Oceny

Wszyscy fani składanek czekali na ten dzień – król gatunku powraca. Czy Garrett wciąż jest tak intrygującą postacią w nowej grze Thief? W recenzji przenikamy mrok, by odkryć prawdę.

Gra ukończona tydzień temu.Sprzęt 4,5 letni: 4GB 1333, i-750, W7-64bit, karta nówka MSI-760-2GB, 1280x1024.Płynne granie poza wczytywaniem w mieście. 8GB RAMu byłoby ok.Plusy:- po 10-ciu latach w końcu kontynuacja- grafika trzymająca wysoki poziom- liście, deski, kałuże, uschnięte kwiaty w donicach, deszcz, to robi niezły klimat- eksploracja domostw, dachów- wgląd w statystyki- znakomity piąty level (opuszczony sierociniec), a już zaglądanie w dziurkę od klucza...- bieganie szybkie i głośne takie jakie powinno być, poruszanie sprawne- na średnim poziomie przyjemna zagrywka na luzaka, nawet gdy straże w alarmie można było na spokojnie podejść i puknąć- kilka razy musiałem się nagłówkować jak wejść w niektóre mieszkanka i tu największy plus miasta- skarbów odkryłem w mieście 350 na 398, unikalne znajdźki wszystkie (dwie z nich z pomocą poradnika, oba w pomieszczeniach w których byłem wcześniej i je przeoczyłem, tj. obraz nad łóżkiem i w piwnicy ukryty przycisk), nie znalazłem jednego znaku do nauki, ogólnie ciekawe szukanie ale do pewnego stopniaMinusy:- podział plansz na sektory przy wczytywaniu jak w T3- brak możliwości swobodnego skakania, przykład: leżąca belka na ziemi (przed krematorium), normalnie by się ją przeskoczyło albo przeszło, nie trza ją obejść!- w T1, T2, T3, w każdym momencie planszy można było wrócić na początek tutaj bardzo rzadko- niektóre levele totalna słabizna, podzielone na małe lokacje,- poruszanie po podłożu w zasadzie zawsze takie samo (w T1 szłeś po blasze to cię Młotowcy nie mogli nie usłyszeć)- mało zagadek- potencjał kilku leveli zmarnowany o długości nie wspominając- niektóre dzielnice miasta zrobione bez pomysłu z małą możliwością penetracji- zlecenia Hectora bez jakiegokolwiek finału z udziałem jego robocika (żart, misja, cokolwiek)- finalny level to kpina, porównując go do tego z T2 to się łezka w oku kręci- w mieście nic się nie działo, brak choćby śledzenia kuriera jak w T2, czegokolwiek, czy jakiegoś mini finału jak w T3- wnerwiająca muzyka, po wyciszeniu od razu lepiej się grało- kradzieże kieszonkowe z głośnym świstem, oponenci chyba głusi- w menu znajdźek przewijanie to kpina, wąski paseczek często niereagujący na myszkę- krótkie listy często trza przewinąć, po co?? miejsca na ekranie na dziesięć takich co najmniej- drzewkowy system zapisu gry - savy często nie do odnalezienia, widoczne aż trzy!!- fabuła przeciętna, a główne postacie jak Orion ledwo widoczne w trakcie gry- do części 1-3 powracam z radością co kilka lat, w tą pewnie powrócę ale bez jakiejś ekscytacjiOcena końcowa to 8 pkt. od fana serii.Dla porównania: T1-T2-DeusEX-10pkt, T3-SysShock2-Dishonored-9,5pkt, DeusEXHR-9pkt.

