Oceny

Thief 2: The Metal Age to gra wydana w 2000 roku. Podstępne założenie Thief polegające na ukrywaniu się we wnękach i uważnym nasłuchiwaniu wypatrując najmniejszej oznaki, że zostaliśmy wykryci było tylko jedną z kilku najlepszych cech oryginału. Doskonała historia i znakomity projekt misji pomogły uczynić ją jedną z najlepszych gier 1998 roku. Looking Glass dołożyli wszelkich starań, aby w sequelu uwzględnić mnóstwo szczegółów i kluczowych punktów fabuły w samych poziomach szlifując mocne strony oryginalnej gry. Projekt misji jest niesamowity, a niektóre z nich należą do jednych z najlepszych jakie kiedykolwiek widziałem w grze video jak dla przykładu kultowa misja w banku.Fabuła. Akcja gry toczy się ponad rok po oryginalnych wydarzeniach z Thief: The Dark Project. W konflikcie postępu i natury zwyciężył ten pierwszy, a drugi Poganie systematycznie zanikają. Hammeryci pozostali, ale stracili władzę. Mechaniści to fanatyczny zakon, który również czci Budowniczego, ale wierzy, że maszyny są jego narzędziami, a nie przemysłem człowieka. Knują coś niedobrego i w jakiś sposób nowy szeryf jest w to zamieszany. Pod przewodnictwem ojca Karrasa produkują i sprzedają technologiczne cuda industrializmu. Ulice zostają oczyszczone z motłochu, a Garrett nagle staje się obiektem gniewu szeryfa Truarta. Garrett nie przejmuje się tym wszystkim dopóki nie staje się celem i nie będzie musiał rozwikłać spisku, aby zapewnić sobie jedyną rzecz na której mu naprawdę zależy… ratując własną szyję. Duża część siły Thief leży w fabule, która jest mroczna, całkowicie oryginalna i absolutnie fascynująca. Nie jest jednak tak kapitalna jak w jedynce. Epilog Thief II też wydaje się mi rozczarowujący w porównaniu ze znakomitym zakończeniem pierwszej części Thief.Gameplay. Gra jest bardzo podobna do Thief I. Poruszamy się pomiędzy cieniami chowając się przed światłem i zawsze jesteśmy świadomi powierzchni na której się znajdujemy. Mamy nowe gadżety takie jak mechaniczne oko, które pozwala na przybliżanie obiektów lub kule szpiegowskie, które działają jak zdalna kamera oraz interfejs został poprawiony, ale większość jest identyczną rozgrywką jak poprzednik. Mamy też strzały z winorośli, które są niewielką odmianą strzał linowych z oryginalnej gry. Nowe mikstury obejmują między innymi przydatną niewidzialność. Poziomy są nieliniowe i skupiają się na trzymaniu się historii obejmującej więcej postaci, subtelniejszą intrygę i środowiska, które wydają się łączyć w bardziej naturalny sposób. Nie ma tras najlepszych, bo zależy wszystko od naszej kreatywności. Dostępnych jest nie tylko niezliczona ilość tras od ulic miasta po podziemne tunele kanałów, ale są też całe obszary, które przynoszą dodatkowe informacje, które nie są potrzebne do ukończenia gry. Każda misja obfituje w sekrety, specjalne notatki lub przedmioty, które znajdujemy i dodają głębi fabule zwłaszcza, gdy śledzimy wszystkie powiązania między zaangażowanymi postaciami. Sztuczna inteligencja jest w tej grze jeszcze lepsza, a strażnicy są bardziej interaktywni niż w oryginalnej grze. Nowością są mechaniczne roboty, które należy unieruchomić i których należy unikać w zupełnie inny sposób. Ulepszony Dark Engine ma tak samo dokładną fizykę jak w jedynce co oznacza, że wszystko można podnieść, rzucić itp. Projektanci dołożyli wszelkich starań, aby podkreślić złodziejski element rozgrywki dzięki czemu spędzamy mniej czasu na przeszukiwaniu jaskiń pełnych potworów, a więcej w budynkach o wysokim poziomie bezpieczeństwa. Rabujemy banki, włamujemy się do magazynów, infiltrujemy zabezpieczone rezydencje wypełnione tajnymi przejściami, a nawet przemykamy się po imprezach