NA GŁĘBOKICH ŚCIEŻKACH ŚMIERĆ KRYŁA SIĘ NIE WŚRÓD CIENI, ALE W OŚLEPIAJĄCYM BLASKU LAWY. Walące się korytarze mogły nas zepchnąć prosto w objęcia płynnego ognia. Wystarczył jeden nieostrożny ruch by zakończyła się ostatnia z moich historii. Jakby tego było mało, zewsząd słychać było nawoływania głębinowców. Wydawało si,ę że rozmawiają ze sobą planując atak. Oghren nie przejmował się tym. Jedynym problemem tego brudnego, śmierdzącego alkoholem krasnoluda był brak gorzałki. Ów osobnik często nabijał się z mego braku brody, co było nieco irytujące. Lecz przyznaję, mógł mi się trafić gorszy towarzysz. Oghren był naprawdę wyśmienitym wojownikiem. Walka była dla niego rodzajem zabawy, która nigdy mu się nie znudzi. Ponad to znał głębokie ścieżki i wiedział jak wydostać się z tego labiryntu.
- Doganiają nas – powiedział Oghren stając w miejscu.
- Skąd to wiesz? – spytałem.
- Głębinowce ucichły, coś je przepłoszyło – krasnolud dobył topora. – Nie ma sensu uciekać, skończymy z nimi szybko i będziemy mogli dalej szukać wyjścia.
- Raz się z tobą zgadzam – westchnąłem, wyciągając broń – Bianko, czas się zabawić!
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
