasadami legalizmu, czyli postulatu postępowania zgodnego z naszą kulturą prawną i wartościami panującymi w naszym kręgu cywilizacyjnym uznaje się za przejaw zaniechania rozliczeń.
To jest typowa retoryka PiSowska (populistyczna) a rebours - kto nie z nami, ten przeciwko nam.

Czyli jeśli koniecznością powstrzymania od władzy partii która chce wprowadzić przepisy wprost z książek Orwella będzie złamanie kilku reguł, wybierasz rok 1984?

Złamanie kilku reguł? Och, jakie to subtelne. Niczym kuszenie Ewy w Raju. Wierzę, że jesteśmy jako państwo i społeczeństwo zdolni do oczyszczenia, a nie do sięgania rozwiązań ze stanu wyjątkowego. Jakkolwiek rozumiem odmienne stanowisko - przy czym pamiętaj, że używając argumentu siły trzeba mieć odpowiednią ilość amunicji. W przeciwnym razie i tak skończy się na wojnie pozycyjnej, ale cnota pójdzie się bujać :-)

Ja jednak jestem innego zdania. Tak jak poprzednio parsknąłem śmiechem gdy zasugerowałeś że 4 lata edukacji wystarczą, aby TVP przestał być wykorzystywany przez polityków, tak teraz rozbawiła mnie sugestia że nagle 4 lat ścisłego trzymania się prawa wystarczą, aby PiS jak już władzę odzyska, za ich przykładem wrócił na drogę praworządności.

Produkujesz imputowane mi wypowiedzi z prędkością karabinu maszynowego. Poproszę o źródła tych wszystkich, rzekomo moich, cytatów, w przeciwnym razie będę musiał uznać, że masz skłonność do konfabulacji. Sympatia sympatią, ale jak chcesz cytować, to cytuj dokładnie albo przynajmniej parafrazuj zachowując sens.

Rozumiem. Czyli aby nie łamać prawa postanowiłeś liczyć że nagle ruszą ich sumienia i sami postawią się przed sądem dyscyplinarnym, dobrze zrozumiałem?

Tak, przede wszystkim chciałbym, żeby w Polsce już dłużej nie łamano prawa na szczytach władzy. To jest punktem wyjścia. W tym ramach chciałbym odbudować stabilność oraz powagę polskiego państwa. W jaki sposób konkretnie ta odbudowa nastąpi, to zależy od szeregu czynników. Różnica między nami jest taka, że ja wychodzę od zasad ogólnych do celów szczegółowych, a Ty będziesz dobierał ogólne zasady postępowania pod osiągnięcie szczegółowych celów. Jeżeli ktoś po 8 latach nie ma dość zasady "cel uświęca środki", nie ma dość siepaczy i jeźdźców bez głowy, nie ma dość nieprzewidywalności i instrumentalizacji prawa i oczekuje tylko rewanżu, to znaczy, że nie wyciągnął żadnej konstruktywnej lekcji z ostatnich 8 lat. Ale wybacz, oszczędzę sobie więcej pogadanek na poziomie lekcji WOS-u :)

Thorvik

HS cały czas zapomina, że trzymanie się zasad praworządności oznacza, że jeśli np. koalicja uzna wyrok TK w sprawie neo KRS za nieważny z powodu dublerów, będzie też oznaczało że jeśli TK ponownie to orzeknie - tym razem bez dublerów - będzie się do tego musiał zastosować.

Każda opcja ma swoje "plusy ujemne" cytując klasyka. Matczaki, Bodnary i Hajle Selasje uważają, że zgodnie z prawem możliwe jest np. pociąganie nie-dublerów do odpowiedzialności dyscyplinarnej; rzeczą roztropną jest również założyć, że jeżeli w gronie pozostałych sędziów TK znajdują się koniunkturaliści (a jest to założenie niepozbawione pewnych podstaw ;)), to będą oni funkcjonować w innej logice niż niewzruszonych aparatczyków systemu, który staje się z wolna systemem słusznie minionym. Bottom line is - jeżeli ktoś chce przywracać praworządność i niepokój wzbudzają w nim słowa takich osób jak Bodnar, które mówią o respektowaniu praworządności, to jesteśmy w świecie Orwellowskiego dwójmyślenia.

Dwójmyślenie oznacza przede wszystkim wyznawanie dwóch sprzecznych poglądów i wierzenie w oba naraz. Partyjny inteligent wie, kiedy powinien zmienić swoje wspomnienia, a zatem w pełni się orientuje, że przekręca fakty; równocześnie jednak, dzięki dwójmyśleniu, święcie wierzy, iż prawda nie została pogwałcona. Proces ten musi być świadomy, gdyż inaczej brakowałoby mu precyzji, a zarazem bezwiedny, aby człowiek nie zdawał sobie sprawy z faktu dokonania fałszerstwa, bo to mogłoby wywołać w nim poczucie winy.

George Orwell: Rok 1984.

Niby tak, ale przy takim scenariuszu nie powinniśmy mieć ani jednego weta Dudy, ewentualnie wszystkie z nich musiałyby stanowić uzgodniony z Kaczyńskim teatrzyk, a w to raczej nie wierzę.

HP

Odpowiem króciutko, bo już późno.
Odwołując się do pojednania nie chodzi mi o aktyw polityczno-publicystyczny, tylko o zwykłych ludzi, którzy głosowali na PiS z zupełnie różnych powodów. Część z tych ludzi jest agresywna, część nie. Nie ma co generalizować.
A dlaczego akurat teraz pada temat pojednania? To bardzo proste - bo mamy przesilenie i kształtuje nam się nowa rzeczywistość - albo może ona próbować zaleczyć niektóre rany albo dosypywać do nich soli.

Zdanie "Ludzie normalnie nie wypowiadają się w ten sposób - czy to w realu czy chociażby na portalach społecznościowych." mogę uznać co najwyżej za dobry żart. :)

Niedopowiedzenie z mojej strony - chodziło mi o real i portale społecznościowe, w których ludzie podpisują się nazwiskami własnymi. Tak, tam nie ma aż takiego szamba.

A tak na marginesie - jeżeli do prostych przeprosin, a przede wszystkim do okazania chęci poprawy i gestów dobrej woli takich jak: zaprzestanie rozkradania publicznej kasy, zaprzestania szkalowania wyborców i polityków opozycji, powierzenie misji tworzenia rządu faktycznej i znanej większości potrzeba jakichś szczególnych kwalifikacji moralnych i intelektualnych, których, jak wnioskuję, druga strona nie posiada (ale czy to by oznaczało, że zgodny z prawdą jest obraźliwy stereotyp, iż po stronie PiS-u nie ma inteligencji?) - to jest z polską prawicą gorzej, niż myślałem.

Nie będzie żadnych przeprosin, bo nie o przepraszanie tutaj chodzi, tylko o nieobrażanie ludzi i o elementarne poszanowanie ich wrażliwości (tam gdzie nie sprowadza się ona do retoryki obrażania oczywiście). I tak, z polską prawicą jest moim zdaniem bardzo źle, przecież sam napisałem przed wyborami, że głosuję na de facto rządy lewicowo-liberalnej koalicji, n'est-ce pas?

Herr Pietrus

"Raczej" grzecznie to niezły eufemizm. Połowie osób skacze tutaj ciśnienie, że w ogóle śmiem się wypowiadać w taki, a nie inny sposób, stąd różne niewybredne uwagi; nie będę tutaj robił ich egzegezy, bo nigdy nie bawiło mnie robienie z siebie męczennika, ale zwyczajnie niemiło wrócić na forum spotykając się z określeniami typu "prawaczek, "ziomeczek czy "mięknie rura". Ludzie normalnie nie wypowiadają się w ten sposób - czy to w realu czy chociażby na portalach społecznościowych. Dla mnie to jest poziom osiedlowej dresiarni i ja nie zamierzam się w tym babrać, jak chcecie to dalej prowadźcie swój kącik wzajemnej adoracji połączony z rytualnym obrzucaniem łajnem z takim Manolito. Widać takie jest zapotrzebowanie większości.

I problem nie w "błyskawicznym pojednaniu" (sam pisałem, że to nierealne), tylko w nastawieniu każdego z osobna i braku jakiejkolwiek woli. I tak, oczywiście, że ktoś, kto określa siebie jako "inteligencja" powinien wymagać od siebie więcej; począwszy od zrozumienia, że istniejący konflikt partyjny jest celowo podsycany przez partyjne wierchuszki, które żyją z tego konfliktu i na nim żerują, a my - ludzie, Polacy, naród - możemy się w to ślepo wpisywać albo się z tego cyrku wypisać (co nie oznacza zrezygnowania ze swoich przekonań).

HP
Chłopie, ja nie trzymam ciśnienia? To nie ja się od lat obrzucam tym samym łajnem z Manolito et consortes. To nie symetryści nie wytrzymują ciśnienia.

Dlaczego opozycja ma wyciągąć rękę na zgodę? Hmm może dlatego, że:
a) jest mądrzejsza
b) mniej populistyczna
c) bardziej zależy jej na dobru wspólnym i nie chce dzielić Polaków
d) bo wygranemu łatwiej wyciągnąć rękę do przegranego niż odwrotnie?

Masz test wielokrotnego wyboru, możesz sobie sam wybrać odpowiedź.

twostupiddogs
Chyba raczysz sobie kpić czy o drogę pytać. Facet jest 10000% przykładem koniunkturalisty. Przypisywanie mu JAKICHKOLWIEK przekonań jest całkowitym nieporozumieniem. Za 5 lat z Biedroniem weźmie ślub jeżeli tylko mu to się będzie opłacało.

Napisałeś właściwie to samo co ja tylko innymi słowami.
A co do reszty - no cóż, uważam, że obóz konserwatywny dał się tak samo wciągnąć w wojnę polsko-polską jak i drugi, nie usprawiedliwiam tego, ale też nie zamierzam się tłumaczyć za kogoś, bo to nie moja walka.

Wytrzyj pianę z ust.

HP

Zgodzę się, że wprowadzanie do szkół skrajnie lewicowej ideologii gender jest równie szkodliwe jak wprowadzanie tam rękoma Czarnka fundamentalizmu katolickiego, tyle że poza pojedynczymi, głośnymi jednostkami, które tutaj raczej zgodnie krytykowaliśmy, nie widzę na lewicy osób postulujących światopoglądową rewolucję.

Jej nie trzeba propagować, wystarczy ją wprowadzać, jak już się przejmie instytucje. Zresztą sam Tusk, koniunkturalnie, za sprawą programu, zdecydował o rozpoczęciu w Polsce rewolucji obyczajowej.

Może należało mniej brutalnie wprowadzać konserwatywną rewolucję w szkołach, nie trzeba by teraz było płakać nad rozlanym mlekiem.

Ja tej rewolucji nie wprowadzałem ani nie popierałem, przeciwnie; ostrzegałem, że skończy się to niedobrze. Jak się chce cokolwiek rewolucjonizować z człowiekiem-memem na czele, to jedyne co później pozostaje, to wołać "chwilo trwaj".

Bukary:

Wiadomo, że bliższa koszula ciału. Nie twierdzę, że Lewica ma w całości zły program edukacyjny, nie wydaję mi się, że M. też tak twierdzi (ale zmęczyło już mnie bycie jego adwokatem). Mogę jedynie szerzej wskazać, że nie jest przypadkiem, że konserwatyści boją się rządów lewicy właśnie w obszarze edukacji i właśnie tutaj widzą zagrożenie, bo to właśnie edukacja jest tym polem (obok instytucji kultury), gdzie lewica robi marsz przez instytucje i forsuje swój światopogląd (oczywiście też PiS też to próbował robić z gracją słonia w składzie porcelany). Gdybyśmy mieli szeroką koalicję prawicową, od Trzeciej Drogi po Konfederację, to zapewne też miałbyś nadzieję, że edukacja trafi w ręce TD, nawet jeżeli jakaś inna działka miałaby wpaść w ręce bardziej skrajnego ugrupowania. A czego dotyczą te obawy? Przecież nie odejścia od modelu pruskiego (niezależnie od tego, że jako miłośnik bardziej klasycznego wykształcenia mam swoje obawy). Obawy dotyczą przede wszystkim władzy symbolicznej i braku wrażliwości systemu edukacyjnego na różnorodność potrzeb uczniów i ich rodziców w zakresie np. edukacji seksualnej (czyli z grubsza boimy się Czarnka a rebours, przy czym w przypadku Czarnka istniał niejako naturalny dla młodzieży dystans i opór (zresztą wspierany przez wielu nauczycieli), który sumarycznie wytworzył jakiś rodzaj równowagi wbrew instytucjom, a potencjalnie queerowo-coolowy minister edukacji takiej przeciwwagi nie dostanie, o czym dobrze wiesz).