z wyższych sfer. Jestem pod wrażeniem skomplikowanej trasy, którą należy wykonać, aby ominąć strażników, okraść konkretną postać i wykonać określone zadania na późniejszych misjach. Kilkanaście misji w Thief 2 z ogromnymi lokacjami zapewniają długą i wciagającą zabawę na kilkadziesiąt godzin. Większą satysfakcję mamy na wyższych poziomach trudności, ponieważ mamy wtedy o wiele więcej celów do osiągnięcia. Dbałość o szczegóły sprawia, że jest to tak naładowane atmosferą, wciągające doświadczenie jak to tylko możliwe. Looking Glass wykonało kolejny raz niezwykłą pracę sprawiając, że miasto wygląda na żywe, ponieważ prawie każda misja zawiera rozmowy do podsłuchania i ludzi zajmujących się swoimi sprawami, którzy nie są świadomi naszej obecności.Grafika i udźwiekowienie. Dźwięk po raz kolejny błyszczy w Thief 2 od mrocznej, ale klimatycznej ścieżki dźwiękowej po niezliczoną ilość efektów dźwiękowych i głosów, które słyszymy w grze. To naprawdę jeden z pierwszych przypadków w grze w którym uszy są równie ważne jak oczy co zespół Looking Glass podkreślił w sequelu. Strażnicy wydają się reagować znacznie szybciej na sygnały dźwiękowe i potrafią to zrobić nawet na dźwięk wyjętego z pochwy miecza. Pochylanie się do drzwi pozwala na podsłuchiwanie, a samo usłyszenie rosnącego poziomu głośności w miarę nachylania się bliżej jest dreszczem dla kogoś kto przywykł do myślenia o dźwięku raczej jako o urządzeniu wpływającym na nastrój, a nie o urządzeniu do rozgrywki. Przerywniki filmowe są tak samo przyjemne stylistycznie jak w oryginale z tym samym świetnym stylem graficznym i jeszcze bardziej porywającą ekspozycją. Miasto wygląda świetnie, a ogromne poziomy do eksplorowania wzbudzają zachwyt.Podsumowanie. Thief 2 błyszczy. Gra przedstawia tak wiele szczegółów świata, że nie można nie zanurzyć się w trudnej sytuacji Garretta i jego przygodach. To przygoda, która pozostawia niesamowite wrażenie. Niezachwiana amoralność Garetta jest zdecydowanie częścią atrakcyjności Thief. Jest mnóstwo niepokojących treści i krwawej przemocy, ale polecam tę grę każdemu fanowi steampunku i gier, które nagradzają kreatywność, planowanie i dbanie o wszystko co robimy. Najlepsze skradanki to Thief 1 i 2 oraz Metal Gear Solid 1-4, ale moje ulubione to Thief 1 i 2 oraz Metal Gear Solid 1 i 3, które przechodziłem wielokrotnie. Thief 1 i 2 błyszczą pod względem klimatu, gameplayu, projektu lokacji. Fabularnie dwójka jest słabsza od jedynki pełnej zwrotów akcji, ale dla części fanów dobrze się stało, że w sequelu zrezygnowano z nieumarłych i potworów. Gra podobnie jak jedynka optymalnie wygląda po dograniu fanowskich tekstur HD.https://www.youtube.com/watch?v=EOk1-B3hnjo&ab_channel=ThisBirdHasFlown

Co tu dużo mówić. To klasyk, podobnie jak część pierwsza. Zresztą te dwie pierwsze części Thiefa to prawdopodobnie jeden z najlepszych duetów "oryginał+kontynuacja" w historii gier komputerowych. Jeśli miałbym wybrać którąś z nich, to nawet nie wiem którą bym wybrał... prawdopodobnie jedynkę, ale pewnie to się też z czasem zmieni.Tak jak w jedynce, klimat po prostu rozwala wszystko. Nieco inny niż w pierwszej części, bo tym razem świat jest bardziej zmechanizowany. Zresztą podoba mi się w jakim kierunku poszedł ten sequel. Ewolucja świata wydaje się w Thief bardzo naturalna. Fabularnie, nie można dwójce właściwie nic zarzucić. Scenariusz wciąga. Oczywiście, wiadomo mniej więcej z kim przyjdzie nam się skonfrontować w finale, ale to w niczym nie odbiera tej historii jej tajemniczości.