Moja ocena 7.0 ---------------------------------------------------------------------------------- czas gry 51:03Szczerze jest to moje pierwsze spotkanie z Thief’em, zaraz po ukończeniu Buntu ludzkości wiec naturalnie porównuje ją do Deus Ex’a. Oczywiście Garret bardziej stawia na skradanie i kradzież, co akurat wypada dość satysfakcjonująco. Animacje podnoszenia każdego widelca, otwierająco zamków, użycie przecinaka i śrubokrętu mnie nie irytowała ciągłą powtarzalnością. W poruszaniu także jest mniej toporny niż Jenson oraz posiada możliwość podejrzenia statystek naszych działań.Zdaje sobie sprawę iż główny zamysł jest szperanie i poszukiwanie różnych skarbów, ale żeby punkty umiejętności były znajdzikami to chyba jednak przesada. Fabuła jest ok, lecz przyjemniej wykonywało mi się krótkie misie dodatkowe, zlecone przez Ectora i Vittoriego. Choć latanie od zleceniodawcy do celu i z powrotem po tym labiryncie miasta jest dość irytujące. Podobna schemat budowy półotwartego świata jak w Deus’e który jest do luftu.Jednak niemal doprowadzało mnie do białej gorączki korzystanie z menu. Nie można przypisać klawiszy, lecz gdy chcemy zobaczyć mapę, podejrzeć cele lub statystyki, umiejętności czy ekwipunku . Każda taka akcja wymaga klawiszu F1 i wybrania odpowiedniej zakładki dwukrotnie. Strasznie to wytrącało z rozgrywki. Thief napiera dopiero rumieńców przy ponownym przejściu w hardcorowym poziomie. ( brak wykręć, brak mocy i cholernie drogi sprzęt np. strzała z liną - 600 g ) Tym bardziej iż produkcja nie jest długa bo za drugim razem bez zbieractwa zmieściłem się w 10 godzinach.To właśnie dzięki możliwości własnych ustawień gra zaczyna mi się podobać. Złodziej jest dobrą produkcją jednak Human Revolution był dla mnie trochę lepszy.

9-05-2023. Tytuł dość nierówny, graficznie bardzo ładny audio też ale gameplay zawodzi. Poruszanie się bez skakania za to z trybem biegania nie pasuje. Gra wydaje się przez to korytarzowa a niby półotwarty świat i miasto mialo byc. Misję jak w omu uciech czy wariatkowie ardzo klimatyczne. Trochę brakuje skarbów do zdobycia wszystko do zebrania to jakieś małe błyskotki a przydałby się jakiś skarb. Fajne strzelanie z łuku i ciche powalenia jednak czuje ze czegoś brak. Przejścia pomiędzy częściami miast też mało intuicyjne. Słaba walka na końcu z generałem.Oceniam nie grając w poprzednie tytuły.

Niestety Thief 4 z 2014 to słabiutka gra nawet na tle trójki, a w porównaniu do Thief 1 i 2 to szrot. I pomyśleć, że krytykowano trójkę za dodanie miasta, bo to zamulało rozgrywkę, która nie była już tak konkretna i miodna jak Thief 1 i 2. Trójka przy czwórce wypada o wiele lepiej, bo przynajmniej dużo lepiej broni się oldschoolowym stylem rozgrywki, lepszym skradaniem i misjami, a już zwłaszcza majstersztykiem są dwie ostatnie sierociniec i muzeum, które są na miarę kultowych poziomów z Thief 1 i 2. Im dłużej w las tym Thief 4 mocniej drażni, a że z takich gier wyciskam 100% jeszcze bardziej gra rozczarowuje rozgrywką. Małe przebłyski w postaci dobrego klimatu, ciekawszych lokacji i misji oraz nieliczne dobre momenty to za mało. Esksploracja i skradanie nie cieszy wcale, a jest to ogromną siłą poprzedników. Mała swoboda. Zbyt łatwa nawet na najwyższym poziomie trudności porównując do pierwszych kultowych części. Fabuła o wiele słabsza niż poprzednio, a postać Garetta spłycona. Sporo błędów i niedopracowań. Znów nudne miasto jak w trójce. Szkoda marnować taki potencjał serii.Jak wiadomo najlepsze skradanki w historii gier to Thief 1 i 2 oraz Metal Gear Solid 1-4 więc poprzeczka jest podniesiona skrajnie wysoko.Za nimi godne wyróżnienia są Thief-Deadly Shadows, Metal Gear solid V, Hitman 2: Silent Assassin, Hitman: Blood Money, Splinter Cell, Splinter Cell: Pandora Tomorrow, Splinter Cell: Chaos Theory, Splinter Cell: Blacklist, The Chronicles of Riddick: Escape From Butcher Bay, Dishonored 1 i 2, Styx: Master of Shadows, Styx: Shards of Darkness itd. Świetnie jest zrobione skradanie też w Deus Ex 1, ale to głównie gra RPG więc nie uwzględniam.

Jedna z gier której dostało się zarówno przez stan początkowy (kolejna rzekomo zabugowana gra, w której nie uświadczyłem prawie żadnych błędów, bo czekałem na patcha), wysokie wymagania i wysoce sprecyzowane oczekiwania wyznaczone przez pierwowzory.W istocie minusów było sporo - denerwujące rozwiązania techniczne, zbytnia liniowość poziomów i jakaś taka dziwna mała swoboda poruszania się w otoczeniu, jednakże plusy są mocniejsze.Grafika nawet po 7 latach wygląda zacnie. Gameplay jest spoko. A ten klimat... 10/10! A misja w psychiatryku 11/10 - to absolutne mistrzostwo.