--
O tym, że ludzie o wrażliwości konserwatywnej mają prawo się bać świadczy dobrze i poziom dyskusji tutaj, jakieś wzięte z kapelusza teksty o katolikach czy zrytych poglądach. Wymagam od siebie rozmowy na pewnym poziomie, staram się uczyć wrażliwości na innych i tego samego oczekiwałbym od swoich rozmówców. Jeżeli to za dużo, to szkoda.

neXus
Co to znaczy "naszych standardach"? Ja reprezentuję siebie samego w tej rozmowie. Wybaczcie, że tak patetycznie, ale naprawdę nie chce mi się po "psiemu" szarpać po kostkach.

HP
Jak widać, przez ostatnie osiem lat nawet dla mistrzów logicznej argumentacji i dyskusji na argumenty merytoryczna obrona rządów PiS stanowiła nie lada wyzwanie, a przecież na krytykę nie mieli ochoty. Teraz wreszcie można zająć dogodną pozycję.

Nie lubię kółek wzajemnej adoracji, a w rządach PiSu nie było czego bronić. Tylko tyle i aż tyle, nie musisz mi nic więcej imputować.

Jestem zdziwiony, że tak łatwo popadasz w agresywny, napastliwy ton.

O co mi chodzi? Przywołałem pogląd Matczaka w dyskusji na konkretny temat, a potem z kolegą wyżej zrobiła się wymiana zdań mniej na ten konkretny temat, a bardziej na temat samego Matczaka i jego światopoglądu (ot, takie "niewinne" wytykanie komuś, że jest katolikiem, jakby był czarną owcą). Ty się teraz przyłączasz do chóru krytyków Matczaka przywołując jego nieudaną część publicystyki, która jednakowoż dalej nie ma żadnego związku z poruszanym tematem, niejako przyłączając się do piłowania ostrza "ad personam" w tej całej rozmowie. Z grubsza o to mi chodzi :-)

Chcesz znać moje zdanie? Odzwyczailiście się przez te 8 lat od wymiany argumentów, rządy PiSu były tak łatwym celem, że nie wymagały większego wysiłku, zresztą z tego też m.in. powodu przestałem tutaj pisać, bo skoro wszyscy poruszaliśmy się w tej samej smutnej rzeczywistości, to można było albo przyłączyć się do grupy o stosunkowo jednolitym stosunku do rzeczywistości, ewentualnie występować w pozycji freaka czy klauna (może bardziej trolla), który broni nowej nomenklatury, co większego pola do wymiany zdań nie stwarzało.

Nie dość, że - jak już ujawniono - Matczak to katol, to jeszcze bez kojarzącego się z katolicyzmem pierwiastka "dolce far niente"; papista nakręcony po protestancku, no gorzej już być nie może ;)

Widzę, że tutaj panuje luźny stosunek do sztuki wymiany argumentacji, przede wszystkim nie liczy się co ktoś powiedział, tylko kto. Właściwie nie odbiega to od ogólnego standardu, więc nie ma co się dziwić.

Wiesz, trudno uznać za merytoryczne dywagacje, że ktoś jest katolikiem. Gdyby Biedroń przedstawiłby koncepcję naprawy np. Sądu Najwyższego, a ja bym zaczął mu wytykać, że jest homoseksualistą, to jakie świadectwo bym sobie wystawiał?

On stoi na stanowisku, że co się stało, to się stało i bez względu na skalę łamania zasad ustrojowych, ponieważ konstytucja i ustawy takich działań jak z TK czy KRS nie przewidziały, to nie można nic zrobić, trzeba wszystko zostawić jak jest, przejść nad jasnym złamaniem prawa do porządku

To jest po prostu nieprawda :) Nic takiego nie pisze ani nie mówi, a jeżeli tak twierdzisz, to poproszę cytat.

Taka postawa profesora prawa razi szczególnie - miast szukać rozwiązań - oczywiście nie bezprawnych, czasem mniej oczywistych, cssem przez odwołanie wprost do konstytucji (to samo robiły sądy po upadku PRL przed '97 r.) - on woli niczego, broń Boże, nie dotykac, bo jeszcze się jakiś wyborca PiS obrazi.

Nie wyborca PiS się obrazi, tylko bo zamiast zamykać puszkę Pandory i przywracać legalizm zaczniemy wykorzystywać PiSowskie metody na korzyść drugiej strony (jaka by ona nie była) i w ten sposób nigdy nie staniemy na nogi, a konstytucyjne instytucje już na zawsze będą przedmiotem manipulacji polityków, w ten sposób nastąpi ostateczny triumf polityki nad prawem, dla normalnego prawnika to przerażająca wizja. W Twoich wypowiedziach wybija taka pogarda dla "imposybilizmu prawnego" - cytując klasyka (!!).

O zamykaniu "na uchwałę" żaden prawnik nie mówił, niech Matczak nie tworzy problemów, których nie ma.

Ale poważnie mówi się o chociażby o wygaszaniu kadencji wszystkich sędziów TK (nie tylko dublerów), bo nie spełniali wymaganych kryteriów etycznych i merytorycznych (materialnie, a nie formalnie), a nie w oparciu o postępowania dyscyplinarne.
Pisali o tym Gutowski z Kardasem w Rzepie.
I oni rozbrajająco piszą, cytuję:
Sejmowy wybór sędziów TK bez zbadania, czy spełniają konstytucyjne przesłanki merytoryczne i deontologiczno-etyczne, dokonany został z naruszeniem normy z art. 194 ust. 1 zd. 1 in fine. Nie ma tu żadnego znaczenia, że także przed 2015 r. dochodziło do powoływania do TK osób niespełniających wymaganych prawem kryteriów. Przyjmując prezentowany tu punkt widzenia, w przyszłości nie będzie już można powielać patologii, które w formie skrajnie wynaturzonej doprowadziły do upadku tej instytucji.

Co prawda w przeszłości było źle, teraz jest tragicznie, ale jak pozwolimy większości sejmowej majstrować przy ważności powołań sędziowskich, to w przyszłości będzie git. Wybacz, ja już wolę "śliskiego" Matczaka, niż takie himalaje naiwności.

Herr Pietrus

Nie wydaje mi się, żebym dostał od Ciebie merytoryczną odpowiedź, więc ograniczę się do tego, że również wysyłam serdeczne pozdrowienia.

Herr Pietrus:

Niestety, PiS wciąż posiada, prezydenta, KRS, TK, KNF, większość blokującą odrzucenie veta, nadal też posiada RNM i TVP - więc jeśli rozliczenia mają być skuteczne, wręcz MUSZĄ chwilami balansować na granicy prawa.

Ale co to w ogóle znaczy? Bezprawie PiSowskie było już przed wyborami - jakiś desperat mógłby wtedy napisać to samo co Ty wyżej i jeszcze dodać do tego rząd i parlament i dopisać - więc jeśli rozliczenia mają być skuteczne musimy zacząć działać w partyzantce albo prowadzić terroryzm wymierzony we władze państwowe. Nikt by takich głupot nie napisał, ale to, że wygrany obóz nie ma np. prezydenta jest wynikiem wyborów wielu Polaków i należy to uszanować, a nie np. "na granicy prawa" zwalczać weto prezydenckie (cokolwiek miałoby to znaczyć). Albo trzeba się z tym prezydentem dogadać, albo przeczekać, tertium non datur. To jest symetryzm? Nie, to jest dorosłe życie.

Ogólnie rzecz biorąc Matczak to jeden z gorszych symetrystów, bo kryjący się pod płaszczykiem teoretycznej warszaffki i inteligencji. Prawdziwy wilk w owczej skórze, do tego, zdaje się, mocno oddany katolik, a w każdym razie kościelny lobbysta na rzekomo opozycyjnej stronie.

OH. MY. GOD. Katolik. No niemożliwe. Wiadomo, że katolik nie może się zaliczać ani do opozycyjnej strony, ani do warszafffki, ani - rzecz jasna - do inteligencji. Miejsce wszystkich katolików jest na Podlasiu i Podkarpaciu. Można im jeszcze wydzielić mały rezerwat pod Toruniem. Co jest w ogóle za argumentacja?

Skrajności nie są dobre, ale idąc tokiem rozumowania Matczaka, to (niezależnie od skuteczności tamtych rozliczeń) nazistów też byśmy nie osądzili, bo oni to z grubsza też większość rzeczy zgodnie z prawem robili... A tu jakieś nowe trybunały, jakieś wyroki pisane przez zwycięzców..

Idąc tokiem rozumowania Matczaka, jeżeli chcecie kogoś zamknąć, to zróbcie to w oparciu o wyrok sądu, a nie uchwałę sejmu. I to ma być kontrowersyjne? Właśnie o to chodzi, że Matczak mówi oczywiste, umiarkowane rzeczy i jest za to postponowany jako symetrysta, bo nie zdaje egzaminu z nienawiści do PiSu, która - podobnie jak nienawiść do Tuska- zwyczajnie zaślepia.

I na tej podstawie mamy rozliczać delikatnie, bo się ZNOWU wyborcy PiS obrażą?

Rozliczać należy sprawiedliwie, a nie twardo albo delikatnie, ale można sobie odpuścić pokazówki z wyprowadzaniem Kaczyńskiego o 6:00 rano w pidżamie albo przesuwanie pomnika smoleńskiego. Dlaczego? Bo są jeszcze tacy - napiszę za Tobą - przedwojenni idealiści - którzy nie chcą, żeby ich ojczyzna do końca pękła na dwie połowy.

lordpilot:
Jego syn zdążył szkołę skończyć, zanim nastał Czarnek, moje dzieciaki nie, więc niech mi teraz nie bóldupi. Agnieszka Dziemianowicz - Bąk (jako ewentualny MEN) na pewno nie będzie gorsza niż ten inkwizytor, który za chwilę straci stołek. NIE MA takiej możliwości.
Ojojoj, jeżeli dla wyboru ministra edukacji wystarczy, że będzie lepszy niż Czarnek, to nadal mamy do wyboru jakieś 99,99% społeczeństwa, nijak z tego nie wynika, że ministrem należy zrobić Dziemianowicz - Bąk.
Fajnie było widać lewicową wrażliwość, jak we wrzuconej przeze mnie rozmowie redaktorka KL jako argument na wrażliwość lewicy wobec instytucji małżeństwa podała przykład małżeństwa jednopłciowego. Myślę, że powiedziała to szczerze, a nie cynicznie. Powiedzieć, że żyje w swojej bańce, to nic nie powiedzieć.

Druga sprawa to "kicz pojednania", który ten facet proponuje.
Tusk też proponował przed wyborami "kicz pojednania" czy tylko Matczak proponuje?

Ale Matczak nie jest zwolennikiem narracji o zapomnieniu; w ogóle nie mam świadomości, żeby taka narracja istniała - szczególnie, kiedy aktualnie rozgrywającym jest dalej Duda, a do mediów przedostają się informacje o niszczeniu dokumentów.

Co mówi aktualnie Matczak można sobie posłuchać w świeżej rozmowie z Kulturą Liberalną: https://www.youtube.com/watch?v=B2-ULw9kndY&t=6s

To, co mówi, jest spójne i mądre i ja się z nim zgadzam.
Z grubsza rzecz biorąc mówi o dwóch kwestiach: poruszaniu się w ramach systemu prawnego (a szczególnie konstytucyjnego i ze szczególnym uwzględnieniem istnienia "glejtu" od władzy sądowniczej) oraz uszanowaniu wyborców PiSu w sferze symbolicznej/godnościowej.
Dla kogoś, kto nie jest zacietrzewiony, to powinny być naturalne refleksje, a nie żaden symetryzm.