Świat znów jest rozległy. Nawet na eksperckim poziomie trudności (który szczerze polecam) wszystkie cele można pokonać nie zwiedzając dużej ilości miejsc na mapie. Dodajmy do tego jeszcze sekrety, które znaleźć wcale nie jest łatwo. Zresztą właśnie z tego pamiętałem też jedynkę. Mnóstwo różnych tajemniczych miejsc, ciemnych dziur, które można wykorzystać także na ukrycie się przed przeciwnikiem. I ta frajda kiedy znajdujesz jakiś solidny łup lub wzmocnienie ekwipunku w sekretnym miejscu, do którego wcale nie było łatwo się dostać...Jak na rok wydania tej gry, wrogowie imponują inteligencją. Dlatego, tym bardziej na najwyższym poziomie trudności, trzeba naprawdę dobrze wszystko rozplanować. A wiadomo, że to w skradankach ceni się najbardziej. Przeciwnicy potrafią cię gonić, ale też nawzajem się alarmować, nie mają też problemu z kompletnie nieoczekiwaną zmianą swojego posterunku. Co również chwalę to fakt, że konkretne sytuacje, ale też całe misje można pokonać na różne sposoby. Tutaj dosłownie wszystko zależy od ciebie. Czy będziesz chcieć uniknąć jakiegokolwiek spojrzenia wroga przez całą misję i oprzesz się wyłącznie na kradzieżach kieszonkowych - czy też może zdzielisz po łbach kilku strażników, jeśli będzie taka potrzeba i przeciągniesz ich ciała w zacienione miejsca? Czy przemkniesz poza okiem kamer, czy też pozwolisz sobie na zestrzelenie którejś z nich ognistą strzałą? W końcu - spróbujesz pokonać misję w typowy sposób i przejdziesz zwyczajnie korytarzem, czy też zauważysz, że możesz przejść belką ponad całym korytarzem jeśli tylko wbijesz w nią strzałę sznurową? Takich momentów jest tu całe mnóstwo, dlatego trzeba niekiedy sporo pomyśleć.Oczywiście, znów genialnie prezentują się cutscenki wprowadzające do misji z charakterystycznym głosem Garretta, tworzące niesamowity, mroczny klimat. Ale tym razem doszedł również Karras i jego psychodeliczny głos to prawdziwy majstersztyk! Właśnie, zwracam uwagę na głos a to dlatego, że znów odgrywa on bardzo ważną rolę. Musisz uważać po czym stąpasz żeby nie narobić za dużo hałasu i nie przyciągnąć do siebie niepotrzebnych gości.Gra jest naprawdę długa. Kilkanaście poziomów, które wcale nie są krótkie. Ba, właściwie każdy z nich (poza drobnymi wyjątkami) jest bardzo rozbudowany, więc jeśli jesteś prawdziwym odkrywcą i chcesz poznać całą mapę, na pewno zostaniesz w tej grze na wiele, wiele godzin. Mój ulubiony poziom to chyba ten ostatni. Trochę nie rozumiem narzekań jaki to trudny poziom - dla mnie wcale nie był aż tak trudny. Fakt, jest najtrudniejszy w całej grze, ale po tym co się na jego temat naczytałem miałem wrażenie, że to będzie coś nie do przejścia. A tymczasem stopień trudności tego levelu jest moim zdaniem idealnie wyważony. Właśnie tak powinno się kończyć całą grę! Musisz tutaj wykazać się wszystkim, czego nauczyłaś/eś się przez całą grę. Ale podobnie jak w każdym poprzednim poziomie - jeśli tylko dobrze wszystko rozplanujesz i trochę pomyślisz, bez większych problemów pokonasz i ten poziom.Mógłbym jeszcze w sumie dużo więcej pisać o Thief II, ale chyba nie ma to większego sensu. Chyba każdy gracz wie, że to klasyk, dlatego nie muszę go specjalnie polecać. Dziś już takich gier się nie robi.

20h na Ekspercie Kontynuacja idealna. Przede wszystkim pozbyto się tego czego najbardziej nie lubiłem w jedynce - misji z zombie, stworami itd. Pojawiają się jedynie sporadycznie, więc fajnie że mimo wszystko nie wymazano ich z uniwersum. W mechanice nic nowego nie ma, ale jedynka była pod tym względem idealna więc nie ma czego dodawać Fabularnie jest dużo lepiej - w końcu jakieś konkrety i zagłębienie w uniwersum. Misje bardziej zróżnicowane i ciekawsze. Świetny level design Fajne nowe - mechaniczne zagrozenie Ponownie ostatnia misja mi się nie podobała - za długa i nudna i ZA MAŁO skradania.