Gord0n

GOL "ubihejtowo? Albo mamy tu przypadek ciężkiego odklejenia albo podróżnika z alternatywnej rzeczywistości.

Bo CR to ludzie, którzy są bardzo dobrze obeznani z settingiem D&D. Jeśli chodzi o ten system, turowa rozgrywka jest najbardziej oczywistym rozwiązaniem. Oczywiście może być inaczej, ale zastosowanie innego rozwiązania byłoby co najmniej niespodziewane.

Wymień, proszę, chociaż 1 duży tytuł wydany w przeciągu ostatniej dekady, który nie potrzebował patchy. Gry już dawno temu rozrosły się do takich rozmiarów, że uniknięcie błędów jest niemożliwe. Choćbyś miał 1000 testerów, to zrobią oni zaledwie ułamek tego, co w pierwszym tygodniu zrobią dziesiątki, jeśli nie setki tysięcy graczy z różnymi konfiguracjami sprzętowymi i pomysłami na rozgrywkę. Nie twierdzę, że twórcy i/lub wydawcy są tutaj bez winy, ale nie wyobrażam sobie, jak można wydać dużą grę pozbawioną błędów.

Ale co to ma znaczyć?! Panowie, jakie przyznawanie się do niewiedzy, jakie zrozumienie? Według starych prawideł internetu powinniście sobie przecież ciśnąć po matkach!

A tak zupełnie na serio, to miło widzieć rozmowę w sekcji komentarzy prowadzoną na poziomie, bez chęci udowodnienia drugiej strony za wszelką cenę, że moja racja jest mojsza niż twojsza.

Sam nie jestem fanem Roguelike'ów, ale Against The storm jest po prostu wyjątkowe. Poza tym cała rogalikowość sprowadza się tutaj do tego, że raz za razem tworzysz nowe osady. Miejscowość zostanie uznana za ukończoną (chociaż dalej możesz kontynuować rozgrywkę, nawet po zrealizowaniu celów), gdy osiągniesz cele misji, czyli zdobędziesz wystarczająco punktów przysług u królowej. Każda kolejna misja zupełnie się od siebie różnić, możesz wybrać miejsce w zupełnie innym biomie, dostać inne rasy (w mieście zawsze są ostatecznie 3 rasy z 5 dostępnych. Każda z nich: ludzie, bobry, harpie, jaszczury i lisy specjalizuje się w robieniu innych rzeczy), zupełnie inne zadania do wykonania, kamienie milowe (darmowe perki dające różne, ciekawe efekty. Co roku wybierasz kolejny spośród od 2 do 4), zasoby, wydarzenia i zagrożenia. Do tego możesz dobrze dostosować pod siebie rozgrywkę, wybierając odpowiedni poziom trudności - 4 podstawowe i 20 prestiżowych (prestiż I wprowadza jedną zmianę, która utrudnia rozgrywkę, prestiż II dodaje kolejną i tak aż do XX poziomu).

Jeżeli naprawdę lubisz city buildery, to chociaż sprawdź, jak wygląda rozgrywka. Możesz pominąć naprawdę godny uwagi tytuł.

Święte słowa, sam miałem to napisać.

Od siebie dodam, że mając do wyboru drużynę z tankiem albo bez zawsze wezmę ekipę z kimś na froncie. To właśnie tanki mają najczęściej najmocniejsze narzedzia co do inicjacji. Poza tym Alistar nie tylko nie jest słaby w tym trybie, to jeden z mocniejszych tanków/supportów, jakich można chcieć w drużynie podczas arama. Nie mylmy braku wiedzy i/lub umiejętności ze strony gracza z przydatnością samej postaci.

Dziękuję, miło widzieć, że nie wszyscy jeszcze zwariowali. Tak, gra jest jeszcze do łatania, ale parę przenikających obiektów, 2-3 T-pose'y i 1 zgliczowany gość w windzie to nie tragedia. Chociaż rozumiem, że mam szczęście, bo inni mają sporo gorzej. Jak na razie bawię się dobrze, pomimo spadków fps-ów tu i ówdzie oraz innych pierdółek. No, ale nie spodziewałem się nadejścia mesjasza, a dużej, ambitnej i ciekawej gry. I to w sumie dostałem. Nie jest idealnie, ale po 18 godzinach wciąż mi mało.

PS. Jakim buildem gracie? Nie jestem fanem strzelania a'la Borderlands, ale mimo wszystko pukawki mają przyzwoity feeling. Chociaż i tak preferuję bycie hakerem-włamywaczem.

Bełkot? Autor podał rzetelne argumenty co do Heavy Rain oraz Fahreinheita. Co do Beyond się nie wypowiem, bo ani w ten tytuł nie grałem, ani nawet nie widziałem dłuższego fragmentu gameplayu. Bełkot to takie właśnie, bezsensowne, nic nie wnoszące komentarze jak Twój, szanowny przedmówco.