Nie przemawia do mnie porównanie w grą w szafy; polityka w ogóle, a polska polityka w szczególności, to nigdy nie była gra w szachy; raczej była to kombinacja gry w bierki i pokera. Oczywiście, że PiS zmienił zasady gry i z tego, co wiem znaczna część wyborców zdecydowała, że chce przywrócić zasady dotychczasowe. Ponoć "Polska miała wrócić do Europy". No ale najpierw pozostaniemy przy metodach wschodnich, wymażemy PiS z systemu politycznego, a potem sobie ten Zachód zbudujemy. Pomijając już hipokryzję takiego działania ( cel ma usprawiedliwiać środki to przecież retoryka bolszewicka, to retoryka PiSowska, a my jesteśmy demokratami, liberałami??), to skąd gwarancja, że PiS nie wróci do władzy i wówczas opozycja będzie już miała wytrącony argument czystych rąk i przywiązania do wartości demokratycznych? Ludzie na elementarnym poziomie widzą hipokryzję - właśnie dlatego kawiorowa lewica zbiera słabe wyniki, a wyborcy socjalni gromadnie głosują na PiS, który konsekwentnie transferował środki społeczne dla najuboższych. Ludzie w większości widzieli też, że "idea PiS" stała się ważniejsza niż polskie państwo i dlatego odsunęli tych ludzi od władzy świadomie wybierając blok ugrupowań, który miał przywrócić pewne standardy. A Wy teraz mówicie - pal licho standardy demokracji-liberalnej - trzeba wykorzystać potwora, który stworzył PiS przeciwko PiSowi. Można i tak, ale od tej pory a) jesteście już tylko warunkowymi demokratami liberalnymi, czyli tak naprawdę żadnymi, jesteście tak naprawdę woluntarystami b) nie narzekajcie na polaryzację i nie wskazujcie, że PiS jest wyłącznie winny podziałom w polskim społeczeństwie.

Zaznaczam, że spieramy się na bardzo ogólnym poziomie, nie wypowiadam się komu należy coś zabrać albo kogo należy za co ukarać albo nie.

Irek:

OK, można dyskutować o potrzebie istnienia kanałów tematycznych. Natomiast kanały TVP 1, TVP 2, TVP Info do likwidacji - w dobie internetu, telewizji kablowych i stacji prywatnych one nie mają racji bytu. Tym bardziej, że - w przeciwieństwie do kanałów tematycznych - nie realizują żadnej misji, produkując kretyńskie programy i durnowate seriale puszczane pomiędzy blokami reklam (mimo abonamentu i dotowania setkami milionów, miliardami rocznie z naszych pieniędzy).

Zgadzam się, też o tym pisałem. Aczkolwiek mimo wszystko zostawiłbym powiedzmy Jedynkę i zrobił z niej program na kształt TVP Kultura, z jakimiś ciekawszymi teleturniejami (jak Jeden z Dziesięciu) itd. - ale z zasięgami tejże Jedynki. Całą ekipę od "informacji" i tak trzeba pozwalniać, więc zlikwidowałbym tę część; chociaż jakieś pojedyncze programy takie jak swego czasu "Młodzież kontra" dobrze wpisywałyby się w moją wizję telewizji publicznej, podobnie jak program w typie "7 dni świat". Moim zdaniem mogłoby być miejsce na jakieś pojedyncze, niskokosztowe przecież, formaty, bez tego całego obecnego Bizancjum.

Thorvik:
No widzisz, a ja uważam, że ludzi trzeba za publiczne pieniądze edukować i wtłaczać w ramy cywilizowanej debaty.
Pospieszne likwidowanie istniejących instytucji jako zarażonych nieuleczalnie nowotworem tkanek to moim zdaniem wylewanie dziecka z kąpielą. Wszystko można teraz uzasadnić "bo PiS", budować dziesiątki bezpieczników, ale to i tak nic nie da (tak jak bezpieczniki z czasów przed 2015 r. były sukcesywnie rozmontowywane), jeżeli suweren będzie dał sobą manipulować. Idąc tropem Twojego rozumowania trzeba by zbudować państwo minimalne na modłę libertariańską - bo wtedy PiSowi (jak nie daj Bóg wróci do władzy) zostaje jak najmniej przestrzeni do zawłaszczenia, ale to absurd. Trzeba zbudować normalne, szanujące wszystkich swoich obywateli państwo, a nie kierować się logiką strachu i odwetu. Zbyt długo walczyliśmy z demonami, które PiS sam stwarzał, żeby teraz nie nabrać wiatru w żagle i po prostu budować coś więcej - spoza świata PiS i anty-PiS.

Dla mnie jest oczywiste, że media publiczne są potrzebne i sprowadza się to grubsza do sfery kultury (w szczególności Radiowa Dwójka i TVP Kultura, choć pewnie nie tylko; zresztą w tym zakresie media publiczne są dużo bardziej odporne na zmiany polityczne). Nie ma natomiast uzasadnienia dla utrzymywania stacji, które zajmują się produkowaniem marnej jakości rozrywki, a do tego stają się łatwym pasem transmisyjnym dla nadawania rządowej propagandy.

PiS po prostu uważa się za katechona, a nagrana wypowiedź to piękny tego manifest.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Katechon

Cokolwiek mówił, była to najczystsza ortodoksja, najczystszy angsoc. Wpatrzony w bezoką twarz z poruszającą się gwałtownie szczęką, Winston miał dziwne uczucie, że obserwuje nie człowieka, lecz kukłę. Mówił nie mózg mężczyzny, tylko jego krtań. Wydobywające się z niej dźwięki składały się ze słów, ale nie tworzyły prawdziwej mowy; był to bezmyślny hałas, zupełnie jak kwakanie kaczki.

George Orwell, 1984

r_ADM:

To, czy ktoś faktycznie pali i niszczy masowo dokumenty - to jedno.
To, że bardzo duża część społeczeństwa (i nie mówimy tutaj o paranoikach) faktycznie w to wierzy, to drugie.
To bardzo dobrze obrazuje, gdzie się znaleźliśmy.
Wydaje mi się, że większość osób zakłada, że: 1) oni faktycznie są zdolni to zrobić, 2) niekoniecznie zrobią to w pełni "profesjonalnie", co tylko dodatkowo ich pogrąży.
Plus myślę, że spora część najbardziej problematycznych, wrażliwych spraw mogła być jednak prowadzona poza systemem w trybie "burn after reading" (nawiązanie przeze mnie do konwencji braci Coen nie jest przypadkowe).

Zgadza się, mamy rozwiązania pasujące do państw o bardzo wysokim poziomie kultury politycznej i polaryzację, która praktycznie uniemożliwia zmianę Konstytucji. A to dopiero początek, bo za chwilę będziemy się na co dzień mierzyć z demonami kohabitacji w niewydolnym systemie :-)

lordpilot:

Jasne, to tylko sondaż. Po prostu sam głosowałem świadomie na Trzecią Drogą (i to na jej najbardziej konserwatywną część) i trochę mnie śmieszy takie umniejszanie ich sukcesu, bo wiem doskonale, że PiS nigdy nie zdołał w całości zagospodarować wyborców bardziej konserwatywnych (dla których siłą rzeczy nie ma też obecnie miejsca w partii Tuska). To nie są ludzie krzykliwi, umiar z natury rzeczy mniej się przebija, więc warto to odnotować, że przy tak dużej frekwencji ci ludzie bardziej się ujawnili. Oczywiście to jest mocno płynny elektorat, sam zagłosowałem na TD nie z żadnej sympatii, tylko taktycznie, żeby - cytując profesora Dudka - otoczyć pewne ugrupowanie kordonem sanitarnym, ale i wzmocnić konserwatywną flankę przyszłej koalicji.
Natomiast gdyby przyjąć, że sukces Trzeciej Drogi miał wynikać z taktycznego głosowania wyborców KO, to - niezależnie od szybko zmieniającej się sytuacji powyborczej - powinni mieć teraz w sondażu tyle głosów co Lewica.

Ciekawe badanie w kontekście mocno forsowanej retoryki: nie fikajcie koalicyjni konserwatyści, bo Trzecia Droga znalazła się nad progiem tylko dzięki taktycznemu głosowaniu wyborców KO. A tu - nie daj Boże - jeszcze się okaże, że prawa noga koalicji jednak naprawdę ma mocniejszy mandat społeczny - nieładny sondaż, trzeba go szybko schować :D

A czy ja komuś każę chodzić do teatru? O ile wiem wspomniałem też o lasach, które są bezpłatne, a nawet akurat obecnie nikt ich zamknął, więc warto skorzystać! :-) Tym bardziej, że - o dziwo - w sklepie pieniądze się wydaje, a w lesie niekoniecznie (można nawet nazbierać grzybów albo poziomek).

Nie przesadzajmy z tą inżynierią społeczną, po prostu określone rozwiązania prawne dają społeczeństwu impulsy w określonych kierunkach, tak jak trawa nie zacznie być od tego bardziej zielona, tak ludzie en masse nie zaczną chodzić do opery, ale oczywiście, że zamknięcie molochów w niedzielę w większym stopniu pozwala odzyskać dla ludzi przestrzeń publiczną, tkankę miejską itd. (ktoś jednak zdecyduje się pójść na obiad do lokalnej knajpy i małego kina studyjnego zamiast pójść do KFC i multipleksu). Stanowiąc prawo można albo przyjąć antropologię liberalną człowieka - konsumenta albo przyjąć, że człowiek jest dużo bardziej złożonym organizmem, tylko musi mieć przestrzeń do rozwoju (wiele osób i tak z tego nie skorzysta, ale to już inna sprawa).

Ciekaw jestem, czy zwolennicy przegłosowania w referendum prawa do aborcji równie ochoczo poddaliby pod głosowanie możliwość wprowadzenia kary śmierci.

.

Dla mnie osobiście taki układ jest o wiele korzystniejszy niż PiS, bo daje gwarancję, że nie przepchnie się jakiejś kompletnej głupoty w ledwie kilka godzin od zgłoszenia do podpisu prezydenta, nawet jeśli za 2 lata prezydent byłby z opozycji.

Jest to bardzo optymistyczne założenie, że taka menażeria gwarantuje autokontrolę. Równie dobrze można zakładać, że różne głupoty będą przechodziły niezauważone w czasie, kiedy koalicja będzie się spalać od wewnątrz od tarć światopoglądowych albo personalnych wojenek, no i że forsowane głupoty będą elementem łagodzenia konfliktów i zaspokajania apetytów wojujących frakcji. Nie łudźmy się, że po początkowym "karnawale Solidarności" ( już teraz pewne tendencje się ujawniają) zbyt dużo zostanie. Chociaż pewnie im bardziej działania Dudy będą obliczone tylko na zaszkodzenie rządowi, tym bardziej będzie to jednoczyło cały obóz i retoryka "wszystkie ręce na pokład" jeszcze trochę będzie dominować.

To jest coś więcej niż arogancja takiego Terleckiego, to jest rzecznik Solidarności, największego ZZ w Polsce. Właśnie dlatego w Polsce trzeba odbudować nie tylko kulturę prawną, a też kulturę komunikacji międzyludzkiej. Niestety, nie sądzę, żeby którakolwiek strona była na to gotowa. Nie wystarczy do tego przekonanie o wyższości cywilizacyjnej własnej strony - tego akurat nikomu nie brakuje - do tego trzeba by się było, do pewnego stopnia, zaprzeć samego siebie - a do tego w Polsce nie jest zdolny prawie nikt, co najlepiej pokazuje niedobra sława słowa "symetryzm".

Tyle w temacie.

Herr Pietrus:

Konserwatyzm to szacunek dla instytucji, rządów prawa, dbałość o pewność prawa, pragmatyzm w polityce międzynarodowej, dbałość o dobro wspólne i kulturę debaty politycznej, a także wiele innych rzeczy, których od lat w Polsce nie doświadczamy. Punktując cechy konserwatyzmu wymieniłbym jeszcze - last but not least - tzw. "common sense", który w Polsce zamienił się w "common nonsense".

