DemoneQ

TAMTEGO LATA PRZYJMOWALIŚMY OBELGI I BŁOGOSŁAWIEŃSTWA Z TĄ SAMĄ OBOJĘTNOŚCIĄ. MASZEROWALIŚMY NA PÓŁNOC, A WOKÓŁ NAS KRAINA OBRACAŁA SIĘ W POPIÓŁ.
Popiół, żeby tylko. Cała okolica goreje od piekielnych ogni a wszędobylski dym utrudnia oddychanie. Pomimo trudności nasza drużyna dzielne brnie do przodu, wiedząc że na końcu podróży czeka nagroda. Leliana , Szary Wilk oraz Solas nie raz pytali Morrigan co takiego widziała w swoich wizjach, co dokładnie czeka ich na końcu drogi. Morrigan jednak milczała uparcie, nie zdradzając niczego. Wiedziała ,że mówiąc prawdę teraz ,mogłaby przerazić a nawet zniechęcić resztę towarzyszy. Miała nadzieję , że tak jak w wizjach spotkają potężnego sprzymierzeńca, a wtedy bedzie mogła uchylić rąbka tajemnicy. Myśląc o tym zauważyła że reszta drużyny przystanęła kilkanaście metrów przed skrajem lasu. Tak, coś dużego i wściekłego czaiło się w cieniu drzew mając nadzieję ,że podróżnicy wpadną w pułapkę ......