Całość zrobiona w 10 godzin, zapowiadało się ciekawie a wyszło jak wyszło, ale mimo to gra warta ogrania. Nie spodziewałem takiego obrotu fabuły w końcowym etapie gry, jeden motyw nie został wyjaśniony do końca. Dużo ulepszeń głównego bohatera, ale niekoniecznie potrzebnych do ukończenia rozgrywki, jedynie do ułatwienia jej co nie jest w żaden sposób potrzebne. No i serio ciężko ocenić tą grę, czy to szajs czy w porządku tytuł... Momentami grę można było uznać za horror, głównie chodzi mi o poziom w wariatkowie Moiry, misja w burdelu też była spoko, to chyba dwa najlepsze rozdziały z całej gry. Ogólnie skakanie po dachach, linach i belkach było nudne, a i wspinanie po ścianach też. Motywu walki nie komentuję bo to przecież skradanka i szkoda gadać ogólnie na ten temat. Na pewno warto zagrać ze względu na 'poprzedniki' a jakże też genialnie zaprojektowane poziomy i tą oschłą fabułę.

wlasnie skonczylemto moja pierwsza gra tej serii. Na poczatku mocno mnie odrzucila ale z czasem wciagala coraz bardziej ;)Fajnie bylo ze mozna bylo na pare sposobow przechodzic misje, ja nie lubie sie skradac wiec czesto z nimi walczylem wręcz ta pałką :P

Dobra gra! Dość długa i ciekawa. Może nie ma szału w fabule ale jest poprawna. Gra ma niezły klimat ale misja 5 w zakładzie dla obłąkanych to obłęd! To była jedna z najlepszych i najbardziej klimatycznych misji w grach! Denerwowało mnie tylko otwieranie okien przez ciągłe napieprzanie klawisza "e" i to że każde przejście między dzielnicami wyglądało tak samo czyli wąskie przejście z belką na środku którą trzeba oczywiście przepchnąć stukając "e"...Podsumowując krótko dobra muzyka, ładna grafika, przyjemne strzelanie z łuku, ciekawe misji (szczególnie w szpitalu psychiatrycznym to kosmos), klimat.Polecam

Ciekawy pomysł, ale zbyt zamknięty świat. Słaba realizacja. Gra typu robisz to samo…