Zresztą trudno się dziwić, że "prawicowy populizm" przejmuje w Polsce i na świecie miejsce konserwatyzmu. Ogół ludzi nie ma już poglądów konserwatywnych ani nie przejawia umiłowania dla tradycji - na takim gruncie wyrastają ruchy, które karmią się strachami przed tym, co nieznane - taka polityka trafia do w większości prostych ludzi i pielęgnuje ich resentymenty, a nie przywiązanie do korzeni i tradycji (których już często nie ma). Inna sprawa, że wielu poczciwych ludzi dało się zmanipulować i głosuje na wiadomą partię w dobrej wierze, "zamykając oczy i zaciskając zęby".

lordpilot

Żaden włam. Częściowo masz oczywiście rację, byłem i jestem konserwatystą (ale nigdy zwolennikiem PiS) i stąd ten dysonans, o którym wspomniałem, bo mam świadomość jaka agenda światopoglądowa będzie forsowana w przypadku wejścia PiSu do opozycji. Ale wiem też, jak wyglądało ostatnie 8 lat, sapienti sat :)

Dorosłe dziady, żonate, dzieciate, zagonione od jednego obowiązku do drugiego, przesiadują na forum poświęconym grom komputerowym i dyskutują z podobnymi dziadami ile diabłów zmieści się na czubku szpilki. Naprawdę, wystarczy małe lucidum intervallum i niewielki impuls żeby uzmysłowić sobie, że może czas na zmianę. Przecież Bukary wyraźnie zaznaczył, że potrzebował tylko pretekstu.

Lenii

Nie napisałem, że nie można się na jakiś temat wypowiadać, co więcej - sam wyraziłem swój pogląd. Po prostu debatowanie na ten temat jest dla mnie żenujące (przypominam, że zgodnie ze słownikiem języka polskiego żenada oznacza skrępowanie, zakłopotanie). Ubiór drugiego człowieka nie powinien prowadzić do hejtowania, ale jak najbardziej może prowadzić u obserwatora do zakłopotania. Mnie na przykład wprowadza w zakłopotanie dyskutowanie na temat tego, co jakiś facet nosi pod spodniami (może innych to rozpala, są różne upodobania).

Wymowne są jednak czołobitne peany na cześć różnorodności, przypominające czasy słusznie minione. Jak widać po tym wątku, nawet jeżeli chcesz delikatnie skrytykować noszenie przez mężczyznę damskich rajstop, to musisz to opatrzyć rozbudowanym wywodem na temat tego, że w istocie noszenie przez mężczyznę rajstop może szkodzić promowaniu idei tolerancji.

Artysta i naiwne politycznie poglądy, w tym przypadku graniczące z byciem pożytecznym idiotą, to nic nowego. Ludzie tylko próbują sobie wmawiać, że goście tacy jak Waters mają do przekazania jakieś istotne społecznie albo politycznie treści. W przypadku młodych ludzi, poszukujących swoich autorytetów, zaczepianie się takich postaci jest poniekąd naturalne, ale z czasem artyści starzeją się, ich odbiorcy - przynajmniej częściowo - dojrzewają - i okazuje się, że król jest nagi! Oczywiście naiwność i rozpolitykowanie takiego Seana Penna budzi akurat w tej sytuacji sympatię, a słowa Watersa budzą zażenowanie, ale bardziej należy się niepokoić słów takich demiurgów jak Kissinger czy Sachs.

Szczerze mówiąc, dziwi mnie bardzo polemika ze słowami, że najlepszy czytelnik książek to osoba myśląca i wrażliwa. Sama prawda. Mnie się nie podoba jedynie określenie "idiota" w kontekście rozmowy o kompetencjach czytelniczych. Tego bym się czepiał. A nie istoty sprawy (czyli w ogóle istnienia kompetencji).

No cóż, noblesse oblige, tyleż w kontekście "nobliwego Nobla", co w kontekście deklarowanych celów Tokarczuk, która chciałaby rzekomo tworzyć literaturę dla współczesnej arystokracji ducha. A że to od początku mocno naciągana sprawa z tym szlachectwem? Już sam tekst o idiotach świadczy o tym, że Tokarczuk jest bliżej do pisarza ambitnej literatury popularnej z zacięciem publicystycznym (jak do Twardocha - w którego ustach tekst o idiotach brzmiałby zdecydowanie bardziej naturalnie) niż do literackiego Parnasu.
Oczywiście, że ambitna literatura nie jest dla każdego; podobnie jak nie jest dla każdego uprawianie sportów ekstremalnych czy ascezy albo gra w szachy. Każdy powinien mieć świadomość własnych ograniczeń, a nie sprowadzać wszystko do swojego poziomu w imię poprawy samopoczucia :--)

To, że matury poszły kiepsko to chyba dobra i zła wiadomość zarazem? W końcu zbyt wysokie wyniki z dużym prawdopodobieństwem świadczyłyby o tym, że egzamin maturalny przestał trzymać jakikolwiek poziom, a tak przynajmniej - zakładam - w sposób w miarę adekwatny oddaje poziom?

Kompletnie nie rozumiem idei matury na poziomie rozszerzonym, której można nie zdać. Według moich wyobrażeń samo istnienie matury na poziomie rozszerzonym zakłada, że w sposób naturalny w szkołach średnich dokonuje się podział na przeciętniaków i słabeuszy, którzy przystępują do matury na poziomie podstawowym oraz na osoby, które celują wyżej i dla których edukacja nie jest jedynie koniecznym utrapieniem w życiu. W tym kontekście wybór przedmiotu na poziomie rozszerzonym powinien być w sposób oczywisty związany z możliwością jego niezaliczenia - jeżeli szumnie nazywamy cały czas maturę egzaminem dojrzałości, to gdzie jest element dojrzałości, skoro można bezkarnie napisać egzamin maturalny na 0%? To parodia z dojrzałości. Co więcej - skoro mamy taki system jaki mamy (ogólny poziom niski z tendencją spadkową), to w naszym największym interesie jest doprowadzić do sytuacji, w której matura rozszerzona będzie z jednej strony przepustką do studiowania na tych bardziej obleganych kierunkach, a z drugiej - w której zaliczenie matury na poziomie rozszerzonym będzie jednak wymagało od ucznia jakiegoś ekstra nakładu pracy oraz potencjału intelektualnego, tak żeby przynajmniej na niektórych kierunkach wykładowcy nie przecierali oczu ze zdumienia widząc swój narybek. W ten sposób wprawdzie godzimy się z nieuniknionym (licea kończy sporo ludzi bez potencjału do studiowania), ale próbujemy dawać temu jakiś systemowy odpór podnosząc poprzeczkę dla wybranych.

Jeżeli przyszły student filologii polskiej nie jest w stanie zdać matury rozszerzonej z z polskiego na chociaż 30%, to cóż nam po takim przyszłym filologu polskim?

Nigdy nie uważałem się za równie emblematyczną postać. For the record, nie czuję się takimi porównaniami dotknięty. Attyla, to był bardzo inteligentny, oczytany człowiek, któremu zdarzało się nieco przeholować w dyskusji; staram się unikać podobnych ekscesów, ale oczywiście każdy może to odbierać odmiennie.

Można się podśmiewać z lapsusu Czarnka, ale równie zabawne jest to, że - jak wnioskuję po treści artykułu - ani dziennikarz Radia Wrocław, ani powielający ten cytat redaktorzy (albo raczej generujący treści pracownicy) nie dostrzegli w tej wypowiedzi niczego kontrowersyjnego, chociaż - istotnie - aż się prosiło zaczepić ministra o to, czym w takim razie będą się zajmowały niewiasty.

Bukary, wybacz zwłokę w odpowiedzi.

Chyba źle mnie zrozumiałeś, gdy idzie o specjalizacje w ramach nowoczesnej szkoły. Ten system nie musi być podporządkowany praktyczności czy przydatności. Chodzi o zainteresowania uczniów, które czasem wydają się właśnie... niepraktyczne.

Rozumiem, ale mimo wszystko mam szereg wątpliwości - począwszy od praktycznych (myślę, że przy nieograniczonej liczbie możliwych zainteresowań uczniów brak jest możliwości kompetentnego rozwijania tych kompetencji przez szkołę), aż po zasadnicze (uważam, że szkoła powinna przede wszystkim kształtować ucznia, a nie uczeń szkołę). Rozwijanie zainteresowań jest bardzo pożądane, jeżeli odbywa się w ramach pewnych narzuconych ram, których wyznacznikiem, przynajmniej w ramach przedmiotów humanistyczno-społecznych, powinien być utrwalony kod kulturowy. To czego decydenci oczywiście nie rozumieją, to tego, że wielka kultura rodziła się nie tylko w ramach uświęconej sfery sacrum czy mitów bogoojczyźnianych, ale również na peryferiach i poprzez rozliczne transgresje, ale jednak w ramach przede wszystkim kultury, nazwijmy to, wysokiej. Mimo wszystko z obawami przyjmuję wizję szkoły, która tak duży nacisk kładzie na elastyczność oraz rozwijanie indywidualnych zainteresowań ucznia, bo nie wszystkie zainteresowania są warte rozwijania. Czy jeżeli grupa uczniów poczuje potrzebę prowadzenia gazetki/portalu w formie "Plotka" czy innego "Pudelka", to należy tę potrzebę w uczniach pielęgnować? Płynąć z prądem cywilizacji instagrama? Ja tak nie uważam, a to siłą rzeczy wymaga usztywnienia i kanonu.

Który z uczniów z własnej i nieprzymuszonej woli będzie chciał, bez odpowiedniej zachęty, uczyć się łaciny?
Polecam świeżutki tekst dot. nauki łaciny w szkołach: https://www.projektpulsar.pl/opinie/2170941,1,requiem-dla-lekcji-laciny.read
Kolejny z cyklu "przemija bowiem postać tego świata...".

Można natomiast rozwijać model finlandzki: uczeń wybiera kilka przedmiotów z trzech-czterech zestawów (różnych dziedzin wiedzy), przy czym obowiązkowo musi skorzystać np. z dwóch z nich, żeby zapobiec zamknięciu się w getcie wiedzy. Tylko to nie są przedmioty bardzo ogóle (np. "literatura"), ale zajęcia o konkretnej tematyce w ramach wiedzy ścisłej czy humanistycznej.

To poproszę o przykłady takich zajęć o konkretnej tematyce.

Mam wrażenie, że stosunek skrajnych konserwatystów do tradycji jest ważną przyczyną freudowskiej nerwicy kulturowej, w którą popadają, odsłaniając przy tym np. seksualne fiksacje. Stoją w kognitywnym rozkroku niczym hrabia Henryk z dramatu Krasińskiego. Bo z jednej strony może i by chcieli, a z drugiej - wiedzą, że nie wypada. My, durni lewacy, nie musimy szukać kompensacji: jak uznamy, że coś jest bez sensu, to nie sprawdzamy, jak długo się konserwowało. To, rzecz jasna, żart. Ale może nie do końca... ;)

Ja też nie uważam, że należy utrzymywać normy, które są "bez sensu". Rzecz w tym, że nasza cywilizacja lubuje się w porzucaniu niemal wszystkich odziedziczonych norm, w związku z czym konserwatysta (a w istocie reakcjonista) w sposób intuicyjny oraz odruchowy rzuca się na ratowanie tego, co jeszcze uratować można, wiedząc, że logika zmian nie opiera się na kryterium racjonalnym, przy poszanowaniu własnego dziedzictwa oraz tożsamości. W istocie jedyne co pozostaje tu i teraz konserwatyście, to - odwołując się do tytułu znakomitego studium prof. Jacka Bartyzela , może nie "umierać, ale powoli", ale jednak zachowywać sceptycyzm względem łatwego przywrócenia tego, co utracone. Prawdziwy konserwatysta patrzy na świat realistycznie, a nie przez różowe okulary. Jednocześnie mam potrzebę zacytować w tym miejscu bliski mi cytat Benedykta XVI dot. pocieszonego smutku (wybacz, freudyzm nie jest dla mnie jakimś szczególnym punktem odniesienia).

