Nic specjalnego. Wygląda bardziej jak prosta gierka na telefon. Początkowo mnie wciągnęła, bo chciałam odblokować całe drzewko, ale na dłuższą metę gra nudzi. No i ta wkurzająca paplanina krasnoludów... Ugh! Czy to nie jest przypadkiem gierka skierowana głównie dla dzieciaków?
Fajnie, że nie znalazłeś błędów. To nie oznacza, że ich nie ma. Mnie się tłumaczenie nie podobało i zdania nie zmienię, ale rozumiem, że opinie są różne.
Dzieki za polecenie, zerknę w wolnej chwili :)
Fabuła genialna i wzruszająca, ale polskie tłumaczenie (te od Kyo) strasznie mnie irytowało! Miałam wrażenie, że pisane było przez gimnazjalistę. Te ciągłe głupie odzywki naukowców totalnie psuły klimat tej gry i jak dla mnie nie były w ogóle zabawne. Do tego zawierały dużo błędów. No nic, może kiedyś przejdę grę w oryginalnym języku.
Polecam To the Moon, ale tylko po angielsku :)
Dokładnie! Mnie też skojarzyło się z Wallacem i Gromitem, głównie scena z trailera, kiedy babka krzyczy w łóżku na widok męża-żarówki :D
1. Night in the Woods - bo mnie totalnie pochłonęła, zachwyciła, rozczuliła i wzruszyła. Jedyna w swoim rodzaju.
2. Beat Cop - bo dawno nie grałam w tak śmieszną grę.
3. Cuphead - bo twórcy mieli genialny pomysł, a wykonanie jest świetne.
:)
Gra jest fajna, wciągnęła mnie naprawdę na bardzo długie godziny, ale... Zbudowałam wielkie więzienie, jestem cały czas na plusie, uzyskałam wszystkie możliwe dotacje, wszystko hula i buczy i co? I gra mi się znudziła, po bardzo intensywnych 52 godzinach. Jasne, mogę ciągle rozbudowywać więzienie, przyjąć miliard więźniów itd., ale jaki jest tego cel? Kurczę, brakuje tutaj jakiejś fajnej fabuły, czy zadań, jakiegoś motywatora do dalszej gry.
Z minusów wymienię jeszcze "samouczek", który samouczkiem jest tylko w nazwie, bo nie uczy praktycznie niczego. Naprawdę dużo czasu straciłam na przeszukiwaniu internetu, żeby dowiedzieć się podstaw (a ile nerwów straciłam podczas budowania sieci wodociągów...).
Zabawne jest też to, że po odpaleniu gry wywala nas od razu na pusty teren więzienia - a uj, po co nam jakieś intro, menu czy coś :D
Moja ocena - 7 :) Trochę szkoda, bo mogłabym zmarnować jeszcze dużo godzin swojego życia na tę grę!
Niesamowita gra z genialnym klimatem, cudowną muzyką, dialogami, postaciami i fabułą. Jedna z lepszych w jakie grałam. Naprawdę, czegoś takiego nie widziałam wcześniej i jestem szczerze zachwycona. Szkoda, że mój angielski nie jest na tak wysokim poziomie, bo nie wszystkie dialogi rozumiałam i nie wszystkie żarty byłam w stanie wychwycić, ale i bez tego grało się wspaniale :)
Na pewno przejdę ją jeszcze parę razy, bo nie wszystkie lokacje odkryłam, a jestem bardzo ciekawa co jeszcze kryje ta gra.
POLECAM!
Świetna, ponadczasowa gra :) Wciąga na długie godziny! Dzięki niej miałam jako-takie pojęcie o mitologii i można było podratować wypracowanie z polskiego w gimnazjum ;)
Polecam gorąco!
Mimo swych lat gra jest naprawdę świetna!
Świetny humor i grywalność, wciąga na długie godziny. Mogłaby być odrobinę dłuższa. Ach i uwagi o patrolujących policjantach i budkach z napojami trochę irytują, ale wybaczam! :)
Polecam wszystkim!
Gra pod wieloma względami jest w porządku, jednakże posiada niestety więcej minusów niż plusów.
Na pochwałę zasługuje zdecydowanie proces tworzenia Simów oraz ogólnie oprawa wizualna. Wszystko wygląda naprawdę dobrze a tworzenie rodzinki sprawia dużo frajdy. Mamy dosyć duży wybór fryzur i ubrań. Domy także tworzy się bardziej intuicyjnie, wszystkie pierdółki typu mebelki i tapety też na plus.
Niestety, kiedy rozpoczyna się grę czar pryska. Zacznę od największego minusa, czyli tego, że twórcy Simsów wykonali duży krok w tył i zamiast swobodnego poruszania się po mieście mamy ekran ładujący się zdecydowanie za długo, przez co wychodzenie gdziekolwiek bardzo zniechęca. Kiedy już jesteśmy na mieście wszystko wydaje się bardzo sztuczne i niedopracowane. W pustym lokalu nagle pojawia się masa Simsów. Wprawdzie ich emocje są dużo bardziej rozbudowane, ale momentami może to zacząć bardzo przeszkadzać. Sim przez 1,5h je posiłek wzdychając przy tym i kiwając głową, każda czynność trwa wieki. Chcesz podejść do baru z przyjacielem i zamówić piwo - oboje coś zamawiacie, ale piwo dostaje tylko jeden Sim, musisz więc 10x powtórzyć interakcję. W międzyczasie Sim siada i wstaje, siada i wstaje. Przyjaciel w końcu wypija piwo i wychodzi z baru - i tak mniej więcej wygląda rozgrywka na mieście w The Sims 4. W domu nie jest lepiej - tam także co chwila trzeba powtarzać interakcje, jeden wstaje, drugi siada na kanapie, trzeci łazi po mieszkaniu bez celu. W pokoju dziecięcym co noc spod łóżka wyłazi potwór, a dziecko wrzaskiem budzi cały dom (?!). Gra napakowana jest głupotami tego typu. Życie Simsów z sąsiedztwa ciężko nazwać życiem. Zero dzieci, zero związków. Nikt Cię nie odwiedza, ani nie dzwoni na pogaduchy, jedyne co to otrzymujesz irytujące zaproszenia na imprezy, gdzie wszyscy stoją i obijają się o siebie. Cała okolica się starzeje, w końcu umiera i większość imprezowiczów to duchy, których nie można się pozbyć. Nic się nie trzyma kupy, a tylko irytuje.
Gra fajna, ale może dla dzieciaków w przedziale wiekowym 7-12 lat. Z uwagi na to, że gierka została okrojona z wielu rzeczy starszych graczy może znudzić po godzinie grania. Szkoda, że potencjał tej gry został tak bardzo zmarnowany.
Niestety ale nie polecam zakupu tej gry. Ja pozostanę jak na razie przy The Sims 3, gdzie wszystko hula, tętni życiem i aż chce się grać :)
Pozdrawiam!
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