To przechodzimy do opinii o Thiefie, skończyłem go w sumie prawie tydzień temu już, bo 31 Grudnia, ale dopiero teraz się zabieram za opinię, więc lecimy.UWAGA! OPINIA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY FABULARNE!Fabuła, postacie, klimat: Tutaj łączę to w jedno, bo sama gra jest krótka i nie ma tego za wiele, z fabuły to z tego co zrozumiałem to tak jak w opisie, jesteśmy złodziejem, który widzi co się dzieję w mieście i widzi okazję do łatwego wzbogacenia się i szybko zostajemy wplątani w jakąś intrygę, w której nasza koleżanka zostaję opętana przez jakiegoś pierwotnego, my przeżywamy, a ją porywają i tak o to zaczyna się cała historia, która jest podzielona na rozdziały i to jest cała fabuła, mówiąc wprost to bardziej skupiałem się na gameplayu i na tym co mamy robić w danym miejscu i dokąd się udać, tak fabularnie to patrzyłem na te scenki, czytałem, ale za wiele nie rozumiałem, może nie słuchałem ze zrozumieniem, a może to też kwestia tego, że strasznie na raty grałem w tę grę, bo rok temu przeszedłem ze 2-3 rozdziały jakoś, potem po pół roku znowu ze 2-3 i teraz pod koniec tego roku już dokończyłem tę grę, więc może po prostu się zgubiłem gdzieś w środku, ale no jest jak jest, dlatego fabularnie ciężko mi się tutaj wypowiedzieć, bo do końca sam nie ogarnąłem co tam się dzieję, postacie były dobre i wyraziste, wiedziałem czego chcą i jak to wygląda, ale nie do końca znałem zamiary naszego bohatera jedynie, ale zwalam to na siebie, bo grałem na raty, więc moja wina, nie wczułem się zbytnio w tą opowieść, którą gra chciała mi zaserwować, ale postacie przyjemne, nie da się ukryć, a klimat był niesamowity, czuć było klimat i że są to jakieś stare czasy, ciekawe mroczne sekrety, które skrywa to miasto, no ogólnie super, a najbardziej w pamięć to utkwił mi rozdział 5 w psychiatryku, to było coś genialnego, tam klimat to można było kroić nożem, czułem się jak w jakimś kozackim horrorze świetnie zrobionym, także klimacik jest kozacki no i chyba tyle mogę o tym powiedzieć, ciężko coś więcej skoro zbyt mało się na tym skupiałem.Mechaniki Gry: I tutaj tak samo, można by się rozpisywać, bo tych mechanik jest bardzo dużo, ale prawda jest niestety w moim przypadku trochę brutalna, bo z większości i tak nie korzystałem, grałem w to jak w najprostszą skradankę, bo na szczęście da się też w to tak grać, nie zabijałem nikogo, jedynie ogłuszałem, nie korzystałem praktycznie z łuku, nawet z odwróceń uwagi bardzo rzadko jakichkolwiek i mój gameplay polegał na omijaniu przeciwników głównie, ale mechanik było o wiele więcej, mieliśmy różnego rodzaju strzały, wodne, chyba ogniste, wybuchające z tego co pamiętam, trujące o ile mnie pamięć nie myli, a nawet takie z linką i można było je przyczepiać gdzieś, ale nigdy nie wiedziałem gdzie i nie korzystałem nawet z tego, nawet nie użyłem ani razu, nawet mieliśmy tępe strzały, które służyły to....nawet już nie pamiętam do czego, bo też mimo, że ich używałem to bardzo rzadko, ale chyba to odwróceń uwagi tak samo i strzelania w coś typu kłódka jak chcemy coś otworzyć z drugiej strony, coś w tym stylu ale pewny nie jestem do końca, mechaniki no typowe jak w skradankach, skrywasz się głównie w cieniu, w świetle Cię widać, fajny system kradzieży i zagadki też są fajne i ciekawe tutaj, są specjalne łupy, których trzeba szukać i właśnie czasem rozwiązać zagadkę, są zwykłe łupy, możemy przechodzić grę na różne sposoby, na koniec rozdziału mamy podsumowanie i co udało się zdobyć, a co nie, jest mnóstwo szukania i eksploracji, ja się starałem dużo szukać, a i tak większości mi się nie udawało znaleźć, także fani eksploracji mają tutaj czego szukać zdecydowanie, rozdziały można powtarzać do woli oczywiście, mamy też specjalny wzrok, który się kończy, ale możemy go uzupełniać za pomocą specjalnych roślinek i on nam podświetla ukryte rzeczy lub te, z którymi możemy wejść w interakcję i to tyle z mechanik, z których korzystałem i o których wiem, że istnieją, możliwe, że jest ich więcej, ale z większości nie korzystałem i grałem w to jak w najzwyklejszą skradankę i też mi to sprawiało całą masę frajdy.Grafika: Gra z 2014 roku i ma dobrą grafikę jak na tamte czasy, to jeszcze początek ps4 dopiero, więc też ta grafa rozwijała skrzydła dopiero, a i tak było bardzo dobrze, uważam, że jak na tamte lata, to naprawdę dawała radę i mi się podobała, więc jak najbardziej na plus.Optymalizacja: 2014 rok, wydaję mi się, że nawet jak na dzień premiery były jakieś problemy tak obecnie ich nie uświadczyłem, wszystko ładnie chodziło, żadnych bugów, spadków fps'ów nie uświadczyłem, było naprawdę bardzo dobrze pod tym względem, nie ma się do czego przyczepić.Ostatecznie? Nie mam chyba nic do dodania, 7/10 to jest dobra ocena, może być wyższa dla kogoś, może być niższa, ale gra jest dobrą skradanką i ma coś swojego, jak te wszystkie mechaniki i systemy, których można używać i czerpać z tego radość oraz urozmaicać sobie rozgrywkę, przede wszystkim ma klimat i to przyciąga do tej gry, gęsty klimat oj tak, także jak najbardziej można zagrać, a szczególnie, że gra nie jest długa i nie męczy.

Kupiłem, pograłem do szóstego rozdziału i gra leży na dysku. Nie jest tak źle jak przepowiadano, gra się momentami przyjemnie, ale jakoś nie wciąga. Aby było śmieszniej, w tym czasie zdążyłem ponownie przejść część pierwszą i obecnie cisnę w fan-misje, czyli niestety gra nie ma startu do poprzedniczek. Niemniej jednak można się zainteresować, a nuż widelec kogoś wciągnie.