„Postawą chrześcijan nie jest negacja smutku, oczywiście także nie beznadziejność (do której ma powody materialista), ale pocieszony smutek. Oznacza to: smutek pozostaje i ma swoje racje, ale jest on zarazem pocieszonym smutkiem, smutkiem, który mimo wszystko, bez względu na całą jego powagę, może i powinien być pocieszony i wewnętrznie ogarnięty przez przeważającą pociechę. (…) Chrześcijanin nie upiększa ani nie zaprzecza głębokim cieniom, jakie kładą się na istnienie człowieka w tym świecie. A mimo to nawet te cienie są jeszcze dla niego znakiem nadziei, ponieważ on wierzy i umie wierzyć, że są to cienie, jakich nie byłoby bez wielkiego światła, które je rzuca. A jeśli cienie należą do teraźniejszości, to przyszłość jest tym bardziej światłem”. Benedykt XVI

Szeroko pojęty konserwatyzm nie ma jednego nurtu. W szczególności modny (i najłatwiejszy do obśmiania) jest konserwatyzm ograniczający się do wojenek kulturowych, często przepełniony naiwną wiarą w to, że wszystkie zmiany cywilizacyjne można z łatwością odwrócić (a jeżeli jest to jeszcze konserwatyzm podszyty gigantyczną hipokryzją, jak w przypadku np. pewnych były działaczy Ordo Iuris, to tym łatwiej w niego uderzyć). Mnie zdecydowanie bliższe jest spojrzenie mieszczące się w ramach "smutku pocieszonego"; polecam poczytać chociażby doskonałe (wydane przez Fundację Augusta Hrabiego Cieszkowskiego) książki Bartosza Jastrzębskiego czy Justyny Melonowskiej.

Tutaj wkraczamy w temat, który też trochę próbowałem zasygnalizować. Czy edukacja ma być podporządkowana wyłącznie wymogom cywilizacji technicznej? A może - tworząc podwaliny pod jej istnienie - w jednakowym, jeżeli nie większym stopniu powinna nas zabezpieczać przed zagrożeniami, które taka cywilizacja stwarza? A to oznacza, że w pierwszej kolejności edukacja powinna prowadzić do ocalenia/umocnienia w uczniu człowieczeństwa, humanizmu i krytycznego myślenia. W przeciwnym razie wtłaczanie ludzi niczym mrówki w trybiki tych wszystkich wysoce wyspecjalizowanych procesów naukowo-technicznych będzie daremne, o ile nie niebezpieczne.

Przy okazji polecam odcinek "Kronosa" poświęcony technice, jak i w ogóle wszystkie odcinki "Kronosa". Nic lepszego w polskiej telewizji IMHO nie znajdziecie.

https://vod.tvp.pl/video/kronos,technika,39716342

Bukary

Hajle, mam ogromną ochotę odpowiedzieć na twoje zarzuty i wątpliwości, jednak cały weekend jestem w rozjazdach i dopiero w poniedziałek mogę coś więcej skrobnąć. Na razie będę więc pisał w telegraficznym skrócie (bo korzystam z komórki) i poruszał tylko część kwestii

To urocze, aby tak obszerne wypowiedzi (jak na cywilizację twittera) opatrywać zastrzeżeniem, że stanowią jedynie telegraficzny skrót :-)

Tak więc umożliwianie "dojadania" czy szybkiego pochłonięcia przekąski w czasie lekcji ma według mnie same zalety. I nie widzę powodu, żeby z tego zrezygnować w imię jakichś "zasad" czy "konwenansów", które niczemu nie służą poza sztucznym celebrowaniem podniosłości zajęć w szkole. Jeśli jednak dostrzegasz jakieś powody, dla których uczniowie nie powinni jeść i pić w czasie zajęć, to chętnie o nich przeczytam.

Odpowiem dwojako.

Po pierwsze, przyjmuję Twoją argumentację, że przerwy są za krótkie. Ale to jeszcze nie oznacza, że trzeba koniecznie jeść na lekcji. Można przecież wydłużyć przerwę, dwie dziesięciominutowe przerwy raczej nie wywróciłyby wszystkiego do góry nogami? Czy długość przerw wynika z przepisów czy zależy od decyzji dyrektora szkoły? Po drugie, być może kompromisowym rozwiązaniem byłoby wyznaczenie pięciu pierwszych minut lekcji, w trakcie których młodzież mogłaby "dojeść" to i tamto; podejrzewam, że pierwsze kilka minut i tak wiąże się z harmidrem, sprawdzaniem obecności, dochodzeniem spóźnialskich itd. W ten sposób wilk byłby syty i owca cała. Oczywiście nie myślisz o tym w ten sposób, bo nie jesteś przywiązany do konwenansów - i tutaj wychodzi różnica pomiędzy nami (a tak naprawdę między dwoma światopoglądami). Ja zastanowiłbym się sto razy, zanim zacząłbym podważać istniejące konwenanse czy zwyczaje. Czy mają one wartość samą w sobie? Uważam, że mają. Po pierwsze nadają lekcjom w szkole poczucie pewnej wyjątkowości podobnie jak inne szkolne atrybuty. Po drugie, żyjemy w czasach, w których człowiek w coraz większym stopniu ogołocony zostaje ze zwyczajów, konwenansów, poczucia przynależności oraz formy, która wcześniej wynikała z szeregu okoliczności - nie tylko norm religijnych, ale właśnie ze zwyczajów czy tradycji. Ta obserwacja wydaje mi się banalna - ze świata przepełnionego różnorakimi, dziedziczonymi formami narzucanymi przez związki człowieka z naturą, rodziną wielopokoleniową, sąsiedztwem, religią, służbą wojskową, kulturą lokalną, obyczajowością wędrujemy w stronę Houellebecqowskiej pustki wyalienowanego człowieka, w której w miejsce starych form nie pojawiają się nowe, a jeżeli się pojawiają, to są wyłącznie pokłosiem życia człowieka - konsumenta ("kultura korporacyjna", Halloween, Black Friday), ewentualnie człowieka wyemancypowanego (tęcza, nowoczesne słowotwórstwo). Stąd byłbym bardzo ostrożny w zwalczaniu klasycznych szkolnych atrybutów takich jak dzwonek. To jest kwestia mojej wrażliwości oraz światopoglądu. Popraw mnie jeśli się mylę, ale jednak najbardziej cenione szkoły na świecie (powiedzmy szkoły dla elit) w dużym stopniu pozostają
jednak przywiązane do takich czy innych konwenansów oraz atrybutów, które niekoniecznie stanowią wartość edukacyjną samą w sobie.

Piszesz o przesadzie, a potem sam wplatasz w swoje wypowiedzi "exempla" z masturbowaniem albo twierdzisz, że specjalizacje doprowadzą do nieznajomości tabliczki mnożenia. (Serio?). Lekarzu, lecz się sam.

Nieprawda, to nie ja pierwszy napisałem o masturbowaniu się w trakcie lekcji.

Nie. Od przekazywania podstaw wiedzy w różnych dziedzinach powinna być, jak sama nazwa wskazuje, szkoła podstawowa. W szkołach średnich proponuję wąski "kanon wiedzy" (czyli rozszerzone podstawy z najważniejszych przedmiotów) obudowany obszernymi specjalizacjami, które muszą być przedmiotem wyboru ucznia. Obecny system nie działa. Dlatego dorośli, choć zgłębiali wiedzę z zakresu chemii, biologii, literatury, fizyki itd., po ukończeniu szkoły praktycznie nic nie pamiętają. Nawet podstaw. I nie potrafią pomóc dzieciom w odrabianiu prostych zadań. Bo uczyli się tylko dla ocen i zgodnie z metodą 3xZ. Tak więc system edukacyjny, który w liceum narzuca wszystkim wszystko, nie zważając na ich zainteresowania, jest tylko marnotrawieniem czasu

W bardzo dużej mierze się tutaj zgadzam. Chciałem tylko doprecyzować kilka kwestii. Twoje pomstowanie na Arystofanesa to jest pomstowanie na program obowiązujący w liceum wszystkich uczniów czy tylko tych mających rozszerzony język polski? Co rozumiesz przez obszerne specjalizacje? Czy one mają się pokrywać z popularnymi nazwami profili klas (typu humanistyczny, matematyczno-fizyczny, biologiczno-chemiczny?). Mimo wszystko trochę pusty śmiech mnie ogarnia jak widzę profile typu prawniczy, po którym część osób pójdzie na prawo, część na administrację, część na ekonomię, część na informatykę, a część na historię. Takie profilowanie wydaje mi się sprzeczne z samą ideą liceum ogólnokształcącego. Czego się boję? Tego, że już na etapie liceum edukacja rozumiana będzie wyłącznie jako przygotowanie zawodowe, ewentualnie z elementami "praktycznymi" takimi jak propagowane od wielu lat nauczanie dzieciaków jak wypełniać PITy (tak jakby to była wielka filozofia; ewentualnie jakby nie było potrzeby skorzystania z pomocy księgowej, kiedy naprawdę pojawiają się schody z rozliczeniem podatków). Z tej perspektywy wolałbym raczej szkołę przynajmniej częściowo niepraktyczną - bo ustrój społeczno-gospodarczy oraz kultura będą nas potem przez całe życie wtłaczać w ramy myślenia praktycznego - w którym ludzie inteligentni oraz wykształceni w lepszy albo gorszy sposób, ale się odnajdą (chyba że celowo wybiorą eskapizm).

I znów hiperbola. Pomiędzy uczeniem o masturbacji, a uczniem masturbacji jest znacząca różnica. Myślisz, że na zajęciach sobie wszyscy dogadzają pod okiem nauczyciela, czy raczej dowiadują się z podręcznika co to jest i do czego służy?

Myślę, że z każdą kolejną dekadą, jeżeli nie każdym kolejnym rokiem, granica pomiędzy tym, co akceptowalne, a co nie, się przesuwa. Taka jest nieubłagana logika postępu, a z promowania postępu żyje sobie nieźle całkiem spora grupka osób, w tym tzw. seks-edukatorów, ale nie chciałbym wchodzić na grunt seksualizacji dzieci i młodzieży, bo nie o tym rozmawiamy.

No i proszę bardzo. Skoro ja mogę jeść w pracy, a nie wypada podczas spotkania biznesowego, to niech analogicznie dzieci mogą zjeść kanapkę podczas lekcji, a powstrzymać się na czas apelu szkolnego.

Masz świadomość, że nie każdy może jeść kanapki przez większą część swojego dnia pracy? Jest to całkiem spora grupa osób - od osób wykonujących proste prace fizyczne (które jedzą w trakcie przerw śniadaniowych, których przestrzeganie jest egzekwowane), aż po np. lekarza który przyjmuje pacjentów. Zestawiasz lekcję z apelem, który zdarza się rzadko, a nie sięgasz po przykład przerwy - która w szkole występuje zdecydowanie częściej niż to wynika z kodeksu pracy.

Bukary

To jest właśnie zarzut często podnoszony przez środowiska konserwatywne. Na szczęście, pomiędzy zaspokajaniem podstawowych potrzeb fizjologicznych a paleniem jointa jest przepaść. Równie fałszywą może być alternatywa: nauczyciel-sierżant albo nauczyciel-hippis. Jak zwykle, najlepszy okazuje się złoty środek. Wystarczy po prostu traktować młodego człowieka jak... człowieka. A nie zwierzę poddane tresurze.

Wiesz, nie uważam, żeby odmówienie sobie spożywania posiłków w niektórych okolicznościach życiowych oznaczało od razu tresurę. Dorośli też to robią i nie spożywają posiłków w trakcie np. oficjalnych uroczystości. Jeżeli chcielibyśmy traktować młodzież jak dorosłych, to raczej należałoby zaczerpnąć wzorce ze szkoleń czy konferencji dla dorosłych, gdzie - owszem - oficjalnego zakazu jedzenia nie ma, ale jednak towarzystwo raczej wstrzymuje się z jedzeniem do czasu przerw kawowych czy obiadowych i to bez pruskiego drylu.

U mnie na zajęciach uczniowie nie muszą się tłumaczyć, nie muszą nic wyjaśniać - wystarczy, że podniosą rękę i mogą spokojnie, nie czekając na moją łaskawą zgodę, wyjść do toalety. Podobnie jest z jedzeniem czy piciem. I dyskutowaniem. I nie zaobserwowałem jakichkolwiek problemów.

Ok, ale tutaj nasuwa się kilka zasadniczych kwestii - z jaką grupą wiekową masz do czynienia, czy jest ona już do jakiegoś stopnia wyselekcjonowana, a wreszcie - na ile wpływ na zachowanie klasy mają: a) Twoja osobista charyzma, b) efekt nowości - szanujemy te reguły, ponieważ jesteśmy wyspą na oceanie pruskiego drylu i potrafimy to docenić, ale co by było, gdyby taki model spowszedniał?
Jeżeli młodzież reprezentuje sobą poziom studencki (a nie oszukujmy się - niejeden uczeń z ogólniaka często już reprezentuje sobą więcej niż wielu przedstawicieli studenckiej masy), to nie widzę przeszkód. Ale czy wszyscy uczniowie się tak zachowują? Śmiem twierdzić, że poziom jest bardzo różny.

A nie wtedy, gdy walczymy o przetrwanie, bo zaciskamy pęcherz lub umieramy z głodu.

Uważam, że za dużo w tym dramatyzmu i przesady. Nie kwestionuję podstawowego założenia możliwości wyjścia do toalety czy napicia się wody, ale dorośli też w różnych sytuacjach społecznych zmuszeni są dostosować się do obowiązujących konwencji i nikt nie wyciąga z tego tak drastycznych wniosków.

Nawet tzw. przeciętny uczeń ma jakieś zainteresowania, jakiś talent. Tyle że w tym uniformizującym systemie nie jesteśmy w stanie tego zauważyć. Próbujemy tego "przeciętniaka" przykroić do obowiązującej miary i zmusić np. do czytania Szekspira, podczas gdy mógłby w tym czasie chociażby rysować coś w Photoshopie albo doskonalić sztukę malowania butów..

Ok, pytanie tylko, na jakim ma się to opierać założeniu wyjściowym. Czy to co opisałeś to jest ambicja minimum czy maksimum szkoły. Ja się godzę z tym, że nie każdy będzie orłem ze wszystkiego (czy chociażby w ramach nauk humanistycznych, matematycznych czy biologiczno-chemicznych) i że nie ma sensu udawać, że jest inaczej. Ale z drugiej czy szkoła ma całkowicie zarzucić przekazywanie uczniom konwencjonalnych treści? Wąskie specjalizacje są dla mnie częściowo przerażające, bo w gruncie rzeczy oznaczają, że profesor medycyny może nie wiedzieć kim był Kant, a profesor literaturoznawstwa może mieć problemy z tabliczką mnożenia. Uważam, że jednak szkoła nie powinna zarzucać myśli, że szkoli również (chociaż nie tylko) przyszłe elity, które powinny posiadać sporą wiedzę ogólną. Nie każdy będzie kolorował buty albo uprawiał akrobatykę, są też osoby, które będą pełniły takie role społeczne, co do których oczekiwałbym jednak czegoś więcej niż bycia szlachetnym dzikusem od wujaszka Rousseau.

Stąd też konieczność rozluźnienia "planów zajęć" i postawienia na wąski kanon obudowany specjalizacjami. A PiS chce na siłę do głowy wtłaczać wszystkim teologiczne poglądy Karola Wojtyły. Serio?

Też się dziwię, że nie chcą wtłaczać myśli teologicznej Ratzingera, ale co zrobić ;)

Dziękuję za szczegółową odpowiedź!
Podzielam wiele z opisanych przez Ciebie założeń, jakkolwiek diabeł tkwi w szczegółach, więc ograniczyłbym się do ostrożnego entuzjazmu! :) Sam mam swoje negatywne wspomnienia związane z wtłoczeniem w system szkolnych murów i zgadzam się, że opisany przez Ciebie system "przednowoczesny" jest w dużej mierze nieefektywny oraz tłamszący indywidualność. Z drugiej strony bałbym się, aby nie wylać dziecka z kąpielą; nie ukrywam, że są we mnie obawy o to, że kwestionowanie schematów w połączeniu z szerokim odwoływaniem się do kultury popularnej doprowadzi do tego, że dostaniemy miejsce, w którym uczeń - w ramach swojej indywidualnej wrażliwości - będzie mógł twierdzić, że Remigiusz Mróz ma większe osiągnięcia niż Szekspir i nie będzie tego można nazwać bzdurą. A przyzwolenie na jedzenie w klasie z czasem zamieni się w przyzwolenie na palenie jointa, słuchanie muzyki na słuchawkach czy dłubanie w nosie. - a wszystko w imię tego, żeby nie narzucać ograniczeń - warto przy tym pamiętać, że większość uczniów jest na swój sposób przeciętna, a tylko bardzo nieliczni uczniowie mają zadatki na ekscentrycznych geniuszy, którzy nie potrafią się dostosować do ogólnie panujących zasad.

Niezależnie od tego nie do końca rozumiem Twoją wcześniejszą wypowiedź, że Kaczyński chce przywrócić szkoły typu przednowoczesnego. Grupka zapaleńców grupką zapaleńców, ale nie jest przypadkiem tak, że w Polsce generalnie model pruski nieprzerwanie obowiązuje, więc można go co najwyżej utrwalać albo konserwować, a nie przywracać?

neXus

Uważam, że zarzucanie tej czy innej partii, że chce celowo zdemolować system edukacji (czyli wysadzić bardzo istotną część państwa w powietrze) to jest element tej samej totalnej retoryki, która nakazuje w drugiej stronie widzieć wyłącznie reprezentanta obozu zdrady narodowej. Innymi słowy jest to retoryka bardzo szkodliwa, oparta o emocjonalne odsądzanie politycznych adwersarzy od czci i wiary. Nie wiem dlaczego pojawił się plan likwidacji WOSu. Być może był to element instrumentalizacji edukacji na swoje potrzeby (o czym wspominałem). Ale to nadal zarzut zupełnie innej kategorii niż zarzut dążenia do zdemolowania części polskiego państwa.

Bukary, mógłbyś rozwinąć wątek liceum typu przednowoczesnego? Tego typu retoryka wywołuje we mnie przyjemne skojarzenia (typu nauka łaciny w szkołach; zastrzegam że przyjemne skojarzenie nie oznacza, że jestem zwolennikiem wprowadzania z dnia na dzień nierealistycznych rozwiązań), tymczasem wprowadzenie przedmiotu "Historia i teraźniejszość" interpretuję raczej w kategoriach powtorków zbyt nowoczesnych, a nie przednowoczesnych.

Generalnie systemowo ustrój demokratyczny (w rozumieniu cała władza w ręce ludu, wybory powszechne) w połączeniu z masową edukacją nie sprzyja jakości edukacji. Skoro w demokracji dobry pieniądz jest wypierany przez gorszy, to nie inaczej będzie z edukacją, która jest stosunkowo wrażliwa i bezbronna wobec zakusów polityków - niezależnie od opcji rządzącej. Doszukiwanie się tutaj makiawelizmu tego czy innego ugrupowania (celowe ogłupianie społeczeństwa w celu utrzymania [?] władzy) jest może i efektowne, ale moim zdaniem bardzo upraszczające - tym bardziej, że z założenia polityk w demokracji nie myśli długofalowo, a następstwa zaniedbań w edukacji zawsze mają długofalowy charakter. Także przykro mi, makiaweliczna teoria się nie broni :-)

Jeżeli chodzi o motywację do odejścia dla nauczycieli to Wasze prognozy mogą być trafne, z drugiej strony nie sposób do końca przewidzieć jak chłonny będzie rynek pracy, a trzeba pamiętać, że najbardziej mobilni nauczyciele już porzucili swoje zawody. Poza tym ogólnoświatowy kryzys gospodarczy nie musi zachęcać do porzucania, bądź co bądź stabilnej, pracy. Mam przy tym świadomość, że wszystko ma swoje granice.

To jest po prostu upodlenie i zurzędniczenie zawodu nauczyciela. Urzędnik państwowy, co do zasady (są rzecz jasna bardzo ważne wyjątki, wyższe stanowiska urzędnicze czy wymagające wyspecjalizowanej wiedzy), ma wykonywać w miarę proste, powtarzalne czynności. W jego pracy nie jest wymagana szczególna kreatywność (zazwyczaj nie jest wręcz wskazana), w stosunkowo niewielkim stopniu wymaga się też od urzędnika pogłębiania wykształcenia. Nauczyciel natomiast, w idealnych warunkach, powinien być człowiekiem elokwentnym, zaszczepiającym w dzieciach pasję, wytrwałość i konsekwencję w dążeniu do celów. Powinien być człowiekiem, którego pasje pozazawodowe nie ograniczają się do oglądania Tańca na lodzie oraz czytania portali plotkarskich. To ma być człowiek, który zaszczepi w naszych dzieciach poczucie fascynacji wiedzą, a także umiejętnie rozpozna umiejętności ucznia, które będzie potrafił u niego rozwijać z poszanowaniem jego indywidualnej wrażliwości (ale żeby dodawać innym skrzydeł samemu trzeba mieć odpowiednie życiowe morale!). Oczywiście przy tak masowej edukacji trudno byłoby odpowiednią liczbę nauczycieli, którzy byliby w stanie sprostać takim ideałom, ale przy urzędniczych pensjach, których jedyną zaletą jest regularność wypłaty, trudno zakładać, że polskie dzieci nie będą uczone przez ludzi właśnie z mentalnością urzędniczą, których spora część rodziców (szczególnie w większych miastach, z dobrym wykształceniem i zarobkami) uważa za gamoni i nieudaczników. Myślę, że podobne może być przekonanie starszej młodzieży - co ten facet czy ta kobieta może mi wpoić, skoro sam/sama skończyła najgorzej jak się da, czyli w szkole. Zobaczymy na ile exodus faktycznie będzie masowy i jak to wpływie na polskie szkoły - do tej pory raczej mieliśmy powolne osuwanie się w przepaść i maskowanie trupa.

No chyba, że jednak ja nie ogarniam rzeczywistości i tak naprawdę nauczyciele są doskonale przygotowywani do tego, żeby kształtować młodzież w kategoriach: uparte dążenie do celu (przejdę na emeryturę jako nauczyciel chociażby nie wiem co), niematerialne spojrzenie na życie (w życiu nie liczy się bogactwo, tylko szczęście), nie szata zdobi człowieka, w życiu najważniejsza jest pasja. Jednocześnie nauczyciel osiąga mistrzowski poziom w dziedzinie ekonomii (jak przetrwać do dnia wypłaty i się nie zadłużyć), cierpliwości, hartu ducha itd. :D Jednak jakoś bardziej nasuwa się skojarzenie z nauczycielem Adasiem Miauczyńskim.

O Hołowni nie będę się wypowiadał, bo nie odpowiadałoby to tonowi moich wcześniejszych wypowiedzi :-) W każdym razie absolutnie nie zanosi się na szukanie tego, co łączy, a nie tego, co dzieli, ponieważ nikomu się to nie opłaca - ani politykom, ani spolaryzowanym dziennikarzom, publicystom oraz "liderom opinii" (ha-ha!). O wyniszczającej logice wojny polsko-polskiej wiele już napisano i powiedziano, chociaż raczej na marginesach, a nie w mainstreamie. Natomiast z punktu widzenia obiektywnych okoliczności zewnętrznych dawno nie było równie dobrego powodu, żeby jednak zbudować w Polakach coś w rodzaju ducha republikańskiego - na czymś więcej niż wzgarda wobec Rosjan rzecz jasna. Zaznaczam, że nie chodzi mi tutaj o wpadanie w fałszywe tony i udawanie, że co do wszystkiego się ze sobą zgadzamy; wydawałoby się jednak, że pewne rozwiązania, jak właśnie PAX, a przynajmniej zawieszenie broni w oświacie, dawałyby poczucie pewnej kontynuacji oraz stabilności, które wyszłyby na dobre wszystkim - bo ostatecznie w odniesieniu do większości z nas sprowadza się to do problemu - na co zostanie narażone moje własne dziecko w polskiej szkole? Godzę się na to, że będę kształtował światopogląd swojego dziecka wyłącznie w domu, ale czy godzę się na to, że w szkole będzie prezentowany światopogląd, który uważam za szkodliwy? Myślę, że większość rodziców ma wystarczająco dużo utrapień wychowawczych, że można im oszczędzić dodatkowego wojowania ze szkolnymi programami nauczania.

Bukary

Owszem. Ale czy w podręczniku dla młodzieży jest miejsce na cytat dotyczący majstrowania pięcioletnich dzieci przy rozporku dorosłego? To decyzja podjęta w duchu konserwatyzmu?

Przecież już się wypowiedziałem, robienie takich wrzutek do podręcznika jest groteskowe. O preferencjach Bendita dowiedziałem się z 15 lat temu czytając starą Frondę (nie mylić z nową). Nawet znalazłem ten numer - https://rhema.pl/wiecej_n.php?28942,t=Fronda+nr+38+Poza+Ko%C5%9Bcio%C5%82em+nie+ma+zbawienia
Cohn Bendit obok Zizka, Salija i Oriany Fallaci. Zarzucanie takimi treściami młodzieży, która w założeniu ma znać WOS na poziomie podstawowym jest niepoważne, a cel takiego działania jest oczywisty. Przy czym nie odwoływałbym się w tym wypadku do epatowania młodzieży seksualnością, bo ten argument w ustach liberałów brzmi wyjątkowo fałszywie. Rozsądne byłoby wypracowanie społecznego kompromisu (pomarzyć dobra rzecz) odnośnie tego, żeby nie uprawiać w szkołach indoktrynacji wszelkiego autoramentu. Jestem przekonany, że na dłuższą metę, taki kompromis, gdyby się utrzymał i zyskał jakaś gwarancję, byłby bardziej korzystny dla strony konserwatywnej.

Powiem więcej, wchodzimy w naprawdę trudne, "ciekawe" czasy. Aż by się prosiło, żeby stworzyć taki kodeks podstawowych, wspólnych wartości jak: nie indoktrynujemy dzieci i młodzieży, nie uprawiamy partyjnej propagandy w Telewizji Publicznej, dbamy o wolność słowa (precz z cancel culture), wspólnie bronimy integralności terytorialnej (nakłady na armię), dbamy o niezadłużanie przyszłych pokoleń i zrównoważony rozwój (nie dyskutujemy o tym czy globalne ocieplenie występuje, tylko jakim kosztem sobie z nim radzić, walczymy z patodeweloperką oraz betonozą), nie kwestionujemy kanonu kulturowego, w którym jest miejsce i dla Gombrowicza i dla Sienkiewicza. Sporo by się znalazło przykładów, ale już sobie podaruję, bo to i tak nie ma sensu). Dzięki temu mielibyśmy silniejsza wspólnotę na trudne czasy, a tak mamy co mamy.

Dokładnie takie same wnioski znajdziesz w wypowiedzi "lewicowca" z filmu. :)

Nie wiedziałem, ale wcale mnie to nie dziwi, sam wrzuciłem wcześniej tekst Pasoliniego, żeby dać odpór pokoleniu 68. Szkoda życia na powtarzanie komunałów zgodnych z linią partii (i nie tylko partii).

Co ciekawe, dla Roszkowskiego "teraźniejszość" kończy się na 1979 roku. I to jest dopiero HIT.

Zawsze to lepiej, niż gdyby miał się kończyć na 2022, szczególnie że Roszkowski Antonim Dudkiem nie jest :)

Oczywiście, że nie pochwalam oceny! Dla mnie określenie kuźnia managementu średniego szczebla brzmi bardziej jak obelga! :D
Zgadzam się w pełni, że każdy zasługuje na szansę - o ile ma odpowiednie predyspozycje i chęci do pracy - to właśnie chciałem przekazać swoim wpisem. No i to, że jeżeli państwo sceduje kształcenie najbardziej utalentowanej młodzieży na podmioty niepubliczne, logika rynkowa jeszcze bardziej przeważy i ostatecznie będzie wypierać tak niepraktyczne czynności jak lektura Szekspira czy studiowanie przyczyn wojny trzydziestoletniej (chociaż oczywiście takie podejście może być też forsowane przez samo państwo, czego dobrym przykładem jest parametryzacja szkolnictwa wyższego; vide: https://kronos.org.pl/numery/kronos-3-382016/koniec-uniwersytetu/)

Moim zdaniem przegrupowanie wojsk rosyjskich i uderzenie na Ukrainę wschodnią jest jednak mocnym argumentem za tym, że Kreml, w niesprzyjających okolicznościach, próbuje postępować racjonalnie. Tak samo było z bombardowaniem Lwowa wysoko precyzyjnymi pociskami. Pomimo szamba propagandy w Rosji wydaje mi się, że wizja szaleńca, który wysadzi świat w powietrze się oddala, tym bardziej, że Putin doznał już większości "afrontow" jakie można sobie wyobrazić, a możliwość dalszego działania celem pomocy Ukrainie zakłada głównie utrzymywanie dotychczasowych działań.
Wymowne jest, że dzisiaj Żeleński powiedział, że gdyby Ukraina była w NATO to do agresji by nie doszło. Ciekawie zestawia się ta wypowiedź z wcześniejszymi, w których prezydent Ukrainy upierał się, że Putin nie zatrzyma się na Kijowie.

Ciekawy materiał, szczerze mówiąc spodziewałem się dużo większego dramatu. Żaden z rozmówców nie prezentuje stanowiska mówiącego o konieczności denazyfikacji Ukrainy, wypowiada się sporo symetrystów czy pacyfistów. Po niektórych osobach widać, że nie mówią tego, co chcieliby powiedzieć, bo boją się odpowiedzialności. Oczywiście na pewno ma to wszystko związek z tym, że nie kręcono na prowincji, to też uzasadnia rodzaj ubioru.

No ale niestety, nasze chętne do bitki (z kobietami, na manifestacjach) prawiczki i inni "realiści" (cześć, Hajle!) mają w dupie, że 100km dalej ruskie pojeby gwałcą, torturują i zabijają mężczyzn, kobiety, dzieci i zrównują całe miasta z ziemią. Ważne, że majty już obsrane na samą myśl, że jakaś rakieta mogła by spaść na polskie miasto.

To jest sofistyka, równie dobrze mogę odpisać, że wy macie w dupie, czy ruskie pojeby będą gwałcić Wasze żony, córki, matki i koleżanki z pracy. Ten sam poziom. Ale jednak tego nie robię - dlaczego? Bo nie przypisuję romantykom złych intencji; przeciwnie - wielu z nich bardzo szanuję. Teksty typu obsrane majtki zostaw sobie na dyskusje o geopolityce w czasie przerwy na szkolnym korytarzu.

Punktem wyjścia do jakiejkolwiek rozmowy powinno być z jednej strony przyjęcie, że tragedie takie jak w Buczy to niewyobrażalne zło, które należy powstrzymać, a z drugiej - że należy nie dopuścić rozszerzenia ogromu cierpień, w tym przede wszystkim w Polsce. Jeżeli ktoś nie jest w stanie przyjąć tych dwóch założeń, to nie warto nawet z nim rozmawiać, bo i po co? Po to jest kategoria "szuria", żeby z powodu niektórych osób nie strzępić sobie języka.

O tym pisało tutaj kilka osób, w tym i ja. Zostaliśmy okrzyknięci 'romantykami'. Wychodzi na to, że jednak romantycy okazali się realistami, a realiści romantykami

Widzę, że romantycy już się zabrali za podsumowanie wojny, która trwa od raptem kilku tygodni. Realizm podpowiada, żeby jednak wstrzymać się z oceną :)

Miedwiediew snuje wizje o celu Putina. "Eurazja od Lizbony po Władywostok"

Może Miedwiediew jest amerykańskim agentem wpływu, który tak naprawdę ma skonsolidować UE i NATO? Jeżeli Miedwiediew pisze o inwazji na Warszawę czy Tallin, to można się niepokoić, ale retoryka odwołująca się aż do Lizbony aż prosi się o komentarz, że nikt tak jak Miedwiediew nie wypromuje walki z ruskim mirem w Lizbonie czy Madrycie, których wrażliwość na problemu naszego regionu jest umiarkowana. A może Miedwiediew będzie zgrywał czuba, jakby miał trafić na proces do Hagi?

My działamy na odcinku eskalacji słownej oraz składania propozycji co do pomysłów, które nigdy nie wejdą w życie. Budujemy w ten sposób niezbędne oburzenie moralne, zawstydzamy partnerów oraz przyjmujemy na siebie razy słowne przeciwnika.

Myślę, że cele Kremla są ustalane na bieżąco, w miarę (braku) postępów na froncie. Wydaje mi się, że u analityków istnieje w miarę zgoda co do tego, że zacieśnianie relacji Zachodu z Ukrainą nie było bez znaczenia dla wybuchu tej wojny, co oczywiście nie znaczy, że nie ma tutaj elementu czystego imperializmu. Zgadzam się, że w dużej mierze narracja o "obawach Rosji" przed włączeniem Ukrainy w tryby Zachodu jest nie do przyjęcia, dobrze rozprawia się z tym wybitny amerykański historyk i sowietolog Stephen Kotkin.

https://www.youtube.com/watch?v=gvEvuZg9e6E

Polecam całą rozmowę: https://www.youtube.com/watch?v=ylaC0MUleZs

Z drugiej strony czytam teraz wspomnianych już "Ludzi Putina" i jednak wymowne jest jak znaczącym krokiem dla rozwoju putinizmu jako systemu, który znamy aktualnie (i gwoździem do trumny dla kariery Chodorkowskiego) była próba sprzedaży udziałów Jukosu amerykańskiemu ExxonMobil. Amerykańskie/zachodnie resentymenty są jednak potężne, w związku z czym niektórzy twierdzą, że Zimna Wojna tak naprawdę nigdy się nie zakończyła.

The bottom line is: Rosja weźmie tyle, ile będzie mogła wziąć. Co do tego się chyba wszyscy zgodzimy.

Ale popijają i zajadają ze zniesmaczeniem.

Mimo wszystko nie porównujcie Hollande'a z Le Pen. Nie mylmy pragmatyzmu, który zrodził się w społeczeństwach z przetrąconymi kręgosłupami moralnymi (u Hollanda dochodzi jeszcze głupkowata otoczka, robiąca z niego bardziej pożytecznego ... niż w przypadku takiej harpii jak Merkel; przecież te rozmowy z Putinem są jak z Monty Pythona) z politykami otwarcie prorosyjskimi w klimatach książki Ludzie Putina Catherine Belton czy demaskatorskich działań Marcina Ludwika Reya w Polsce. Dwa różne światy.

Prezes już powiedział, że "po prośbie nie będziemy chodzić" w kwestii uchodźców. Takie podejście to oczywiście wypadkowa różnych czynników, ale jednym z nich jest "godnościowe" podejście Polaków do obecnej sytuacji, w której nie wypada kalkulować czy myśleć o partykularnych interesach polskiego społeczeństwa. Kiedy "godnościowa" polityka polskiego rządu spotyka się z niemal powszechną aprobatą rozgrzanych polskich głów - musi być niewesoło. Wystarczy poczytać codzienne wpisy Łukasza Warzechy na twitterze, który - wbrew wszystkim - postanowił robić za sceptyka i marudę (tym samym zbiera różne kretynizmy). Można się złapać za głowę.

Niezłe podsumowanie całokształtu:
https://twitter.com/lkwarzecha/status/1509206227573686276?

Sekretarz ukraińskiej Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ołeksij Daniłow uważa, że Ukrainie walczącej z najeźdźcami z Rosji pomogłoby otwarcie "dodatkowych frontów"

Wszystko w porządku, Ukraińcy to nasi przyjaciele i zapewne kierują się głównie troska o nasz narodowy interes, zgodnie z obowiązującą w porządku międzynarodowym zasadą wzajemności.

PS. to już wyższy level wciągania w konflikt, postulat no-fly-zone to przy tym pikuś :)

Ależ oczywiście, że to figura retoryczna, podobnie jak figurą retoryczną były słowa Przydacza, dokładnie w tym samym tonie. Figurą retoryczną jest też to, że nie wypada użyć słowa odnoszącego się do władz ukraińskich bez określenia "przyjaciel".
Pal licho, jakby tylko o słowa chodziły, słowa reprezentują określony stosunek do problemu, który z kolei daje o sobie znać w codziennej polityce. Poza tym słowa powtarzane w podobnym tonie budują określone narracje i bańki i przestają być jednostkowymi wypowiedziami, które zresztą same w sobie mają określoną moc performatywną.

Jedyne co znalazłem na ten moment potwierdza słowa Drackuli:

According to him, "the key requirement is clear legally binding guarantees to Ukraine, which in their content and form should be similar to Article 5 of the NATO Charter."

https://en.interfax.com.ua/news/general/819045.html

Wątpię, żeby w takiej postaci ktokolwiek udzielił Ukrainie gwarancji, ale mam jednocześnie dziwne poczucie, że Polacy będą się wyrywać pierwsi, żeby takich gwarancji udzielać.

Jeżeli dojdzie do porozumienia ukraińsko-rosyjskiego, to będziemy mogli mówić o mniejszym lub większym zamrożeniu tego konfliktu; nic nie wskazuje na to, żeby ta część świata stała się nagle krainą pokoju. Udzielanie mocnych gwarancji Ukrainie przez państwo, które samo jest w czarnej dziurze, jeżeli chodzi o własną obronność, jawi się w takiej sytuacji jako absurdalne.

Absurdalne jest też założenie, że drogą do osiągnięcia porozumienia będzie udzielenie Ukrainie gwarancji przez USA- przecież praprzyczyną dzisiejszej wojny jest wyjęcie Ukrainy spod strefy wpływów Kremla i włączenie w strefę wpływów USA - z całą bezwzględnością mówi o tym John Mearsheimer, a trudno pogodzić postulat neutralności Ukrainy z silnymi gwarancjami militarnymi największego mocarstwa.

Flyby

Pisałem o uwarunkowaniu tychże realiów przez zasady moralne.. To one mają wzmacniać trwanie realiów i także nadawać im więcej ogólnoludzkiego sensu. Nazywasz to błędem? Przykre.

Polakom nie brakuje w tej chwili myślenia kategoriami moralnymi, więc o tym nie piszę. Brakuje nam natomiast rozumienia tego, czym jest gra interesów w dyplomacji, co powoduje zachowania naiwne. Polska rzeczywiście reprezentuje w tej chwili przede wszystkim moralny wymiar wojny.

"...my, Polacy, pisujemy noty dyplomatyczne i zajmujemy stanowiska w polityce międzynarodowej z tomikiem Mickiewicza lub Słowackiego jako podręcznikiem orientacyjnym. To my, Polacy, nie myślimy politycznie, lecz głośno lub cicho deklamujemy politycznie. Polityka angielska dlatego jest tak doskonała, że jest wyzuta z wszelkiej uczuciowości."
Stanisław Cat-Mackiewicz

Aktualne jak nigdy (albo jak zawsze).

Promyk

Skoroś taki wrażliwy, to nie będę więcej wchodził w dyskusję. Nie chciałbym Cię niechcący urazić używając tak wrogich zwrotów jak "z całym szacunkiem".

Bukary

Ale dlaczego się tak oburzasz na to porównanie jako niedopuszczalne co do zasady? Nie musisz uznawać, że jest trafione, ale chyba zgodzisz się, że kolejne pokolenia tworzą naród, jego historię oraz kulturę, a decyzje podejmowane przez naszych dziadów i pradziadów nie zawsze były oceniane jako trafne, przy czym podział na romantyków i pozytywistów jest jednym z najbardziej utrwalonych w polskiej świadomości. Żyjemy w przełomowych czasach, mamy problem z ich trafnym opisaniem, więc sięgamy do dostępnego nam już wcześniej aparatu pojęciowego. Tak - uważam, że na gruncie toczącej się tutaj dyskusji w sposób spontaniczny wychodzą z nas romantycy i pozytywiści - co jest ciekawe - niezależnie od poglądów politycznych. Poniekąd to jest bardzo interesujące doświadczenie - bo nie dotyczy abstrakcyjnej oceny zdarzeń z przeszłości tylko naszych przemyśleń tu i teraz, kiedy ważą się polskie losy. A że pozytywistów jest mniej niż romantyków? A jaki nakład miała książka Normana Daviesa o Powstaniu Warszawskim a jaki "Kto wydał wyrok na miasto" Sowy? :D (z drugiej strony młodsze pokolenie to już chyba na Zychowiczu jest wychowane).

Szabel nam nie zabraknie, szlachta na koń wsiędzie, Ja z synowcem na czele, i? – jakoś to będzie!

Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz

Promyk

Możesz mi proszę wytłumaczyć na podstawie czego uporczywie powtarzasz, że krzyczałem? Zgodnie ze znanymi mi zasadami netykiety, jako krzyk potraktować można pisanie W TAKI OTO SPOSÓB. Czy to jest jakiś sposób na obniżenie wiarygodności rozmówcy?

Wystarczy czytać ze zrozumieniem, żeby zrozumieć, jakie widzę rozwiązanie (na ogólnym poziomie). Należy zacząć myśleć kategoriami ochrony polskich interesów, minimalizowania strat. Należy się zbroić po zęby, ale prezentować Polskę jako mocne państwo, silnie zakorzenione w zachodnich strukturach bezpieczeństwa, które oczywiście wymaga zwiększenia obecności wojsk na naszym terytorium, ale które nie wymaga stosowania retoryki "Polska będzie następna".

Z całym szacunkiem, ale Twoje stwierdzenie, że NIC się nie da zrobić z tym, że wojna niszczy nam interesy - jest niemądre i szkodliwe. Wszystkie państwa, niezależnie od nakładania sankcji (które uznają za konieczne), podejmują działania w celu ochrony własnych interesów - czasami ze skrajnym cynizmem, a czasami z większym wyczuciem. Pisanie, że nic się nie da zrobić jest absurdalne. Czy dopuszczasz w ogóle możliwość, że zagraniczny ruch turystyczny może w Polsce spaść o powiedzmy 50 albo 80 procent i że sposób przedstawiania aktualnego kryzysu wewnątrz Polski i na zewnątrz, podejmowane decyzje i stosowana retoryka mają jakiekolwiek znaczenie, czy spadek wyniesie 50 czy 80%? Jeżeli uważasz, że nie mamy żadnego wpływu na zarządzanie kryzysem "wizerunkowym", a nasz możliwy wpływ na uratowanie Ukrainy jest przemożny, to gratuluję. Kombinacja tak wielkiej siły i tak wielkiej bezradności - ale oczywiście o żadnym rozedrganiu mowy być nie może :D

Turystyka to jest oczywiście tylko przykład. Dzieciaki w wielu szkolnym budzą się w nocy ze strachu, że wybuchnie u nas wojna. Oczywiście to do jakiego stopnia Polska stoi w światowej awangardzie ratowania Ukrainy i do jakiego stopnia wywołujemy demony kremlowskich Goebbelsów nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia psychologii społecznej czy jakości życia zwykłego obywatela (vide rozmowy przy straganie owocowo-warzywny, czy Putin nas zaatakuje atomówką czy nie). Żyjcie sobie dalej w swojej bańce.

Flyby
"Zaangażowanie w tematy" aby było w pełni akceptowalne przez przez zainteresowane strony, musi być połączone z tym, co nazywamy "moralnym świadectwem".
Sprzeczności w obu tych aspektach, obniżają lub uniemożliwiają "realność działań".

Twoja wypowiedź jest ogólna, więc trudno mi się do niej odnieść. Można by ją zinterpretować, że polityka zagraniczna/dyplomacja/geopolityka opierają się przede wszystkim na zasadach moralności. Jeżeli tak uważasz, to przykro mi, ale jesteś w błędzie :)

Oczekuję, że - w międzyczasie jak trwa wojna -;spróbujemy normalnie żyć, rozwijać się, realizować cele jak dotychczas. Będzie to trudniejsze? Tym większe powinny być starania, tymczasem widzę wspomniane już inercję, przekonanie, że na razie lepiej nie będzie i całkowite, stuprocentowe skupianie się tylko i wyłącznie na wojnie. Niektórzy przedawkowali przemówienia Zełeńskiego. Polskie grzechy i wady narodowe wychodzą na wierzch.

To jest inercja, to jest imposybilizm i zawieszenie normalnego funkcjonowania państwa na kołku. Państwo stanu wyjątkowego. Jeszcze raz powtórzę: ludzie w Polsce uczą się, pracują, wychowują dzieci, prowadzą biznesy, a nawet utrzymują ofiary wojny, a polscy romantycy prezentują mentalność partyzanta.
Przy takim podejściu Polacy niedługo zaczną rozkradać transporty z żywnością na Ukrainę, bo nie będa mieli co jeść (przesada zamierzona).
Im więcej czytam takich wypowiedzi jak powyższa, tym moje obawy są większe, a poczucie zbiorowego szaleństwa silniejsze.

Poniższe wypowiedzi Stoltenberga można by próbować interpretować jako zaostrzenie retoryki, chociaż trudno mówić o jakiejś fundamentalnej zmianie.

Russia must stop its nuclear sabre-rattling.

Any use of nuclear weapons will fundamentally change the nature of the conflict.

On chemical weapons: First of all, any use of chemical weapons would totally change the nature of the conflict. And it will be a blatant violation of international law and will have far reaching consequences. And I think that's the most important message to convey, that any use of chemical weapons is absolutely unacceptable, and will have far reaching consequences

Jakby Stoltenberg słuchał krytyków sugerujących, by pozostawiać pewne rzeczy niedopowiedziane.

Nie dostajesz odpowiedzi bo źle zadajesz pytanie.
Źle czy niewygodnie?

Jest jednak faktem że Rosja będzie każde posunięcie naszego kraju wykorzystywać w skierowanej przeciw nam wojnie propagandowej.
A my, wychodząc z założenia, że rosyjskie ataki na nas wystawiają nam świadectwo moralności, czasami się podkładamy.

Czy warto powstrzymywać się od działań tylko po to żeby Rosja miała utrudnione sianie propagandy? Moim zdaniem nie, ch** im w dupę, ich nastroje i tak nigdy propolskie nie były.

Rosja nie zniknie z mapy świata i najprawdopodobniej nie przestanie być naszym sąsiadem. To nie jest obojętne jakie są nastroje odnośnie Polski, to jest ważne. Czy warto się powstrzymywać od działań? W teorii to bardzo proste - jeżeli Polska usiłuje wykluczyć Rosję z G20, żeby wskoczyć na miejsce Rosji, to jest działanie zgodne z polską racją stanu, bo reakcja Rosji jest kosztem wartym poniesienia. Jeżeli wydalamy dyplomatów, którzy rzeczywiście prowadzą wrogie wobec nas działania, to narażamy się na gniew, ale działamy zgodnie z racją stanu. Jeżeli manifestacyjnie wydalamy dyplomatów albo proponujemy (bez pokrycia) interwencję militarna na Ukrainie, to w mojej ocenie uprawiamy politykę moralnej wyższości, która sprawia, że ponosimy koszty, nie zyskując nic w zamian. I taka właśnie polityka jest zakorzeniona w polskim romantyzmie i cieszy się, jak widać, wielką sympatią Polaków niezależnie od poglądów politycznych.

Może i na dzień dzisiejszy takiej woli politycznej nie ma, ale po to rzuca się takie pomysły żeby poddać je pod dyskusję i tym samym dać możliwość wytoczenia argumentów. Może i USA nie ma interesu w tym żeby angażować się w tą wojnę mocniej, ale zarówno Polska jak i cała wschodnia flanka NATO powinna być tym mocno zainteresowana.

USA traktuje Europę trochę jak rodzic niesforne dziecko, któremu od lat powtarza, że powinno się usamodzielnić (chociażby wzrost nakładów PKB na zbrojenia), bo mamusi może kiedyś zabraknąć (czy to dlatego, że mamusia będzie musiała znowu wyjechać na saksy na Pacyfik, czy to dlatego, że przyjdzie zła macocha - Trump). Uważam, że w takim położeniu nikt nawet palcem w bucie nie kiwnie, jeżeli nie będzie zielonego światła USA, które jednak wyraźnie rozgraniczylo strefy wpływów (może nawet zbyt wyraźnie, o czym tutaj piszą niektórzy). Z całym szacunkiem, ale ogólnikowy pomysł pomocy humanitarnej dla Ukrainy nie rozwiązuje żadnego problemu Polski, ani żadnego problemu Ukrainy. To już lepiej niech NATO zorganizuje koncert Live Aid na pomoc humanitarną dla Ukrainy, będzie z tego większy pożytek.

Tak więc retorykę "nie denerwujmy ruskich bo nie będą nas lubić i mogą zaatakować" możesz oddać do przedszkola, tam gdzie jej miejsce. .

Niczego takiego nie napisałem, ja tylko uparcie czekam, aż ktoś mi wyjaśni, jaka KORZYŚĆ odnosi Polska ze wzmagania antypolskich nastrojów. Jakoś nie mogę się doczekać.
No tak, już wiem, jeżeli łachudra narobi mi na wycieraczkę, to będzie dla mnie certyfikat prawilnosci. Mnie robił na wycieraczkę, bo jestem dobry obywatel, a Nowaka oszczędził, bo Nowak tchórz i nie nazwał go wczoraj na klatce łachudrą. Moralne warcaby, albo raczej bierki.